原典講読『啓示された黙示録』 5651/2

(1) 原文

5651/2.[Vers. 18.―B.A. xiii. 1.] ” Et steti super arena maris,”significat statum ejus spiritualem naturalem, nunc qualis est illis qui in Primo seu Ultimo Caelo sunt.―Per “arenam maris” ille status significatur, quia per “mare” significatur externum Ecclesiae; hic status vocatur spiritualis naturalis, qualis est illis qui in primo seu ultimo Caelo sunt: prius fuerat supra in Caelo, ubi vidit Draconem, pugnam ejus cum Michaele, quod dejiceretur, et quod persequeretur Mulierem; at nunc cum Draco dejectus est, et continuatur de illo in sequentibus, Johannes in spiritu demissus est, ob causam ut videret plura de Dracone infra Caelos, et describeret illa; in quo statu vidit binas “Bestias,” unam e mari, et alteram e terra ascendentem, quas non videre potuit e Caelo, quoniam non conceditur alicui angelo e Caelo in inferiora spectare, sed si lubet, licet descendere. Sciendum est, quod in mundo spirituali locus correspondeat statui, non enim quisquam potest alibi esse quam ubi status vitae ejus est; et quia Johannes nunc stetit super “arena maris,” sequitur quod status ejus nunc spiritualis naturalis esset.

 

(2) 直訳

5651/2.[Vers. 18.―B.A. xiii. 1.] ” Et steti super arena maris,”significat statum ejus spiritualem naturalem, nunc qualis est illis qui in Primo seu Ultimo Caelo sunt.― 5651/2(第18節)「また、私は海の砂の上に立った」は、彼〔ヨハネ〕の自然的な霊的な状態を意味する、今や、彼らにあるような、その者は最初の、すなわち、最外部の(最終的な)天界の中にいる。

Per “arenam maris” ille status significatur, quia per “mare” significatur externum Ecclesiae; 「海の砂」によってその状態が意味される、「海」によって、教会の外なるものが意味されるからである。

hic status vocatur spiritualis naturalis, qualis est illis qui in primo seu ultimo Caelo sunt: この状態は自然的な霊的なもの〔状態〕と呼ばれる、彼らにあるような、その者は最初の、すなわち、最外部の(最終的な)天界の中にいる。

prius fuerat supra in Caelo, ubi vidit Draconem, pugnam ejus cum Michaele, quod dejiceretur, et quod persequeretur Mulierem; 以前に、彼は天界の中で上方にいた、そこに竜を見た、ミカエルとの彼の戦いを、投げ落とされたこと、また、女を追跡したこと。

at nunc cum Draco dejectus est, et continuatur de illo in sequentibus, Johannes in spiritu demissus est, ob causam ut videret plura de Dracone infra Caelos, et describeret illa; しかし、今や、竜が投げ落とされたとき、また彼について続くものの中で続けられる、ヨハネは霊の中で降ろされた、理由のために、天界の下の竜について多くのことを見るために、またそれらを記述する。

in quo statu vidit binas “Bestias,” unam e mari, et alteram e terra ascendentem, quas non videre potuit e Caelo, quoniam non conceditur alicui angelo e Caelo in inferiora spectare, sed si lubet, licet descendere. その状態の中で二つの「獣」を見た、一つは海から、またもう一つは地から上がってくる、それらを天界から見ることができなかった、どんな天使にも天界からより低いものの中を眺めることは許されないからである、しかし、もし喜びである(好むことろ)なら、降ることが許される。

Sciendum est, quod in mundo spirituali locus correspondeat statui, non enim quisquam potest alibi esse quam ubi status vitae ejus est; 知らなければならない、霊界の中で場所は状態に対応していること、というのは、だれも他の場所にいることができないから☆、そこに彼らのいのちの状態がある以外の。

☆ 感想です、これは自然界でも言えるでしょう、居心地の悪い場所からは、いずれ去ります(また、その場所の環境・境遇を自分から変える)、これには人間関係が大いに関係します(例えば、上司や仲間との)。

et quia Johannes nunc stetit super “arena maris,” sequitur quod status ejus nunc spiritualis naturalis esset. また今や、ヨハネは「海の砂」の上に立ったので、彼の状態が今や、自然的な霊的なもの☆〔状態〕であったことがいえる。

☆ 「自然的な霊的なもの」は「霊的自然的なもの」と訳すこともできます、でも「霊的な自然的なもの」と訳すのは不可です(「な」があるかないかの違いに注意!)。日本語の構造上そうなります、これ以上はラテン語と日本語の「語順の違い」を述べなくてはなりませんが(『スヴェーデンボリ用語辞典』のまえがきでそのことを少し述べた)、割愛します。「自然的な霊的なもの」について『スヴェーデンボリ用語辞典』(スヴェーデンボリ出版)から以下に引用します。

 霊的な心が開かれる時、天界の光がその心を通して自然的な心の中に流入し、それを照らし、そのことからその心は自然的な霊的なものになる/講解406。

 

(3) 訳文

 5651/2(第18節)「また、私は海の砂の上に立った」は、今や、最初の、すなわち、最外部の天界の中にいる者にあるような彼〔ヨハネ〕の自然的な霊的な状態を意味する。

