原典講読『主について』 34((2)まで)

 

(1) 原文


34. [(v.)] Quod plena Unitio Divini et Humani in Ipso
facta sit per Passionem crucis, quae fuit Tentationum ultima
, confirmatum
est in suo articulo supra; in quo ostensum est quod Dominus in mundum venerit
ut subjugaret inferna, et glorificaret Humanum suum, et quod passio crucis
fuerit ultima pugna, per quam plene vicit inferna, et plene glorificavit
Humanum suum. Nunc quia Dominus per passionem crucis plene glorificavit Humanum
suum, hoc est, univit illud Divino suo, et sic Humanum suum etiam fecit
Divinum, sequitur quod Ipse sit Jehovah et Deus quoad utrumque: quare in Verbo
multis in locis vocatur Jehovah, Deus et Sanctus Israelis Redemptor, Salvator
et Formator. [2] Ut in sequentibus his:





“Maria dixit,
Magnificat anima mea Dominum; et exultavit spiritus meus super Deo Salvatore
meo” (Luc. i. 46, 47).


“Angelus
dixit” ad pastores,… “Ecce, evangelizo vobis gaudium magnum, quod
fiet omni populo; quod natus sit… hodie Salvator, qui est Christus Dominus,
in urbe Davidis” (Luc. ii. 10,
11).


“Dixerunt,… Hic
est vere Salvator mundi, Christus” (Joh.
iv. 42).


“Ego” Jehovah
Deus “adjuvo te,… et Redemptor… Sanctus Israelis” (Esai. xli. 14).


“Dixit”
Jehovah “Creator tuus, Jacob, et Formator tuus, Israel;… nam redemi te.
…Ego Jehovah Deus tuus, Sanctus Israelis Salvator tuus” (Esai. xliii. 1, 3).


“Dixit Jehovah
Redemptor vester, Sanctus Israelis:… Ego Jehovah Sanctus vester, Creator
Israelis Rex vester” (Esai.
xliii. 14, 15).


“Sic dixit Jehovah
Sanctus Israelis, et Formator ejus […Salvator]” (Esai. xlv. 11, 15).


“Sic dixit Jehovah
Redemptor tuus, Sanctus Israelis” (Esai.
xlviii. 17).


“Ut {1}sciat
omnis caro, quod Ego Jehovah Salvator tuus, et Redemptor tuus fortis
Jacobi” (Esai. xlix. 26).


“Tunc veniet Zioni
Redemptor” (Esai. lix. 20).


“Ut scias, quod
Ego Jehovah Salvator tuus, et Redemptor tuus, Potens Jacobi” (Esai. lx. 16).


“Jehovah Formator {2}tuus
ab utero” (Esai. xlix. 5).


“Jehovah, Petra
mea, et Redemptor meus (Psalm. xix.
15 [B.A. 14]).


“Recordati sunt
quod Deus esset Petra eorum, et Deus excelsus Redemptor eorum” (Psalm. lxxviii. 35).


“Dixit Jehovah
Redemptor tuus, et Formator tuus ab utero” (Esai. xliv. {3}24).


“Quod ad
Redemptorem nostrum, Jehovah Zebaoth nomen Ipsius, Sanctus Israelis” (Esai. xlvii. 4).


“Cum misericordia
aeternitatis miserebor tui, sic dixit Redemptor tuus Jehovah” (Esai. liv. 8).


“Redemptor eorum
fortis, Jehovah [Zebaoth] nomen Ipsius” (Jerem. l. 34).


“Speret Israel in
Jehovah, quia cum Jehovah misericordia,… plurima cum Ipso redemptio;… Ille
redimet Israelem ab omnibus iniquitatibus ejus” (Psalm. cxxx. 7, 8).


“Jehovah”
Deus “Petra mea,… propugnaculum meum,… cornu salutis meae,… Salvator
meus” (2 Sam. xxii. 2, 3).


“Sic dixit
Jehovah, Redemptor Israelis, Sanctus Ipsius:… Reges videbunt et subsistent…
propter Jehovam, qui fidelis, Sanctum Israelis, qui elegit te” (Esai. xlix. 7).


“Tantummodo inter
te Deus, et praeterea non alius Deus; profecto Tu Deus occultus, Deus Israelis,
Salvator” (Esai. xlv. 14, 15).


“Dixit Jehovae Rex
Israelis, et Redemptor ejus Jehovah Zebaoth,…. Praeter Me non Deus” (Esai. xliv. 6).


“Ego Jehovah, et
praeter Me non Salvator” (Esai.
xliii. 11).


“Nonne Ego
Jehovah? et non amplius praeter Me, et Salvator non est praeter Me” (Esai. xlv. 21).


“Ego Jehovah Deus
tuus, et Deum praeter Me non agnosces, et Salvator non est praeter Me” (Hosch. xiii. 4).


“Nonne Ego
Jehovah, et non amplius Deus praeter Me? Deus justus et Salvator non est
praeter Me. Respicite ad Me, ut salvemini, omnes fines terrae; quia Ego Deus,
et non praeterea” (Esai. xlv.
21, 22).


“Jehovah Zebaoth
nomen Ipsius, et Redemptor tuus, Sanctus Israelis, Deus totius terrae
vocabitur” (Esai. liv. 5).

(2) 直訳

34. [(v.)] Quod plena Unitio Divini et
Humani in Ipso facta sit per Passionem crucis, quae fuit Tentationum ultima
,
confirmatum est in suo articulo supra;
 (5) ご自分の中の神性と人間性の完全な結合は、最後の試練であった十字架の受難によってなされたことは、上のその節の中に論証された。

in quo ostensum est quod Dominus in mundum venerit ut subjugaret inferna,
et glorificaret Humanum suum, et quod passio crucis fuerit ultima pugna, per
quam plene vicit inferna, et plene glorificavit Humanum suum.
 その中に示されている、主が世の中に地獄を征服するためにやって来たこと、また自分の人間性を栄化した、また十字架の受難は最後の闘争であったこと、それによって完全に地獄に勝利した、また完全にご自分の人間性を栄化した。

Nunc quia Dominus per passionem crucis plene glorificavit Humanum suum,
hoc est, univit illud Divino suo, et sic Humanum suum etiam fecit Divinum,
sequitur quod Ipse sit Jehovah et Deus quoad utrumque:
 さて、主は十字架の受難によって自分の人間性を完全に栄化したので、すなわち、それを自分の神性と結合した、またこのように自分の人間性もまた神性にした、その方はエホバまた神であることがいえる、両方のものに関して。

quare in Verbo multis in locis vocatur Jehovah, Deus et Sanctus Israelis
Redemptor, Salvator et Formator.
 それゆえ、みことばの中に、多くに、箇所の中に、エホバ、神またイスラエルの聖なる者、贖い主、救い主また形成者と呼ばれている。

[2] Ut in sequentibus his:― [2] 例えば、これらの続くものの中に――

“Maria dixit, Magnificat anima mea Dominum; 「マリヤは言った、私の魂は主をあがめる。

et exultavit spiritus meus super Deo Salvatore meo” (Luc. i. 46, 47). また私の霊は私の救い主(なる)神の上に小躍りして喜ぶ」(ルカ1:46, 47)

“Angelus dixit” ad pastores,… “Ecce, evangelizo vobis
gaudium magnum, quod fiet omni populo;
 羊飼いたちに「天使は言った……見よ、私はあなたがたに大きな楽しさを福音(良い知らせ)をもたらす、すべての民に起こること。

quod natus sit… hodie Salvator, qui est Christus Dominus, in urbe
Davidis” (Luc. ii. 10, 11).
 今日、……救い主が生まれた、その者は主キリスト、ダビデの都の中に」(ルカ2:10, 11)

