原典講読『主について』 36

 

(1) 原文


36. [(vii.)] Quod ita Deus factus sit Homo, ut in primis,
etiam in ultimis
.
Quod Deus sit Homo, et quod ex Deo omnis angelus et
spiritus sit homo, in opere De Caelo et
Inferno
, aliquibus ostensum est; et ulterius in opusculis De Sapientia Angelica, ostendetur. Sed
Deus ab initio fuit Homo in primis, non autem in ultimis; at postquam suscepit
Humanum in mundo, etiam factus est Homo in ultimis: hoc sequitur ex supra
confirmatis, quod Dominus univerit Humanum suum Divino suo, et sic Humanum suum
etiam Divinum fecerit. Ex eo est, quod Dominus dicatur Principium et Finis,
Primus et Ultimus, atque Alpha et Omega. Hoc in Apocalypsi,


 


 “Ego sum Alpha et Omega, Principium et
Finis, inquit Dominus, Ille qui est, et qui fuit, et qui venturus est,
omnipotens” (i. 8, 11).


 


Johannes cum vidit Filium hominis in medio septem candelabrorum,


 


 “Cecidit ad pedes Ipsius sicut mortuus;
sed imposuit dextram suam super illum, dicens…, Ego sum Primus et
Ultimus” (i. 13, 17; cap. ii. 8; cap. xxi. 6).


 “Ecce venio cito,… ut dem unicuique
secundum opus ejus… Ego sum Alpha et Omega, Principium et Finis, Primus et
Ultimus” (xxii. 12, 13).


 


Et apud Esaiam,


 


 “Sic dixit Jehovah Rex Israelis, et
Redemptor ejus Jehovah Zebaoth, Ego sum Primus et Ultimus” (xliv. 6; cap.
xlviii. 12).


 


(2) 直訳


36. [(vii.)] Quod ita Deus factus sit
Homo, ut in primis, etiam in ultimis
.
― (7)このように神は最初のものの中のように最後のものの中でもまた人間となられた。


Quod Deus sit Homo, et quod ex Deo omnis angelus et spiritus sit homo, in
opere De Caelo et Inferno, aliquibus
ostensum est;
 神が人間であること、また神からすべての天使と霊は人間であることは、著作『天界と地獄』の中にいくらかで示されている。


et ulterius in opusculis De
Sapientia Angelica
, ostendetur.
 またもっと先に小著『天使の知恵☆』の中で、示される。



この名前どおりの小著はありません。本書出版(1763)の後、やはり同年に出版された『神の愛と知恵』の題名が『Sapientia angelica de Divno
Amore et de Divina Sapientia
』なので、この書のことでしょう。


Sed Deus ab initio fuit Homo in primis, non autem in ultimis; しかし、神は、始めから人間であった、最初のものの中で、けれども最後のものの中で〔人間で〕ない。


at postquam suscepit Humanum in mundo, etiam factus est Homo in ultimis: しかし、世の中で人間性をとっ(おびた)に、最後のものの中でもまた人間となった。


hoc sequitur ex supra confirmatis, quod Dominus univerit Humanum suum
Divino suo, et sic Humanum suum etiam Divinum fecerit.
 このことは確証された上のものからいえる、主は自分の人間性を自分の神性に結合させたこと、またこのように自分の人間性もまた神性にした。


Ex eo est, quod Dominus dicatur Principium et Finis, Primus et Ultimus,
atque Alpha et Omega.
 そのことからである、神が最初と最後、初めと終わり、そしてアルファとオメガ呼ばれること。


Hoc in Apocalypsi, このことは「黙示録」の中に、


“Ego sum Alpha et Omega, Principium et Finis, inquit Dominus, Ille
qui est, et qui fuit, et qui venturus est, omnipotens” (i. 8, 11).
 「わたしはアルファであり、オメガである、最初であり、最後である、主は言った、その方は、〔常に〕いる者、また〔昔〕いた者、また〔後に〕やって来る者、全能の〔者〕」(1:8, 11)



黙示録1:11には最初に「わたしはアルファであり、オメガである、最初であり、最後である」のある数多くの有力な写本があります。(新改訳聖書の脚注にどうしてこのことを載せないのでしょうか、永井訳にはあります)