 「海の砂」によってその状態が意味される、「海」によって、教会の外なるものが意味されるからである。この状態は、最初の、すなわち、最外部の天界の中にいる者にあるような自然的な霊的なもの〔状態〕と呼ばれる。 以前に、彼は天界の中で上方にいて、そこで、竜を、ミカエルとの彼の戦いを、投げ落とされたこと、また、女を追跡したことを見た。しかし、今や、竜が投げ落とされ、それについて続くものの中で続けられるとき、ヨハネは霊の中で、天界の下の竜について多くのことを見る、またそれらを記述するために〔天界から〕降ろされた。その状態の中で、一つは海から、もう一つは地から上がってくる二つの「獣」を見た。それらを天界から見ることができなかった、どんな天使にも天界からさらに低いものの中を眺めることは許されないからである、しかし、望むなら、降ることが許される。

 霊界の中で場所は状態に対応していることを知らなければならない、というのは、だれも、そこに自分のいのちの状態がある場所以外の他の場所にいることができないから。今や、ヨハネは「海の砂」の上に立ったので、その時の彼の状態が自然的な霊的なもの〔状態〕であったことがいえる。

原典講読『啓示された黙示録』 566(原文)

(1) 原文

566. His adjiciam haec MEMORABILIA:―

 

Exorta est lis inter Spiritus, Num quisquam possit videre aliquod Verum doctrinale theologicum in Verbo, nisi a Domino. In eo convenerunt omnes, quod nemo possit nisi a Deo, quia

 

“Non potest homo sumere quicquam nisi sit datum illi e Caelo” (Joh. iii. 27)

 

quapropter litebatur, num aliquis possit, nisi adeat immediate Dominum.

Dixerunt ab una parte quod Dominus directe adeundus sit quia est Verbum.

Ab altera parte quod etiam videatur verum doctrinale cum Deus Pater immediate aditur; quare declinabat lis in hoc primum, num alicui Christiano liceat Deum Patrem immediate adire, et sic scandere supra Dominum, et annon hoc sit insolentia et audacia indecens et temeraria, quia Dominus dicit, quod

 

“Nemo veniat ad Patrem nisi per Ipsum (Joh. xiv. 6).

 

Sed hoc reliquerunt, et dixerunt quod homo possit videre verum doctrinale in Verbo a suomet lumine naturali, sed hoc rejectum est. Quare institerunt, quod videri possit ab illis qui ad Deum Patrem orant: quare lectum est coram illis aliquid ex Verbo, et tunc orabant super genubus, ut Deus Pater illustraret illos; et ad verba quae lecta coram illis ex Verbo, dicebant quod hoc et illud esset verum ibi, sed erat falsum. Ita aliquoties usque ad taedium; tandem fassi sunt quod non possint.

At ab altera parte, qui immediate adiverunt Dominum, videbant vera, et informabant illos.

[2] Post hanc litem ita diremptam ascenderunt aliqui ex abysso, qui apparuerunt primum sicut locustae, sed postea sicut homines. Erant qui in mundo oraverunt ad Patrem, et justificationem per solam Fidem apud se confirmaverunt; et dicebant quod videant id, quod homo justificetur per solam Fidem absque Operibus Legis, in clara luce, et quoque ex Verbo.

Interrogati sunt, “Per quam fidem.” Responderunt “In Deum Patrem.”

Sed postquam explorati sunt, dictum est illis e Caelo, quod ne quidem unum verum doctrinale ex Verbo sciant.

At regesserunt, quod usque videant id in luce.

Tunc dictum est illis quod videant id in luce fatua.

Quaesiverunt, “Quid est lux fatua.”

Informati sunt quod lux fatua sit lux confirmationis falsi, et quod illa lux correspondeat luci in qua sunt noctuae et vespertiliones, quibus tenebrae sunt lux, et lux sunt tenebrae. Hoc confirmabatur per id, quod cum spectabant sursum ad Caelum, et cum spectabant deorsum ad abyssum, unde erant, viderent lucem.

[3] Ex hac confirmatione indignati dixerunt, quod “Sic lux et tenebrae non sint aliquid, sed modo status oculi, ex quo dicitur quod lux sit lux et quod tenebrae sint tenebrae.”

At ostensum est, quod lux fat1a, quae est lux confirmationis falsi, illis esset; et quod lux eorum modo esset activitas mentis eorum oriunda ex igne concupiscentiarum, non absimilis luci felium, quorum oculi ex ardente appetitu glirium in cellariis nocturno tempore apparent sicut candelae.

His auditi, irati dixerunt, quod non sint feles, nec sicut feles, quia possunt videre si volunt. Sed qua timebant interrogationem cur non volunt, recesserunt, et demiserunt se in abyssum suam et in lucem suam. Vocantur etiam qui ibi sunt, et qui similes illis, Noctuae et Vespertiliones.

[4] Dum illi venerunt ad suos in abysso, et narraverunt quod “Angeli dixerint, quod nos non sciamus ullum verum doctrinale, ne quidem unum,” et quod “ideo appellaverint nos Vespertiliones et Noctuas,” factus ibi est tumultus.