“Dixerunt,… Hic est vere Salvator mundi, Christus” (Joh. iv. 42). 「彼らは言った……この者は世のほんとうの救い主、キリストである」(ヨハネ4:42)

“Ego” Jehovah Deus “adjuvo te,… et Redemptor… Sanctus
Israelis” (Esai. xli. 14).
 神エホバは「わたしは、あなたを助ける……また救い主……イスラエルの聖なる者」(イザヤ41:14)

“Dixit” Jehovah “Creator tuus, Jacob, et Formator tuus,
Israel;
 エホバは「言った、ヤコブよ、あなたの創造者は、またイスラエルよ、あなたの形成者は〔言った〕。

… nam redemi te. ……なぜなら、わたしはあなたをあがなったから。

…Ego Jehovah Deus tuus, Sanctus Israelis Salvator tuus” (Esai. xliii. 1, 3). ……わたしはあなたの神エホバ、イスラエルの聖なる者、あなたの救い主」(イザヤ43:1, 3)

“Dixit Jehovah Redemptor vester, Sanctus Israelis: 「あなたがたの贖い主、イスラエルの聖なる者、エホバは言った。

… Ego Jehovah Sanctus vester, Creator Israelis Rex vester” (Esai. xliii. 14, 15). ……わたしエホバは、あなたがたの救い主、イスラエルの創造者、あなたがたの王」(イザヤ43:14, 15)

“Sic dixit Jehovah Sanctus Israelis, et Formator ejus […Salvator]”
(Esai. xlv. 11, 15).
 「イスラエルの聖なる者、またその創造者(……救い主)はこのように言った」(イザヤ45:11, 15)

“Sic dixit Jehovah Redemptor tuus, Sanctus Israelis” (Esai. xlviii. 17). 「あなたの贖い主、イスラエルの聖なる者、主はこのように言った」(イザヤ48:17)

“Ut {1}sciat omnis caro, quod Ego Jehovah Salvator tuus,
et Redemptor tuus fortis Jacobi” (Esai.
xlix. 26).
 「すべての肉が知る(ために)、わたしエホバがあなたの救い主、またあなたの贖い主、ヤコブの力あるもの〔である〕ことを」(イザヤ49:26)

“Tunc veniet Zioni Redemptor” (Esai. lix. 20). 「その時、シオンに贖い主が来る」(イザヤ59:20)

“Ut scias, quod Ego Jehovah Salvator tuus, et Redemptor tuus, Potens
Jacobi” (Esai. lx. 16).
 「あなたが知る(ために)、わたしエホバがあなたの救い主、またあなたの贖い主、ヤコブの力あるもの〔である〕ことを」(イザヤ60:16)

“Jehovah Formator {2}tuus ab utero” (Esai. xlix. 5). 「エホバは胎内からあなたの形成者」(イザヤ49:5)

“Jehovah, Petra mea, et Redemptor meus” (Psalm. xix. 15 [B.A. 14]). 「エホバ、私の岩、私の贖い主」(詩篇19:15)

“Recordati sunt quod Deus esset Petra eorum, et Deus excelsus
Redemptor eorum” (Psalm.
lxxviii. 35).
 「彼らは、神が彼らの岩であることを思い出した、また高い神が彼らの贖い主〔であること〕」(詩篇78:35)

“Dixit Jehovah Redemptor tuus, et Formator tuus ab utero” (Esai. xliv. {3}24). 「胎内からあなたの贖い主、またあなたの形成者、エホバは言った」(イザヤ44:24)

“Quod ad Redemptorem nostrum, Jehovah Zebaoth nomen Ipsius, Sanctus
Israelis” (Esai. xlvii. 4).
 「私たちの贖い主について、その方の名前は万軍の主、イスラエルの聖なる者」(イザヤ47:4)

“Cum misericordia aeternitatis miserebor tui, sic dixit Redemptor
tuus Jehovah” (Esai. liv. 8).
 「永遠の慈悲をもってわたしはあなたを哀れむ、このようにあなたの贖い主、エホバは言った」(イザヤ54:8)

“Redemptor eorum fortis, Jehovah [Zebaoth] nomen Ipsius” (Jerem. l. 34). 「彼らの贖う主は強い、その方の名前は(万軍の)エホバ」(エレミヤ50:34)

“Speret Israel in Jehovah, quia cum Jehovah misericordia,… plurima
cum Ipso redemptio;
 「イスラエルよ、エホバに期待する、エホバに慈悲が〔ある〕ので……その方に多くの贖い〔がある〕。

… Ille redimet Israelem ab omnibus iniquitatibus ejus” (Psalm. cxxx. 7, 8). ……その方はイスラエルのそのすべての不法からあがなう」(詩篇130:7, 8)

“Jehovah” Deus “Petra mea,… propugnaculum meum,… cornu
salutis meae,… Salvator meus” (2 Sam.
xxii. 2, 3).
 神「エホバは私の岩……私のとりで……私の救いの角……私の救い主」(サムエル記Ⅱ 22:2, 3)

“Sic dixit Jehovah, Redemptor Israelis, Sanctus Ipsius: 「イスラエルの贖い主、その聖なる者、エホバはこのように言った。

… Reges videbunt et subsistent… propter Jehovam, qui fidelis, Sanctum
Israelis, qui elegit te” (Esai.
xlix. 7).
 王たちは見る、またとどまる……エホバのために、その者は忠実〔である〕、イスラエルの聖なる者〔のために〕、その者はあなたを選んだ」(イザヤ49:7)

“Tantummodo inter te Deus, et praeterea non alius Deus; 「神はただあなたの間にだけ〔いる〕、またほかに他の神は()ない。

profecto Tu Deus occultus, Deus Israelis, Salvator” (Esai. xlv. 14, 15). 確かに、あなたは隠れた神、イスラエルの神、救い主」(イザヤ45:14, 15)


“Dixit Jehovae Rex Israelis, et Redemptor ejus Jehovah Zebaoth,….
Praeter Me non Deus” (Esai.
xliv. 6).
 「イスラエルの王、エホバ、またその贖い主、万軍の主、エホバは言った……わたしのほかに神は()い」(イザヤ44:6)

“Ego Jehovah, et praeter Me non Salvator” (Esai. xliii. 11). 「わたしはエホバ、またわたしのほかに救い主は()い」(イザヤ43:11)

“Nonne Ego Jehovah? 「わたし、エホバではないか?

et non amplius praeter Me, et Salvator non est praeter Me” (Esai. xlv. 21). またわたしのほかにさらにまた()い、また救い主はわたしのほかにいない」(イザヤ45:21)

“Ego Jehovah Deus tuus, et Deum praeter Me non agnosces, et Salvator
non est praeter Me” (Hosch.
xiii. 4).
 「わたし、エホバはあなたの神〔である〕、わたしのほかに神をあなたは認めない(=知らない)、またわたしのほかに救い主はいない」(ホセア13:4)原文

