原典講読『主について』 27

 

(1) 原文


27.  Quod
Dominus dicatur “Filius hominis” ubi agitur de Redemptione,
Salvatione, Reformatione et Regeneratione
, constat ex his:


 


“Filius hominis
venit,… ut det animam redemptionem pro multis” (Matth. xx. 28; Marc. x.
45);


“Venit Filius
hominis ad salvandum,” et non ad perdendum (Matth. xviii. 11; Luc.
ix. 56);


“Venit Filius
hominis ad quaerendum et salvandum id quod perierat” (Luc. xix. 10);


Venit Filius hominis,
“ut mundus salvetur per Ipsum” (Joh.
iii. 17);


  “Qui seminat bonum
semen est Filius hominis” (Matth.
xiii. 37):




ibi de redemptione et salvatione agitur; quae quia a Domino fiunt per
Verbum, ideo Se vocat ibi “Filium hominis.” Dicit Dominus,


 


Quod Filius hominis
potestatem habeat remittendi peccata (Marc.
ii. 10; Luc. v. 24),


 


hoc est, salvandi. Tum,


 


 Quod sit Dominus Sabbathi, quia est Filius
hominis (Matth. xii. 8; Marc. ii. 28; Luc. vi. 24),


 


quia est Verbum, quod Ipse tunc docet. Praeterea dicit apud Johannem,


 


 “Operamini cibum, non qui perit, sed
cibum qui manet in vitam aeternam, quem Filius hominis vobis dabit” (vi.
27):




per “cibum” intelligitur omne verum et bonum doctrinae ex
Verbo, ita a Domino: hoc quoque ibi intelligitur per “mannam,” et per
“panem” qui e caelo descendit; et quoque per hoc in eodem capite,


 


“Nisi comederitis
carnem Filii hominis, et biberitis Ipsius sanguinem, non habebitis vitam in
vobis” (vers. 53):




“caro” seu “panis” est bonum amoris ex Verbo,
“sanguis” seu “vinum” est bonum fidei ex Verbo, utrumque a
Domino.


 [2] Simile per “Filium
hominis,” in aliis locis ubi dicitur, significatur. Ut in his:


 


“Vulpes foveas
habent, et volucres… nidos; Filius vero hominis non habet ubi caput
inclinet” (Matth. viii. 20; Luc. ix. 58):




per hoc intelligitur quod Verbum non haberet locum apud Judaeos, ut
quoque dicit Dominus (Joh. viii. 37);
nec esset manens apud illos, quia non agnoverunt Ipsum (Joh. v. 38, 39). Per “Filium hominis” intelligitur
Dominus quoad Verbum, etiam in Apocalypsi,


 


 “In medio septem candelabrorum” vidi
“similem Filio hominis, indutum talari, et circumcinctum ad ubera zona
aurea” (i. 13, seq.):




ibi per varia repraesentatus est Dominus ut Verbum; quare etiam vocatur
“Filius hominis.” Apud Davidem,


 


 “Sit manus tua pro Viro dextrae tuae, pro
Filio hominis confortasti Te; tunc non recedemus a Te; vivifica nos” (Ps. lxxx.
18, 20):




“Vir dextrae” est quoque hic Dominus quoad Verbum; similiter
“Filius hominis;” vocatur “Vir dextrae,” quia Domino ex
Divino Vero, quod etiam est Verbum, est potentia, ac Ipsi Divina Potentia fuit
quando totum Verbum implevit: inde etiam dixerat,


 


Quod visuri sint
“Filium hominis sedentem a dextris” Patris, cum potentia (Marc. xiv. 62).


 


(2) 直訳


27.  Quod Dominus dicatur “Filius hominis” ubi agitur de
Redemptione, Salvatione, Reformatione et Regeneratione
, constat ex his:
― あがない、救い、改心と再生について扱われているところで、主が「人の子」と言われたことは、これらから明らかである――


“Filius hominis venit,… ut det animam redemptionem pro
multis” (Matth. xx. 28; Marc. x. 45);
 「人の子はやって来る……多くの者のために、あがないを霊魂を与えるために」(マタイ20:28、マルコ10:45)


“Venit Filius hominis ad salvandum,” et non ad perdendum (Matth. xviii. 11; Luc. ix. 56); 「人の子は救うためにやって来る」、また滅ぼすためでない(マタイ18:11、ルカ9:56)


“Venit Filius hominis ad quaerendum et salvandum id quod
perierat” (Luc. xix. 10);
 「人の子はやって来る、それを探す、また救うために、滅んでいたもの☆を」(ルカ19:10)



滅んでいた「もの」とは何でしょうか? ここはギリシア原文でも「中性」の定冠詞がついています。すなわち、文法上は「者」でなく「物」です。


Venit Filius hominis, “ut mundus salvetur per Ipsum” (Joh. iii. 17);  人の子はやって来る、「その方によって世が救われるために」(ヨハネ3:17)


“Qui seminat bonum semen est Filius hominis” (Matth. xiii. 37): 「善い種を蒔く者は人の子である」(マタイ13:37)


ibi de redemptione et salvatione agitur; そこに、あがないと救いが扱われている。


quae quia a Domino fiunt per Verbum, ideo Se vocat ibi “Filium
hominis.”
 それらは主によりみことばによって行なわれるので、それゆえ、ご自分をそこに「人の子」と呼んでいる。