Et dicebant, “Oremus ad Dominum, ut Liceat ascendere, et clare demonstrabimus quod nobis sint multa vera doctrinalia, quae ipsi Archangeli agnoscent.”

Et quia orabant ad Dominum, data est venia; et ascenderunt usque ad trecentos.

Et visi supra terram dixerunt, “Nos fuimus in mundo celebres et famigerati, quia novimus et docuimus arcana justificationis per solam Fidem, et ex confirmationibus non modo vidimus lucem, sed etiam sicut jubar coruscans, et similiter nunc in nostris cellis; et tamen audivimus ex sociis nostris, qui apud vos fuerunt, quod lux illa non esset lux sed tenebrae, ex causa, quia non habemus, ut dixistis, ullum verum doctrinale ex Verbo. Scimus quod omne verum Verbi luceat, et credidimus, quod inde sit coruscatio nostra dum arcana nostra profunde meditati sumus. Quare demonstrabimus, quod vera ex Verbo nobis sint in multa copia.” Et dixerunt, “Annon hoc verum nobis est, Quod Trinitas sit, Deus Pater, Deus Filius, et Deus Spiritus Sanctus, et quod in Trinitatem credendum sit. Annon hoc verum nobis est, Quod Christus sit noster Redemptor et Salvator. Annon hoc verum nobis est, Quod Christus Solus sit Justitia, et quod Ipsi Soli sit Meritum, et quod injustus et impius sit qui sibi aliquid meriti et justitiae Ipsius vult addicare. Annon hoc verum nobis est, Quod nemo mortalium aliquod bonum spirituale possit facere a se ipso, sed quod omne donum quod in se bonum est, sit a Deo. Annon hoc verum nobis est, Quod detur bonum meritorium et quoque hypocriticum, et quod illa dona sint mala. Annon hoc verum nobis est, Quod homo ex propriis viribus ne hilum possit conferre ad suam salutem. Annon hoc verum nobis est, Quod usque opera charitatis facienda sint, Annon hoc verum nobis est, Quod fides sit, et quod credendum sit, et quod quisque{1} sicut credit, vitam habeat. Praeter plura alia ex Verbo. Quis vestrum potest negare aliquod ex illis; et tamen dixistis, quod nobis in nostris palaestris `non sit aliquod verum, ne quidem unum.’ Annon nobis ingratiis talia objecistis.”

[5] Sed tunc responsum tulerunt, “Omnia illa quae attulistis, in se sunt vera, sed vos falsificavistis illa, applicando illa ad confirmandum falsum principium; et inde sunt apud vos et in vobis vera falsificata, quae ex principio falso trahunt quod sint falsa. Quod ita sit etiam demonstrabimus ad oculum. Est non procul abhinc locus in quem lux e Caelo immediate influit; est in medio ibi mensa; dum super illa aliqua charta, cui Verum ex Verbo inscriptum est, ponitur, charta illa ex Vero inscripto lucet sicut stella. Inscribite ergo vestra vera chartae, et ponatur super illa mensa, et videbitis.”

Fecerunt ita, et dederunt illam custodi, qui posuit illam super mensa; qui tunc dixit illis, “Removete vos et spectate ad mensam.”

Et removerunt se et spectabant, et ecce charta illa lucebat sicut stella.

Et tunc dixit custos, “Videtis quod vera sint, quae Vos chartae inscripsistis: sed accedite propius, ac intuitum Vestrum figite in charta.”

Et fecerunt ita, et subito tunc lux disparata est, et charta facta est nigra; sicut fuligine fornacis inducta.

Et porro dixit custos, “Tangite chartam manibus vestris, sed cavete ne tangatis scripturam.”

Et cum fecerunt ita, flamma erupit et consumpsit.

His visis aufugerunt; et dicebatur illis, “Si tetigissetis scripturas, audivissetis strepitus, et combussissetis digitos vestros.”

Et tunc dictum est ab adstantibus a tergo, “Vidistis nunc quod veritates quibus abusi estis ad confirmandum justificationis vestrae arcana, sint veritates in se, sed quod sint veritates falsificatae in vobis.”

Illi tunc suspexerunt, et apparuit illis Caelum sicut sanguis, et postea sicut caligo; et ipsi visi sunt coram oculis spirituum angelicorum quidam sicut vespertiliones, quidam sicut noctuae, quidam sicut talpae, et quidam sicut bubones. Ac aufugerunt in tenebras suas, quae coram oculis illorum fatue lucebant.

[6] Spiritus angelici, qui aderant, mirati sunt quia de loco illo et de mensa ibi non aliquid prius sciverunt; et tunc vox ad illos e meridionali plaga venit, dicens, “Accedite huc, et videbitis adhuc mirabilius.”

Et accesserunt, et intraverunt in cameram cujus parietes fulgebant sicut ex auro, et viderunt ibi quoque mensam, super qua jacuit Verbum circumcinctum lapidibus pretiosis in forma caelesti.