[3] Ex his videri potest quod Divinum Domini, quod Pater vocatur, et hic
Jehovah et Deus, ac Divinum Humanum, quod Filius vocatur, et hic Redemptor et
Salvator, tum Formator, hoc est, Reformator et Regenerator, non duo sint sed
unum; nam non solum dicitur, Jehovah Deus et Sanctus Israelis Redemptor et
Salvator, sed etiam dicitur Jehovah Redemptor et Salvator; immo etiam dicitur
“Jehovah Salvator et non praeter Me;” ex quibus manifeste patet quod
Divinum et Humanum in Domino sint una Persona, et quod Humanum etiam Divinum
sit; nam Redemptor et Salvator mundi non alius est quam Dominus quoad Divinum
Humanum, quod Filius vocatur. Redemptio et salvatio enim est attributum
proprium Humani Ipsius, quod vocatur meritum et justitia; nam Humanum Ipsius
sustinuit tentationes et passionem crucis; ita per Humanum redemit et salvavit.
[4] Nunc quia post unitionem Humani cum Divino in Se, quae fuit sicut animae et
corporis apud hominem, non amplius erant duo sed una Persona, secundum
Doctrinam Christiani orbis, ideo Dominus quoad utrumque est Jehovah et Deus;
quare dicitur nunc Jehovah et Sanctus Israelis, Redemptor et Salvator, nunc
Jehovah Redemptor et Salvator, ut ex adductis locis videri potest: quod ibi
dicatur,
 


“Salvator
Christus” (Luc. ii. 10, 11; Joh. iv. 42);

“Deus,
et Deus Israelis, Salvator, et Redemptor” (Luc. i. 47: Esai. xlv. {4}15;
cap. liv. 5: Psalm. lxxviii. {5}35);

“Jehovah
Sanctus Israelis, Salvator, et Redemptor” (Esai. xli. 14; cap. xliii. 3, 11, 14, 15; cap. xlviii. 17; cap.
xlix. 7; cap. liv. 5);

“Jehovah
Salvator, Redemptor, et Formator” (Esai.
xliv. {6}6; cap. xlvii. 4; cap. xlix. 26; cap. liv. 8; cap. lxiii. {7}16:
Jerem. l. 34: Psalm. xix. 15 [B.A. 14]: Psalm.
cxxx. 7, 8: 2 Sam. xxii. 2, 3).
     
“Jehovah Deus, Redemptor et Salvator, et praeter
Me non alius” (Esai. xliii, 11;
cap. xliv. 6; cap. xlv. 14, 15, 21, 22: Hos.
xiii. 4).

(2) 直訳

[3] Ex his videri potest quod Divinum Domini, quod Pater vocatur, et hic
Jehovah et Deus, ac Divinum Humanum, quod Filius vocatur, et hic Redemptor et
Salvator, tum Formator, hoc est, Reformator et Regenerator, non duo sint sed
unum;
 [3] これらから見られることができる、主の神性は、それは父と呼ばれる、またここにエホバと神、そして神的人間性は、それは子と呼ばれる、またここに贖い主と救い主、なおまた形成者、すなわち、改革者と再生者、二つではなくしかし一つであること。

nam non solum dicitur, Jehovah Deus et Sanctus Israelis Redemptor et
Salvator, sed etiam dicitur Jehovah Redemptor et Salvator;
 なぜなら、神またイスラエルの聖なる者、贖い主また救い主エホバと言われているだけでなく、しかしまた贖い主また救い主エホバと言われているから。

immo etiam dicitur “Jehovah Salvator et non praeter Me;” それどころか、「救い主エホバ、わたしのほかに()ない」ともまた言われている。

ex quibus manifeste patet quod Divinum et Humanum in Domino sint una
Persona, et quod Humanum etiam Divinum sit;
 それらからはっきりと明らかである、主の中の神性と人間性がひとつのペルソナであること、人間性もまた神性であること。

nam Redemptor et Salvator mundi non alius est quam Dominus quoad Divinum
Humanum, quod Filius vocatur.
 なぜなら、世の贖い主と救い主は、神的人間性に関する主以外に他の者ではないからである、それは子と呼ばれる。

Redemptio et salvatio enim est attributum proprium Humani Ipsius, quod
vocatur meritum et justitia;
 というのは、贖いと救いはその方の人間性のプロプリウム(固有のもの、特性)の属性であるから、それは功績と義と呼ばれる。

nam Humanum Ipsius sustinuit tentationes et passionem crucis; なぜなら、人間性そのものは試練と十字架の受難を受けた(被った)からである。

ita per Humanum redemit et salvavit. このように、人間性によって贖い、救った。

[4] Nunc quia post unitionem Humani cum Divino in Se, quae fuit sicut
animae et corporis apud hominem, non amplius erant duo sed una Persona,
secundum Doctrinam Christiani orbis, ideo Dominus quoad utrumque est Jehovah et
Deus;
 [4] そこで、人間性がご自分の中の神性と結合した後は、それは人間のもとの霊魂と身体のようであった、もはや二つではなく、しかし、一つのペルソナであった、キリスト教世界の教えにしたがって、それゆえ、主は両方のものに関してエホバと神である。

quare dicitur nunc Jehovah et Sanctus Israelis, Redemptor et Salvator,
nunc Jehovah Redemptor et Salvator, ut ex adductis locis videri potest:
 それゆえ、時にはエホバとイスラエルの聖なる者、贖い主と救い主、時にはエホバ贖い主と救い主、と言われる、提示された箇所から見られることができるように。

quod ibi dicatur, それはそこに言われている、

“Salvator Christus” (Luc.
ii. 10, 11; Joh. iv. 42);
 「救い主キリスト」(ルカ2:10, 11、ヨハネ4:42)

“Deus, et Deus Israelis, Salvator, et
Redemptor” (Luc. i. 47: Esai. xlv. {4}15; cap. liv.
5: Psalm. lxxviii. {5}35);
 「神、またイスラエルの神、救い主、また贖い主」(ルカ1:47、イザヤ45:15、第545、詩篇78:35)

“Jehovah Sanctus Israelis, Salvator, et
Redemptor” (Esai. xli. 14; cap.
xliii. 3, 11, 14, 15; cap. xlviii. 17; cap. xlix. 7; cap. liv. 5);
 「イスラエルの聖なる者エホバ、救い主、また贖い主」(イザヤ41:14、第433, 11, 14 15、第4817、第497、第545)

“Jehovah Salvator, Redemptor, et Formator”
(Esai. xliv. {6}6; cap.
xlvii. 4; cap. xlix. 26; cap. liv. 8; cap. lxiii. {7}16: Jerem. l. 34: Psalm. xix. 15 [B.A. 14]: Psalm.
cxxx. 7, 8: 2 Sam. xxii. 2, 3).
 「救い主、贖い主、また形成者エホバ」(イザヤ44:6、第474、第4926、第548、第6316、エレミヤ50:34、詩篇19:14、詩篇130:7, 8、サムエル記Ⅱ 22:2, 3)

“Jehovah Deus, Redemptor et Salvator, et praeter Me non alius”
(Esai. xliii, 11; cap. xliv. 6; cap.
xlv. 14, 15, 21, 22: Hos. xiii. 4).
 「贖い主また救い主〔なる〕神エホバ、またわたしのほかに他の者は()ない」(イザヤ43:11、第446、第4514, 15, 21, 22、ホセア13:4)

@4 15 pro “14” 注4 14」の代わりに15

@5 35 pro “31” 注5 「31」の代わりに35

@6 6 pro “4” 注6 4」の代わりに6

@7 16 pro “10” 注7 10」の代わりに16

(3) 訳文

[3] これらから、父と呼ばれる主の神性は、ここにエホバと神であり、そして子と呼ばれる神的人間性は、ここに贖い主と救い主、なおまた形成者、すなわち、改革者と再生者であり、〔それらは〕二つではなくしかし一つであることが見られることができる。なぜなら、神、イスラエルの聖なる者、贖い主、救い主エホバと言われているだけでなく、しかしまた贖い主、救い主エホバと言われているから。それどころか、「救い主エホバ、わたしのほかにない」ともまた言われている。それらから、主の中の神性と人間性がひとつのペルソナであること、人間性もまた神性であることがはっきりと明らかである。なぜなら、世の贖い主と救い主は、子と呼ばれる神的人間性に関する主以外の他の者ではないからである。