Johannes cum vidit Filium hominis in medio septem candelabrorum, ヨハネは七つの燭台の真ん中に人の子を見たとき、


“Cecidit ad pedes Ipsius sicut mortuus; 「その方の足に倒れた、死者のように。


sed imposuit dextram suam super illum, dicens…, Ego sum Primus et
Ultimus” (i. 13, 17; cap. ii. 8; cap. xxi. 6).
 しかし、自分の右手を彼の上に置いた、言って……わたしは初めであり、終わりである」(1:13, 17、第28、第216)


“Ecce venio cito,… ut dem unicuique secundum opus ejus… Ego sum
Alpha et Omega, Principium et Finis, Primus et Ultimus” (xxii. 12, 13).
 「見よ、わたしはすぐに来る……わたしはそれぞれの者に与えるために、彼の働きにしたがって……わたしはアルファであり、オメガである、最初であり、最後である、初めであり、終わりである」(22:12, 13)


Et apud Esaiam, また「イザヤ()」に、


“Sic dixit Jehovah Rex Israelis, et Redemptor ejus Jehovah Zebaoth,
Ego sum Primus et Ultimus” (xliv. 6; cap. xlviii. 12).
 「このようにイスラエルの王エホバ、またその贖い主、万軍のエホバは言った、わたしは始めであり、終わりである」(44:6、第4812)


 


(3) 訳文


36. (7) このように神は最初のものの中のように最後のものの中でもまた人間となられた。


 神が人間であること、また神からすべての天使と霊は人間であることは、著作『天界と地獄』の中にいくらか示されている。またこれから小著『天使の知恵』の中で示される。


 しかし、神は、最初のものの中で始めから人間であった、けれども最後のものの中で人間ではなかった。しかし、世の中で人間性をとった後に、最後のものの中でもまた人間となった。確証された上のものから、主は自分の人間性を自分の神性に結合させたこと、またこのように自分の人間性もまた神性にしたことがいえる。


 そのことから、神は最初と最後、初めと終わり、そしてアルファとオメガ呼ばれる。


このことは「黙示録」の中に、


 


 「〔常に〕いる者、〔昔〕いた者、また〔後に〕やって来る者、全能の主は言った、わたしはアルファであり、オメガである、最初であり、最後である」(1:8, 11)


 


 ヨハネは七つの燭台の真ん中に人の子を見たとき、


 


 「その方の足もとに、死者のように倒れた。しかし、自分の右手を彼の上に置いた、言って……わたしは初めであり、終わりである」(1:13, 17、第28、第216)


 「見よ、わたしはすぐに来る……わたしはそれぞれの者に彼の働きにしたがって与えるために……わたしはアルファであり、オメガである、最初であり、最後である、初めであり、終わりである」(22:12, 13)


 


また「イザヤ」に、


 


 「このようにイスラエルの王エホバ、またその贖い主、万軍のエホバは言った、わたしは始めであり、終わりである」(44:6、第4812)


原典講読『主について』 37

 

(VIII.)


QUOD DOMINUS SIT IPSE DEUS, A QUO
ET DE QUO VERBUM.


主は神そのものであること、みことばはその方から、またその方について


 