Et dixit Angelus custos, “Dum aperitur Verbum, emicat inde lux candoris ineffabilis, et tunc simul ex lapidibus pretiosis apparet iris supra et circum Verbum. Quando aliquis angelus e Caelo tertio illuc venit et spectat Verbum apertum, apparet supra et circum Verbum iris diversicolor in plano rubro; dum angelus e Caelo secundo illuc venit et spectat, apparet iris in plano caeruleo; dum angelus ex ultimo Caelo venit et spectat, apparet iris in plano candido; dum aliquis spiritus bonus venit et spectat, apparet variegatio lucis sicut marmoris.”

Quod ita sit, etiam ad oculum illis ostensum est. Porro dixit Angelus custos, “Si quis accedit qui falsificaverat Verbum, tunc primum dissipatur splendor; et si appropinquat, et figit oculos in Verbo, fit sicut sanguis circum, et tunc monetur ut discedat quia periculum est.”

[7] At quidam, qui in mundo fuerat auctor antesignanus Doctrinae de Sola Fide, audacter accessit, et dixit. “Ego dum fui in mundo non falsificavi Verbum; exaltavi una cum fide etiam charitatem, et docui quod homo in statu fidei in quo facit charitatem et ejus opera, renovetur, regeneretur et sanctificetur; tum quod fides tunc non detur solitaria, hoc est, absque bonis operibus, sicut non arbor absque fructu, sol absque luce, et ignis absque calore; et quoque culpavi illos qui dixerunt quod bona opera non essent necessaria, ac insuper quod praecepta Decalogi, et quoque paenitentiam, magnifecerim; et quod sic mirabili modo omnia Verbi applicuerim articulo de Fide, quam usque solam salvificam esse detexi et demonstravi.”

Ille in fiducia assertionis suae quod non falsificaverit Verbum, accessit ad mensam, et contra monitum Angeli tetigit Verbum. At tunc subito effluxit ignis cum fumo ex Verbo, et facta est explosio cum ingenti fragore, ex quo ille conjectus est ad angulum camerae, et ibi jacuit per horulam sicut mortuus.

Hoc mirati sunt spiritus angelici, sed dictum est illis, quod ille Praesul prae reliquis exaltaverit bona charitatis sicut procedentia ex fide; sed quod usque non intellexerit alia opera quam politica, quae etiam vocantur moralia et civilia, quae propter mundum et prosperitatem ibi facienda sunt, non autem aliqua opera quae facienda sunt propter Deum et salutem; tum quod etiam supposuerit Opera inconspicua a Spiritu Sancto, de quibus homo nihil scit, quae ingenerantur actui Fidei in statu ejus.

[8] Tunc locuti sunt spiritus angelici inter se de falsificatione Verbi, et in eo convenerunt, quod falsificare Verbum, sit desumere ex illo vera, et applicare illa ad confirmandum falsa, quod est extrahere illa ex Verbo extra illud, et occidere. Ut pro exemplo: qui desumit inde hoc verum, quod proximus amandus sit, et quod bonum illi ex amore faciendum sit propter Deum et vitam aeternam, si tunc quis confirmat illud quod faciendum sit, sed non salutis causa, quia omne bonum ab homine non est bonum, ille trahit id verum ex Verbo extra Verbum, et trucidat illud; quoniam Dominus in Verbo Suo injungit cuivis homini qui salvari vult, facere bonum proximo sicut a se, et tamen credere quod sit a Domino.

@1 quisque pro “cuivis” (Vid. V.C.R. n. 162.)

原典講読『啓示された黙示録』 566(直訳)

(2) 直訳

566. His adjiciam haec MEMORABILIA:― 566.これらに私はこのメモラビリアを付け加える――

Exorta est lis inter Spiritus, Num quisquam possit videre aliquod Verum doctrinale theologicum in Verbo, nisi a Domino. 霊たちの間に論争が起こった、みことばの神学的えの事柄らかの真理をだれかることができるかどうか、主からでないなら

In eo convenerunt omnes, quod nemo possit nisi a Deo, quia その中ですべての者は一致した、だれも神からでないならできないこと、~なので

“Non potest homo sumere quicquam nisi sit datum illi e Caelo” (Joh. iii. 27) 「人間は何も取る(得る)ことができない、天界から彼に与えられないなら」(ヨハネ3:27)。

quapropter litebatur, num aliquis possit, nisi adeat immediate Dominum. そのために論争した、だれかができるかどうか、に直接に近づかないなら。

Dixerunt ab una parte quod Dominus directe adeundus sit quia est Verbum. 一方の側から言った、主は直接に近づかなければならないこと、みことばであるので。

Ab altera parte quod etiam videatur verum doctrinale cum Deus Pater immediate aditur; もう一方の側から〔言われた〕、教えの事柄の真理もまた見られること、父なる神が直接に近づかれるとき。

quare declinabat lis in hoc primum, num alicui Christiano liceat Deum Patrem immediate adire, et sic scandere supra Dominum, et annon hoc sit insolentia et audacia indecens et temeraria, quia Dominus dicit, quod それゆえ、論争はこのことの中に最初に傾いた、何らかのキリスト教徒に許されるかどうか、父なる神を直接に近づくこと、またこのように主の上方へのぼること、またこのことは横柄な振る舞い、また不適当な大胆さと無謀ではないか、主が言われたからである、~こと