Dicit Dominus, 主は言った、


Quod Filius hominis potestatem habeat remittendi peccata (Marc. ii. 10; Luc. v. 24), 「人の子」は罪を赦す力を持っていること(マルコ2:10、ルカ5:24)


hoc est, salvandi. すなわち、救う〔力〕。


Tum, なおまた、


Quod sit Dominus Sabbathi, quia est Filius hominis (Matth. xii. 8; Marc. ii.
28; Luc. vi. 24),
 安息日の主であること、「人の子」であるので(マタイ12:8、マルコ2:28、ルカ6:24)


quia est Verbum, quod Ipse tunc docet. みことばであるので、そのことをその方はその時、教えている。


Praeterea dicit apud Johannem, ゆえに、「ヨハネ(福音書)」で言った、


“Operamini cibum, non qui perit, sed cibum qui manet in vitam
aeternam, quem Filius hominis vobis dabit” (vi. 27):
 「(あなたがたは)働け、食物を、それは滅びない、しかし食物を、それは永遠のいのちの中に残る、それを人の子はあなたがたに与える」(6:27)


per “cibum” intelligitur omne verum et bonum doctrinae ex
Verbo, ita a Domino:
 「食物」によって、みことばからの、そのように主からの、教えのすべての真理と善が意味される。


hoc quoque ibi intelligitur per “mannam,” et per
“panem” qui e caelo descendit;
 これはまたそこに意味される、「マナ」によって、また「パン」によって、それは天から下った。


et quoque per hoc in eodem capite, そしてまた、このことによって、同じ章の中に、


“Nisi comederitis carnem Filii hominis, et biberitis Ipsius
sanguinem, non habebitis vitam in vobis” (vers. 53):
 「(あなたがたが)人の子の肉を食べない(未来完了)なら、またその方の血を飲まない、(あなたがたは)あなたがたの中にいのちを持たない」(53)


“caro” seu “panis” est bonum amoris ex Verbo,
“sanguis” seu “vinum” est bonum fidei ex Verbo, utrumque a
Domino.
 「肉」または「パン」は、みことばからの愛の善である、「血」または「ぶどう酒」は、みことばからの信仰の真理である、二つとも主から。


[2] Simile per “Filium hominis,” in aliis locis ubi dicitur,
significatur.
 [2] 似たものが「人の子」によって、他の箇所の中に、そこに言われている、意味される。


Ut in his:- 例えば、これらの中に――


“Vulpes foveas habent, et volucres… nidos; 「キツネは穴を持っている、また鳥は……巣を。


Filius vero hominis non habet ubi caput inclinet” (Matth. viii. 20; Luc. ix. 58): しかし、人の子は持っていない、そこに頭を横たえる」(マタイ8:20、ルカ9:58)


per hoc intelligitur quod Verbum non haberet locum apud Judaeos, ut
quoque dicit Dominus (Joh. viii. 37);
 このことによって、みことばはユダヤ人のもとに場所を持たないことが意味される、主もまた言ったように(ヨハネ8:37)


nec esset manens apud illos, quia non agnoverunt Ipsum (Joh. v. 38, 39). 彼らのもとにとどめることもなかった、その方を認めなかったので(ヨハネ5:38, 39)


Per “Filium hominis” intelligitur Dominus quoad Verbum, etiam
in Apocalypsi,
 「人の子」によって、みことばに関する主が意味される、「黙示録」の中にもまた、


“In medio septem candelabrorum” vidi “similem Filio
hominis, indutum talari, et circumcinctum ad ubera zona aurea” (i. 13,
seq.):
 「七つの燭台の真ん中に」私は見た「人の子に似たもの、ローブ(くるぶしまで垂れた外衣)を着て、また乳に金の帯を締めて」(1:13以降)


ibi per varia repraesentatus est Dominus ut Verbum; そこにいろいろなものによって、みことばとしての主が表象されている。


quare etiam vocatur “Filius hominis.” それゆえ、さらにまた「人の子」と呼ばれている。


Apud Davidem, 「ダビデ(の書)」に、


“Sit manus tua pro Viro dextrae tuae, pro Filio hominis confortasti
Te;
 「あなたの手が、あなたの右手の男のためにある、人の子のために、あなたで強くされた。


tunc non recedemus a Te; その時、私たちはあなたから引き下がらない。


vivifica nos” (Ps. lxxx. 18, 20): 私たちを生かせ(活気づけよ)(詩篇80:17, 19)


“Vir dextrae” est quoque hic Dominus quoad Verbum; 「右手の男」は、ここにもまた、みことばに関する主である。


similiter “Filius hominis;” 同様に「人の子」。


vocatur “Vir dextrae,” quia Domino ex Divino Vero, quod etiam
est Verbum, est potentia, ac Ipsi Divina Potentia fuit quando totum Verbum
implevit:
 「右手の男」と呼ばれる、主は、神的な真理から、それもまたみことばである、力があるので、そして神的な力そのものであった、みことば全部を成就した時。


inde etiam dixerat, ここからもまた言われた、


Quod visuri sint “Filium hominis sedentem a dextris” Patris,
cum potentia (Marc. xiv. 62).
 見られること、父の「右手に座っている人の子が」、力とともに(マルコ14:62)


 


(3) 訳文


27. あがない、救い、改心と再生について扱われているところで、主が「人の子」と言われたことは、これらから明らかである――


 


 「人の子はやって来る……多くの者のために、あがないを霊魂を与えるために」(マタイ20:28、マルコ10:45)

原典講読『主について』 28

 

(1) 原文


28.  Quod
Filius hominissignificet Dominum quoad Verbum, erat quia
Prophetae etiam dicti sunt
filii
hominis
.”
Quod prophetae “filii hominis” dicti sint, erat
quia repraesentabant Dominum quoad Verbum, et inde significabant doctrinam
ecclesiae ex Verbo; non aliud in caelo per “prophetas” ubi nominantur
in Verbo, intelligitur; significatio enim spiritualis “prophetae,”
tum etiam “filii hominis,” est doctrina ecclesiae ex Verbo; et cum de
Domino, est ipsum Verbum.


 


 Quod Propheta Daniel vocatus sit “filius
hominis,” videatur apud illum ([Dan.,]
cap. iii. 17).


