原典講読『啓示された黙示録』 489

(1) 原文

489. ” Et Civitatem sanctam conculcabunt mensibus quadraginta duobus,” significat quod disperserit omne verum Verbi usque ut non aliquid supersit.―Per “sanctam civitatem” seu urbem, intelligitur sancta Hierosolyma, et per “sanctam Hierosolymam” intelligitur Nova Ecclesia quae in veris doctrinae est, “sanctum” enim praedicatur de Divino Vero (n. 173), et “urbs” significat doctrinam (n. 194); quare per “conculcare” illam civitatem seu urbem, significatur dispergere vera doctrinae ejus; per “menses quadraginta duos” significatur usque ad finem dum non aliquid superest: per vera doctrinae intelliguntur vera ex Verbo, quia inde est doctrina Ecclesiae et omne ejus. Quod illi qui in internis Ecclesiae hodie sunt, ita disperserint vera Verbi et inde doctrinae Ecclesiae, et omne ejus, describitur in hoc capite per “Bestiam ascendentem ex abysso,” quod “occiderit binos Testes” (vers. 7); et quoque videri potest ex Memorabilibus e mundo spirituali, quae singulis capitibus annexa sunt. [2] Quod per “menses quadraginta duos” significetur usque ad finem dum non aliquod verum et bonum Ecclesiae superest, est quia per “quadraginta duo” simile significatur quod per sex septimanas, sexies enim septem sunt quadraginta duo, et per “sex septimanas” significatur completum usque ad finem; numerus enim sex id significat, ac “septimana” statum, et “septima septimana” statum sanctum, qui est status novus Ecclesiae, quando Dominus init Regnum. Simile significatur per hunc numerum in sequentibus:

 

Datum Bestiae ascendenti ex mari “os loquens magna et blasphemias, et data est illi potestas faciendi illud menses quadraginta duos” (Apoc. xiii. 5);

 

([videatur] n. 583). Quod “sex” significent completum ad finem, est quia “tria” id significant (n. 505); et “sex” sunt duplum eorum, ac duplum et simplex in numeris, ejusdem significationis sunt; praeterea simile significatur per hunc numerum, quod per tria et dimidium, quia “menses quadraginta duo” faciunt annos tres et dimidium. Quod dicantur “menses,” est quia per “mensem” significatur status plenus

 

(Ut Esaj. lxvi. 23; Apoc. xxii. 1, 2; Gen. xxix. 14; Num. xi. 18, 19, 20; Deutr. xxi. 11, 13).

 

(2) 直訳

489. ” Et Civitatem sanctam conculcabunt mensibus quadraginta duobus,” significat quod disperserit omne verum Verbi usque ut non aliquid supersit.― 489「また聖なる都市を彼らは踏みにじる、四十二カ月で」は、それはみことばのすべての真理を追い散らすであろう、何らかのものが残らないようにまで、を意味する――

Per “sanctam civitatem” seu urbem, intelligitur sancta Hierosolyma, et per “sanctam Hierosolymam” intelligitur Nova Ecclesia quae in veris doctrinae est, “sanctum” enim praedicatur de Divino Vero (n. 173), et “urbs” significat doctrinam (n. 194); 「聖なる都市」または都によって、聖なるエルサレムが意味される、また「聖なるエルサレム」によって、新しい教会が意味される、それは教えの真理の中にある、というのは「神聖さ(聖なるもの)」は神的真理について述べられるから(173番)、また「都」は教えを意味する(194番)。

quare per “conculcare” illam civitatem seu urbem, significatur dispergere vera doctrinae ejus; それゆえ、その都市または都を「踏みにじること」によって、その教えの真理を追い散らすことが意味される。

per “menses quadraginta duos” significatur usque ad finem dum non aliquid superest: 「四十二カ月」によって、終わりまでが意味される、何らかのものが残らない時。

per vera doctrinae intelliguntur vera ex Verbo, quia inde est doctrina Ecclesiae et omne ejus. 教えの真理によって、みことばからの真理が意味される、教会の教えとそのすべてのものはここからであるからである。

Quod illi qui in internis Ecclesiae hodie sunt, ita disperserint vera Verbi et inde doctrinae Ecclesiae, et omne ejus, describitur in hoc capite per “Bestiam ascendentem ex abysso,” quod “occiderit binos Testes” (vers. 7); 彼らは、その者は今日の教会の内なるものの中にいる、そのようにみことばの真理をここからの教会の教えを追い散らした、またそのすべてのものを、この章の中の「深淵から上がった獣」によって、「ふたりの証人を殺した」こと〔によって〕述べられている(第7節)。

et quoque videri potest ex Memorabilibus e mundo spirituali, quae singulis capitibus annexa sunt. そしてまた、霊界からの「メモラビリア」から見られることができる、それらは各章に接合されている。

[2] Quod per “menses quadraginta duos” significetur usque ad finem dum non aliquod verum et bonum Ecclesiae superest, est quia per “quadraginta duo” simile significatur quod per sex septimanas, sexies enim septem sunt quadraginta duo, et per “sex septimanas” significatur completum usque ad finem; [2] 「四十二カ月」によって終わりまでもが意味されることは、教会の何らかの真理と善が残らない時、「四十二」によって同様のものが意味されるからである、六週間によって〔意味される〕ことを、というのは、七の六倍は四十二であるから、また「六週間」にょって終わりまでも完結(完成)が意味される。

numerus enim sex id significat, ac “septimana” statum, et “septima septimana” statum sanctum, qui est status novus Ecclesiae, quando Dominus init Regnum. というのは、数「六」はそのことを意味するから、そして「週(一週間)」は状態を、また「七週間」が聖なる状態を、それは新しい教会の状態である、主が王国に入る時。

Simile significatur per hunc numerum in sequentibus: 同様のものがこの数によって意味される、続くものの中に――

Datum Bestiae ascendenti ex mari “os loquens magna et blasphemias, et data est illi potestas faciendi illud menses quadraginta duos” (Apoc. xiii. 5); ([videatur] n. 583). 海から上がってきた獣に「大きなことと冒涜を話す口が」与えられた、「また彼にそれを四十二カ月行なう力が与えられた」(黙示録13:5)(583番参照)。

Quod “sex” significent completum ad finem, est quia “tria” id significant (n. 505); 「六」が終わりまでの完結(完成)を意味することは、「三」がそれを意味するからである(505番)。

et “sex” sunt duplum eorum, ac duplum et simplex in numeris, ejusdem significationis sunt; また「六」はその二倍である、そして数の中で二倍と単一(単純)なものは、意味の同じものである。

praeterea simile significatur per hunc numerum, quod per tria et dimidium, quia “menses quadraginta duo” faciunt annos tres et dimidium. さらに、同様のものがこの数によって意味される、三と半分によって、「四十二カ月」は三と半分の年をつくるからである。

Quod dicantur “menses,” est quia per “mensem” significatur status plenus 「月」が言われることは、「月」によって、完全な状態が意味されるからである

(Ut Esaj. lxvi. 23; Apoc. xxii. 1, 2; Gen. xxix. 14; Num. xi. 18, 19, 20; Deutr. xxi. 11, 13). (例えば、イザヤ66:23、黙示録22:1, 2、創世記29:14、民数記11:18, 19, 20、申命記21:11, 13)。

 