というのは、贖いと救いは、功績と義と呼ばれるその方の人間性のプロプリウムの属性であるから。なぜなら、人間性そのものは試練と十字架の受難を受けたからである。このように、人間性によって贖い、救った。

[4] そこで、キリスト教世界の教えにしたがって、人間のもとの霊魂と身体のようであった人間性がご自分の中の神性と結合した後は、もはや二つではなく、しかし、一つのペルソナであり、それゆえ、主は両方のものに関してエホバと神である。それゆえ、提示された箇所から見られることができるように、時には、エホバとイスラエルの聖なる者、贖い主と救い主、時には、エホバ贖い主と救い主、と言われる。それはそこに言われている、 


 「救い主キリスト」(ルカ2:10, 11、ヨハネ4:42)

 「神、またイスラエルの神、救い主、また贖い主」(ルカ1:47、イザヤ45:15、第545、詩篇78:35)

 「イスラエルの聖なる者エホバ、救い主、また贖い主」(イザヤ41:14、第433, 11, 14 15、第4817、第497、第545)

 「救い主、贖い主、また形成者エホバ」(イザヤ44:6、第474、第4926、第548、第6316、エレミヤ50:34、詩篇19:14、詩篇130:7, 8、サムエル記Ⅱ 22:2, 3)


 「贖い主また救い主〔なる〕神エホバ、またわたしのほかに他の者は()ない」(イザヤ43:11、第446、第4514, 15, 21, 22、ホセア13:4)

原典講読『主について』 35(~(3))

 

(1) 原文


35. [(vi.)] Quod Dominus Humanum ex Matre susceptum
successive exuerit, et Humanum ex Divino in Ipso induerit, quod est Divinum
Humanum et Filius Dei
.
Quod Domino fuerit Divinum et Humanum, Divinum ex
Jehovah patre, et Humanum ex Maria virgine, notum est; inde est quod fuerit
Deus et Homo, et sic Ipsi Essentia Divina et Natura Humana; Essentia Divina ex
Patre, Natura Humana ex Matre; et inde aequalis Patri quoad Divinum, et minor
Patre quoad Humanum; tum quod Humanam hanc ex matre Naturam non transmutaverit
in Essentiam Divinam, nec ei commiscuerit illam, ut docet Doctrina Fidei, quae
Athanasiana vocatur; nam Natura Humana in Essentiam Divinam non potest
transmutari, nec potest ei commisceri. [2] Et tamen ex eadem nostra Doctrina
est, quod Divinum susceperit Humanum, hoc est, univerit se illi, sicut anima
suo corpori, usque ut non duo essent, sed una Persona. Ex eo sequitur, quod
Humanum ex Matre, quod in se erat simile humano alterius hominis, et sic
materiale, exuerit; ac Humanum ex Patre, quod in se simile Divino suo, et sic
substantiale, induerit, ex quo Humanum etiam factum est Divinum. Inde est quod
Dominus in Verbo Prophetarum etiam quoad Humanum dicatur Jehovah et Deus, ac in
Verbo Evangelistarum Dominus, Deus, Messias seu Christus, et Filius Dei, in
quem credendum est, et a quo salvandi sunt. [3] Nunc quia Domino fuit ab initio
Humanum ex Matre, et hoc successive exuit, ideo, dum in mundo erat, fuerunt
Ipsi duo status, qui vocantur status humiliationis seu exinanitionis, et status
glorificationis seu unitionis cum Divino quod Pater vocatur: status
humiliationis, quantum et quando fuit in Humano ex Matre; et status
glorificationis, quantum et quando fuit in Humano ex Patre. In statu
humiliationis oravit Patrem sicut alium a Se; in statu glorificationis autem
locutus est cum Patre ut cum Se. In hoc statu dixit quod Pater esset in Se et
Ipse in Patre, et quod Pater et Ipse unum essent; in statu autem humiliationis
subiit tentationes, et passus est crucem, et oravit ne Pater Ipsum desereret;
nam Divinum non potuit tentari, et minus adhuc crucem pati. Ex his nunc patet
quod per tentationes et continuas tunc victorias, ac per passionem crucis, quae
fuit ultima tentationum, plene vicerit inferna, et plene glorificaverit
Humanum, ut prius ostensum est.

(2) 直訳

35. [(vi.)] Quod Dominus Humanum ex
Matre susceptum successive exuerit, et Humanum ex Divino in Ipso induerit, quod
est Divinum Humanum et Filius Dei
.
― (6) 母からまとった人間性を連続的に脱ぎ捨て、神的人間性であり、神の子である神性からの人間性をご自分に着せたこと――

Quod Domino fuerit Divinum et Humanum, Divinum ex Jehovah patre, et
Humanum ex Maria virgine, notum est;
 主に神性と人間性があったこと、父エホバから神性、また処女マリアから人間性、よく知られている。

inde est quod fuerit Deus et Homo, et sic Ipsi Essentia Divina et Natura
Humana;
 ここからである、神と人間であったこと、またこのようにその方に神的な本質と人間的な自然性。

Essentia Divina ex Patre, Natura Humana ex Matre; 父からの神的な本質と母からの人間的な自然性。

et inde aequalis Patri quoad Divinum, et minor Patre quoad Humanum; またここから神性に関して父に同等、また人間性に関して父に劣る。

tum quod Humanam hanc ex matre Naturam non transmutaverit in Essentiam
Divinam, nec ei commiscuerit illam, ut docet Doctrina Fidei, quae Athanasiana
vocatur;
 なおまた、人間性は、これを母から、人間性を、神的な本質の中に変えなかった、それをそれに混ぜなかった、信仰の教えが教えるように、それはアタナシウスのものと呼ばれる。

nam Natura Humana in Essentiam Divinam non potest transmutari, nec potest
ei commisceri.
 なぜなら、人間的な自然性は神的な本質に変えられることができないから、それに混ぜられることも〔でき〕ない。

[2] Et tamen ex eadem nostra Doctrina est, quod Divinum susceperit
Humanum, hoc est, univerit se illi, sicut anima suo corpori, usque ut non duo
essent, sed una Persona.
 [2] またそれでも、同じ私たちの教えからである、神性は人間性をとった(まとった)こと、すなわち、それ自体をそれに結合させた、霊魂がそれ自体を身体に〔まとった〕のように、それでも二つのもの〔位格〕でないように、しかし、一つの位格(ペルソナ)

Ex eo sequitur, quod Humanum ex Matre, quod in se erat simile humano
alterius hominis, et sic materiale, exuerit;
 そのことからいえる、母からの人間性は、それは本質的に他の人間の人間性に似ていた、またこのように物質的〔であった〕、脱ぎ捨てた。

ac Humanum ex Patre, quod in se simile Divino suo, et sic substantiale,
induerit, ex quo Humanum etiam factum est Divinum.
 そして、父からの人間性は、それは本質的に自分の神性と似て〔いた〕、またこのように実体的〔であった〕、着た(おびた)、そのことから人間性もまた神性となった。

Inde est quod Dominus in Verbo Prophetarum etiam quoad Humanum dicatur
Jehovah et Deus, ac in Verbo Evangelistarum Dominus, Deus, Messias seu
Christus, et Filius Dei, in quem credendum est, et a quo salvandi sunt.
 ここからである、主は預言者のみことばの中でもまた人間性に関してエホバと神と言われること、そして福音書記者のみことばの中で、主、神、メシアまたはキリスト、また神の子、それを信じなければならない、またその者から救われなければならない。