 Quod Propheta Ezechiel vocatus sit
“filius hominis,” videatur apud illum ([Ezech.,] cap. ii. 1, 3, 6, 8; cap. iii. 1, 3, 4, 10, 17, 25; cap.
iv. 1, 16; cap. v. 1; cap. vi. 2; cap. vii. 2; cap. viii. 5, 6, 8, 12, 15; cap.
xi. 2, 4, 15; cap. xii. 2, 3, 9, 18, 22, 27; cap. xiii. 2, 17; cap. xiv. 3, 13;
cap. xv. 2; cap. xvi. 2; cap. xvii. 2; cap. xx. 3, 4, 27, 46; cap. xxi. {1}2,
6, 9, 12, 14, 19, 28; cap. xxii. 18, 24; cap. xxiii. 2, 3, 6; cap. xxiv. 2, 16,
25; cap. xxv. 2; cap. xxvi. 2; cap. xxvii. 2; cap. xxviii. 2, 12, 21; cap.
xxix. 2, 18; cap. xxx. 2, 21; cap. xxxi. {2}2; cap. xxxii. 2, 18;
cap. xxxiii. 2, 7, 10, 12, 24, 30; cap. xxxiv. 2; cap. xxxv. 2; cap. xxxvi. 1,
17; cap. xxxvii 3, 9, 11, 16; cap. xxxviii. 2, {3}14; cap. xxxix. 1,
17; cap. xl. 4; cap. xliii. 7, 10, 18; cap. xliv. {4}5).


 


Ex his nunc patet quod Dominus quoad Divinum Humanum dicatur “Filius
Dei,” et quoad Verbum “Filius hominis.”
 


 


@1 Sequentes sunt versus in textu Hebraeo: 2, 7, 11, 14, 17, 19, 24,
33. @2 2 pro “1, 2” @3 14 pro “24” @4 5 pro “1, 4”


 


(2) 直訳


28.  QuodFilius hominis
significet Dominum quoad Verbum, erat
quia Prophetae etiam dicti sunt
filii
hominis
.”
― 「人の子」がみことばに関する主を意味することは、預言者たちもまた「人の子」と言われたからであった。


Quod prophetae “filii hominis” dicti sint, erat quia
repraesentabant Dominum quoad Verbum, et inde significabant doctrinam ecclesiae
ex Verbo;
 預言者たちが「人の子」と言われたことは、〔彼らが〕みことばに関する主を表象したからであった、またここから、みことばからの教会の教えを意味した。


non aliud in caelo per “prophetas” ubi nominantur in Verbo,
intelligitur;
 天界の中で、そこにみことばの中で名前を挙げられている「預言者たち」によって他のものは意味されない。


significatio enim spiritualis “prophetae,” tum etiam “filii
hominis,” est doctrina ecclesiae ex Verbo;
 というのは、「預言者たちの」さらにまた「人の子の」霊的な意味は、みことばからの教会の教えであるから。


et cum de Domino, est ipsum Verbum. また、主について〔「人の子」が述べられている〕とき、みことばそのものである。


Quod Propheta Daniel vocatus sit “filius hominis,” videatur
apud illum ([Dan.,] cap. iii. 17).
 預言者ダニエルが「人の子」と呼ばれたことは、それらに見られる(ダニエル第317)。


Quod Propheta Ezechiel vocatus sit “filius hominis,” videatur
apud illum ([Ezech.,] cap. ii. 1, 3,
6, 8; cap. iii. 1, 3, 4, 10, 17, 25; cap. iv. 1, 16; cap. v. 1; cap. vi. 2;
cap. vii. 2; cap. viii. 5, 6, 8, 12, 15; cap. xi. 2, 4, 15; cap. xii. 2, 3, 9,
18, 22, 27; cap. xiii. 2, 17; cap. xiv. 3, 13; cap. xv. 2; cap. xvi. 2; cap.
xvii. 2; cap. xx. 3, 4, 27, 46; cap. xxi. {1}2, 6, 9, 12, 14, 19,
28; cap. xxii. 18, 24; cap. xxiii. 2, 3, 6; cap. xxiv. 2, 16, 25; cap. xxv. 2;
cap. xxvi. 2; cap. xxvii. 2; cap. xxviii. 2, 12, 21; cap. xxix. 2, 18; cap.
xxx. 2, 21; cap. xxxi. {2}2; cap. xxxii. 2, 18; cap. xxxiii. 2, 7,
10, 12, 24, 30; cap. xxxiv. 2; cap. xxxv. 2; cap. xxxvi. 1, 17; cap. xxxvii 3,
9, 11, 16; cap. xxxviii. 2, {3}14; cap. xxxix. 1, 17; cap. xl. 4;
cap. xliii. 7, 10, 18; cap. xliv. {4}5).
 預言者エゼキエルが「人の子」と呼ばれたことは、それらに見られる(エゼキエル第21, 3, 6, 8、第31, 3, 4, 10, 17, 25、第41, 16、第51、第62、第72、第85, 6, 8, 12, 15、第112, 4, 15122, 3, 9, 18, 22, 27、第132, 17、第143, 13、第152、第162、第172、第203, 4, 27, 46、第212, 6, 9, 12, 14, 19, 28、第2218, 24、第232, 3, 6、第242, 16, 25、第252、第262、第272、第282, 12, 21、第292, 18、第302, 21、第312、第322, 18、第332, 7, 10, 12, 24, 30、第342、第352、第361, 17、第373, 9, 11, 16、第382, 14、第391, 17; 404、第437, 10, 18、第445)。


Ex his nunc patet quod Dominus quoad Divinum Humanum dicatur “Filius
Dei,” et quoad Verbum “Filius hominis.”
  これらから今や明らかである、神的人間性する主が「神の子」、またみことばに関する〔主が〕「人の子」と言われること。


@1 Sequentes sunt versus in textu
Hebraeo:
2, 7, 11, 14, 17, 19, 24, 33.
 注1 へブル原文には〔次の〕節が続いている:2, 7, 11, 14, 17, 19, 24, 33


@2 2 pro “1, 2” 注2 1, 2」の代わりに2


@3 14 pro “24” 注3 24」の代わりに14


@4 5 pro “1, 4” 注4 1, 4」の代わりに5


 