(3) 訳文

 489「彼らは聖なる都市を、四十二か月の間踏みにじる」は、それは何らかのものが残らないようにまでも、みことばのすべての真理を追い散らすであろう、を意味する。

 「聖なる都市」すなわち、都によって、聖なるエルサレムが意味され、「聖なるエルサレム」によって、教えの真理の中にある新しい教会が意味される、というのは「聖なるもの」は神的真理について述べられ(173番)、「都」は教えを意味するからである(194番)。それゆえ、その都市または都を「踏みにじること」によって、その教えの真理を追い散らすことが意味される。「四十二カ月」によって、何らかのものが残らない時である終わりまでが意味される。教えの真理によって、みことばからの真理が意味される、教会の教えとそのすべてのものはここからであるからである。

今日の教会の内なるものの中にいて、そのようにみことばの真理をここからの教会の教えを、またそのすべてのものを追い散らした者は、この章の中の「深淵から上がった獣」、「ふたりの証人を殺した」ことによって述べられている(第7節)。そしてまた、各章に接合されている霊界からの「メモラビリア」から見られることができる。

 [2] 「四十二カ月」によって、教会の何らかの真理と善が残らない時である終わりまでが意味されることは、「四十二」によって、六週間によって意味されることと同様のものが意味されるから、というのは、七の六倍は四十二であり、「六週間」にょって終わりまでも完結が意味されるである。というのは、数「六」はそのことを、そして「週(一週間)」は状態を、また「七週間」が聖なる状態を意味するから、それは主が王国に入る時の新しい教会の状態である。

 同様のものが、、続くものの中で、この数によって意味される――

 

 海から上がってきた獣に「大きなことと冒涜を話す口が、また彼にそれを四十二カ月行なう力が与えられた」(黙示録13:5)(583番参照)。

 

 「六」が終わりまでの完結を意味することは、「三」がそれを意味するからである(505番)。また「六」はその二倍であり、そして数で二倍と〔二倍しない〕単一なものは意味の同じものである。さらに、同様のものがこの数によって意味される、三と半分によって、「四十二カ月」は三年半をつくるからである。

「月」が言われるのは、「月」によって、完全な状態が意味されるからである(例えば、イザヤ66:23、黙示録22:1, 2、創世記29:14、民数記11:18, 19, 20、申命記21:11, 13)。

原典講読『啓示された黙示録』 490

(1) 原文

490. [Vers. 3.] ” Et dabo duobus Testibus Meis” significat illos qui confitentur et agnoscunt ex corde quod Dominus sit Deus Caeli et Terrae, ac Humanum ipsius Dominum, et qui conjunguntur Ipsi per vita in secundum praecepta Decalogi.―Quod illi sint qui per “duos testes” hic intelliguntur, est quia duo illa sunt duo Essentialia Novae Ecclesiae. Quod Primum Essentiale, quod Dominus sit Deus Caeli et Terrae, et quod Humanum Ipsius sit Divinum, sit “testimonium,” et inde quod illi sint “testes” qui id confitentur et agnoscunt corde, videatur n. 6, 846, et adhuc ex his:

 

“Sum conservus fratrum tuorum habentium Testimonium Jesu; Testimonium enim Jesu est Spiritus prophetiae” (Apoc. xix. 10);

Michaelis Angeli vicerunt Draconem “per Sanguinem Agni et per Verbum Testimonii” Ipsius: “et Draco abivit ut faceret bellum cum reliquis seminis ejus, qui tenebant mandata Dei, et habent Testimonium Jesu Christi” (Apoc. xii. 11, 17);

“Animae securi percussorum propter Testimonium Jesu, et propter Verbum Dei” (Apoc. xx. 4{1});

 

hi sunt, qui agnoverunt Dominum: illud vocatur “Testimonium Jesu,” quia Dominus id testatur ex Suo Verbo, ita ex Se Ipso: quare Ipse vocatur

 

“Testis Fidelis et Verus” (Apoc. i. 5; cap. iii. 14);

 

et dicit

 

“Ego Testor de Me Ipso, et verum est Testimonium Meum, quia scio unde veni, et quo vado” (Joh. viii. 14);

 

tum,

 

“Cum venerit Paracletus Spiritus veritatis, Ille Testabitur de Me” (Joh. xv. 26);

 

quod Paracletus Spiritus veritatis, Qui etiam est Spiritus Sanctus, sit Divinum procedens, et quod Illud sit Ipse Dominus, videatur in Doctrina Novae Hierosolymae de Domino (n. 46-54). Nunc quia Ipse Dominus est Testis, ideo etiam per “testes” intelliguntur qui a Domino testantur illud, ut Johannes: Jesus dixit,

 

“Vos misistis ad Johannem, et ille Testis fuit veritati: Ego tamen non ab homine accipio Testimonium” (Joh. v. 33, [34]);

Johannes venit in Testimonium, ut Testaretur de Luce; non erat ille Lux, sed ut Testaretur de Luce. Verbum quod fuit apud Deum, et quod Deus, erat Lux vera (Joh. i. 1, 2, seq., 14, 34).

 

[2] Quod Alterum Essentiale Novae Ecclesiae, quod est conjunctio cum Domino per vitam secundum praecepta Decalogi, sit “testimonium,” patet ex eo quod Decalogus dicatur “testimonium” ut in his:

 

“Dabis in Arcam Testimonium, quod dabo tibi” (Exod. xxv. 16);

Moses “dedit Testimonium in Arcam” (Exod. xl. 20);

“Propitiatorium quod super Testimonio” (Levit. xvi. 13);

Relinque baculos Tribuum “coram Testimonio” (Num. xvii. 19 [B.A. 4]).

(Praeter alibi, ut Exod. xxv. 22: cap. xxxi. 7, 18; cap, xxxii. 15; Psalm. lxxviii. 5: Psalm. cxxxii. 12.)

 

[3] Aliquid hic dicetur de conjunctione cum Domino per vitam secundum praecepta Decalogi. Sunt binae Tabulae, quibus inscripta sunt illa praecepta, una pro Domino, altera pro homine. Prima tabula continet quod non plures Dii colendi sint, sed Unus; Altera tabula continet quod non facienda sint Mala: quando itaque Unus Deus colitur, et homo non facit mala, fit conjunctio; nam quantum homo desistit a malis, hoc est, paenitentiam agit, tantum acceptatur a Deo, et facit bonum ab Ipso. Sed quis nunc est Deus Unus; Deus Trinus aut Deus Triunus non est Deus Unus dum est Trinus et Triunus in tribus Personis, sed Ille Cui Trinum aut Triunum in una Persona est; Ille est Deus Unus, et Ille Deus est Dominus. Intrica ideas quousque potes, at usque non extricaberis quod Deus Unus sit, nisi etiam Unus sit Persona:quod ita sit, docet totum Verbum, tam Vetus Propheticum quam Novum Apostolicum, ut manifeste potest videri ex Doctrina Novae Hierosolymae de Domino.

