(1) 原文
De memoria interiori et inde loquela
4342. Loquutus cum spiritibus, quod sua lingua{a}, seu loquela quae est universalis omnium linguarum, inter se cum loquuntur, ne quidem producere possint nomen alicujus hominis, nec vocem linguae humanae, sed quod loquantur mecum, hoc putent ex se sed esse ex memoria mea corporea seu particularium, ubi ideae eorum influunt in nomina et voces; affirmabant, et tentabant apud se enuntiare nomen Abrahami, sed non potuerunt, nam loquela eorum non est vocum sed idearum, quae in originaria vocum formatae sunt, inde constabat, de quo etiam cum illis loquutus, quod prorsus nihil vocis minus nominis alicujus hominis, regni, regionis, ad spiritus transire possit, sed quod pereat apud hominem, et quod sensus modo, qui talis est, dum obscurus homini, [ut] apud spiritus fiat distinctus et partitus in ideas; [2] cum spiritus de aliqua persona, urbe, et simili, cujus ideam habuerunt e mundo, modo ideam ejus sistunt, hoc est, omnium quae audiverunt, aut viderunt, aut conceperunt de homine, regno, urbe, quae idea quandoque est simultanea, quandoque partita in plures, inde loquela, tum perceptio plena; ita quoque saepe loquutus cum spiritibus, nempe eorum loquela, et distincte omnia perceperunt, plura momento quam per horam posset enuntiari, quia tantum in sinu comprehendit quantum visus internus et cogitatio, qua potest paene simul sisti, quod dicendum per tempus, et scribendum paginis, ut cuivis notum esse potest, si attendat. 1749, 6 Aug. ☉
@a ablative intelligendum
(2) 直訳
De memoria interiori et inde loquela 内的な記憶についてまたここから話すこと
4342. Loquutus cum spiritibus, 〔私は〕霊たちと話した、
quod sua lingua{a}, seu loquela quae est universalis omnium linguarum, 自分の言語は、すなわち、話し方は、それはすべての言語の普遍的なものであること、
inter se cum loquuntur, ne quidem producere possint nomen alicujus hominis, nec vocem linguae humanae, 自分たち自身の間で(互いに)話しているとき、決してある人間の名前を生み出すことができない、人間の言語の言葉も、
sed quod loquantur mecum, hoc putent ex se sed esse ex memoria mea corporea seu particularium, しかし、私と話していること〔=とき〕、このことを自分自身からと思っている、しかし、私の形体的なまたは個別的な(個人的な)記憶からであること、
ubi ideae eorum influunt in nomina et voces; そこに彼らの観念は名前と言葉の中に流入する。
affirmabant, et tentabant apud se enuntiare nomen Abrahami, sed non potuerunt, 彼らは主張した、また自分自身のもとで試みた、アブラハムの名前を発声すること、しかし、できなかった、
nam loquela eorum non est vocum sed idearum, quae in originaria vocum formatae sunt, なぜなら、彼らの話し方は言葉ではないからである、しかし、観念の〔話し方〕、それは言葉の始まりの中に形作られる、
inde constabat, de quo etiam cum illis loquutus, ここから明らかとなった、それについてもまた彼らと話した、
quod prorsus nihil vocis minus nominis alicujus hominis, regni, regionis, ad spiritus transire possit, まったく何も言葉の、まして名前の、何らかの人間の、王国の、地域の〔ものは〕、霊たちに移ることができないこと、
sed quod pereat apud hominem, et quod sensus modo, しかし、人間のもとで滅びる(失われる)こと、また意味だけが〔霊たちに移る〕、
qui talis est, dum obscurus homini, [ut] apud spiritus fiat distinctus et partitus in ideas; それ〔意味〕はこのようなものである、人間に不明瞭なもの〔である〕時、〔そのように☆〕霊たちのもとで区別のあるまた切り分けられたものになる、観念の中で。
☆これは不要に思えます。
[2] cum spiritus de aliqua persona, urbe, et simili, 霊たちに、何らかの人物、都、また同様のものについて、
cujus ideam habuerunt e mundo, modo ideam ejus sistunt, その観念を世から持った、その観念だけが示される、
hoc est, omnium quae audiverunt, aut viderunt, aut conceperunt de homine, regno, urbe, すなわち、すべてのもの(どんなものでも)それらを彼らは聞いた、または見た、またはいだいた、人間、王国、都について、
quae idea quandoque est simultanea, quandoque partita in plures, inde loquela, tum perceptio plena; その観念は、時々、同時に存在するものである、時々、多くのものの中に切り分けられたもの、なおまた十分な知覚〔がある〕、
ita quoque saepe loquutus cum spiritibus, そのようにまたしばしば〔私は〕霊たちと話した、
nempe eorum loquela, et distincte omnia perceperunt, plura momento quam per horam posset enuntiari, すなわち、彼らの話し方〔の中に〕、またすべてのものを明瞭に知覚している、多くのものを一瞬に、一時間にわたってよりも、口に出すことできる、
quia tantum in sinu comprehendit quantum visus internus et cogitatio, それほどに内部に把握したからである、どれほどの内なる視覚と思考を、
qua potest paene simul sisti, quod dicendum per tempus, et scribendum paginis, それによってほとんど同時に示されることができる、時間にわたって言わなければならないこと、ページで書かなければならない、
ut cuivis notum esse potest, si attendat. それぞれの者によく知られていることができるように、もし留意する(接続)なら。
1749, 6 Aug. ☉ 1749年8月6日。☉
(3) 訳文
内的な記憶とここから話すことについて
4342. 〔私は〕霊たちと話した――互いに話しているとき、自分たちの言語は、すなわち、話し方は、すべての言語の普遍的なものであり、決してある人間の名前を、人間の言語の言葉も生み出すことができない、しかし、私と話しているとき、このことを自分自身からと思っている、しかし、私の形体的なまたは個人的な記憶からであり、彼らの観念は、そこに、名前と言葉の中に流入する。彼らは主張し、自分自身のもとで、アブラハムの名前を発声することを試みた、しかし、できなかった。なぜなら、彼らの話し方は言葉の話し方ではなく、観念の話し方であるからである、それは言葉の始まりの中に形作られる。ここから明らかとなった、それについてもまた彼らと話した――まったく何も言葉も、まして、何らかの人間、王国、地域の名前は霊たちに移ることができないこと、しかし、人間のもとで失われ、意味だけが〔霊たちに移る〕ことである。その意味は人間に不明瞭なものである時、霊たちのもとで観念の中で区別のあるまた分けられたものになるようなものである。
[2] 何らかの人物、都、また同様のものについて世から持ったその観念だけが霊たちに示される、すなわち、人間、王国、都についてどんなものでも彼らが聞き、または見、またはいだいた、その観念は、時々、同時に存在するもの、時々、多くのものの中に分けられたもの、なおまた十分な知覚するものである。そのようにまたしばしば〔私は〕霊たちと話した、すなわち、彼らの話し方は、すべてのものを明瞭に、多くのものを、数時間にわたってよりも一瞬に、口に出すことできる、知覚しているものである。どれほどの内なる視覚と思考であろうか、これほどに内部に把握したからである――数時間にわたって言わなければならない、数ページで書かなければならないことを、それによってほとんど同時に示されることができる――もし留意さえすればそれぞれの者によく知られていることができるように。1749年8月6日。☉