(3) 訳文


28. 「人の子」がみことばに関する主を意味することは、預言者たちもまた「人の子」と言われたからであった。


 預言者たちが「人の子」と言われたことは、〔彼らが〕みことばに関する主を表象し、またここから、みことばからの教会の教えを意味したからであった。天界の中で、そこにみことばの中で名前を挙げられている「預言者たち」によって他のものは意味されない。というのは、「預言者たち」さらにまた「人の子」の霊的な意味は、みことばからの教会の教えであり、また、〔「人の子」が〕主について〔述べられている〕とき、みことばそのものであるから。


 預言者ダニエルが「人の子」と呼ばれたことは、それらに見られる(ダニエル第317)。


 預言者エゼキエルが「人の子」と呼ばれたことは、それらに見られる(エゼキエル第21, 3, 6, 8、第31, 3, 4, 10, 17, 25、第41, 16、第51、第62、第72、第85, 6, 8, 12, 15、第112, 4, 15122, 3, 9, 18, 22, 27、第132, 17、第143, 13、第152、第162、第172、第203, 4, 27, 46、第212, 6, 9, 12, 14, 19, 28、第2218, 24、第232, 3, 6、第242, 16, 25、第252、第262、第272、第282, 12, 21、第292, 18、第302, 21、第312、第322, 18、第332, 7, 10, 12, 24, 30、第342、第352、第361, 17、第373, 9, 11, 16、第382, 14、第391, 17; 404、第437, 10, 18<

原典講読『主について』 29

 

[VII.]
 QUOD DOMINUS HUMANUM SUUM FECERIT DIVINUM
EX DIVINO IN IPSO,
ET QUOD SIC UNUM FACTUS SIT CUM PATRE,


主は自分の人間性をその方の中の神性から神性にしたこと


またこのように父とひとつのものにされたこと


 


(1) 原文


29. Ex Doctrina Ecclesiae
recepta in universo Christiano orbe est,


 


 Quod noster Dominus Jesus Christus, Filius
Dei, sit et Deus et Homo; et quamvis est Deus et Homo, usque non sunt duo, sed
est unus Christus; est unus, quia Divinum suscepit ad Se Humanum; immo est
prorsus unus, est enim una Persona; quoniam sicut anima et corpus faciunt unum
hominem, ita Deus et Homo est unus Christus.


 


Haec verba ex Doctrina fidei Athanasianae, quae in universo Christiano
orbe recepta est, desumpta sunt. Haec ibi sunt essentialia de unitione Divini
et Humani in Domino; reliqua quae in eadem doctrina de Domino dicuntur, in suo
articulo explicabuntur. Ex illis clare patet quod ex Fide Ecclesiae Christianae
sit, quod Divinum et Humanum in Domino non sint duo sed unum, sicut anima et
corpus est unus homo, et quod Divinum in Ipso susceperit Humanum. [2] Ex hoc
sequitur, quod non Divinum ab Humano, nec Humanum a Divino, possint separari;
nam illa separare foret sicut separare animam et corpus. Quod ita sit, etiam
omnis agnoscet, qui legit illa quae supra (n. 19 et 21) ex binis Evangelistis
(nempe, ex Luca, cap. i. 26-35, et ex
Matthaeo, cap. i. 18-25), de
Nativitate Domini, allata sunt; ex quibus manifestum est, quod Jesus conceptus
sit a Jehovah Deo, et natus a Maria virgine; ita quod in Ipso fuerit Divinum,
et illud Anima Ipsius. Nunc quia Anima Ipsius fuit Ipsum Divinum Patris,
sequitur quod Corpus seu Humanum Ipsius etiam factum sit Divinum; nam ubi unum
est, etiam erit alterum: ita et non aliter Pater et Filius unum sunt, Pater in
Filio et Filius in Patre, tum omnia Filii Patris sunt et omnia Patris Filii, ut
Ipse Dominus in Verbo suo docet. [3] Sed quomodo unitio facta est, dicetur hoc
ordine:


 


 (i.) Quod
Dominus ad aeterno, sit Jehovah
.


 (ii.) Quod
Dominus ad aeterno, seu Jehovah, susceperit Humanum ad salvandum omnes
.


 (iii.) Quod
Humanum Divinum fecerit ex Divino in Se
.


 (iv.) Quod
Humanum Divinum fecerit per Tentationes in Se admissas
.


 (v.) Quod
plena unitio Divini et Humani in Ipso facta sit per passionem crucis, quae fuit
Tentationum ultima
.


 (vi.) Quod
Humanum ex Matre susceptum successive exuerit, et Humanum ex Divino in Ipso
induerit, quod est Divinum Humanum et Filius Dei
.


 (vii.) Quod
ita Deus factus sit Homo, ut in Primis etiam in Ultimis.


 


(2) 直訳


29. Ex
Doctrina Ecclesiae recepta in universo Christiano orbe est,
 全キリスト教世界の中で受け入れられた「教会の教え」から〔のものを以下に示せば〕、


Quod noster Dominus Jesus Christus, Filius Dei, sit et Deus et Homo; 私たちの主イエス・キリストは、神の子は、神である、また人間。


et quamvis est Deus et Homo, usque non sunt duo, sed est unus Christus; また神と人間であるとはいえ、それでも二つではない、しかし、一つのキリストである。


est unus, quia Divinum suscepit ad Se Humanum; 一つである、神性をご自分の人間性にとった(まとった)ので。


immo est prorsus unus, est enim una Persona; それどころか、完全に一つである、というのは、一つのペルソナ(位格)であるから。


quoniam sicut anima et corpus faciunt unum hominem, ita Deus et Homo est
unus Christus.
 霊魂と身体が一つの人間をつくるようにであるから、そのように神と人間は一つのキリストである。


Haec verba ex Doctrina fidei Athanasianae, quae in universo Christiano
orbe recepta est, desumpta sunt.
 これらの言葉は、アタナシウスの信仰の教えから、それは全キリスト教世界の中に受け入れられている、選び出された。


Haec ibi sunt essentialia de unitione Divini et Humani in Domino; これらはそこに本質的な部分である、主の中の神性と人間性の結合について。


reliqua quae in eadem doctrina de Domino dicuntur, in suo articulo
explicabuntur.
 残りの(他の)のは、それらは主について同じ教えの中で言われている、その章の中で〔今後の本書の5561〕説明される。