“Nemo veniat ad Patrem nisi per Ipsum (Joh. xiv. 6). だれも父へやって来ない、その方を通してでないなら(ヨハネ14:6)。

Sed hoc reliquerunt, et dixerunt quod homo possit videre verum doctrinale in Verbo a suomet lumine naturali, sed hoc rejectum est. しかし、このことは残され、また言った、人間はみことばからの教えの事柄の真理を見ることができること、自然的な光それ自体から、しかし、これは捨てられた。

Quare institerunt, quod videri possit ab illis qui ad Deum Patrem orant: それゆえ、始められた、彼らにより見ることができること、その者は父なる神へ祈る――

quare lectum est coram illis aliquid ex Verbo, et tunc orabant super genubus, ut Deus Pater illustraret illos;  それゆえ、彼らの前でみことばから何らのものが読まれた、またその時、ひざの上で祈った、父なる神が彼らを照らすように。

et ad verba quae lecta coram illis ex Verbo, dicebant quod hoc et illud esset verum ibi, sed erat falsum. またことばに向けて、それらはみことばから彼らの前で読まれた、言った、これやそれらはそこに真理であること、しかし、虚偽であった。

Ita aliquoties usque ad taedium; このように数度、飽きるまで。

tandem fassi sunt quod non possint. 最後に、認めた、できないこと。

At ab altera parte, qui immediate adiverunt Dominum, videbant vera, et informabant illos. しかし、もう一方の側から、その者は直接に主に近づいた、真理を見た、また彼らに教えた。

[2] Post hanc litem ita diremptam ascenderunt aliqui ex abysso, qui apparuerunt primum sicut locustae, sed postea sicut homines. [2] この論争がこのように収められた後、ある者が深淵から上って来た、その者は最初、イナゴのように見えた、またその後、こびとのように。

Erant qui in mundo oraverunt ad Patrem, et justificationem per solam Fidem apud se confirmaverunt; 彼らであった、その者は世の中で父なる神へ祈った、また信仰のみによる義認を自分自身のもとに確信した。

et dicebant quod videant id, quod homo justificetur per solam Fidem absque Operibus Legis, in clara luce, et quoque ex Verbo. これらの者は言った、それを見ていること、人間が信仰のみによって義とされること、律法のわざなしに、明るい光の中で、そしてまたみことばから。

Interrogati sunt, “Per quam fidem.” 質問された、「何の信仰によってか」。

Responderunt “In Deum Patrem.” 答えた、「父なる神へ〔の信仰〕」。

Sed postquam explorati sunt, dictum est illis e Caelo, quod ne quidem unum verum doctrinale ex Verbo sciant. しかし、調べられた後に、彼らに天界から言われた、みことばからの教えの真理を一つの決して知らないこと。

At regesserunt, quod usque videant id in luce. しかし、言い返した、それでもそれを「自分の真理を」光の中で見ていること。

Tunc dictum est illis quod videant id in luce fatua. その時、彼らに言われた、それらを愚かな(弱い)光の中で見ていること。

Quaesiverunt, “Quid est lux fatua.” 質問した、「愚かな(弱い)光とは何か?」

Informati sunt quod lux fatua sit lux confirmationis falsi, et quod illa lux correspondeat luci in qua sunt noctuae et vespertiliones, quibus tenebrae sunt lux, et lux sunt tenebrae. 教えられた、愚かな(弱い)光は虚偽の確信の光であること、またその光は光に対応すること、その中にフクロウとコウモリがいる、それらには暗やみが光である、また光が暗やみである。

Hoc confirmabatur per id, quod cum spectabant sursum ad Caelum, et cum spectabant deorsum ad abyssum, unde erant, viderent lucem. このことがそれによって確信(確証)された、天界へ上方へ眺めたとき、そこに光りそのものを、暗やみを見た、また深淵へ下方へ眺めた時、そこにあった、光を見たこと。

[3] Ex hac confirmatione indignati dixerunt, quod “Sic lux et tenebrae non sint aliquid, sed modo status oculi, ex quo dicitur quod lux sit lux et quod tenebrae sint tenebrae.” [3] この確信(確証)から怒って、彼らは言った、「このように光と暗やみは他のものでないこと、しかし、単に目の状態〔である〕、そのことから言われる、光は光であること、また暗やみは暗やみである」こと。

At ostensum est, quod lux fat1a, quae est lux confirmationis falsi, illis esset; しかし、示された、愚かな(弱い)光、それは虚偽の確信の光である、彼らにあった。

et quod lux eorum modo esset activitas mentis eorum oriunda ex igne concupiscentiarum, non absimilis luci felium, quorum oculi ex ardente appetitu glirium in cellariis nocturno tempore apparent sicut candelae. また彼らの光は欲望の火から起こる彼らの心の単なる活動であった、猫の光に似てなくもなかった、それらの目は物置の中のヤマネを燃えるようにほしがること(欲望)から、夜の時、ロウソクのように見える。

His auditi, irati dixerunt, quod non sint feles, nec sicut feles, quia possunt videre si volunt. これらで聞いて、怒って言った、猫ではないこと、猫のようでもない、もし欲するなら、見ることができるからであること。