[3] Nunc quia Domino fuit ab initio Humanum ex Matre, et hoc successive
exuit, ideo, dum in mundo erat, fuerunt Ipsi duo status, qui vocantur status
humiliationis seu exinanitionis, et status glorificationis seu unitionis cum
Divino quod Pater vocatur:
 [3] さて、主は始めから母からの人間性であった(~をとった)ので、またこれを連続的に脱ぎ捨てた、それゆえ、世の中にいた時、ご自分に二つの状態があった、それは卑下のまたは空(から)にした状態と呼ばれる、また栄化のまたは神性と結合の状態、それは父と呼ばれる。

status humiliationis, quantum et quando fuit in Humano ex Matre; 卑下の状態、母からの人間性の中にいたかぎり、またその時。

et status glorificationis, quantum et quando fuit in Humano ex Patre. また栄化の状態、父からの人間性の中にいたかぎり、またその時。

In statu humiliationis oravit Patrem sicut alium a Se; 卑下の状態の中で、父に祈った、自分自身から他の者に〔祈る〕ように。

in statu glorificationis autem locutus est cum Patre ut cum Se. けれども栄化の状態の中で、父と話した、自分自身と〔話す〕ように。

In hoc statu dixit quod Pater esset in Se et Ipse in Patre, et quod Pater
et Ipse unum essent;
 この状態の中で言った、父はご自分の中にいたこと、またご自分は父の中に、また父とご自分は一つであったこと。

in statu autem humiliationis subiit tentationes, et passus est crucem, et
oravit ne Pater Ipsum desereret;
 けれども、卑下の状態の中で、試練を受けた、また十字架を苦しんだ(被った)、また父がご自分を見捨てないように祈った。

nam Divinum non potuit tentari, et minus adhuc crucem pati. なぜなら、神性は誘惑されることができないから、またましてなおさら十字架を苦しむ(被る)こと。

Ex his nunc patet quod per tentationes et continuas tunc victorias, ac
per passionem crucis, quae fuit ultima tentationum, plene vicerit inferna, et
plene glorificaverit Humanum, ut prius ostensum est.
 これらから今や明らかである、試練とその時の絶え間ない勝利によって、そして十字架の受難によって、それは最後の試練であった、完全に地獄に勝利したこと、完全に人間性を栄化した、前に示されたように。

(3) 訳文

35. (6) 母からまとった人間性を連続的に脱ぎ捨て、神的人間性であり、神の子である神性からの人間性をご自分に着せたこと――

 主に神性と人間性が、父エホバから神性と処女マリアから人間性があったことはよく知られている。ここから、神と人間であった、またこのようにその方に神的な本質と人間的な自然性があった。

父からの神的な本質と母からの人間的な自然性である。またここから神性に関して父に同等であり、人間性に関して父に劣っている。なおまた、アタナシウスのものと呼ばれる信仰の教えが教えるように、母からの人間性は、この人間性を、神的な本質の中に変えず、それに混ぜなかった。なぜなら、人間的な自然性は神的な本質に変えられることも、それに混ぜられることもできないからである。

[2] またそれでも、同じ私たちの教えから、神性は人間性まとった、すなわち、霊魂がそれ自体を身体にまとったのように、神性自体を人間性に結合させた、それでも二つの位格でなく、しかし、一つの位格(ペルソナ) ように〔結合させた〕。

 そのことから、本質的に他の人間の人間性に似ていた母からの、またこのように物質的であった人間性を脱ぎ捨てたことがいえる。そして、本質的に自分の神性と似ていた父からの、またこのように実体的であった人間性をおび、そのことから人間性もまた神性となった。

 ここから、主は預言者のみことばの中でもまた人間性に関してエホバと神、そして福音書記者のみことばの中で、信じなければならない、またその者から救われなければならない主、神、メシアまたはキリスト、神の子と言われる。

[3] さて、主は始めに母からの人間性をとり、またこれを連続的に脱ぎ捨てたので、それゆえ、世の中にいた時、ご自分に、卑下の状態または空(から)にした状態と呼ばれる、また父と呼ばれる栄化のまたは神性と結合の状態の、二つの状態があった。母からの人間性の中にいたかぎり、またその時、卑下の状態であった。また、父からの人間性の中にいたかぎり、またその時、栄化の状態であった。

 卑下の状態の中で、自分自身から他の者に祈るように父に祈った。けれども、栄化の状態の中で、自分自身と話すように父と話した。

 この状態の中で、父はご自分の中に、またご自分は父の中に、また父とご自分は一つである、と言った。けれども、卑下の状態の中で、試練を受け、十字架を被り、父がご自分を見捨てないように祈った。なぜなら、神性は誘惑されることが、ましてなおさら十字架被ることができないからである。

 これらから今や、前に示されたように、試練とその時の絶え間ない勝利によって、そして最後の試練であった十字架の受難によって、完全に地獄に勝利し、完全に人間性を栄化したことが明らかである。

原典講読『主について』 35((4)~(7))

 

(1) 原文


[4] Quod Dominus exuerit humanum ex Matre, et induerit Humanum ex Divino
in Ipso, quod Pater vocatur, patet etiam ex eo, quod Dominus quoties Ipse ex
suo ore locutus est ad Matrem, non vocaverit illam Matrem, sed Mulierem. Apud Evangelistas legitur modo ter, quod ex
suo ore locutus sit ad Matrem et de illa, et tunc bis quod appellaverit illam
Mulierem, et semel quod non agnoverit illam pro Matre. Bis quod appellaverit
illam “Mulierem:”
Legitur apud Johannem,


 


 “Dixit Mater Jesu ad Ipsum, Vinum non
habent. Dicit illi Jesus, Quis Mihi et tibi, Mulier? nondum venit hora
mea” (ii. [3,] 4);


et apud eundem,


 


 “Jesus… e cruce videt Matrem, et
discipulum adstantem quem amabat; dicit Matri suae, Mulier ecce filius tuus;
deinde dicit discipulo, Ecce Mater tua” (xix. 26, 27).


 


Semel quod non agnoverit illam: Apud Lucam,


 


 “Nuntiatum est” Jesu “a
dicentibus, Mater tua et fratres tui foris stant, et volunt Te videre:”
Jesus “respondens dixit ad illos, Mater mea et fratres mei hi sunt, qui
audiunt Verbum Dei, et faciunt illud” (viii. 20, 21; Matth. xii. 46-49; Marc.
iii. 31-35).
 


In aliis locis vocatur Maria Ipsius Mater, sed non ab Ipsius ore. [5] Hoc
etiam confirmatur per id, quod non agnoverit Se esse Filium Davidis. Legitur
enim apud Evangelistas,


 


 “Interrogavit Jesus” Pharisaeos,
“dicens, Quid vobis videtur de Christo? Cujus Filius est? Dicunt Ipsi,
Davidis. Dixit illis, Quomodo ergo David Ipsum in spiritu Dominum suum vocat,
dicens, Dixit Dominus Domino meo, Sede a dextris meis, donec posuero inimicos
tuos scabellum pedum tuorum. Si ergo David vocat Ipsum Dominum quomodo Filius
ejus est? Et nemo poterat Ipsi respondere verbum” (Matth. xxii. {1}41-46; Marc. xii. 35-37; Luc. xx.
41-44: Psalm. cx 1):



ex his patet quod Dominus quoad Humanum glorificatum non fuerit Mariae
nec Davidis filius. [6] Quale fuit Humanum Ipsius glorificatum, ostendit Petro,
Jacobo et Johanni, cum transformatus est coram illis,


 


 Quod splenduerit facias Ipsius sicut sol, et
vestimenta Ipsius fuerint sicut lux: “et tunc vox e nube dixit, Hic est
Filius meus dilectus, in quo Mihi complacuit, Ipsum audite” (Matth. {2}xvii. 1-8; Marc. ix 2-8; Luc. ix. 28-36).