Ex illis clare patet quod ex Fide Ecclesiae Christianae sit, quod Divinum
et Humanum in Domino non sint duo sed unum, sicut anima et corpus est unus
homo, et quod Divinum in Ipso susceperit Humanum.
 これらからはっきりと明らかである、キリスト教の教会の信仰からであること、主の中の神性と人間性が二つでなく一つであること、霊魂と身体が一つの人間であるように、またその方の中の神性が人間性をとった(まとった)こと。


[2] Ex hoc sequitur, quod non Divinum ab Humano, nec Humanum a Divino,
possint separari;
 [2] このことからいえる、神性は人間性から、人間性も神性から、分離されることができないこと。


nam illa separare foret sicut separare animam et corpus. なぜなら、それらを分離することは、霊魂と身体を分離することのようになる(なった)から。


Quod ita sit, etiam omnis agnoscet, qui legit illa quae supra (n. 19 et
21) ex binis Evangelistis (nempe, ex Luca,
cap. i. 26-35, et ex Matthaeo, cap.
i. 18-25), de Nativitate Domini, allata sunt;
 そのようであることは、すべての者にもまた承認される、その者はそれらを読む、それらは上の(1921番)、二つの福音書からの(すなわち、「ルカ」第126-35また「マタイ」第118-25)、主の出生について提示された。


ex quibus manifestum est, quod Jesus conceptus sit a Jehovah Deo, et
natus a Maria virgine;
 それらから明らかにされる(示される、イエスは神エホバからみごもった、また処女マリアから生まれたこと。


ita quod in Ipso fuerit Divinum, et illud Anima Ipsius. そのように、その方の中に神性があったこと、またそれがその方の霊魂。


Nunc quia Anima Ipsius fuit Ipsum Divinum Patris, sequitur quod Corpus
seu Humanum Ipsius etiam factum sit Divinum;
 今や、その方の霊魂が父の神性そのものであったので、その方の身体、すなわち人間性もまた神性にされたことがいえる。


nam ubi unum est, etiam erit alterum: なぜなら、そこにあるものがある、さらにまた他のものがある(未来)から。


ita et non aliter Pater et Filius unum sunt, Pater in Filio et Filius in
Patre, tum omnia Filii Patris sunt et omnia Patris Filii, ut Ipse Dominus in
Verbo suo docet.
 そのように、また異ならないで、父と子は一つである、父は子の中にまた子は父の中に、なおまた子のすべてのものは父のものである、また父のすべてのものは子の〔もの〕、主その方が自分のみことばの中で教えているように。


[3] Sed quomodo unitio facta est, dicetur hoc ordine:― [3] しかし、どのように結合がなされたか、この順序で言われる――


(i.) Quod Dominus ad aeterno, sit
Jehovah
.
 (1) 主は永遠にまで、エホバであること。


(ii.) Quod Dominus ad aeterno, seu
Jehovah, susceperit Humanum ad salvandum omnes
.
 (2) 永遠にまでも主は、すなわち、エホバは、すべての者を救うために人間性をとった(まとった)と。


(iii.) Quod Humanum Divinum fecerit
ex Divino in Se
.
 (3) 人間性を神性にしたこと、ご自分の中の神性から。


(iv.) Quod Humanum Divinum fecerit
per Tentationes in Se admissas
.
 (4) 人間性を神性にしたこと、ご自分の中に許した(入れた)練によって。


(v.) Quod plena unitio Divini et
Humani in Ipso facta sit per passionem crucis, quae fuit Tentationum ultima
.
 (5) ご自分の中の神性と人間性の完全な結合は十字架の受難によってさなれたこと、それは最後の試練であった。


(vi.) Quod Humanum ex Matre
susceptum successive exuerit, et Humanum ex Divino in Ipso induerit, quod est
Divinum Humanum et Filius Dei
.
 (6) 母からとった(まとった)間性を連続的に(逐次)脱ぎ捨てたこと、また神性からの人間性をご自分の中に着せた、それは神的人間性である、また神の子。


(vii.) Quod ita Deus factus sit
Homo, ut in Primis etiam in Ultimis
.
 (7) このように神は人間となったこと、最初のものの中のように最後のものの中でもまた。


 


(3) 訳文


29. 全キリスト教世界の中で受け入れられた「教会の教え」から〔のものを以下に示せば〕、


 


 私たちの主イエス・キリスト、神の子は、神でありまた人間である。また神と人間であるとはいえ、それでも二つではなく、一つのキリストである。神性をご自分の人間性にまとったので、一つである。それどころか、完全に一つである、というのは、一つのペルソナ(位格)であるから。霊魂と身体が一つの人間をつくるように、そのように神と人間は一つのキリストであるから。


 


 これらの言葉は、全キリスト教世界の中に受け入れられているアタナシウスの信仰の教えから選び出された。これらは主の中の神性と人間性の結合についてそこの本質的な部分である。主について同じ教えの中で言われている他のものは、〔今後の〕その章の中で〔本書の5561〕説明される。


 これらから、主の中の神性と人間性が、霊魂と身体が一つの人間であるように二つでなく一つであること、またその方の中の神性が人間性をまとったことはキリスト教会の信仰からであることが、はっきりと明らかである。


[2] このことから、神性は人間性から、人間性も神性から分離されることができないことがいえる。なぜなら、それらを分離することは、霊魂と身体を分離することのようになるから。


 そのようであることは、前の(1921番)二つの福音書からの(すなわち、「ルカ」第126-35また「マタイ」第118-25)主の出生について提示されたものを読むすべての者にもまた承認される。それらから、イエスは神エホバからみごもり、処女マリアから生まれたこと、そのように、その方の中に神性があり、またそれがその方の霊魂であったことが明らかにされている。


 そこで、その方の霊魂が父の神性そのものであったので、その方の身体、すなわち人間性もまた神性にされたことがいえる。なぜなら、一つのものがあるところに、さらにまたもう一つのものがなくてはならないから。そのように、また異なることなく、主ご自身が自分のみことばの中で教えられているように、父と子は一つであり、父は子の中にまた子は父の中に、なおまた子のすべてのものは父のものであり、父のすべてのものは子のものである。