@1 4 pro “14”

 

(2) 直訳

490. [Vers. 3.] ” Et dabo duobus Testibus Meis” significat illos qui confitentur et agnoscunt ex corde quod Dominus sit Deus Caeli et Terrae, ac Humanum ipsius Dominum, et qui conjunguntur Ipsi per vita in secundum praecepta Decalogi.― 490(第3節) 「また、わたしはわたしのふたりの証人で(を)与える」は、彼らを意味する、その者は心から告白する、また認める、主が天地の神であること、そしてその方の人間性が神的なもの、またその者は十戒の戒めにしたがった生活によってその方に結合される――

Quod illi sint qui per “duos testes” hic intelliguntur, est quia duo illa sunt duo Essentialia Novae Ecclesiae. 彼らである、その者は「ふたりの証人」によってここに意味される、それらの二つ(ふたり)は新しい教会の二つの本質的なものであるからである。

Quod Primum Essentiale, quod Dominus sit Deus Caeli et Terrae, et quod Humanum Ipsius sit Divinum, sit “testimonium,” et inde quod illi sint “testes” qui id confitentur et agnoscunt corde, videatur n. 6, 846, et adhuc ex his: 「第一の本質的なもの」は、主が天地の神であること、またその方の人間性が神的なものであること〔という〕「証し」である、またここから彼らが「証人」であること、その者はそれを告白する、また心で認めることは、6,846番に見られる、またさらにこれらから――

“Sum conservus fratrum tuorum habentium Testimonium Jesu; 「私はイエスの証しを持っているあなたの兄弟の(兄弟の)しもべである。

Testimonium enim Jesu est Spiritus prophetiae” (Apoc. xix. 10); というのは、イエスの証しは預言の霊であるから」(黙示録19:10)。

Michaelis Angeli vicerunt Draconem “per Sanguinem Agni et per Verbum Testimonii” Ipsius: ミカエルの天使たちは「小羊の血によってまた(その方の)証しのみことばによって」竜に勝った。

“et Draco abivit ut faceret bellum cum reliquis seminis ejus, qui tenebant mandata Dei, et habent Testimonium Jesu Christi” (Apoc. xii. 11, 17); 「また、竜はその子孫の残りのものと戦いをするために、出かけた、その者は神の命令を保った、またイエス・キリストの証しを持った」(黙示録12:11, 17)。

“Animae securi percussorum propter Testimonium Jesu, et propter Verbum Dei” (Apoc. xx. 4{1}); 「イエスの証しのために、また神のみことばのために、打つ者の斧で〔首を落とされた〕(=斧で打たれた)霊魂」(黙示録20:4)。

hi sunt, qui agnoverunt Dominum: これらの者である、その者は主を認める。

illud vocatur “Testimonium Jesu,” quia Dominus id testatur ex Suo Verbo, ita ex Se Ipso: 彼らが「イエスの証し」と呼ばれる、主はそのことをご自分のみことばから証言しているから、そのようにその方ご自身から――

quare Ipse vocatur それゆえ、その方は呼ばれる

“Testis Fidelis et Verus” (Apoc. i. 5; cap. iii. 14); 「忠実な証人と真理」(黙示録1:5、第3章14)。

et dicit また言われている

“Ego Testor de Me Ipso, et verum est Testimonium Meum, quia scio unde veni, et quo vado” (Joh. viii. 14); 「わたしは、わたし自身を証言する☆、またわたしの証しは真理である、わたしはどこから来たか、またどこへ行くか知っているからである」(ヨハネ8:14)。

☆ Testorはtestorとすべきでしょう。

tum, なおまた、

“Cum venerit Paracletus Spiritus veritatis, Ille Testabitur de Me” (Joh. xv. 26); 「パラクレートス(擁護者)、〝真理〟の霊がやって来るとき、彼はわたしについて証言する」(ヨハネ15:26)。

quod Paracletus Spiritus veritatis, Qui etiam est Spiritus Sanctus, sit Divinum procedens, et quod Illud sit Ipse Dominus, videatur in Doctrina Novae Hierosolymae de Domino (n. 46-54). パラクレートス(擁護者)、〝真理〟の霊は、その者もまた聖霊である、神性から発出する、また彼は主ご自身であることは、『新しいエルサレムの教え 主について』の中に見られる(46-54番)。

Nunc quia Ipse Dominus est Testis, ideo etiam per “testes” intelliguntur qui a Domino testantur illud, ut Johannes: さて、主ご自身は証人であるので、それゆえ、「証人」によってそのことを主から証言する者もまた意味される、ヨハネのように――

Jesus dixit, イエスは言われた、

“Vos misistis ad Johannem, et ille Testis fuit veritati: 「あなたがたはヨハネに〔人を〕遣わした、また彼は〝真理〟に証人であった。

Ego tamen non ab homine accipio Testimonium” (Joh. v. 33, [34]); それでも、わたしは人間からの証しを受けない」(ヨハネ5:33, 34)。

Johannes venit in Testimonium, ut Testaretur de Luce; ヨハネは証しとして(の中に)やって来た、光について証しするために。

non erat ille Lux, sed ut Testaretur de Luce. 彼は光ではなかった、しかし、光について証しするために。

Verbum quod fuit apud Deum, et quod Deus, erat Lux vera (Joh. i. 1, 2, seq., 14, 34). ことばは、神のもとにあったこと、また神、真理の光であった(未完了)こと(ヨハネ1:1, 2以降、14, 34)。

[2] Quod Alterum Essentiale Novae Ecclesiae, quod est conjunctio cum Domino per vitam secundum praecepta Decalogi, sit “testimonium,” patet ex eo quod Decalogus dicatur “testimonium” ut in his: [2] 新しい教会の「第二の本質的なもの」は、十戒の戒めにしたがった生活によって主との結合があることである、それは「証し」であること、このことから明らかである、十戒が「証し」と呼ばれていること、例えば、これらの中に――

“Dabis in Arcam Testimonium, quod dabo tibi” (Exod. xxv. 16); 「あなたは箱の中に証しを置く(与える)(未来)、それをわたしはあなたに与える」(出エジプト記25:16)。

Moses “dedit Testimonium in Arcam” (Exod. xl. 20); モーセは「箱の中に証しを置いた(与えた)」(出エジプト記40:20)。

“Propitiatorium quod super Testimonio” (Levit. xvi. 13); 「あがないのふた、それは証しの上に」(レビ記16:13)。

Relinque baculos Tribuum “coram Testimonio” (Num. xvii. 19 [B.A. 4]). 部族の杖を「証しの前に」残せ(民数記17:4)。

(Praeter alibi, ut Exod. xxv. 22: cap. xxxi. 7, 18; cap, xxxii. 15; Psalm. lxxviii. 5: Psalm. cxxxii. 12.) (ほかに他の箇所に、例えば、出エジプト記25:22、第31章7、第32章15、詩篇78:5、詩篇132:12)。

[3] Aliquid hic dicetur de conjunctione cum Domino per vitam secundum praecepta Decalogi. [3] ここに何らかのものが言われる(未来)、主との結合について、十戒の戒めにしたがった生活によって。

Sunt binae Tabulae, quibus inscripta sunt illa praecepta, una pro Domino, altera pro homine. 二つの(石)板がある、それらにそれらの戒めが書かれた、一つは主のために、もう一つは人間のために。

Prima tabula continet quod non plures Dii colendi sint, sed Unus; 第一の石板は含んでいる、多くの神々が礼拝されてはならないこと、しかし、唯一の者〔が礼拝されなければならない〕。