 


Dominus etiam est visus Johanni,


 “Sicut Sol lucens in virtute sua” (Apoc. i. 16).


 


 [7] Quod Humanum Domini glorificatum sit,
constat ex illis quae de Glorificatione Ipsius apud Evangelistas dicuntur. Ut
ex his:
Apud Johannem,


 


 “Venit hora ut glorificetur Filius
hominis.” Dixit, “Pater, glorifica tuum nomen: exiit… vox e caelo,
Et glorificavi et rursus glorificabo” (xii. 23, 28):



quia Dominus successive glorificatus est, ideo dicitur, “Et glorificavi,
et rursus glorificabo.” Apud eundem,


 


 “Postquam” Judas “exivit, dixit
Jesus, Nunc glorificatus est Filius hominis, et Deus glorificatus est in
Ipso;… etiam Deus glorificabit Ipsum in Se Ipso, et statim glorificabit
Ipsum” (xiii. 31, 32).


 


Apud eundem,


 


 Jesus “dixit, Pater venit hora, glorifica
Filium tuum, ut etiam Filius glorificet Te” (xvii. 1, {3}5).


 


Et apud Lucam,


 


 “Nonne hoc oportebat pati Christum, et
ingredi in gloriam suam?” (xxiv. 26:)


 


haec dicta sunt de Humano Ipsius.

(2) 直訳


[4] Quod Dominus exuerit humanum ex Matre, et induerit Humanum ex Divino
in Ipso, quod Pater vocatur, patet etiam ex eo, quod Dominus quoties Ipse ex
suo ore locutus est ad Matrem, non vocaverit illam Matrem, sed Mulierem.
 [4] 主が母からの人間性を脱ぎ捨てたこと、またその方の中の神性から人間性をまとった、それは父と呼ばれる、そのことからもまた明らかである、主ご自身が自分の口から母に話すたびごとに、彼女を母と呼ばないこと、しかし、女と〔呼んだ〕。


Apud Evangelistas legitur modo
ter, quod ex suo ore locutus sit ad Matrem et de illa, et tunc bis quod
appellaverit illam Mulierem, et semel quod non agnoverit illam pro Matre.
 「福音書(記者)」にただ三度読まれる、自分の口から母に話したこと、また彼女について、またその時、二度、彼女を女と呼んだこと、また、一度は、彼女を母として認めなかったこと。


Bis quod appellaverit illam “Mulierem:”― 二度、彼女を「女」と呼んだことは――


Legitur apud Johannem, 「ヨハネ(福音書)」に読まれる、


“Dixit Mater Jesu ad Ipsum, Vinum non habent. 「イエスの母がその方に言った、〔彼らは〕ぶどう酒を持っていない。


Dicit illi Jesus, Quis Mihi et tibi, Mulier? nondum venit hora mea”
(ii. [3,] 4);
 彼女にイエスは言った、わたしとあなたに何か? 女よ、まだわたしの時は来ていない」(2:3, 4)


et apud eundem, また同書に、


“Jesus… e cruce videt Matrem, et discipulum adstantem quem amabat; 「イエスは……十字架から女を見た、またそばにいる弟子を、その者を愛した。


dicit Matri suae, Mulier ecce filius tuus; 自分の母に言った、女よ、見よ、あなたの息子。


deinde dicit discipulo, Ecce Mater tua” (xix. 26, 27). 続いて、弟子に言った、見よ、あなたの母」(19:26, 27)


Semel quod non agnoverit illam:― 一度は、彼女を認めなかったこと――


Apud Lucam,  「ルカ(福音書)」に、


“Nuntiatum est” Jesu “a dicentibus, Mater tua et fratres
tui foris stant, et volunt Te videre:”
 イエスは、「知らされた、言うことから、あなたの母とあなたの兄弟が外に立っている、またあなたを見ることを欲している」。


Jesus “respondens dixit ad illos, Mater mea et fratres mei hi sunt,
qui audiunt Verbum Dei, et faciunt illud” (viii. 20, 21; Matth. xii. 46-49; Marc. iii. 31-35).
 イエスは、「彼らに答えて言った、わたしの母とわたしの兄弟はこれらの者である、その者は神のことばを聞く、またそれを行なう」(8:20, 21、マタイ12:46-49、マルコ3:31-35)


In aliis locis vocatur Maria Ipsius Mater, sed non ab Ipsius ore. 他の箇所にマリヤがその方の母と呼ばれている、しかし、その方の口からではない。


[5] Hoc etiam confirmatur per id, quod non agnoverit Se esse Filium
Davidis.
 [5] このこともまたそのことによって確証される、ご自分をダビデの子であると認めなかったこと。


Legitur enim apud Evangelistas, 「福音書(記者)」にもまた読まれる、


“Interrogavit Jesus” Pharisaeos, “dicens, Quid vobis
videtur de Christo?
 パリサイ人たちに「イエスは質問した、言って、キリストについて何があなたがたに見られる☆か?



「見られるか?」はちょっと面白い言い方だな、と思ってギリシア原文をみたら「思う」という言葉が使ってありました、手持ちのウルガタ訳はvideturです、どうしてこのように訳したのでしょうか? もちろんvideoには「見える、思われる」の意味もありますが。滑らかに訳せば「あなたがたはキリストについてどう思うのか?」


Cujus Filius est? だれの子であるか?


Dicunt Ipsi, Davidis. その方に言った、ダビデの〔子〕。


Dixit illis, Quomodo ergo David Ipsum in spiritu Dominum suum vocat,
dicens, Dixit Dominus Domino meo, Sede a dextris meis, donec posuero inimicos
tuos scabellum pedum tuorum.
 彼らに言った、それゆえ、どのようにダビデはその方を霊の中で自分の主と呼ぶのか、言って、主は私の主に言った、わたしの右に座れ、わたしがあなたの敵をあなたの足の足台に置くまで。


Si ergo David vocat Ipsum Dominum quomodo Filius ejus est? それゆえ、もし、ダビデがその方を主と呼ぶなら、どのように彼の子であるか?


Et nemo poterat Ipsi respondere verbum” (Matth. xxii. {1}41-46; Marc. xii. 35-37; Luc. xx.
41-44: Psalm. cx 1):
 また、だれもその方に言葉で答えることができなかった」(マタイ22:41-46、マルコ12:35-37、ルカ20:41-44、詩篇110:1)


ex his patet quod Dominus quoad Humanum glorificatum non fuerit Mariae
nec Davidis filius.
 これらから明らかである、主は栄化された人間性に関してマリアの子ではなかった、ダビデの子でもない。


[6] Quale fuit Humanum Ipsius glorificatum, ostendit Petro, Jacobo et
Johanni, cum transformatus est coram illis,
 [6] 栄化されたご自分の人間性がどんなものであったか、ペテロ、ヤコブ、またヨハネに示した、彼らの前で変容したとき。


Quod splenduerit facias Ipsius sicut sol, et vestimenta Ipsius fuerint
sicut lux:
 その方の顔が太陽のように輝き、またその方の衣服が光のようであったこと――


“et tunc vox e nube dixit, Hic est Filius meus dilectus, in quo Mihi
complacuit, Ipsum audite” (Matth.
{2}xvii. 1-8; Marc. ix
2-8; Luc. ix. 28-36).
 「また、その時、雲から声が言った、これはわたしの愛する子である、その者の中でわたしに喜びである、その方に聞け」(マタイ17:1-8、マルコ9:2-8、ルカ9:28-36)