[3] しかし、どのように結合がなされたか、次の順序で言われる――


 


 (1) 主は永遠にまでも、エホバである。


 (2) 主は、すなわち、エホバは永遠にまでも、すべての者を救うために人間性をまとわれた


 (3) ご自分の中の神性から人間性を神性にされた。


 (4) ご自分に許した)練によって人間性を神性にされた。


(5) ご自分の中の神性と人間性の完全な結合は、最後の試練であった十字架の受難によってさなれた。


 (6) 母からまとった人間性を連続的に脱ぎ捨て、神的人間性であり、神の子である神性からの人間性をご自分に着せた。


 (7) このように神は最初のものの中のように最後のものの中でもまた人間となられた。


原典講読『主について』 30

 

(1) 原文


30. [(i.)] Quod Dominus ab aeterno, sit Jehovah,
notum est ex Verbo; nam Dominus dixit Judaeis,


 


“Amen dico vobis,
priusquam Abrahamus fuit, Ego sum” (Joh.
viii. 58).


 


Et alibi,


 


“Glorifica Me, Tu
Pater, gloria quam habui, antequam mundus esset, apud Te” (Joh. xvii. 5):




per quae intelligitur Dominus ab aeterno, et non Filius ab aeterno; nam
Filius est Humanum Ipsius conceptum a Jehovah Patre et natum a Maria virgine in
tempore, ut supra ostensum est. [2] Quod Dominus ab aeterno, sit Ipse Jehovah,
constat a multis locis in Verbo; ex quibus haec pauca in praesenti adducentur:


 


“Dicetur in die
illo,… Deus noster Hic, quem exspectavimus, ut liberet nos:… Jehovah, quem
exspectavimus: exsultemus et laetemur in salute Ipsius” (Esai. {1}xxv. 9):




ex quibus patet quod Ipse Deus Jehovah exspectatus sit.


 


 “Vox clamantis in deserto, Parate viam
Jehovae; complanate in solitudine semitam Deo nostro. …Revelabitur gloria
Jehovae: et videbit omnis caro simul… Ecce, Dominus Jehovih in forti
venit” (Esai xl. 3, 5, 10; Matth. iii. 3; Marc. i. 3; Luc. iii. 4):





hic etiam Dominus dicitur Jehovah, qui venturus est.


 


 [3] “Ego Jehovah… dabo Te in foedus
populo, in lucem gentium: Ego Jehovah hoc nomen meum; et gloriam meam non
alteri dabo”(Esai. xlii. 6-8):


 


“foedus populo, et lux gentium,” est Dominus quoad Humanum;
quia hoc est a Jehovah, ac factum unum cum Jehovah, dicitur “Ego Jehovah,
hoc nomen meum, et gloriam meam non alteri dabo,” hoc est, non alteri quam
Sibi Ipsi; “gloriam dare” est glorificare seu unire Sibi.


 


 [4] “Subito veniet ad Templum suum
Dominus, quem vos quaeritis” (Malach.
iii. 1):




per “Templum” intelligitur “Templum Corporis Ipsius”
(ut Joh. ii. 19, 21).


 


“Visitavit nos
ortus ab alto” (Luc. i. 78):
 




“ortus ab alto” etiam est Jehovah, seu Dominus ab aeterno. Ex
his patet quod per Dominum ab aeterno, intelligatur Divinum Ipsius a Quo, quod
in verbo est Jehovah. Ex locis autem infra afferendis patebit, quod per
“Dominum” et quoque per “Jehovam,” postquam glorificatum
est Humanum Ipsius, intelligatur Divinum et Humanum simul, ut unum; et quod per
“Filium” solum intelligatur Divinum Humanum.


 


@1 xxv. 9 pro “xvi. 10, 14”


 


(2) 直訳


30. [(i.)] Quod Dominus ab aeterno,
sit Jehovah
, notum est ex Verbo;
 (1) 主は永遠にまでも、エホバであることは、みことばからよく知られている。


nam Dominus dixit Judaeis, なぜなら、主はユダヤ人に言ったから、


“Amen dico vobis, priusquam Abrahamus fuit, Ego sum” (Joh. viii. 58). 「まことに、わたしはあなたがたに言う、アブラハムがいたより前に、わたしは、わたしはいる」(ヨハネ8:58)


Et alibi, また他の箇所に、


“Glorifica Me, Tu Pater, gloria quam habui, antequam mundus esset,
apud Te” (Joh. xvii. 5):
 「わたしを栄化せよ、あなた、父、栄光それをわたしは持った、世があった前に、あなたのもとに」(ヨハネ17:5)


per quae intelligitur Dominus ab aeterno, et non Filius ab aeterno; そのことによって主は永遠にまでも、が意味される、また永遠にまでも子でなく。


nam Filius est Humanum Ipsius conceptum a Jehovah Patre et natum a Maria
virgine in tempore, ut supra ostensum est.
 なぜなら、子は父エホバからみごもったその方の人間性であるから、また時間の中で処女マリアから生まれた、上に示されたように。


[2] Quod Dominus ab aeterno, sit Ipse Jehovah, constat a multis locis in
Verbo;
 [2] 主は永遠にまでも、エホバそのものであることは、みことばの中の多くの箇所から明らかである。


ex quibus haec pauca in praesenti adducentur:― それらからこれらわずかなものがさしあたり提示される。



in praesenti
で「当分、さしあたり」の意味です。


“Dicetur in die illo,… Deus noster Hic, quem exspectavimus, ut
liberet nos:
 「その日に言われる……この者が私たちの神、その者を私たちは待ち望んだ、私たちを解放する(救い出す)うに。


