原典講読『真のキリスト教』457,458

(1) 原文
457. Aliter apud illos, qui in solo cultu Dei sunt, et non simul in bonis operibus ex charitate; hi sunt similes illis qui discindunt foedus: adhuc aliter apud illos qui dividunt Deum in tres, et unumquemvis separatim colunt: adhuc aliter apud illos, qui Deum non in Humano suo adeunt; hi sunt,
 
Qui non ingrediuntur per januam, sed ascendunt aliunde (Joh. x. [1,]9);
 
et adhuc aliter apud illos qui Divinitatem Domini ex confirmatione negant. Apud hos et illos non est conjunctio cum Deo, et inde non salvatio; et charitas illorum non est alia quam spuria, et haec non conjungit a facie, sed a latere, aut a tergo. [2.] Quomodo conjunctio fit, etiam paucis dicetur. Deus influit apud omnem hominem cum agnitione Ipsius in cognitiones de Ipso, et simul influit cum amore suo erga homines: homo qui recipit modo prius et non posterius, is recipit influxum illum in intellectu et non in voluntate; et manet in cognitionibus absque interiore agnitione Dei, et ejus status est sicut horti tempore hiemis. At homo qui recipit et prius et posterius, is recipit influxum in voluntate et inde intellectu, ita tota mente; et ei est interior agnitio Dei, quae cognitiones de Deo apud illum vivificat; hujus status est sicut horti tempore veris. [3.] Quod conjunctio fiat per charitatem, est causa, quia Deus amat unumquemvis hominem; et quia ei benefacere non potest immediate, sed per homines mediate, ideo iis inspirat suum amorem, sicut inspirat parentibus amorem erga liberos; et homo qui illum recipit, conjungitur Deo, et amat proximum ex amore Dei; apud hunc est amor Dei intus in amore hominis erga proximum, qui operatur velle [1]et posse apud illum. [4.] Et quia homo nihil boni facit, nisi ei appareat sicut posse, velle, et facere, sint a se, ideo hoc datum est ei; et cum id facit ex libero ut a se, ei imputatur illud, et acceptatur ut reciprocum, per quod fit conjunctio. Et hoc se habet sicut activum et passivum, et hujus cooperatio, quod fit ex activo in passivo; et hoc se habet sicut voluntas in actionibus et cogitatio in loquelis, et animae ab intimo operantis in utramque; et se habet sicut conatus in motu; et quoque sicut prolificum seminis, quod ab interiori agit in succis, per quos crescit arbor usque ad fructus, et per fructus producit nova semina: et se habet sicut lux in lapidibus pretiosis, quae secundum texturas partium reflectitur; unde varii colores, sicut forent lapidum, cum tamen sunt lucis.
 
   @1 et (cum exemplo Auctoris,) pro “est”
 
(2) 直訳
457. Aliter apud illos, qui in solo cultu Dei sunt, et non simul in bonis operibus ex charitate; 彼らのもとに、異なって〔いる〕、その者は神の礼拝だけの中にいる、また同時に仁愛からの善の働きの中に〔い〕ない。
hi sunt similes illis qui discindunt foedus: これらのらにているその者は契約を引き裂く。
adhuc aliter apud illos qui dividunt Deum in tres, et unumquemvis separatim colunt: さらに異なって〔いる〕彼らのもとに、その者は神を三つに分割する、またそれぞれを別々に礼拝する。
adhuc aliter apud illos, qui Deum non in Humano suo adeunt; さらに異なって〔いる〕彼らのもとに、その者は神をその人間性の中で近づかない。
hi sunt, これらの者である、
 
Qui non ingrediuntur per januam, sed ascendunt aliunde (Joh. x. [1,]9); その者は門を通って入らない、しかし、別の場所から上る(ヨハネ10:1, 9)
 