Dominus etiam est visus Johanni, 主はまたヨハネに見られた、


“Sicut Sol lucens in virtute sua” (Apoc. i. 16). 「輝く太陽のように、その強さの中で」(黙示録1:16)


[7] Quod Humanum Domini glorificatum sit, constat ex illis quae de
Glorificatione Ipsius apud Evangelistas dicuntur.
 [7] 主の人間性が栄化されたことは、それらからも明らかである、それらはその方の栄化について福音書記者のもとに言われている。


Ut ex his:― 例えばこれらから――


Apud Johannem, 「ヨハネ(福音書)」に


“Venit hora ut glorificetur Filius hominis.” 「人の子が栄化される(ための)が来た」


Dixit, “Pater, glorifica tuum nomen: 言った、「父よ、あなたの名前を栄化せよ。


exiit… vox e caelo, Et glorificavi et rursus glorificabo” (xii.
23, 28):
 天から声が出た、(また)わたしは栄化した、また再びわたしは栄化する」(22:23, 28)


quia Dominus successive glorificatus est, ideo dicitur, “Et
glorificavi, et rursus glorificabo.”
 主は連続的に栄化されたので、それゆえ、言われた、「(また)わたしは栄化した、また再びわたしは栄化する」。


Apud eundem, 同書に、


“Postquam” Judas “exivit, dixit Jesus, Nunc glorificatus
est Filius hominis, et Deus glorificatus est in Ipso;
 ユダが「出て行った後に、イエスは言った、今や、人の子は栄化された、また神はその方の中で栄化された。


… etiam Deus glorificabit Ipsum in Se Ipso, et statim glorificabit
Ipsum” (xiii. 31, 32).
 ……神もまたご自分その者の中でその方を栄化する、また直ちに、その方を栄化する」(13:31, 32)


Apud eundem, 同書に、


Jesus “dixit, Pater venit hora, glorifica Filium tuum, ut etiam
Filius glorificet Te” (xvii. 1, {3}5).
 イエスは、「言った、父よ、あなたの子の栄化の時が来た、子もまたあなたを栄化するために」(17:1, 5)


Et apud Lucam, また「ルカ(福音書)」に


“Nonne hoc oportebat pati Christum, et ingredi in gloriam
suam?” (xxiv. 26:)
 「キリストはこのことを受けなくてはならなかったのではないか? また自分の栄光の中に入ること」(24:26)


haec dicta sunt de Humano Ipsius. これらはその方の人間性について言われた。


@1 41-46 pro “39 ad
44”
 注1 39 ad 44」に代わりに41-46


@2 xvii. pro “xviii.” 注2 xviii」の代わりにxvii


@3 5 pro “6” 注3 6」に代わりに5

 

(3) 訳文

[4] 主が母からの人間性を脱ぎ捨てたこと、また父と呼ばれるその方の中の神性から人間性をまとったことは、ご自身が自分の口から母に話すたびごとに、彼女を母と呼ばず、しかし、女と呼んだことからもまた明らかである。

「福音書」にただ三度、自分の口から母について話したこと、またその時、二度、彼女を女と呼んだこと、また、一度は、彼女を母として認めなかったことが読まれる。 二度、彼女を「女」と呼んだことは――「ヨハネ福音書」に読まれる、


 「イエスの母がその方に言った、〔彼らは〕ぶどう酒を持っていない。彼女にイエスは言った、わたしとあなたに何か? 女よ、まだわたしの時は来ていない」原文

[8] Dixit Dominus, “Deus glorificatus est in Ipso,” etiam
“Deus glorificabit Ipsum in Se Ipso;” tum, “Glorifica Filium
tuum, ut etiam Filius tuus glorificet Te:” haec Dominus dixit, quia unitio
fuit reciproca, Divini cum Humano ac Humani cum Divino; quare etiam dixerat,

 

 “Ego in Patre, et Patre in Me” (Joh. xiv, 10, 11):


tum,

 

 “Omnia mea tua sunt, et omnia tua
mea” (Joh. xvii. 10);


inde fuit unitio plenaria. Simile est cum omni unitione; quae nisi sit
reciproca, non est plena: qualis etiam erit Domini cum homine, et hominis cum
Domino; ut docet apud Johannem,

 

 “In illa die cognoscetis, quod… vos in
Me, et Ego in vobis” (xiv. 20);


et alibi,

 

 “Manete in Me, etiam Ego in vobis. …Qui
manet in Me, et Ego in illo, hic fert fructum multum” (xv. 4, 5).

 

 [9] Quoniam Humanum Domini glorificatum est,
hoc est, Divinum factum est, ideo post mortem tertia die cum toto Corpore
resurrexit; quod non fit alicui homini, nam homo solum quoad spiritum, non
autem quoad corpus resurgit. Ut homo sciret, et nemo dubitaret, quin Dominus
cum toto Corpore resurrexerit, non modo dixit id per angelos qui erant in
sepulcro, sed etiam ostendit Se in Humano suo Corpore coram discipulis; dicens
illis, cum crediderunt se videre spiritum,

 

 “Videte manus meas et pedes meos, quod
Ipse Ego sim: palpate Me et videte, nam spiritus carnem et ossa non habet,
sicut Me videtis habere. Hocque cum dixisset, ostendit illis manus et
pedes” (Luc. xxiv. 39, 40; Joh. xx. 20).

 

Et porro,

 

 “Jesus dixit Thomae, Mitte digitum tuum
huc, et vide manus meas; et mitte manum tuam, ac immitte in latus meum, et non
esto incredulus sed credulus: tunc dixit Thomas, Domine mi et Deus mi” (Joh. xx. 27, 28).

 

[10] ut Dominus adhuc confirmaret quod non spiritus, sed Homo esset,
dixit discipulis,

 

 “Habetisne aliquid edulii hic? Illi…
dederunt Ipsi piscis assi partem, et de favo apiario; quae accipiens coram
illis comedit” (Luc. xxiv.
41-43).

 

Quoniam Corpus Ipsius nunc non materiale, sed substantiale Divinum fuit;
ideo,

 

 Venit ad discipulos januis clausis (Joh. xx. 19, 26);


et postquam visus est,

 

 “Invisibilis factus est” (Luc. xxiv. 31).

 

Talis nunc Dominus sublatus est, et consedit a dextris Dei; nam dicitur
apud Lucam,

 

 “Factum est, cum benediceret” Jesus
discipulis, “secessit ab illis, et sublatus est in caelum” (xxiv.
51);

 

et apud Marcum,

 

 “Postquam locutus est illis, sublatus est
in caelum, et consedit a dextris Dei” (xvi. 19):

 

“sedere a dextris Dei,” significat Divinam omnipotentiam.

 

 [11] Quoniam Dominus cum Divino et Humano
unito in unum ascendit in caelum, et consedit a dextris Dei, per quod
significatur Divina omnipotentia, sequitur quod Humana Ipsius Substantia seu
Essentia sit sicut Ipsius Divina. Si homo aliter cogitaret, foret sicut
cogitaret quod Divinum Ipsius sublatum esset in caelum, ac sederet a dextris
Dei, et non simul Humanum; quod contra Scripturam est, et quoque contra
Doctrinam Christianam, quae est quod Deus et Homo in Christo sint sicut anima
et corpus, quae separare foret contra sanam rationem. Haec unitio Patris cum
Filio, seu Divini cum Humano, intelligitur etiam in his sequentibus:



“Exivi a Patre, et
veni in mundum, iterum relinquo mundum, et vado ad Patrem” (Joh. xvi. 28).

“Abeo et venio ad
Illum qui misit Me” (Joh. vii.
33; cap. xvi. 5, 16; {4}cap. xvii. 11, 13).