(1) 原文


37. In primo articulo
coeptum est demonstare quod universa Scriptura Sacra sit de Domino, et quod
Dominus sit Verbum: hic ulterius demonstrabitur ex locis e Verbo ubi Dominus
vocatur Jehovah, Deus Israelis et Jacobi, Sanctus Israelis, Dominus et Deus, ut
et Rex, Unctus Jehovae, David. In antecessum memorare licet, quod mihi datum
sit omnes Prophetas et Davidis Psalmos percurrere, ac singulos versus lustrare
et videre de quo ibi agitur; et visum est quod non de aliis rebus agatur, quam
de ecclesia a Domino instaurata et instauranda, de Domini adventu, pugnis,
glorificatione, redemptione et salvatione, et de caelo ab Ipso, et simul de
oppositis. Quia omnia illa sunt Domini opera, patuit quod universa Scriptura
Sacra sit de Domino, et inde quod Dominus sit Verbum. [2] Verum hoc non videri
potest, nisi quam ab illis qui in illustratione sunt a Domino, et qui sensum
spiritualem Verbi etiam norunt. Omnes angeli caeli in hoc sensu sunt; quare
illi, cum legitur Verbum ab homine, non aliud comprehendunt: sunt enim spiritus
et angeli apud hominem jugiter; et illi, quia spirituales sunt, spiritualiter
omnia intelligunt quae homo naturaliter. Quod tota Scriptura Sacra sit de
Domino, solum in obscuro et sicut per transennam videri potest ex illis, quae
supra in articulo primo (a n. 1 ad 6) ex Verbo adducta sunt, et nunc ex his
quae adducentur de Domino, quod toties dicatur Dominus et Deus; ex quo potest
elucere, quod Ipse sit qui locutus est per Prophetas, apud quos ubivis dicitur,
“Locutus est Jehovah,” “Dixit Jehovah,” et “Dictum
Jehovah.”


 [3] Quod
Dominus ante adventum suum in mundum fuerit
, patet ab his:




“Johannes Baptista
dixit de Domino, “Ille est, qui post me venturus est, qui ante me fuit,
Cujus ego non sum dignus, ut solvam Ipsius corrigiam calcei. …Hic est, de quo
ego dixi, Qui post me venit, qui ante me fuit, et qui prior me fuit” (Joh. i. 27, 30).


 


In Apocalypsi,


 


 Ceciderunt coram throno, super quo erat
Dominus, “dicentes, Gratias agimus Tibi, Domine Deus, omnipotens, qui es,
et qui eras, et qui venturus es” (xi. 16, 17).


 


Tum apud Micham,


 


 “Tu Bethlechem Ephrathaea, parum est ut
sis inter millenas Jehudae; ex te Mihi exibit, qui erit Dominator in Israele,
et cujus exitus ab antiquo, a diebus aeternitatis” (v. 1 [B.A. 2]).


 


Praeter a Domini verbis apud Evangelistas, quod ante Abrahamum fuerit,
quod gloriam apud Patrem habuerit ante mundi fundationem, quod exiverit ex
Patre, et quod a principio fuerit Verbum apud Deum, et quod Deus esset Verbum,
et quod hoc Caro factum sit. Quod Dominus dicatur Jehovah, Deus Israelis et
Jacobi, Sanctus Israelis, Deus et Dominus, tum Rex, Unctus Jehovae, David,
constare potest ex his sequentibus.


 


(2) 直訳


37. In primo articulo coeptum est demonstare quod universa Scriptura Sacra
sit de Domino, et quod Dominus sit Verbum:
 第1章で示す(証明する)ことが始められた、聖書全体が主についてであること、また主はみことばであること。


hic ulterius demonstrabitur ex locis e Verbo ubi Dominus vocatur Jehovah,
Deus Israelis et Jacobi, Sanctus Israelis, Dominus et Deus, ut et Rex, Unctus
Jehovae, David.
 このことがさらに進んで示される、みことばからの箇所から、そこに主がエホバ、イスラエルとヤコブの神、イスラエルの聖なる者、主と神、また王のように、エホバの油を注がれた者、ダビデと呼ばれる。


In antecessum memorare licet, quod mihi datum sit omnes Prophetas et
Davidis Psalmos percurrere, ac singulos versus lustrare et videre de quo ibi agitur;
 あらかじめ述べることが許されている、私にすべての預言者たち〔の書〕とダビデの詩篇をざっと目を通することが与えられた、そして個々の節を調べることと見ること、それについて、そこに扱われている。


et visum est quod non de aliis rebus agatur, quam de ecclesia a Domino
instaurata et instauranda, de Domini adventu, pugnis, glorificatione,
redemptione et salvatione, et de caelo ab Ipso, et simul de oppositis.
 また見られた、他の事柄について扱われていないこと、設立されたまた設立される主からの教会について以外に、主の来臨について、闘争、栄化、あがないと救い、またその方からの天界について、また一緒に反対のものについて。