et adhuc aliter apud illos qui Divinitatem Domini ex confirmatione negant. またさらに異なって〔いる〕彼らのもとに、その者は主の神性を確信から否定する。
Apud hos et illos non est conjunctio cum Deo, et inde non salvatio; これらやそれらの者のもとに、神との結合はない、またここから救いはない。
et charitas illorum non est alia quam spuria, et haec non conjungit a facie, sed a latere, aut a tergo. また彼らの仁愛はにせのもの以外の他のものではない、またこれは顔から結合しない、しかし脇から、または背後から。
[2.] Quomodo conjunctio fit, etiam paucis dicetur. [2] どのように結合が生じるか、さらにまた簡単に(短く)言われる。
Deus influit apud omnem hominem cum agnitione Ipsius in cognitiones de Ipso, et simul influit cum amore suo erga homines: 神はすべての人間のもとに流入する、その方についての知識の中でその方の認知とともに、また同時(一緒)に流入する、人間に対するご自分の愛とともに。
homo qui recipit modo prius et non posterius, is recipit influxum illum in intellectu et non in voluntate; 人間は、その者は前のもの〔知識〕だけで後のもの〔愛〕でなく受ける者は、彼はその流入を理解力の中で受ける、また意志の中でなく。
et manet in cognitionibus absque interiore agnitione Dei, et ejus status est sicut horti tempore hiemis. また神の内的な認知なしに知識の中にとどまる、またその状態は冬の時の庭園のようである。
At homo qui recipit et prius et posterius, is recipit influxum in voluntate et inde intellectu, ita tota mente; しかし、人間は、その者は前のもの〔知識〕と後のもの〔愛〕とを受ける、彼は意志の中に流入を受ける、またここから理解力〔の中に〕、このように全部の心で。
et ei est interior agnitio Dei, quae cognitiones de Deo apud illum vivificat; また彼に神の内的な認知がある、神についてのその認識は彼のもとで生気を与える。
hujus status est sicut horti tempore veris. この状態は春の時の庭園のようである。
[3.] Quod conjunctio fiat per charitatem, est causa, quia Deus amat unumquemvis hominem; [3] 結合が仁愛によって生じることは、理由がある、神がそれぞれの人間を愛するからである。
et quia ei benefacere non potest immediate, sed per homines mediate, ideo iis inspirat suum amorem, sicut inspirat parentibus amorem erga liberos; また彼に善を行なうことは直接にできないので、しかし、人間によって間接的に、それゆえ、彼らにご自分の愛を吹き込む。
et homo qui illum recipit, conjungitur Deo, et amat proximum ex amore Dei; また人間は、その者はそれ〔愛〕を受ける、神に結合される、また神の愛から隣人を愛する。
apud hunc est amor Dei intus in amore hominis erga proximum, qui operatur velle [1]et posse apud illum. この者のもとに神の愛は隣人に対する人間の愛の内部にある、それ〔神の愛〕は彼のもとで意志することと潜在的能力(可能性、できること)を生み出す。
[4.] Et quia homo nihil boni facit, nisi ei appareat sicut posse, velle, et facere, sint a se, ideo hoc datum est ei; [4] また人間は善の何ものも行なわないので、彼に潜在的能力(可能性、できること)、意志すること、また行なうことが、自分自身からである、のように見られないなら、それゆえ、このことが彼に与えられている。
et cum id facit ex libero ut a se, ei imputatur illud, et acceptatur ut reciprocum, per quod fit conjunctio. またそのことを自由から、自分自身からのように行なうとき、彼にそのことが転嫁される、また相互のものとして受け入られる、そのことによって、結合が生じる。
Et hoc se habet sicut activum et passivum, et hujus cooperatio, quod fit ex activo in passivo; またこのことは活動原理(原動力)と受動的なもののように振る舞う、またこの共同は、それは受動的なものの中の活動原理(原動力)から生じる。
et hoc se habet sicut voluntas in actionibus et cogitatio in loquelis, et animae ab intimo operantis in utramque; またこのことは行動の中の意志、また話すことの中の思考のように振る舞う、また両方のものの中で働きの最内部のものからの霊魂〔のように〕。
et se habet sicut conatus in motu; また、運動の中のコナトゥスのように振る舞う。
et quoque sicut prolificum seminis, quod ab interiori agit in succis, per quos crescit arbor usque ad fructus, et per fructus producit nova semina: そしてまた種の生殖力のように、それは内的なものから液汁の中で働く、それによって木は実まで成長する、また実によって新しい種を生み出す。
et se habet sicut lux in lapidibus pretiosis, quae secundum texturas partium reflectitur; また貴重な石(宝石)の中の光のように振る舞う、それは部分の繊維(複雑な構造物)にしたがって反射される。
unde varii colores, sicut forent lapidum, cum tamen sunt lucis. ここからいろいろな色が、石のものであるかのように、そのときそれでも光のものである。
 
@1 et (cum exemplo Auctoris,) pro “est” 注1 est]の代わりにet(著者の写し(本)にしたがって)
 