Altera tabula continet quod non facienda sint Mala: 第二の石板は含んでいる、悪を行なってはならないこと。

quando itaque Unus Deus colitur, et homo non facit mala, fit conjunctio; そこで、唯一の神が礼拝される、また人間が悪を行なわない時、結合が生じる。

nam quantum homo desistit a malis, hoc est, paenitentiam agit, tantum acceptatur a Deo, et facit bonum ab Ipso. なぜなら、どれだけ、人間が悪から離れるか〔によって〕、すなわち、悔い改めを行なう、それだけ神により受け入れられる、またその方から善を行なうからである。

Sed quis nunc est Deus Unus; しかし、今、唯一の神はだれか。

Deus Trinus aut Deus Triunus non est Deus Unus dum est Trinus et Triunus in tribus Personis, sed Ille Cui Trinum aut Triunum in una Persona est; 三重の神または三一性の神は唯一の神ではない、三つの位格(人物)の三重のものや三一性のものである時、しかしその方は、その方に一つの位格(人物)の三重のものや三一性のものがある〔とき〕。

Ille est Deus Unus, et Ille Deus est Dominus. その方が唯一の神である、またその神が主である。

Intrica ideas quousque potes, at usque non extricaberis quod Deus Unus sit, nisi etiam Unus sit Persona: あなたは、もつれた(混乱した)観念を〔持つことが〕いつまでもできる(=持っている間は)、しかし、それでもあなたはほごすことはできない唯一〔の神〕〔一つの〕位格(人物)でないなら。

quod ita sit, docet totum Verbum, tam Vetus Propheticum quam Novum Apostolicum, ut manifeste potest videri ex Doctrina Novae Hierosolymae de Domino. そのようであることは、みことば全体が教えている、旧い預言の〔みことば〕も、新しい使徒の〔みことば〕も、『新しいエルサレムの教え主について』からはっきりと見られることができるように。

@1 4 pro “14” 注1 「14」の代わりに 4

 

(3) 訳文

 490(第3節)「また、わたしはわたしのふたりの証人を与える」は、主が天地の神であること、そしてその方の人間性が神的なものを心から告白し、認める者を、十戒の戒めにしたがった生活によってその方に結合される者を意味する。

 「ふたりの証人」によってここに彼らが意味されるのは、それらの二つ(ふたり)は新しい教会の二つの本質的なものであるからである。

 「第一の本質的なもの」は、主が天地の神であること、またその方の人間性が神的なものである〔という〕「証し」である、またここかられを心から告白し、認める者が「証人」であることは、6,846番に、またさらにこれらから見られる――

 

 「私はイエスの証しを持っているあなたの兄弟のしもべである。というのは、イエスの証しは預言の霊であるから」(黙示録19:10)。

 ミカエルの天使たちは「小羊の血によってまた(その方の)証しのことばによって」竜に勝った。「また、竜は、神の命令を保ち、イエス・キリストの証しを持ったその子孫の残りのものと戦いをするために出かけた」(黙示録12:11, 17)。

 「イエスの証しのために、神のみことばのために、斧で打たれた霊魂」(黙示録20:4)。

 

主を認める者はこれらの者である――彼らが「イエスの証し」と呼ばれる、主はそのことをご自分のみことばから、そのようにその方ご自身から証言しているから――それゆえ、その方は「忠実な証人と真理」と呼ばれる(黙示録1:5、3:14)。また言われている

 

 「わたしは、わたし自身を証言する.わたしの証しは真理である、わたしはどこから来たか、またどこへ行くか知っているからである」(ヨハネ8:14)。

 

なおまた、

 

 「パラクレートス〔である〕〝真理〟の霊がやって来るとき、彼はわたしについて証言する」(ヨハネ15:26)。

 

 パラクレートス〔である〕〝真理〟の霊が、それもまた神性から発出する聖霊であるが、主ご自身であることは、『新しいエルサレムの教え 主について』の中に見られる(46-54番)。

 さて、主ご自身は証人であるので、それゆえ、ヨハネのように「証人」によってそのことを主から証言する者もまた意味される――イエスは言われた、

 

 「あなたがたはヨハネに〔人を〕遣わした、彼は〝真理〟に証人であった。それでも、わたしは人間からの証しを受けない」(ヨハネ5:33, 34)。

 ヨハネは、光について証しするために、証しとしてやって来た。彼は光ではなかった、しかし、光について証しするためであった。ことばは、神のもとにあった。神、真理の光であった(ヨハネ1:1, 2以降、14, 34)。

 

 [2] 新しい教会の「第二の本質的なもの」は、十戒の戒めにしたがった生活によって主との結合があることである、それが「証し」であることは、こ十戒が「証し」と呼ばれていることから明らかである、例えば、これらの中に――

 

 「あなたは、箱の中にわたしがあなたに与える証しを置かなければならない」(出エジプト記25:16)。

 モーセは「箱の中に証しを置いた」(出エジプト記40:20)。

 「あがないのふた、それは証しの上に」(レビ記16:13)。

 部族の杖を「証しの前に」残せ(民数記17:4)。

 (ほかに他の箇所に、例えば、出エジプト記25:22、31:7、32:15、詩篇78:5、詩篇132:12)。

 

 [3] ここに十戒の戒めにしたがった生活による主との結合について、何らかのものを言おう。二つの石板があり、それらに、一つは主のために、もう一つは人間のために戒めが書かれた。

 第一の石板は、多くの神々が礼拝されてはならない、しかし、唯一の者〔が礼拝されなければならない〕ことを含んでいる。

 第二の石板は、悪を行なってはならないことを含んでいる。唯一の神が礼拝され、人間が悪を行なわない時、結合が生じる。なぜなら、人間が悪から離れる、すなわち、悔い改めを行なえば行なうほど、その方から善を行なうので、それだけ神により受け入れられるからである。

 しかし、今、唯一の神とはだれか。

三つの位格の三つのものや三一性のものである時、三つの神または三一性の神は唯一の神ではない、しかしその方は、その方に一つの位格に三重のものや三一性のものがある〔とき〕、その方が唯一の神であり、その神が主である。

 あなたは、もつれた観念を〔持つことが〕いつまでもできる、しかし、それでもあなたは〔一つの〕位格の唯一〔の神〕でないなら、ほごすことはできない。そのようであることは、『新しいエルサレムの教え 主について』からはっきりと見られることができるように、旧い預言の〔みことば〕も、新しい使徒の〔みことば〕も、みことば全体が教えている。

原典講読『啓示された黙示録』 491

(1) 原文

491. ” Et prophetabunt diebus mille ducentis sexaginta,”significat quod duo illa, agnitio Domini, et vita secundum praecepta Decalogi, quae sunt duo Essentialia Novae Ecclesiae, docenda sint usque ad finem et principium.―Quod duo illa, agnitio Domini et vita secundum praecepta Decalogi, sint duo Essentialia Novae Ecclesiae, et intelligantur per “duos testes,” videatur mox supra (n. 490); et quod per “prophetare” significetur docere (n. 8, 133): per “dies mille ducentos sexaginta” significatur ad finem et principium, hoc est, ad finem prioris Ecclesiae sic ad principium Novae; quod hoc per illum numerum significetur, est quia per illum numerum simile significatur, quod per tria et dimidium, nam numerus “1260” in annos redactus facit annos tres et dimidium, ac per “tria et dimidium” significatur finis et principium (n. 505). Simile, quod hic, significatur per illum numerum in capite sequente:

 

“Et Mulier fugit in desertum, ubi habet locum praeparatum a Deo, ut ibi alant eam Dies mille ducentos sexaginta” (Apoc. xii. 6).

