(1) 原文
Idea infiniti et aeterni qualis si ex spatio et tempore ideae
4609[a]. Loquutus cum spiritibus etiam de idea infiniti et aeterni ex spatio et tempore, quod prorsus pereat idea illorum, sic ut nulla fiat, et inde incredulitas Divini; proponebatur cogitare de aeterno ante mundi creationem, si tempus insit, nulla ejus idea sit; si cogitamus ex tempore, occurrit finitum illud, quod aliquod principium existentiae Dei, sic quod ortus, aliter ex tempore cogitari nequit. [2] Similiter de spatio extra universum, quod etiam non potest in infinitum dari si ex spatio, nullibi terminus, et sic porro, cum tamen ex eo absurdo nusquam aliquis abducitur nisi dum ei perit idea temporis et spatii; quo penitius in coelum quis elevatur eo magis ab idea temporis et spatii, et quo profundius a coelo, eo magis in ideam temporis et spatii, ita eo plus elongatur ab idea infiniti et aeterni, proinde a fide; tempus et spatium sunt quae finiunt ideas humanas et eas prorsus naturales faciunt, et adhaerent aliis ideas, quod homo nescit, et facit hominem naturalem qui ratiocinatur: similiter se habet cum Divino Humano Domini, cujus ideam finitam capit homo a corporeis in se et aliis, a qua nisi removetur non potest aliter capere ac [quod] Dominus sicut alius homo sit: similiter idea Trium in Deo uno, numerica seu trinum est spatii et temporis, ex humano finita idea capitur sicut trinum separatum, sed secundum angelicam ideam ut unum.
(2) 直訳
Idea infiniti et aeterni qualis si ex spatio et tempore ideae 無限と永遠の観念はどのようなものか、もし空間と時間から観念〔がある〕なら
4609[a]. Loquutus cum spiritibus etiam de idea infiniti et aeterni ex spatio et tempore, 〔私は〕霊たちと話した、無限と永遠の観念についてもまた、空間と時間から、
quod prorsus pereat idea illorum, sic ut nulla fiat, et inde incredulitas Divini; それらの観念はまったく滅びる(失われる)こと、そのように無を生じる、またここから神性の信じない状態。
proponebatur cogitare de aeterno ante mundi creationem, si tempus insit, nulla ejus idea sit; 世の創造の前の永遠について考えることが提案された、もし時間が内在するなら、その観念は無である、
si cogitamus ex tempore, occurrit finitum illud, quod aliquod principium existentiae Dei, sic quod ortus, もし私たちが時間から考えるなら、限定されたもの(有限なもの)がそれが生ずる(起こる)、それは神の存在の何らかの始まり、このようにそれは起源、
aliter ex tempore cogitari nequit. 時間からは〔これと〕異なって考えられることができない。
[2] Similiter de spatio extra universum, quod etiam non potest in infinitum dari si ex spatio, 宇宙の外の空間についても同様〔である〕、無限にまで存在することもまたできないこと、もし空間から〔考える〕なら、
nullibi terminus, et sic porro, どこにも境界(限界)はない、等々、
cum tamen ex eo absurdo nusquam aliquis abducitur nisi dum ei perit idea temporis et spatii; そのときそれでも、その不合理(ばかばかしさ)から、決してある者は導き出されない、彼に時間と空間の観念が滅んだ(失われた)時でないなら。
quo penitius in coelum quis elevatur eo magis ab idea temporis et spatii, どれだけ深く天界の中へある者が上げられるか〔によって〕、それだけさらに時間と空間の観念から〔導き出される〕、
et quo profundius a coelo, eo magis in ideam temporis et spatii, またどれだけ深く天界から〔遠ざけられる、下げられるかによって〕、それだけさらに時間と空間の観念の中に〔やって来る〕、
ita eo plus elongatur ab idea infiniti et aeterni, proinde a fide; そのようにそれだけさらに無限と永遠の観念から移される(追い払われる)、したがって信仰から。
tempus et spatium sunt quae finiunt ideas humanas et eas prorsus naturales faciunt, et adhaerent aliis ideas, 時間と空間である、それらは人間の観念を制限する、またそれらをまったく自然的なものにつくる、また他の観念にくっつく(付着する)、
quod homo nescit, そのことを人間は知らない、
et facit hominem naturalem qui ratiocinatur: また自然的な人間をつくる(~にする)、その者は推論する(論理的に考える)――
similiter se habet cum Divino Humano Domini, cujus ideam finitam capit homo a corporeis in se et aliis, 同様に、主の神的人間性に振る舞う、その有限な観念を人間は、自分自身と他の者の中の形体的なものから把握(理解)する、
a qua nisi removetur non potest aliter capere ac [quod] Dominus sicut alius homo sit: それ〔観念〕から遠ざけられないなら、異なって把握(理解)することができない、そして主は他の人間のようである〔こと〕――
similiter idea Trium in Deo uno, 同様に、一つの神の中の三重の実在(三一性)の観念、
numerica seu trinum est spatii et temporis, 数のもの〔観念〕すなわち三一性は空間と時間のものである、
ex humano finita idea capitur sicut trinum separatum, 人間の有限な観念から分離した三一性のように把握(理解)される、
sed secundum angelicam ideam ut unum. しかし、天使の観念にしたがって一つ〔のもの〕として。
(3) 訳文
もし空間と時間からの観念あるなら、無限と永遠の観念はどのようなものか
4609[a]. 〔私は〕霊たちと無限と永遠の観念について、空間と時間からも話した。それらの観念はまったく失われ、そのように無が、ここから神性の信じない状態が生じることである。世の創造以前の永遠について考えることが提案された――もし時間が内在するなら、その観念は無である。もし私たちが時間から考えるなら、神の存在の何らかの始まり、このように起源である限定されたもの(有限なもの)が生ずる。時間からは〔このようにしか〕考えることができない。
[2] 宇宙の外の空間についても同様〔であり〕、もし空間から〔考える〕なら、無限にまで存在することもできない、どこにも限界はない、等々。そのときそれでも、時間と空間の観念が滅んだ時でないなら、その不合理から、決して導き出されない者がいる。だれかが天界へ深く上げられれば上げられるほど、それだけさらに時間と空間の観念から導き出される。また天界から深く下げられればさげられるほど、それだけさらに時間と空間の観念の中にやって来る。そのようにそれだけさらに無限と永遠の観念から、したがって信仰から追い払われる。
時間と空間により、人間の観念は制限され、まったく自然的なものにされ、また他の観念にくっつけられる――そのことを人間は知らない――また〔それらから〕推論する人間は自然的なものにされる。
主の神的人間性も同様であり、人間はその有限な観念を、自分自身と他の者の中の形体的なものから把握し、その観念〕から遠ざけられないなら、主は他の人間のようであるとしか把握することができない――一つの神の中の三一性の観念も同様に、数の観念すなわち三一性は空間と時間に属すものであり、人間の有限な観念からは分離した三一性のように把握されるが、天使の観念にしたがって一つのものとして把握される。