“Si ergo videritis
Filium hominis ascendentem, ubi erat prius” (Joh. vi. 62).

“Nemo ascendit in
caelum, nisi qui e caelo descendit” (Joh.
iii. 13);


quisque homo, qui salvatur, ascendit in caelum; sed non a se, verum a
Domino: solus Dominus ascendit a Se.

 

@1 41-46 pro
“39 ad 44” @2 xvii. pro
“xviii.” @3 5 pro
“6” @4 cap. xvii. 11, 13 pro
“Cap. xvii. 11, 13. Cap. xix. 27.”

(2) 直訳

[8] Dixit Dominus, “Deus glorificatus est in Ipso,” etiam
“Deus glorificabit Ipsum in Se Ipso;”
 [8] 主は言った、「神はその方の中で栄化された」、(さらにまた)「神もまたご自分その者の中でその方を栄化する」。

tum, “Glorifica Filium tuum, ut etiam Filius tuus glorificet
Te:”
 なおまた、「あなたの子を栄化せよ☆、子もまたあなたを栄化するために」。


本講座35の[7](直前)で「あなたの子を栄化せよ」の訳を落してしまいました。

haec Dominus dixit, quia unitio fuit reciproca, Divini cum Humano ac
Humani cum Divino;
 これらを主は言った、結合が相互(のもの)であったので、人間性との神性の、そして神性との人間性の。

quare etiam dixerat, それゆえ、さらにまた言った、

“Ego in Patre, et Patre in Me” (Joh. xiv, 10, 11): 「わたしは父の中に、また父はわたしの中に」(ヨハネ14:10, 11)

tum, なおまた、

“Omnia mea tua sunt, et omnia tua mea” (Joh. xvii. 10); 「わたしのすべてのものはあなたのものである、またあなたのすべてのものはわたしのもの」(ヨハネ17:10)

inde fuit unitio plenaria. ここから結合は完全(なもの)であった。

Simile est cum omni unitione; すべての結合に同様である。

quae nisi sit reciproca, non est plena: それは相互(のもの)でないなら、完全ではない。

qualis etiam erit Domini cum homine, et hominis cum Domino; さらにまた人間との主の〔結合の〕ようなものであった、また主との人間の。

ut docet apud Johannem, 「ヨハネ(福音書)」に教えているように、

“In illa die cognoscetis, quod… vos in Me, et Ego in vobis”
(xiv. 20);
 「その日に、あなたがたは知る(未来)……あなたがたがわたしの中に、またわたしがあなたがたの中に〔いる〕ことを」(14:20)

et alibi, また他の箇所に、

“Manete in Me, etiam Ego in vobis. 「(あなたがたは)わたしの中にとどまれ、わたしもまたあなたがたの中に。

…Qui manet in Me, et Ego in illo, hic fert fructum multum” (xv. 4,
5).
 ……わたしの中にとどまる者は、またわたしも彼の中に、この者は多くの実を結ぶ」(15:4, 5)

[9] Quoniam Humanum Domini glorificatum est, hoc est, Divinum factum est,
ideo post mortem tertia die cum toto Corpore resurrexit;
 [9] 主の人間性が栄化されたので、すなわち、神性にされた、それゆえ、死後、三日目に全身がよみがえった。

quod non fit alicui homini, nam homo solum quoad spiritum, non autem
quoad corpus resurgit.
 これは何らかの人間に生じない、なぜなら、人間は霊に関してだけ、けれども身体に関してよみがえらないから。

Ut homo sciret, et nemo dubitaret, quin Dominus cum toto Corpore
resurrexerit, non modo dixit id per angelos qui erant in sepulcro, sed etiam
ostendit Se in Humano suo Corpore coram discipulis;
 人間が知って、まただれも疑わないように、(そのようにではなく☆)主が全身をもってよみがえった、そのことを言っただけでなく、墓の中にいた天使によって、しかしかた、ご自分を示した、弟子たちの前で自分の人間性の身体の中で。


ここのquinはここままでは訳しづらく、妙な訳になります、quodならよいのですが。

dicens illis, cum crediderunt se videre spiritum, 彼らに言って、霊を見たことを(自分自身に)じたとき、

“Videte manus meas et pedes meos, quod Ipse Ego sim: 「(あなたがたは)たしの手とわたしの足を見よ、それはわたしそのものである――

palpate Me et videte, nam spiritus carnem et ossa non habet, sicut Me
videtis habere.
 わたしにさわれ、また見よ、なぜなら、霊は肉と骨を持たないからである、私のような、〔肉や骨を〕持っていることをあなたがたが見る。

Hocque cum dixisset, ostendit illis manus et pedes” (Luc. xxiv. 39, 40; Joh. xx. 20). そしてこれを言ったとき、彼らに手と足を示した」(ルカ24:39, 40、ヨハネ20:20)

Et porro, またさらに、

“Jesus dixit Thomae, Mitte digitum tuum huc, et vide manus meas; 「イエスはトマスに言った、あなたの指をここに伸ばせ(入れよ)また、わたしの手を見よ。

et mitte manum tuam, ac immitte in latus meum, et non esto incredulus sed
credulus:
 また、あなたの手を伸ばせ(入れよ)、そしてわたしの脇の中に入れよ、また、信じない者になるな(命令法未来)、しかし、信仰を有する〔者になれ〕――

tunc dixit Thomas, Domine mi et Deus mi” (Joh. xx. 27, 28). その時、トマスは言った、私の主、また私の神」(ヨハネ20:27, 28)

[10] ut Dominus adhuc confirmaret quod non spiritus, sed Homo esset,
dixit discipulis,
 [10] 主はさらに確信させるために、霊でないこと、しかし、人間であった、弟子たちに言った、

“Habetisne aliquid edulii hic? 「ここに何らかの食べられるものを(あなたがたは)持たないか(未来)


「持つ」がここで未来形が使われています。ギリシア原文では2人称複数直接法現在です、すなわち「持っている」です。ウルガタ訳もhabetisでした。未来形は軽い命令の意味があるんでしょうね?

Illi… dederunt Ipsi piscis assi partem, et de favo apiario; ……彼らはその方に焼いた魚の一部を与えた、またミツバチの巣から。

quae accipiens coram illis comedit” (Luc. xxiv. 41-43). それらを受け取って、彼らの前で食べた」(ルカ24:41-43)

Quoniam Corpus Ipsius nunc non materiale, sed substantiale Divinum fuit; その方の身体は今や物質的でない、しかし、神的な実体的なものであったので、

ideo, それゆえ、

Venit ad discipulos januis clausis (Joh.
xx. 19, 26);
 弟子たちにやって来た、閉ざされた戸(入り口)(ヨハネ20:19, 26)

et postquam visus est, また、見られた後、

“Invisibilis factus est” (Luc.
xxiv. 31).
 「目に見えなくなった」(ルカ24:31)

Talis nunc Dominus sublatus est, et consedit a dextris Dei; そこで、このように主は取り上げられて、また神の右に着席した。

nam dicitur apud Lucam, なぜなら、「ルカ(福音書)」に言われているから、

“Factum est, cum benediceret” Jesus discipulis, “secessit
ab illis, et sublatus est in caelum” (xxiv. 51);
 イエスが弟子たちを「祝している時、生じた、彼らから離れた、また天に取り上げられた」(24:51)

et apud Marcum, また「マルコ(福音書)」に

“Postquam locutus est illis, sublatus est in caelum, et consedit a
dextris Dei” (xvi. 19):
 「彼らに話した後、天に取り上げられた、また神の右に着席した」(16:19)

“sedere a dextris Dei,” significat Divinam omnipotentiam. 「神の右に座ること」は神的な全能を意味する。

投稿ナビゲーション