… Jehovah, quem exspectavimus: ……エホバ、その者を私たちは待ち望んだ。


exsultemus et laetemur in salute Ipsius” (Esai. {1}xxv. 9): その方の救いの中で私たちは小躍りして喜ぶ、また喜ぶ」(イザヤ25:9)


ex quibus patet quod Ipse Deus Jehovah exspectatus sit. それらから神エホバそのものが待ち望まれたことが明らかである。


“Vox clamantis in deserto, Parate viam Jehovae; 「荒野の中で叫ぶ者の声、エホバの道を準備せよ。


complanate in solitudine semitam Deo nostro. 荒地で、私たちの神の大路(小道)地ならし(平らに)よ。


…Revelabitur gloria Jehovae: ……エホバの栄光が現わされる。


et videbit omnis caro simul… Ecce, Dominus Jehovih in forti venit”
(Esai xl. 3, 5, 10; Matth. iii. 3; Marc. i. 3; Luc. iii. 4):
 またすべての肉は一緒に見る……見よ、主エホビが力のうちにやって来る」(イザヤ40:3, 5, 10、マタイ3:3、マルコ1:3、ルカ3:4)


hic etiam Dominus dicitur Jehovah, qui venturus est. ここにもまた主はエホバと言われている、その者はやって来るべきである(やって来られようとしている)。


[3] “Ego Jehovah… dabo Te in foedus populo, in lucem gentium: [3] 「わたしエホバは……わたしはあなたを民の契約の中に与える、国々の光の中に。


Ego Jehovah hoc nomen meum; わたしエホバ、これがわたしの名前。


et gloriam meam non alteri dabo”(Esai.
xlii. 6-8):
 またわたしの栄光を他の者に(わたしは)えない」(イザヤ42:6-8)


“foedus populo, et lux gentium,” est Dominus quoad Humanum; 「民の契約、また国々の光」は人間性に関する主である。


quia hoc est a Jehovah, ac factum unum cum Jehovah, dicitur “Ego
Jehovah, hoc nomen meum, et gloriam meam non alteri dabo,” hoc est, non
alteri quam Sibi Ipsi;
 これがエホバからであるので、そしてエホバと一つとされた、「わたしエホバ、これがわたしの名前、またわたしの栄光を他の者に(わたしは)えない」と言われる、すなわち、自分自身そのものに以外の他の者に。


“gloriam dare” est glorificare seu unire Sibi. 「栄光を与えること」は栄化すること、すなわち、自分自身に結合することである。


[4] “Subito veniet ad Templum suum Dominus, quem vos quaeritis”
(Malach. iii. 1):
 [4] 「急に、主がご自分の神殿にやって来る、その者をあなたがたは求めている」(マラキ3:1)


per “Templum” intelligitur “Templum Corporis Ipsius”
(ut Joh. ii. 19, 21).
 「神殿」によって「その方の身体の神殿」が意味される(例えば、ヨハネ2:19, 21)


“Visitavit nos ortus ab alto” (Luc. i. 78): 「高いところから〔日の〕出が私たちを訪れた」(ルカ1:78)


“ortus ab alto” etiam est Jehovah, seu Dominus ab aeterno. 「高いところから〔日の〕出」もまたエホバである、すなわち、永遠にまでもの主。


Ex his patet quod per Dominum ab aeterno, intelligatur Divinum Ipsius a
Quo, quod in verbo est Jehovah.
 これらから明らかである、永遠までもの主によって、「その者」からの主ご自身が意味されること、それはことばの中でエホバである。


Ex locis autem infra afferendis patebit, quod per “Dominum” et
quoque per “Jehovam,” postquam glorificatum est Humanum Ipsius,
intelligatur Divinum et Humanum simul, ut unum;
 けれども、下に提示される箇所から明らかである(未来)、「主」によって、そしてまた「エホバ」によって、栄化された後に、その方の人間性が、神性と人間性が一緒に、一つのものとして意味されること。


et quod per “Filium” solum intelligatur Divinum Humanum. また「子」だけによって神的人間性が意味されること。


@1 xxv. 9 pro “xvi. 10,
14”
 注1 xvi. 10, 14」の代わりにxxv. 9


 


(3) 訳文


30. (1) 主は永遠にまでもエホバであることは、みことばからよく知られている。なぜなら、主はユダヤ人に言ったから、


 


 「まことに、わたしはあなたがたに言う、アブラハムがいたより前に、わたしはいる」(ヨハネ8:58)


 


 また他の箇所に、


 


 「あなた、父よ、わたしを栄化せよ。世があった前に、あなたのもとに持った栄光で」(ヨハネ17:5)


 


 そのことによって、永遠にまでも主であること、また永遠にまでも子でないことが意味される。なぜなら、前に示されたように、子は、父エホバからみごもり、時間の中で処女マリアから生まれたその方の人間性であるから。


[2] 主は永遠にまでも、エホバそのものであることは、みことばの中の多くの箇所から明らかである。それらからこれらわずかなものがさしあたり提示される――


 


 「その日に言われる……この者が私たちの神、私たちはその者を、私たちを救い出すよう待ち望んだ。……エホバ、その者を私たちは待ち望んだ。その方の救いの中で私たちは小躍りして喜び、喜ぶ」(イザヤ25:9)


 


 それらから、神エホバそのものが待ち望まれたことが明らかである。


 


 「荒野の中で叫ぶ者の声、エホバの道を準備せよ。荒地で、私たちの神の大路を平らにせよ。……エホバの栄光が現わされる。すべての肉は一緒に見る……見よ、主エホビが力のうちにやって来る」(イザヤ40:3, 5, 10、マタイ3:3、マルコ1:3、ルカ3:4)


 


 ここにもまた主は、やって来られようとしているエホバと言われている。


 


[3] 「わたしエホバは……わたしはあなたを民の契約の中に、国々の光の中に与える。わたしエホバ、これがわたしの名前。わたしの栄光を他の者にえない」(イザヤ42:6-8)


 


 「民の契約、国々の光」は人間性に関する主である。これがエホバからであり、そしてエホバと一つとされたので、「わたしエホバ、これがわたしの名前、わたしの栄光を他の者にえない」と言われる、すなわち、自分自身以外の他の者に〔与えない〕。「栄光を与えること」は栄化すること、すなわち、自分自身に結合することである。