Quia omnia illa sunt Domini opera, patuit quod universa Scriptura Sacra
sit de Domino, et inde quod Dominus sit Verbum.
 それらすべてのものが主の働きであるので、聖書全体が主についてであることが明らかである、またここから主がみことばであること。


[2] Verum hoc non videri potest, nisi quam ab illis qui in illustratione
sunt a Domino, et qui sensum spiritualem Verbi etiam norunt.
 [2] けれども、このことは見られることができない、彼らから以外でないなら、その者は主からの照らしの中にいる、またその者はみことばの霊的な意味もまた知っている。


Omnes angeli caeli in hoc sensu sunt; 天界のすべての天使はこの意味の中にいる。


quare illi, cum legitur Verbum ab homine, non aliud comprehendunt: それゆえ、彼らはみことばが人間により読まれるとき、他のものを把握しない。


sunt enim spiritus et angeli apud hominem jugiter; というのは、霊と天使たちは人間のもとに常にいるから。


et illi, quia spirituales sunt, spiritualiter omnia intelligunt quae homo
naturaliter.
 また彼らは霊的であるので、すべてのものを霊的に理解する、それらを人間は自然的に〔理解する〕。


Quod tota Scriptura Sacra sit de Domino, solum in obscuro et sicut per
transennam videri potest ex illis, quae supra in articulo primo (a n. 1 ad 6)
ex Verbo adducta sunt, et nunc ex his quae adducentur de Domino, quod toties
dicatur Dominus et Deus;
 聖書全部が主についてであることは、単にやみの中で(あいまいに)また格子の仕切り(ついたて)通してのように見られることができる、それらから、それらは、みことばから言い足された上の第1章の中に(1から6)、また今やこれらから、それらは主について言い足される、こんなにしばしば主と神と言われているもの。


ex quo potest elucere, quod Ipse sit qui locutus est per Prophetas, apud
quos ubivis dicitur, “Locutus est Jehovah,” “Dixit Jehovah,”
et “Dictum Jehovah.”
 それらから明らかになることができる、その方であること、その者は預言者たちによって話された、それらのもとのどこでも言われている、「エホバが話した」、「エホバが言った」、また「エホバ()言われたこと」。


[3] Quod Dominus ante adventum suum
in mundum fuerit
, patet ab his:
 [3] 主が自分の臨在の前に世に存在したことは、これらから明らかである――


“Johannes Baptista dixit de Domino, “Ille est, qui post me
venturus est, qui ante me fuit, Cujus ego non sum dignus, ut solvam Ipsius
corrigiam calcei.
 バプテスマのヨハネは主について言った、「その方である、その者は私の後に来る、その者は私の前にいた、私はその者に値しな(値打ちがない)私がその方の履き物(くつ)の靴ひもを解くような。


…Hic est, de quo ego dixi, Qui post me venit, qui ante me fuit, et qui
prior me fuit” (Joh. i. 27, 30).
 ……この者である、その者について私は言った、その者は私の後に来る、その者は私の前にいた、またその者は私の先にいた」(ヨハネ1:27, 30)


In Apocalypsi, 「黙示録」に、


Ceciderunt coram throno, super quo erat Dominus, “dicentes, Gratias
agimus Tibi, Domine Deus, omnipotens, qui es, et qui eras, et qui venturus
es” (xi. 16, 17).
 〔彼らは〕王座の前に伏せた、その上に主がいた、「言って、私たちはあなたに感謝で行なう、全能の主なる神、その者は〔常に〕いる、またその者は〔昔〕いた、またその者はやって来る」(11:16, 17)


Tum apud Micham, なおまた「ミカ()」に、


“Tu Bethlechem Ephrathaea, parum est ut sis inter millenas Jehudae; 「ベツレヘム・エフラタよ、あなたはユダの数千☆(のもの)の間で(ある)ように小さいものである。



へブル原文も「数千」と書かれています。


ex te Mihi exibit, qui erit Dominator in Israele, et cujus exitus ab
antiquo, a diebus aeternitatis” (v. 1 [B.A. 2]).
 あなたから、わたし(のため)に出る、その者はイスラエルの中で支配者となる、またその出ることは昔から、永遠の日(最古代の時代)から」(5:2)


