(1) 原文
De memoria interiori, ejusque influxu in memoriam exteriorem
2154. Hoc solum hic liceat annotare, quod talis sit memoria interior, ut ei inscripta sint omnia et singula, quae homo egit, loquutus et cogitavit, et memoria intimior, quae potius indoles dicenda, etiam ibi idearum minutissima, sic ut ne hilum sit, quod homo cogitaverit a prima infantia ad ultimum vitae, quod non ibi sit, quasi inscriptum, seu retentum, quod vix homo possit credere, quia solum memoriae corporeae cognitionem habet.
2155. Hoc mihi ostensum, sed obscure, ab angelis, si beneplaceret Domino, quod verbotenus recitare potuissent singulas voces, et quidem suo ordine, et singulas ideas in ideis vocum, quae ante plures annos scripsi, tametsi ego ne quidem unam seriem seu unam lineam queam reminisci.
2156. Exinde constare potest, quod nihil usquam homo cogitare possit, quod non in claram lucem veniat post mortem, imo in tam claram, ut ne hilum lateat, ex omnium minimis, quae cogitavit, ea indoli ejus inscripta sunt; et si velint credere, hoc est, quod intelligitur per librum vitae cujusvis [Apoc. XX: 12]. 1748, 31 Maj.
(2) 直訳
De memoria interiori, ejusque influxu in memoriam exteriorem (さらに)内的な記憶について、そして(さらに)外的な記憶の中へのその流入
2154. Hoc solum hic liceat annotare, このことだけを書き留めることがここに許されている、
quod talis sit memoria interior, ut ei inscripta sint omnia et singula, quae homo egit, loquutus et cogitavit, このようなさらに内的な記憶がある、それにすべてと個々のものが刻み込まれているような、それらを人間が行なった、話した、また考えた、
et memoria intimior, quae potius indoles dicenda, etiam ibi idearum minutissima, またさらに最も内的な記憶〔がある〕、それはむしろ生来の性質と呼ばれなければならない、さらにまたそこに観念の最も些細な事柄が〔ある〕、
sic ut ne hilum sit, quod homo cogitaverit a prima infantia ad ultimum vitae, quod non ibi sit, quasi inscriptum, seu retentum, そのように少しもない、それは人間が最初の幼児期からいのちの(人生の)最後まで考えた、そこにないこと、いわば刻まれた、または心に保存された(retineo)、
quod vix homo possit credere, quia solum memoriae corporeae cognitionem habet. そのことを人間はほとんど信じることができない、形体的な記憶の知識だけを持っているからである。
2155. Hoc mihi ostensum, sed obscure, ab angelis, このことが私に示された、しかし、あいまいに、天使たちにより、
si beneplaceret Domino, quod verbotenus recitare potuissent singulas voces, et quidem suo ordine, et singulas ideas in ideis vocum, もし、主の喜ばれるところなら、彼らが一語一語(言った通りに)、実際に、その順序で、また言葉の観念の中の個々の観念を個々の言葉で暗唱することができた、、
quae ante plures annos scripsi, tametsi ego ne quidem unam seriem seu unam lineam queam reminisci. それらを多くの年の前に私が書いた、たとえ、私が決して一つの一続きのものを、または一つの線(系列)を、それらを私が思い出さなかったにしても。
2156. Exinde constare potest, このゆえに、明らかにすることができる、
quod nihil usquam homo cogitare possit, 何も常に人間は考えることができないこと、
quod non in claram lucem veniat post mortem, imo in tam claram, ut ne hilum lateat, ex omnium minimis, quae cogitavit, それは死後に明るい光の中にやって来ない、それどころかこれほどに明るい〔光の中に〕、少しも隠れていないような、すべての最小のものから、それらを考えた、
ea indoli ejus inscripta sunt; それらは彼の生来の性質に刻み込まれている。
et si velint credere, hoc est, quod intelligitur per librum vitae cujusvis [Apoc. XX: 12]. またもし信じることを欲するなら、すなわち(これは~である)、それはそれぞれの者のいのちの書によって意味される〔黙示録20:12〕。
1748, 31 Maj. 1748年5月31日。
(3) 訳文
内的な記憶、そして外的な記憶の中へのその流入について
2154. このことだけを書き留めることがここに許されている――人間が行ない、話し、考えたすべてと個々のものが刻み込まれているような内的な記憶がある。またさらに内的な記憶があり、それはむしろ生来の性質と呼ばれなければならず、さらにまたそこに観念の最も些細な事柄がある。そのように、そこには、人間が最初の幼児期から人生の最後まで考えた、いわば刻まれた、すなわち、心に保存されたものでないものは何のもない〔=すべてある〕。そのことを人間はほとんど信じることができない、形体的な記憶からの知識だけを持っているからである。
2155. このことが天使たちにより、私に示された、しかし、あいまいに――私が以前の多くの年月に書いたものを、たとえ、私が決して一つ一続きのものを、または一行の言葉を思い出さなかったにしても、もし、主の喜ばれるところなら、彼らは〔私が〕言った通りに、実際に、その順序で、また言葉の観念の中の個々の観念を、個々の言葉で暗唱することができた。
2156. このゆえに、死後に明るい光の中にやって来ない、それどころか、考えたすべての最小のものから少しも隠れていないような、これほどに明るい光の中にやって来ないものを、常に人間は何も考えることができないことを明らかにすることができる。それらは彼の生来の性質に刻み込まれている。またもし信じることを欲するなら、これはそれぞれの者のいのちの書によって意味されるものである〔黙示録20:12〕。
1748年5月31日。