 

(2) 直訳

491. ” Et prophetabunt diebus mille ducentis sexaginta,”significat quod duo illa, agnitio Domini, et vita secundum praecepta Decalogi, quae sunt duo Essentialia Novae Ecclesiae, docenda sint usque ad finem et principium.― 491「また千二百六十日預言する」は、それら二つのものが、主の認知、また十戒の戒めにしたがって生活、それらが新しい教会の本質的なものである、終わりと初めまで教えられなければならないことを意味する――

Quod duo illa, agnitio Domini et vita secundum praecepta Decalogi, sint duo Essentialia Novae Ecclesiae, et intelligantur per “duos testes,” videatur mox supra (n. 490); それら二つもものは、主の認知と十戒の戒めにしたがった生活、新し教会の二つの本質的なものである、また、「ふたりの証人」によって意味されることは上に見られる(490番)。

et quod per “prophetare” significetur docere (n. 8, 133): また、「預言すること」は教えることを意味すること(8, 133番)。

per “dies mille ducentos sexaginta” significatur ad finem et principium, hoc est, ad finem prioris Ecclesiae sic ad principium Novae; 「千二百六十日」によって、終わりまでと始まりが意味される、すなわち、前の教会の終わりまで、このように新しいものの始まりまで。

quod hoc per illum numerum significetur, est quia per illum numerum simile significatur, quod per tria et dimidium, nam numerus “1260” in annos redactus facit annos tres et dimidium, ac per “tria et dimidium” significatur finis et principium (n. 505). このことがその数によって意味されることが、その数によって同様のものが意味されるからである、それは三と半分によって、なぜなら、年の中に戻された数「1260」は三と半分の年をつくるからである☆、そして「三と半分」によって終わりと始まりが意味される(505番)。

☆ 360×3.5=1260

Simile, quod hic, significatur per illum numerum in capite sequente: 同様のものが、それはここに、続く(次の)章の中にその数よって意味されている――

“Et Mulier fugit in desertum, ubi habet locum praeparatum a Deo, ut ibi alant eam Dies mille ducentos sexaginta” (Apoc. xii. 6). 「また、女は荒野の中に逃げた、そこに神により用意された場所を持った、そこに彼女を千二百六十日養うために」(黙示録12:6)。

 

(3) 訳文

 491「彼らは千二百六十日預言する」は、主の認知、また十戒の戒めにしたがって生活、それら二つのものが、新しい教会の本質的なものであり、終わりと始まりまで教えられなければならないことを意味する。

 それら二つのもの、主の認知と十戒の戒めにしたがった生活が新しい教会の二つの本質的なものであり、「ふたりの証人」によって意味されることは〔すぐ〕前に見られる(490番)。また、「預言すること」は教えることを意味する(8, 133番)。「千二百六十日」によって、終わりまでと始まりが意味される、すなわち、前の教会の終わりまで、このように新しいものの始まりまで。このことがその数によって意味されるのは、その数によって三と半分によってと同様のものが意味されるからである、なぜなら、数「1260」は年に戻されて、三と半分の年をつくるからである、そして「三と半分」によって終わりと始まりが意味される(505番)。

 ここと同様のものが、次の章の中にその数よって意味されている――

 

 「また、女は荒野の中に逃げた、そこには、彼女を千二百六十日養うために、神により用意された場所があった」(黙示録12:6)。

原典講読『啓示された黙示録』 492

(1) 原文

492. ” Circuminduti saccis,” significat luctum interea ob non receptionem veri.―Per “indui sacco” significatur luctus propter devastatum verum in Ecclesia; “vestimenta” enim significant vera (n. 166, 212, 328,{1} 378, 379); quare “indui sacco,” qui non est vestis, significat luctum quod non verum, et ubi non verum ibi non est Ecclesia. Filii Israelis luctum repraesentabant per varia, quae ex correspondentiis erant significativa, ut quod cinerem mitterent super caput, quod in pulvere se volutarent, quod super terra sederent diu in silentio, quod se raderent, quod plangerent et ejularent, quod vestes scinderent, et quoque quod “saccos induerent,” praeter alia: et singula significabant aliquod malum Ecclesiae apud illos, propter quod puniebantur; et cum puniebantur, per talia repraesentabant paenitentiam, et propter repraesentationem paenitentiae, et simul humiliationis tunc, audiebantur. [2] Quod luctus propter devastatum verum in Ecclesia repraesentatus sit per “induere saccos,” videri potest ex his:

 

“Ascendit leo ex vepreto, exivit e loco suo ad redigendum terram in vastitatem: propter hoc Accingite Saccos, plangite, ejulate” (Jerem. iv. 7, 8):

“Filia populi Mei, Cinge te Sacco, et volve te in cinere, quia subito veniet vastator super nos{2}” (Jerem. vi. 26);

“Vae tibi Chorazin et Bethsaida, quia si in Tyro et Sidone factae fuissent virtutes quae factae sunt in vobis, in Sacco et Cinere paenitentiam egissent” (Matth. xi. 21; Luc. x. 13);

Rex Ninives, postquam audivit verba Jonae, deposuit chlamydem desuper se, et obduxit Saccum, et sedit super cinere et proclamavit jejunium, ac ut Operirentur Saccis homo et bestia (Jon. iii. 5, 6, 8).

(Praeter alibi, ut Esaj. iii. 24; cap. xv. 2, 3; cap. xxii. 12; cap. xxxvii. 1, 2; cap. l. 3; Jerem. xlviii. 37, 38; cap. xlix. 3; Thren. ii. 10; Ezech. vii. 17, 18; cap. xxvii. 31; Dan. ix. 3; Joel 1. 8, 13; Amos viii. 10; Hiob xvi. 15, 16; Psalm. xxx. 12 [B.A. 11]; Psalm. xxxv. 13; Psalm. lxix. 11, 12 [B.A. 10, 11]; 2 Sam. iii. 31; 1 Reg. xxi. 27; 2 Reg. vi.{3} 30; cap. xix. 1, 2.)

 

@1 328 pro “318” @2 nos pro “vos” @3 vi. pro “vii.”

 

(2) 直訳

492. ” Circuminduti saccis,” significat luctum interea ob non receptionem veri.― 492「麻布をまわりに着て」は、嘆きを意味する、真理の受け入れがないために――

Per “indui sacco” significatur luctus propter devastatum verum in Ecclesia; 「麻布をまわりに着ること」によって、教会の中の真理の荒廃のために嘆きが意味される。

“vestimenta” enim significant vera (n. 166, 212, 328,{1} 378, 379); というのは、「衣服」は真理を意味するから(166, 212, 328, 378, 379番)。

quare “indui sacco,” qui non est vestis, significat luctum quod non verum, et ubi non verum ibi non est Ecclesia. それゆえ、「亜麻を着ること」は、それは衣服(布切れ)ではない、嘆きを意味する、真理がないこと、また真理がないところに、そこに教会がない。