 


[4] 「あなたがたは求めている主が、急に、ご自分の神殿にやって来る」(マラキ3:1原文


31. [(ii.)] Quod Dominus ab aeterno, seu Jehovah,
susceperit Humanum ad salvandum homines
, confirmatum est ex Verbo in
antecedentibus articulis: quod homo non aliter salvari potuerit, alibi dicetur.
Quod susceperit Humanum, constat etiam ex locis in Verbo, ubi dicitur quod
“exiverit ex Deo,” “descenderit e caelo,” et quod
“missus sit in mundum.” Ut ex his:





“Exivi a Patre, et
veni in mundum” (Joh. xvi. 28);


“Ego… a Deo
exivi et venio, neque… a Me Ipso veni, sed Ille Me misit” (Joh. viii. 42);


“Pater… vos
amat, quia… credidistis quod Ego a Deo exiverim” (Joh. xvi. 26, 27);


“Nemo ascendit {1}in
caelum nisi qui e caelo descendit” (Joh.
iii. 13);


“Panis… Dei est,
qui descendit e caelo, et vitam dat mundo” (Joh. vi. 33, 35, 41, 50, 51);


“Qui desuper
venit, supra omnes est;… qui e caelo venit, supra omnes est” (Joh. iii. 31);


“Ego novi”
Patrem, “quia ab Illo sum, et Ille misit Me” (Joh. vii. {2}29):




quod per “mitti a Patre in mundum” intelligatur suscipere
Humanum, videatur supra (n. 20).


 


@1 in caelum pro “e caelo” @2 29 pro “27”


 


(2) 直訳


31. [(ii.)] Quod Dominus ab aeterno,
seu Jehovah, susceperit Humanum ad salvandum homines
, confirmatum est ex
Verbo in antecedentibus articulis:
 (2) 主は、すなわち、エホバは永遠にまでも、人間を救うために人間性をまとわれたことは、先行する章の中で説明された――


quod homo non aliter salvari potuerit, alibi dicetur. さもなければ(異なって)われることができなかったことは、他の箇所で言われる。


Quod susceperit Humanum, constat etiam ex locis in Verbo, ubi dicitur
quod “exiverit ex Deo,” “descenderit e caelo,” et quod
“missus sit in mundum.”
 人間性をまとわれたことは、みことばの中の箇所からもまた明らかである、そこに「神から出た」ことが言われている、「天から下った」、また「世の中に送られた(遣わされた)」こと。


Ut ex his:― 例えば、これらから――


“Exivi a Patre, et veni in mundum” (Joh. xvi. 28); 「わたしは父から出た、わたしは世の中に来た」(ヨハネ16:28)


“Ego… a Deo exivi et venio, neque… a Me Ipso veni, sed Ille Me
misit” (Joh. viii. 42);
 「わたしは……神から出た、またわたしは来る、また……わたし自身からわたしは来ない、しかし、彼がわたしを遣わした」(ヨハネ8:42)


“Pater… vos amat, quia… credidistis quod Ego a Deo
exiverim” (Joh. xvi. 26, 27);
 「父はあなたがたを愛している、あなたがたが信じたので、わたしが神からわたしは出たこと」(ヨハネ16:27)


“Nemo ascendit {1}in caelum nisi qui e caelo
descendit” (Joh. iii. 13);
 「だれも天の中に上らなかった、天から下った者でないなら」(ヨハネ3:13)


“Panis… Dei est, qui descendit e caelo, et vitam dat mundo” (Joh. vi. 33, 35, 41, 50, 51); 「神のパンである、それは天から下って来る、また世にいのちを与える」(ヨハネ6:33, 35, 41, 50, 51)


“Qui desuper venit, supra omnes est; 「上方から来る者は、すべての者の上にいる。


… qui e caelo venit, supra omnes est” (Joh. iii. 31);  ……天から来る者は、すべての者の上にいる」(ヨハネ3:31)


“Ego novi” Patrem, “quia ab Illo sum, et Ille misit
Me” (Joh. vii. {2}29):
 「わたしは、わたしは知った(知っている)」父を、「わたしは彼からであるので、また彼はわたしを送った(遣わした)」(ヨハネ7:29)


quod per “mitti a Patre in mundum” intelligatur suscipere
Humanum, videatur supra (n. 20).
 「父から世の中に送られたこと」によって人間性をまとうことが意味されることは、上に見られる(20)


@1 in caelum pro “e
caelo”
 注1 e caelo」の代わりにin caelum


@2 29 pro “27” 注2 27」のかわりに29


 


(3) 訳文


31. (2) 主は、すなわち、エホバは、永遠にまでも、人間を救うために人間性をまとわれたことは、先行する章の中で説明された――そうでなければわれることができなかったことは、他の箇所で言われる。


 人間性をまとわれたことは、そこに「神から出た」、「天から下った」、また「世に遣わされた」と言われている、みことばの中の箇所からもまた明らかである。


 例えば、これらから――


 


 「わたしは父から出て、世に来た」(ヨハネ16:28)


 「わたしは……神から出て、来ている、また……わたしは自分から来ていない、その方がわたしを遣わした」(ヨハネ8:42)


「わたしが神から出たことを、あなたがたが信じたので、父はあなたがたを愛している」(ヨハネ16:27)


「天から下った者でないなら、だれも天の中に上らなかった」(ヨハネ3:13)


「神のパンであり、それは天から下って来て、世にいのちを与える」(ヨハネ6:33, 35, 41, 50, 51)


 「上から来る者は、すべての者の上にいる。……天から来る者は、すべての者の上にいる」(ヨハネ3:31)


 父を「わたしは知っている、わたしはその方からであり、わたしを遣わされたからである」(ヨハネ7:29)


 


 「父から世に送られたこと」によって人間性をまとうことが意味されることは、前に見られる(20)


 


 


◎この原典講読講座をここでしばらく休みます。(明日27日から「地中海の船旅」に行きます。)


再開は26日の予定です。