(3) 訳文
457. 神の礼拝だけの中にいて、同時に仁愛からの善の働きの中にいない者のもとで異なっている。これらの契約く者にている。神を三つに分割し、それぞれを別々に礼拝する者のもとでさらに異なっている。神をその人間性の中で近づかない者のととでさらに異なっている。これらの者である、
 
 その者は門を通って入らない、しかし、別の場所から上る(ヨハネ10:1, 9)
 
主の神性を確信から否定する者のもとでさらに異なっている
 それらの者のもとに、神との結合はなく、ここから救いはない。また彼らの仁愛は、にせのものでしかなく、またこれは顔から結合しない、しかし脇から、または背後から〔結合している〕。
 [2] どのように結合が生じるか、さらにまた簡単に言われる。
 神は、すべての人間のもとに、その方についての知識の中でその方の認知とともに流入し、また同時に、人間に対するご自分の愛とともに流入する。前のもの〔知識〕だけ受け、後のもの〔愛〕で受けない人間は、その流入を意志の中でなく理解力の中で受ける。神の内的な認知なしに知識の中にとどまり、その状態は冬の時の庭園のようである。
 しかし、前のもの〔知識〕と後のもの〔愛〕を受ける人間は、意志の中に、またここから理解力の中に、このように心全体で流入を受ける。また彼に神の内的な認知があり、神についてのその認識は彼のもとで生気を与える。この状態は春の時の庭園のようである。
 [3] 結合が仁愛によって生じることの理由は、神がそれぞれの人間を愛するからである。また彼に直接に善を行なうことはできず、しかし、人間によって間接的に行なうので、それゆえ、それらの人間にご自分の愛を吹き込む。またそれ〔愛〕を受ける人間は、神に結合され、神の愛から隣人を愛する。この者のもとに神の愛は隣人に対する人間の愛の内部にあり、それ〔神の愛〕は彼のもとで意志することと潜在的能力を生み出す。
 [4] また人間は、彼に潜在的能力、意志すること、行なうことが、自分自身からであるのように見られないなら、何も善を行なわないので、それゆえ、このことが彼に与えられている。またそのことを自由から、自分自身からのように行なうとき、彼にそのことが転嫁され、相互のものとして受け入られ、そのことによって、結合が生じる。
 またこのことは能動的なもの(原動力)と受動的なもののようであり、またこの共同は、それは受動的なものの中の能動的なもの(原動力)から生じる。またこのことは行動の中の意志と話すことの中の思考、また両方のものの中で働きの最内部のものからの霊魂のようなものである。また、運動の中のコナトゥスのようである。そしてまた種の生殖力のようなものである。それは内的なものから液汁の中で働き、それによって木は実まで成長し、実によって新しい種を生み出す。また宝石の中の光のようである、それは部分の構造にしたがって反射される。ここから、石からであるかのようにいろいろな色が〔生じる〕が、そのときそれでも光からである。
 
(1) 原文
458. Ex his patet, unde et qualis est conjunctio amoris in Deum et amoris erga proximum,quod sit influxus amoris Dei erga homines, et quod ejus receptio ab homine, et cooperatio apud illum, sit amor erga proximum. In summa, est conjunctio secundum hoc Verbum Domini,
 
"In illa die cognoscetis, quod Ego in Patre meo, et vos in Me, et Ego in vobis" (Joh. xiv. 20).
 
Et secundum hoc Verbum,
 
"Qui habet praecepta mea et facit illa, ille est qui amat Me; ….et Ego amabo illum, et manifestabo illi Me Ipsum;….et mansionem apud illum" faciam (Joh. xiv. 21-23).
 
Praecepta Domini omnia se referunt ad amorem erga proximum, quae in summa sunt, non facere ei malum, sed facere ei bonum. Quod illi ament Deum, et Deus amet illos, est secundum illa verba Domini. Quoniam bini illi Amores ita conjuncti sunt, dicit Johannes,
 
"Qui servat mandata" Jesu Christi, "in Ipso manet, et Ipse in illo." "Si quis dicat, Omnino amo Deum, sed fratrem suum oderit, mendax est: qui enim non amat fratrem suum quem videt, Deum, quem non videt, quomodo potest amare? Hoc mandatum habemus ab Ipso ut qui amat Deum, amet etiam fratrem suum" (1 Epist. [Joh.] iii. 24; et iv. 20, 21).
 