Sed qua timebant interrogationem cur non volunt, recesserunt, et demiserunt se in abyssum suam et in lucem suam. しかし、質問を恐れたので、なぜ

原典講読『啓示された黙示録』 566(直訳[3]~)

[3] Ex hac confirmatione indignati dixerunt, quod “Sic lux et tenebrae non sint aliquid, sed modo status oculi, ex quo dicitur quod lux sit lux et quod tenebrae sint tenebrae.” [3] この確信(確証)から怒って、彼らは言った、「このように光と暗やみは他のものでないこと、しかし、単に目の状態〔である〕、そのことから言われる、光は光であること、また暗やみは暗やみである」こと。

At ostensum est, quod lux fat1a, quae est lux confirmationis falsi, illis esset; しかし、示された、愚かな(弱い)光、それは虚偽の確信の光である、彼らにあった。

et quod lux eorum modo esset activitas mentis eorum oriunda ex igne concupiscentiarum, non absimilis luci felium, quorum oculi ex ardente appetitu glirium in cellariis nocturno tempore apparent sicut candelae. また彼らの光は欲望の火から起こる彼らの心の単なる活動であった、猫の光に似てなくもなかった、それらの目は物置の中のヤマネを燃えるようにほしがること(欲望)から、夜の時、ロウソクのように見える。

His auditi, irati dixerunt, quod non sint feles, nec sicut feles, quia possunt videre si volunt. これらで聞いて、怒って言った、猫ではないこと、猫のようでもない、もし欲するなら、見ることができるからであること。

Sed qua timebant interrogationem cur non volunt, recesserunt, et demiserunt se in abyssum suam et in lucem suam. しかし、質問を恐れたので、なぜ欲しないのか、退いた、また自分自身を降ろした、自分の深淵の中へ、また自分の光の中へ。

Vocantur etiam qui ibi sunt, et qui similes illis, Noctuae et Vespertiliones. さらにまた彼らは、その者はそこにいる、また彼らに似た者は、フクロウやコウモリと呼ばれている。

[4] Dum illi venerunt ad suos in abysso, et narraverunt quod “Angeli dixerint, quod nos non sciamus ullum verum doctrinale, ne quidem unum,” et quod “ideo appellaverint nos Vespertiliones et Noctuas,” factus ibi est tumultus. [4] 彼らが深淵の中の自分のもの〔仲間〕にやって来た時、天使が言ったことを語った、「私たちに、私たちが知っている教えの事柄の真理が何もないこと、決して一つも」、また私たちが「フクロウやコウモリ」と呼んだこと、そこに騒動が起こった。

Et dicebant, “Oremus ad Dominum, ut Liceat ascendere, et clare demonstrabimus quod nobis sint multa vera doctrinalia, quae ipsi Archangeli agnoscent.” また言った、「私たちは神へ祈ろう、上ることが許されるように、またはっきりと示そう、私たちに教えの事柄の多くの真理があること、それらを大天使自身が認める」。

Et quia orabant ad Dominum, data est venia;  また、神へ祈ったので、許可が与えられた。

et ascenderunt usque ad trecentos. また三百〔名〕までも上った。

Et visi supra terram dixerunt, “Nos fuimus in mundo celebres et famigerati, quia novimus et docuimus arcana justificationis per solam Fidem, et ex confirmationibus non modo vidimus lucem, sed etiam sicut jubar coruscans, et similiter nunc in nostris cellis; また地の上に見られて言った、「私たちは世の中で有名な者と名高い者であった、私たちは信仰のみによる義認の奥義を知った、また教えたからである、また確信(確証)から、私たち単に光を見るだけでなく、しかしさらにまた光線(輝き)のようにきらめいているそれらを〔見ている〕、また同様に、今は私たちの小室の中で。

et tamen audivimus ex sociis nostris, qui apud vos fuerunt, quod lux illa non esset lux sed tenebrae, ex causa, quia non habemus, ut dixistis, ullum verum doctrinale ex Verbo. しかし、それでも私たちは私たちの仲間から聞いた、その者はあなたがたのもとにいた、その光は光ではなかった、しかし、暗やみ、理由から、私たちが持っていないので、あなたがたが言うように、みことばからの教えの事柄の真理を何も。

Scimus quod omne verum Verbi luceat, et credidimus, quod inde sit coruscatio nostra dum arcana nostra profunde meditati sumus. 私たちは知っている、みことばのすべての真理は光ること、また信じたこと、また私たちは信じている、ここからであること、私たちの閃光は私たちが私たちの奥義を深く瞑想している時。

Quare demonstrabimus, quod vera ex Verbo nobis sint in multa copia. それゆえ、私たちは示そう、みことばからの真理が私たちに数多く豊富にあること」。

” Et dixerunt, “Annon hoc verum nobis est, Quod Trinitas sit, Deus Pater, Deus Filius, et Deus Spiritus Sanctus, et quod in Trinitatem credendum sit. また彼らは言った、「この真理が私たちにあるのではないか? なる神、子、また聖霊三一性があることまた三一性じなければならないこと

Annon hoc verum nobis est, Quod Christus sit noster Redemptor et Salvator. この真理が私たちにあるのではないか? キリストがたちのであること