Praeter a Domini verbis apud Evangelistas, quod ante Abrahamum fuerit,
quod gloriam apud Patrem habuerit ante mundi fundationem, quod exiverit ex
Patre, et quod a principio fuerit Verbum apud Deum, et quod Deus esset Verbum,
et quod hoc Caro factum sit.
 さらに、福音書記者たちのもとの主のことばから、アブラハムの前にいたこと、世の創造以前に父のもとで栄光を持っていたこと、父から出たこと、また初めは()神のもとのみことばであったこと、また神はみことばであったこと、またこれは「肉」となったこと。


Quod Dominus dicatur Jehovah, Deus Israelis et Jacobi, Sanctus Israelis,
Deus et Dominus, tum Rex, Unctus Jehovae, David, constare potest ex his
sequentibus.
 主が、エホバ、イスラエルとヤコブの神、イスラエルの聖なる者、神と主、なおまた王、エホバの油を注がれた者、ダビデと言われたことは、これらの続くものから明らかにすることができる。


 


(3) 訳文


37. 第1章で、聖書全体が主についてであること、また主はみことばであることを示すことが始められた。このことがさらに進んで、みことばから、そこに主がエホバ、イスラエルとヤコブの神、イスラエルの聖なる者、主と神、また王のように、エホバの油を注がれた者、ダビデと呼ばれる箇所から示される。


 あらかじめ、私にすべての預言者たち〔の書〕とダビデの詩篇をざっと目を通し、そしてそれについて、そこに扱われている個々の節を調べ、見ることが与えられた、また、設立されまた設立される主からの教会について、主の来臨について、闘争、栄化、あがないと救い、またその方からの天界について、また一緒に反対のものについて以外に他の事柄について扱われていないことが見られたと述べることが許されている。


 それらすべてのものが主の働きであるので、聖書全体が主についてであること、またここから主がみことばであることが明らかである。


[2] けれども、このことは、主からの照らしの中にいて、みことばの霊的な意味もまた知っている者から以外でないなら、見られることができない。


天界のすべての天使はこの意味の中にいる。それゆえ、彼らは、みことばが人間により読まれるとき、他のものを把握しない。というのは、霊と天使たちは人間のもとに常にいて、彼らは霊的であるので、人間は自然的に理解するすべてのものを霊的に理解するからである。


 聖書全部が主についてであることは、みことばから言加えられた前の第1(1から6)の中に、また今や主についてこんなにしばしば主や神と言われているものに言い加えられるものから、ただ、あいまいにまたついたてを通してだけのように見られることができる。それらから、預言者たちによって、「エホバが話した」、「エホバが言った」、また「エホバ言われた」と話された言われているどこでも、その方であることが明らかにすることができる。


[3]「主が自分の臨在の前に世に存在したこと」は、これらから明らかである――


 


 バプテスマのヨハネは主について言った、「私の後に来る、私の前にいた者はその方である、私はその方の履き物のひもを解くにも値しな。……私が『その者は私の後に来る、その者は私の前にいた、またその者は私の先にいた』と言った者は、この者である」(ヨハネ1:27, 30)


 


「黙示録」に、


 


 〔彼らは〕主がいた王座の前に伏せた、「私たちは、常に〕いる、また〔昔〕いた、またやって来る全能の主なる神、あなたに感謝する、と言って」(11:16, 17)


 


なおまた「ミカ」に、


 


 「ベツレヘム・エフラタよ、あなたはユダの数千のものの間でように小さいものである。あなたから、わたし(のため)に出る、その者はイスラエルの中で支配者となる、またその出ることは昔から、永遠の日から」(5:2)


 


 さらに、福音書記者たちのもとの主のことばから、アブラハムの前にいたこと、世の創造以前に父のもとで栄光を持っていたこと、父から出たこと、また初め神のもとのみことばであったこと、また神はみことばであったこと、またこれは「肉」となったこと〔が明らかである〕。


 主が、エホバ、イスラエルとヤコブの神、イスラエルの聖なる者、神と主、なおまた王、エホバの油を注がれた者、ダビデと言われたことは、続くものから明らかにすることができる。