(2) 直訳
458. Ex his patet, unde et qualis est conjunctio amoris in Deum et amoris erga proximum,quod sit influxus amoris Dei erga homines, et quod ejus receptio ab homine, et cooperatio apud illum, sit amor erga proximum. これらかららかである、神目結合がどこからまたどんなものであるか、また隣人に対する愛の〔結合〕――人間に対する神の愛の流入があること、また人間によるその受け入れ(受容)、また彼のもとに共同が〔あること〕、〔これが〕隣人に対する愛である。
In summa, est conjunctio secundum hoc Verbum Domini, 要するに、主のこのみことばにしたがって結合がある、
 
"In illa die cognoscetis, quod Ego in Patre meo, et vos in Me, et Ego in vobis" (Joh. xiv. 20). 「その日に、あなたがたは知る、わたしがわたしの父の中にいること、またあなたがたがわたしの中に、またわたしがあなたがたの中に」(ヨハネ16:20)
 
Et secundum hoc Verbum, また、このみことばにしたがって、
 
"Qui habet praecepta mea et facit illa, ille est qui amat Me; 「わたしの戒めを持ち、それらを行なう者は、彼である、その者はわたしを愛する。
….et Ego amabo illum, et manifestabo illi Me Ipsum; ……またわたしは彼を愛する、またわたしは彼にわたし自身を現わす。
….et mansionem apud illum" faciam (Joh. xiv. 21-23). ……また彼(のもと)住まいを」つくる(ヨハネ14:21-23)
 
Praecepta Domini omnia se referunt ad amorem erga proximum, quae in summa sunt, non facere ei malum, sed facere ei bonum. 主のすべての戒めは隣人に対する愛に関係する、それは要するに〔次のもの〕である、彼に悪を行なわないこと、しかし、彼に善を行なうこと。
Quod illi ament Deum, et Deus amet illos, est secundum illa verba Domini. 彼らは神を愛する、また神は彼らを愛することは、主の〔いま述べたばかりの〕それらのことばにしたがっている。
Quoniam bini illi Amores ita conjuncti sunt, dicit Johannes, それらの二つの愛がそのように結合しているので、ヨハネは言った、
 
"Qui servat mandata" Jesu Christi, "in Ipso manet, et Ipse in illo." イエス・キリストの「命令を仕える者は」、「その方の中にとどまる、またその方も彼の中に」。
"Si quis dicat, Omnino amo Deum, sed fratrem suum oderit, mendax est: 「もしだれかが言うなら、確かに(すべての点で)私は神を愛する、しかし、自分の兄弟を憎む、うそつきである。
qui enim non amat fratrem suum quem videt, Deum, quem non videt, quomodo potest amare? というのは、自分の兄弟を、その者を見る、愛さない者は、神を、その者を見ない、どのように愛することができるのか?
Hoc mandatum habemus ab Ipso ut qui amat Deum, amet etiam fratrem suum" (1 Epist. [Joh.] iii. 24; et iv. 20, 21). この命令を私たちはその方から持っている、神を愛する者は、自分の兄弟もまた愛する(未来)こと」((ヨハネ)第一の手紙3:24、また4:20, 21)
 
(3) 訳文
458. これらから、神目結合、また隣人に対する愛の結合がどこからまたどんなものであるか明らかである――人間に対する神の愛の流入があり、人間によるその受容、また彼のもとに隣人に対する愛である共同があることである。要するに、主の次のみことばにしたがって結合がある、
 
 「その日に、あなたがたは、わたしがわたしの父の中に、またあなたがたがわたしの中に、またわたしがあなたがたの中にいること知る」(ヨハネ16:20)
 
 また、このみことばにしたがって、
 
 「わたしの戒めを持ち、それらを行なう者は、わたしを愛する者である。……わたしは彼を愛し、わたしは彼にわたし自身を現わす。……また彼(のもと)住まいをつくる」(ヨハネ14:21-23)
 
 主のすべての戒めは隣人に対する愛に関係し、それは要するに、彼に悪を行なわなわず、彼に善を行なうことである。神を愛する者を、神が愛することは、主の〔いま述べたばかりの〕それらのことばにしたがっている。それらの二つの愛がそのように結合しているので、ヨハネは言った、
 
 イエス・キリストの「命令を仕える者は、その方の中に、またその方も彼の中にとどまる」。
「もしだれかが、確かに私は神を愛すると言い、しかし、自分の兄弟を憎むなら、うそつきである。というのは、自分の兄弟を見て、愛さない者は、見ない神を、どのように愛することができるのか? この命令を私たちはその方から持っている。神を愛する者は、自分の兄弟もまた愛さなければならない」((ヨハネ)第一の手紙3:24、また4:20, 21)

コメントを残す