Filii Israelis luctum repraesentabant per varia, quae ex correspondentiis erant significativa, ut quod cinerem mitterent super caput, quod in pulvere se volutarent, quod super terra sederent diu in silentio, quod se raderent, quod plangerent et ejularent, quod vestes scinderent, et quoque quod “saccos induerent,” praeter alia: イスラエル民族は嘆きをいろいろなものによって表象した、それらは対応から表意的なものであった、例えば、頭の上に灰を送ること、ちりの中に自分をころがすこと、地の上に座ること、長い間、沈黙の中に、自分自身を剃ること、打つ(嘆き叫ぶ)また泣きわめくこと、衣服を引き裂くこと、そしてまた「亜麻(荒布)を着る」こと、ほかに他のもの。

et singula significabant aliquod malum Ecclesiae apud illos, propter quod puniebantur; また、個々のものは彼らのもとの教会の何らかの悪を意味した、そのために彼らは罰せられた。

et cum puniebantur, per talia repraesentabant paenitentiam, et propter repraesentationem paenitentiae, et simul humiliationis tunc, audiebantur. また、罰せられたとき、このようなもの(こと)によって悔い改めが表象された、また悔い改めの表象のために、また同時に、その時、卑下の〔表象〕、聞かれた☆。

☆ このままではだれが聞くのかわかりません、「神」としてよいでしょう。

[2] Quod luctus propter devastatum verum in Ecclesia repraesentatus sit per “induere saccos,” videri potest ex his: [2] 教会の中の真理の荒廃のための嘆きが「亜麻を着ること」によって表象されていることは、これらから見られることができる――

“Ascendit leo ex vepreto, exivit e loco suo ad redigendum terram in vastitatem: 「ライオンが茂みから上った、その場所から出た、地を荒廃の中へ追いやるために。

propter hoc Accingite Saccos, plangite, ejulate” (Jerem. iv. 7, 8): このために亜麻を身に付けよ(着よ)、嘆き叫べ、泣きわめけ」(エレミヤ4:7, 8)。

“Filia populi Mei, Cinge te Sacco, et volve te in cinere, quia subito veniet vastator super nos{2}” (Jerem. vi. 26); 「わたしの民の娘よ、あなたは亜麻を帯を締めよ、またあなたは灰の中をころがれ、急に、私たちの上に荒らす者がやって来るからである」(エレミヤ6:27)。

“Vae tibi Chorazin et Bethsaida, quia si in Tyro et Sidone factae fuissent virtutes quae factae sunt in vobis, in Sacco et Cinere paenitentiam egissent” (Matth. xi. 21; Luc. x. 13); 「あなたに禍だ、コラジンとベツサイダ、もし、ツロとシドンの中で力の行使が行なわれたなら、それらはあなたがたの中で行なわれた、亜麻(荒布)と灰の中で悔い改めをした(ago)であろう」(マタイ11:21、ルカ10:13)。

Rex Ninives, postquam audivit verba Jonae, deposuit chlamydem desuper se, et obduxit Saccum, et sedit super cinere et proclamavit jejunium, ac ut Operirentur Saccis homo et bestia (Jon. iii. 5, 6, 8). ニネベの王は、ヨナのことばを聞いた後、自分の上からマントを捨てた、また麻布をかぶせた(おおった)、また灰の上に座った、また断食を布告した、そして人間と獣が亜麻で包まれるように(ヨナ3:5, 6, 8)。

(Praeter alibi, ut Esaj. iii. 24; cap. xv. 2, 3; cap. xxii. 12; cap. xxxvii. 1, 2; cap. l. 3; Jerem. xlviii. 37, 38; cap. xlix. 3; Thren. ii. 10; Ezech. vii. 17, 18; cap. xxvii. 31; Dan. ix. 3; Joel 1. 8, 13; Amos viii. 10; Hiob xvi. 15, 16; Psalm. xxx. 12 [B.A. 11]; Psalm. xxxv. 13; Psalm. lxix. 11, 12 [B.A. 10, 11]; 2 Sam. iii. 31; 1 Reg. xxi. 27; 2 Reg. vi.{3} 30; cap. xix. 1, 2.) (ほかに、他の箇所に、例えば、イザヤ3:24、第15章2, 3、第22章12、第32章1, 2、第50章3、エレミヤ48:37, 38、第49章3、哀歌2:10、エゼキエル7:17, 18、第27章31、ダニエル9:3、ヨエル1, 8, 13、アモス8:10、ヨブ記16:15, 16、詩篇30:11、詩篇35:13、詩篇6910, 11、サムエル記Ⅱ3:31、列王記Ⅰ21:27、列王記Ⅱ6:30、第19章1, 2)。

@1 328 pro “318” 注1 「318」の代わりに 328

@2 nos pro “vos“ 注2 「vos」の代わりに nos

@3 vi. pro “vii.” 注3 「vii.」の代わりに vi.

 

(3) 訳文

 492「麻布をまわりに着て」は、真理の受け入れがないために嘆きを意味する。

 「麻布をまわりに着ること」によって、教会の中の真理の荒廃のために嘆きが意味される。というのは、「衣服」は真理を意味するから(166, 212, 328, 378, 379番)。それゆえ、衣服(布切れ)ではない「亜麻(荒布)を着ること」は、真理がない、また真理がないところに、そこに教会がないことの嘆きを意味する。

 イスラエル民族は嘆きを対応から表意的なものであったいろいろなものによって表象した、例えば、頭の上に灰を送ること、ちりの中にころがること、長い間、地の上に沈黙の中で座ること、自分〔の髪またはひげ〕を剃ること、嘆き叫び、泣きわめくこと、衣服を引き裂くこと、そしてまた「亜麻(荒布)を着る」こと、ほかに他のもの。また、〔それら〕個々のものは彼らのもとの教会の何らかの悪を意味し、そのために彼らは罰せられた。また、罰せられたとき、このようなことによって悔い改めが表象され、また悔い改めのと同時に、その時の卑下の表象のために、〔神に〕聞かれた。

[2] 教会の中の真理の荒廃のための嘆きが「亜麻を着ること」によって表象されていることは、これらから見られることができる――

 

 「ライオンが茂みから上った、その場所から出た、地を荒廃の中へ追いやるために。このために亜麻を身に付けよ、嘆き叫べ、泣きわめけ」(エレミヤ4:7, 8)。

 「わたしの民の娘よ、あなたは亜麻を締め、灰の中をころがれ、急に、私たちの上に荒らす者がやって来るからである」(エレミヤ6:27)。

 「あなたに禍だ、コラジンとベツサイダ、もし、ツロとシドンの中であなたがたの中で行なわれた力が行なわれたなら、亜麻(荒布)と灰の中で悔い改めをしたであろう」(マタイ11:21、ルカ10:13)。

 ニネベの王は、ヨナのことばを聞いた後、自分の上からマントを捨て、麻布をおおった、また灰の上に座った、また断食を布告した、そして人間と獣が亜麻で包まれるようにした(ヨナ3:5, 6, 8)。

 (ほかに、他の箇所に、例えば、イザヤ3:24、15:2, 3、22:12、32:1, 2、50:3、エレミヤ48:37, 38、49:3、哀歌2:10、エゼキエル7:17, 18、27:31、ダニエル9:3、ヨエル1, 8, 13、アモス8:10、ヨブ記16:15, 16、詩篇30:11、詩篇35:13、詩篇6910, 11、サムエル記Ⅱ3:31、列王記Ⅰ21:27、列王記Ⅱ6:30、19:1, 2)。