Annon hoc verum nobis est, Quod Christus Solus sit Justitia, et quod Ipsi Soli sit Meritum, et quod injustus et impius sit qui sibi aliquid meriti et justitiae Ipsius vult addicare. この真理が私たちにあるのではないか? キリストだけがであることまたそのだけに功績があることまた不正不信心であることその自分自身にその功績義の何らかのものを帰すことを欲する

Annon hoc verum nobis est, Quod nemo mortalium aliquod donum spirituale possit facere a se ipso, sed quod omne bonum quod in se bonum est, sit a Deo. この真理が私たちにあるのではないか? すべきだれもらかの霊的自分自身そのものからなうことができないことまたすべてのそれは本質的である、神からである

Annon hoc verum nobis est, Quod detur bonum meritorium et quoque hypocriticum, et quod illa dona sint mala. 

この真理が私たちにあるのではないか? 功績的な、また偽善的な善が存在すること、またそれらの善は悪であること

Annon hoc verum nobis est, Quod homo ex propriis viribus ne hilum possit conferre ad suam salutem. ★この真理が私たちにあるのではないか? プロプリウム(自己)の力(vis)から、少しも自分へ救いを持ってくることができないこと。

Annon hoc verum nobis est, Quod usque opera charitatis facienda sint, Annon hoc verum nobis est, Quod fides sit, et quod credendum sit, et quod quisque{1} sicut credit, vitam habeat. この真理が私たちにあるのではないか? それでも仁愛の働きを行なわなければならないこと、この真理が私たちにあるのではないか? 信仰ああること、また信じなくてはならないこと、まただれもが信じるように、いのちを持つこと。

Praeter plura alia ex Verbo. ほかに、みことばからの他の多くのもの。

Quis vestrum potest negare aliquod ex illis;  あなたがたのだれがそれらからの何らかのものを否定することができるのか?

et tamen dixistis, quod nobis in nostris palaestris `non sit aliquod verum, ne quidem unum.’ またそれでも、あなたがたは言った、私たちに、私たちの討論に何らかの真理がないこと、決して一つもない。

Annon nobis ingratiis talia objecistis.” 私たちに不快なのか? このようものをあなたがたが逆らう〔のは〕」。

[5] Sed tunc responsum tulerunt, “Omnia illa quae attulistis, in se sunt vera, sed vos falsificavistis illa, applicando illa ad confirmandum falsum principium; [5] しかし、その時、答えが与えられた(fero)、「それらのすべてのものは、それをあなたがたは例証した(affefo)、本質的に真理である、しかし、あなたがたのもとで虚偽化された、誤った原理から得たものは、それは虚偽である。

et inde sunt apud vos et in vobis vera falsificata, quae ex principio falso trahunt quod sint falsa. またここからである、あなたがたのもとで、またあなたがたの中で虚偽化された真理は、それは虚偽の原理から引き出した、虚偽であること。

Quod ita sit etiam demonstrabimus ad oculum. そのようであることは、さらにまた私たちは目に示そう。

Est non procul abhinc locus in quem lux e Caelo immediate influit; ここから、場所

原典講読『啓示された黙示録』 566(直訳[5]~)

[5] Sed tunc responsum tulerunt, “Omnia illa quae attulistis, in se sunt vera, sed vos falsificavistis illa, applicando illa ad confirmandum falsum principium; [5] しかし、その時、答えが与えられた(fero)、「それらのすべてのものは、それをあなたがたは例証した(affefo)、本質的に真理である、しかし、あなたがたのもとで虚偽化された、誤った原理から得たものは、それは虚偽である。

et inde sunt apud vos et in vobis vera falsificata, quae ex principio falso trahunt quod sint falsa. またここからである、あなたがたのもとで、またあなたがたの中で虚偽化された真理は、それは虚偽の原理から引き出した、虚偽であること。

Quod ita sit etiam demonstrabimus ad oculum. そのようであることは、さらにまた私たちは目に示そう。

Est non procul abhinc locus in quem lux e Caelo immediate influit; ここから、場所から遠くない、その中に天界から光が直接に流入している。

est in medio ibi mensa; 中央に、そこに机がある。

dum super illa aliqua charta, cui Verum ex Verbo inscriptum est, ponitur, charta illa ex Vero inscripto lucet sicut stella. その上に、何らかの紙を、それにみことばから真理が書かれている、置かれる時、その紙は書かれた真理から星のように光る。

Inscribite ergo vestra vera chartae, et ponatur super illa mensa, et videbitis.” それゆえ、書け、あなたがたの真理を紙へ、またその机の上に置かれる、またあなたがたは見る(であろう)。

Fecerunt ita, et dederunt illam custodi, qui posuit illam super mensa; 彼らはそのように行なった、またそれらを見張りに与えた、その者はそれを机の上に置いた。

qui tunc dixit illis, “Removete vos et spectate ad mensam.” その時、その者は彼らに言った、「あなたがたは遠ざかれ、また机を眺めよ」。

Et removerunt se et spectabant, et ecce charta illa lucebat sicut stella. また、彼らは自分自身を遠ざけ、また眺めた、また見よ、その神は星のように光った。