原典講読『啓示された黙示録』 493

(1) 原文

493. [Vers. 4.] [Hi] sunt duae Olivae et duo Candelabra quae coram Deo terrae stantia” significat Amorem et Intelligentiam, seu Charitatem et Fidem, utramque a Domino apud illos.―Per “olivam” significatur amor et charitas, de quo sequitur; et per “candelabrum” significatur illustratio in veris (n. 43), et inde intelligentia et fides, quia ex illustratione in veris est intelligentia, et ex hac fides; per “stare coram Deo” significatur audire et facere quae praecepit (n. 366), hic itaque quod illa duo apud illos sint a Domino, Qui est Deus terrae, hoc est, apud illos qui in duobus Essentialibus Novae Ecclesiae sunt, de quibus supra; inde patet, quod per quod duo Testes essent “duae olivae et duo candelabra” significetur quod essent amor et intelligentia, seu charitas et fides; haec enim duo faciunt Ecclesiam, amor et charitas vitam, ac intelligentia et fides doctrinam ejus. [2] Quod “oliva” significet amorem et charitatem, est quia olea significat Ecclesiam caelestem, et inde “oliva,” quae est fructus ejus, amorem caelestem, qui amor est amor in Dominum; inde est, quod hic amor etiam per oleum quo omnia sancta Ecclesiae ungebantur, significetur; oleum, quod vocabatur “oleum sanctitatis,” erat

 

Ex olivis et ex aromatibus commixtis (Exod. xxx.{1} 23, 24);

 

et quoque

 

Ex oleo olivae accendebantur lucernae Candelabri in Tabernaculo singulis vesperis (Exod. xxvii. 20; Levit. xxiv. 2).

 

Similia per “oleam” et “olivas” significantur apud Sachariam:

 

“Duae Oleae juxta Candelabrum erant,” una a dextra lecythi, altera a sinistra ejus, et duae baccae Olivarum: “hi sunt duo filii Oleae Stantes coram Domino totius Terrae” (iv. 3, 11, 12, 14);

 

apud Davidem,

 

“Ego sicut Olea virens in Domo Dei” (Psalm. lii. 10 [B.A. 8]);

 

et apud Jeremiam,

 

“Oleam virentem, Pulchram fructu formae vocavit Jehovah nomen tuum” (xi. 16, 17);

 

praeter alibi. [3] Quoniam per “Hierosolymam” significabatur Ecclesia, ideo etiam per plura quae erant in illa et circum illam significabantur talia quae Ecclesiae sunt; prope illam etiam erat Mons Olivarum, et per illum significabatur Divinus Amor; quare

 

“Jesus fuit diebus in Templo docens, et noctibus egrediens pernoctavit in Monte Olivarum” (Luc. xxi. 37; cap. xxii. 39; Joh. viii. 1);

Et Jesus super illo Monte locutus est cum Discipulis de Consummatione saeculi, et de Adventu Suo tunc (Matth. xxiv. 3, seq.; Matth. xiii. 3, seq.);

Et quoque ex illo Monte ivit Hierosolymam, et passus (Matth. xxi. 1; cap. xxvi. 30; Marc. xi. 1; cap. xiv. 26{2}; Luc. xix. 29{3}, 37);

 

et hoc secundum praedictionem apud Sachariam,

 

“Stabunt pedes Ipsius in die illo super Monte Olivarum, qui ante facies Hierosolymae ab oriente” (xiv. 4).

 

Quia “olea” significabat caeleste Ecclesiae, ideo

 

Cherubi in medio Templi Hierosolymae facti sunt ex ligno olei; similiter fores ad adytum, et postes (1 Reg. vi. 23-33).

 

@1 xxx. pro “xix.” @2 26 pro “16” @3 29 pro “26”

 

(2) 直訳

493. [Vers. 4.] [Hi] sunt duae Olivae et duo Candelabra quae coram Deo terrae stantia” significat Amorem et Intelligentiam, seu Charitatem et Fidem, utramque a Domino apud illos.― 493(第4節)「これらの者は二つのオリーブの木と二つの燭台である、それらは地の神の前に立っている」は、両方とも主からの彼らのもとの愛と知性を、すなわち、仁愛と信仰を意味する――

Per “olivam” significatur amor et charitas, de quo sequitur; 「オリーブの木」によって愛と仁愛が意味される、それについて続けられる。

et per “candelabrum” significatur illustratio in veris (n. 43), et inde intelligentia et fides, quia ex illustratione in veris est intelligentia, et ex hac fides; また「燭台」によって真理の中での照らしが意味される(43番)、またここから知性と信仰が、真理の中での照らしは知性であるからである、またこれから信仰〔がある〕。

per “stare coram Deo” significatur audire et facere quae praecepit (n. 366), hic itaque quod illa duo apud illos sint a Domino, Qui est Deus terrae, hoc est, apud illos qui in duobus Essentialibus Novae Ecclesiae sunt, de quibus supra; 「神の前に立つこと」によって、聞くことと行なうことが意味される、それらを〔主が〕命じる(366番)、そこでここに、それら二つのものが彼らのもとに主からあること、その方は地の神である、すなわち、彼らのもとに、その者は新しい教会の二つの本質的なものの中にいる、それらについて上に〔言われた〕。

inde patet, quod per quod duo Testes essent “duae olivae et duo candelabra” significetur quod essent amor et intelligentia, seu charitas et fides; ここから明らかである、ふたりの証人が「二つのオリーブの木と二つの燭台」であったことによって意味されること、愛と知性であったこと、すなわち、仁愛と信仰。

haec enim duo faciunt Ecclesiam, amor et charitas vitam, ac intelligentia et fides doctrinam ejus. というのは、これら二つのものが教会をつくるから、愛と仁愛は生活(いのち)を、そして知性と信仰はその教えを。

[2] Quod “oliva” significet amorem et charitatem, est quia olea significat Ecclesiam caelestem, et inde “oliva,” quae est fructus ejus, amorem caelestem, qui amor est amor in Dominum; [2] 「オリーブの木」が愛と仁愛を意味することは、オリーブの木が天的な教会を意味するからである、またここから「オリーブの実☆」は、それはその実である、天的な愛を、その愛は主への愛である。

☆ oliva には「オリーブの実」と「オリーブの木」の二つの意味があります。

inde est, quod hic amor etiam per oleum quo omnia sancta Ecclesiae ungebantur, significetur; ここからである、この愛は(オリーブ)油によってもまた、それで教会のすべての聖なるものが油を注がれた、意味される。

oleum, quod vocabatur “oleum sanctitatis,” erat (オリーブ)油、それは「神聖な油」と呼ばれた、~であった

Ex olivis et ex aromatibus commixtis (Exod. xxx.{1} 23, 24); (オリーブ)油から、また混合された香料から(出エジプト記30:23, 24)。

et quoque そしてまた、

Ex oleo olivae accendebantur lucernae Candelabri in Tabernaculo singulis vesperis (Exod. xxvii. 20; Levit. xxiv. 2). オリーブの実の(オリーブ)油から幕屋の中の燭台の油ランプ(明かり)はともされなければならない、個々の(各)夕に(出エジプト記27:20、レビ記24:2)。

Similia per “oleam” et “olivas” significantur apud Sachariam: 同様のものが「オリーブ油」と「オリーブの木」によって意味される、「ゼカリヤ書」のもとに――

“Duae Oleae juxta Candelabrum erant,” una a dextra lecythi, altera a sinistra ejus, et duae baccae Olivarum: 「燭台の近くに二つのオリーブの木があった」、一つは鉢の右に、もう一つはその左に、また二つのオリーブの木の小果実が。

“hi sunt duo filii Oleae Stantes coram Domino totius Terrae” (iv. 3, 11, 12, 14); 「これらの者は全地の神の前に立っているオリーブの木の息子である」(4:3, 11, 12, 14)。

apud Davidem, ダビデ〔の書〕のもとに、

“Ego sicut Olea virens in Domo Dei” (Psalm. lii. 10 [B.A. 8]); 「私は神の家の中の繁茂する(緑の)オリーブの木のよう〔だ〕」(詩篇52:8)。

et apud Jeremiam, また「エレミヤ書」のもとに、

“Oleam virentem, Pulchram fructu formae vocavit Jehovah nomen tuum” (xi. 16, 17); 「繁茂する(緑の)オリーブの木、形の美しい実で、エホバはあなたの名前を呼んだ」(11,:16, 17)。

praeter alibi. ほかに他の箇所に。

[3] Quoniam per “Hierosolymam” significabatur Ecclesia, ideo etiam per plura quae erant in illa et circum illam significabantur talia quae Ecclesiae sunt; [3] 「エルサレム」によって教会が意味されるので、それゆえ、多くのものによってもまた、それらはその中にあった、またそのまわりに、このようなものが意味された、それらは教会に属する。

prope illam etiam erat Mons Olivarum, et per illum significabatur Divinus Amor; その近くにオリーブ山もあった、またそれによって神的愛が意味された。

quare それゆえ

“Jesus fuit diebus in Templo docens, et noctibus egrediens pernoctavit in Monte Olivarum” (Luc. xxi. 37; cap. xxii. 39; Joh. viii. 1); 「イエスは日々(昼)に神殿の中で教えていた、また夜々に出て行って、オリーブ山の中で夜を過ごした(ルカ21:37、第22章39、ヨハネ8:1)。

Et Jesus super illo Monte locutus est cum Discipulis de Consummatione saeculi, et de Adventu Suo tunc (Matth. xxiv. 3, seq.; Matth. xiii. 3, seq.); イエスは、その山の上で弟子たちに、世代の完了について、またその時のご自分の来臨について話した(マタイ24:3以降、マタイ13:3以降)。

Et quoque ex illo Monte ivit Hierosolymam, et passus (Matth. xxi. 1; cap. xxvi. 30; Marc. xi. 1; cap. xiv. 26{2}; Luc. xix. 29{3}, 37); そしてまた、その山からエルサレムに行った、また苦しんだ(patior)(マタイ21:1、第26章30、マルコ11:1、第14章26、ルカ19:29, 37)。

et hoc secundum praedictionem apud Sachariam, またこのことは「ゼカリヤ書」のもとの予言にしたがって〔いる〕、

“Stabunt pedes Ipsius in die illo super Monte Olivarum, qui ante facies Hierosolymae ab oriente” (xiv. 4). 「その方の足は、その日に、オリーブ山の上に立つ、それはエルサレムの顔の前に〔ある〕東に」(14:4)。

Quia “olea” significabat caeleste Ecclesiae, ideo 「オリーブの木」は天的な教会を意味したので、それゆえ

Cherubi in medio Templi Hierosolymae facti sunt ex ligno olei; エルサレムの神殿の真ん中の中のケルビムはオリーブの木の木材から作られた。

similiter fores ad adytum, et postes (1 Reg. vi. 23-33). 同様に、至聖所への両開きの扉、また柱(列王記Ⅰ6:23-33)。

@1 xxx. pro “xix.” 注1 「xix.」の代わりに xxx.

@2 26 pro “16” 注2 「16」の代わりに 26

@3 29 pro “26” 注3 「26」の代わりに29

 

(3) 訳文

 493(第4節)「これらの者は二つのオリーブの木と二つの燭台である、それらは地の神の前に立っている」は、両方とも主からの彼らのもとの愛そして知性を、すなわち、仁愛と信仰を意味する。

 「オリーブの木」によって愛と仁愛が意味される、それについて〔すぐあとで〕続けられる。また「燭台」によって真理の中での照らしが意味され(43番)、またここから知性と信仰が意味され、真理の中での照らしは知性であり、これから信仰があるからである。「神の前に立つこと」によって、〔主が〕命じることを聞くことと行なうことが意味される(366番)、そこでここに、それら二つのものが彼らのもとに、すなわち、新しい教会の二つの本質的なものの中にいる者のもとに、地の神である主からあることが意味される、それらについて前に〔言われた〕。ここから、ふたりの証人が「二つのオリーブの木と二つの燭台」であったことによって、愛と知性、すなわち、仁愛と信仰であったことが意味されるのは明らかである。というのは、これら二つのものが教会を、愛と仁愛は生活(いのち)を、そして知性と信仰はその教えをつくるから。

 [2] 「オリーブの木」が愛と仁愛を意味することは、オリーブの木が天的な教会を、またここからその実である「オリーブの実」は、主への愛である天的な愛を意味するからである。ここから、この愛は(オリーブ)油によってもまた意味される、それで教会のすべての聖なるものが油を注がれた。「神聖な油」と呼ばれた(オリーブ)油は、(オリーブ)油と混合された香料からであった(出エジプト記30:23, 24)。そしてまた、幕屋の中の燭台の明かりは、各夕に、オリーブの実の油からともされなければならなかった(出エジプト記27:20、レビ記24:2)。

 同様のものが「オリーブ油」と「オリーブの木」によって意味される、「ゼカリヤ書」に――

 

 「燭台の近くに二つのオリーブの木があった」、一つは鉢の右に、もう一つはその左に、また二つのオリーブの木の実があった。「これらの者は全地の神の前に立っているオリーブの木の息子である」(4:3, 11, 12, 14)。

 

 「ダビデの書」に、

 

 「私は神の家の中で茂るオリーブの木のようだ」(詩篇52:8)。

 

 また「エレミヤ書」に、

 

 「エホバはあなたの名前を形の美しい実で茂るオリーブの木と呼んだ」(11,:16, 17)。

 

 ほかに他の箇所に。

 [3] 「エルサレム」によって教会が意味されるので、それゆえ、その中にまたそのまわりにあった、多くのものによってもまた、教会に属するようなものが意味された。その近くにオリーブ山もあった、それによって神的愛が意味された。それゆえ

 

 「イエスは昼に神殿の中で教え、夜に出て行って、オリーブ山の中で夜を過ごされた(ルカ21:37、22:39、ヨハネ8:1)。

 イエスは、その山の上で弟子たちに、世代の完了について、またその時のご自分の来臨について話された(マタイ24:3以降、マタイ13:3以降)。

 そしてまた、その山からエルサレムに行き、受難された(マタイ21:1、26:30、マルコ11:1、14:26、ルカ19:29, 37)。

 

 またこのことは「ゼカリヤ書」のもとの予言にしたがっている、

 

 「その日に、その方の足はオリーブ山の上に立つ、それは東にエルサレムの顔の前に〔ある〕」(14:4)。

 

 「オリーブの木」は天的な教会を意味したので、それゆえ

 

 エルサレムの神殿の真ん中の中のケルビムはオリーブの木材から作られた。至聖所への両開きの扉、また柱も同様に(列王記Ⅰ6:23-33)。