Et tunc dixit custos, “Videtis quod vera sint, quae Vos chartae inscripsistis: またその時、見張りが言った、「あなたがたは真理であることを見る、それをあなたがたは紙に書いた。

sed accedite propius, ac intuitum Vestrum figite in charta.” しかし、近づけ、さらに近く、またあなたがたの凝視を紙の中に定めよ」。

Et fecerunt ita, et subito tunc lux disparata est, et charta facta est nigra; また、彼らはそのようにした、また突然とその時、光は見えなくなくなった、また紙は黒くなった、

sicut fuligine fornacis inducta. 炉のすすを着せられたように。

Et porro dixit custos, “Tangite chartam manibus vestris, sed cavete ne tangatis scripturam.” またさらに、見張りが言った、「あなたがたの手で紙に触れよ、しかし、用心せよ、書いたものに(文言)に触れないように」。

Et cum fecerunt ita, flamma erupit et consumpsit. またそのようにした、炎が噴きだした、また消滅した。

His visis aufugerunt; これで見られて彼らは逃げ去った。

et dicebatur illis, “Si tetigissetis scripturas, audivissetis strepitus, et combussissetis digitos vestros.” また彼らに言われた、「もし、あなたがたが書いたものに触れた(tango)なら、あなたがたは、やかましい音を聞いただろう、またあなたがたの指は焼かれただろう」。

Et tunc dictum est ab adstantibus a tergo, “Vidistis nunc quod veritates quibus abusi estis ad confirmandum justificationis vestrae arcana, sint veritates in se, sed quod sint veritates falsificatae in vobis.”またその時、背後からそばに立っているものから彼らに言われた、「今や、あなたがたは見た、真理が、それらであなたがたは悪用(濫用)した義認であなたがたの奥義を確信するために、本質的に真理であること、しかし、あなたがたの中で虚偽化された真理であること」。 

Illi tunc suspexerunt, et apparuit illis Caelum sicut sanguis, et postea sicut caligo; 彼らはその時、見上げた(suspicio)、また彼らに天界が血のようにみっれ他、またその後、暗黒のように。

et ipsi visi sunt coram oculis spirituum angelicorum quidam sicut vespertiliones, quidam sicut noctuae, quidam sicut talpae, et quidam sicut bubones.  また彼らは天使的な霊の目の前に見られた、ある者はコウモリのように、ある者はフクロウのように、またある者はモグラのように、またある者(何か)はミミズク(フクロウ)のように。

Ac aufugerunt in tenebras suas, quae coram oculis illorum fatue lucebant. そして、自分の暗やみの中へ逃げ去った、それは彼らの目の前に惑わすように(愚かに)光っていた。

[6] Spiritus angelici, qui aderant, mirati sunt quia de loco illo et de mensa ibi non aliquid prius sciverunt; [6] 天使的な霊は、その者はいた、驚いた、その場所についてまたそこに机について何らかを前に知らなかったので。

et tunc vox ad illos e meridionali plaga venit, dicens, “Accedite huc, et videbitis adhuc mirabilius.” またその時、彼らに南の方位から声がやって来た、言って、「ここに近づけ、するとあなたがたはさらに驚くべきものを見だろう」。

Et accesserunt, et intraverunt in cameram cujus parietes fulgebant sicut ex auro, et viderunt ibi quoque mensam, super qua jacuit Verbum circumcinctum lapidibus pretiosis in forma caelesti. また近づいた、また部屋の中へ入った、その壁は金からの輝いた、またそこにさらにまた机を見た、その上にみことばが蓄えられて(repono)横たわっていた、まわりを天界の形の宝石で囲まれて(cingo)。

Et dixit Angelus custos, “Dum aperitur Verbum, emicat inde lux candoris ineffabilis, et tunc simul ex lapidibus pretiosis apparet iris supra et circum Verbum. 見張りの天使が言った、「みことばが開かれる時、ここから言語に絶する輝きの光が輝き出る、またその時、同時に、宝石から虹のように見られる、みことばの上方とまわりに。

Quando aliquis angelus e Caelo tertio illuc venit et spectat Verbum apertum, apparet supra et circum Verbum iris diversicolor in plano rubro; 第三の天界からある天使がそこにやって来る時、開かれたみことばが見られる、みことばの上方とまわりに、いろいろな色の虹が見られる、赤い面の中に☆。

☆ 下記「注」参照。

dum angelus e Caelo secundo illuc venit et spectat, apparet iris in plano caeruleo; 第二の天界から天使がそこにやって来る時、また眺める、虹が見られる、青色の面の中に。

dum angelus ex ultimo Caelo venit et spectat, apparet iris in plano candido; 最外部の天界から天使がそこにやって来る時、虹が見られる、白光りの面の中に。

dum aliquis spiritus bonus venit et spectat, apparet variegatio lucis sicut marmoris.” ある善霊がそこにやって来る、また眺める時、大理石のような光の多彩が見られる」。

Quod ita sit, etiam ad oculum illis ostensum est. そのようであることが、彼らの目にもまた示された。

Porro dixit Angelus custos, “Si quis accedit qui falsificaverat Verbum, tunc primum dissipatur splendor; さらに見張