[VII.]
QUOD DOMINUS HUMANUM SUUM FECERIT DIVINUM
EX DIVINO IN IPSO,
ET QUOD SIC UNUM FACTUS SIT CUM PATRE,
主は自分の人間性をその方の中の神性から神性にしたこと
またこのように父とひとつのものにされたこと
(1) 原文
29. Ex Doctrina Ecclesiae
recepta in universo Christiano orbe est,
Quod noster Dominus Jesus Christus, Filius
Dei, sit et Deus et Homo; et quamvis est Deus et Homo, usque non sunt duo, sed
est unus Christus; est unus, quia Divinum suscepit ad Se Humanum; immo est
prorsus unus, est enim una Persona; quoniam sicut anima et corpus faciunt unum
hominem, ita Deus et Homo est unus Christus.
Haec verba ex Doctrina fidei Athanasianae, quae in universo Christiano
orbe recepta est, desumpta sunt. Haec ibi sunt essentialia de unitione Divini
et Humani in Domino; reliqua quae in eadem doctrina de Domino dicuntur, in suo
articulo explicabuntur. Ex illis clare patet quod ex Fide Ecclesiae Christianae
sit, quod Divinum et Humanum in Domino non sint duo sed unum, sicut anima et
corpus est unus homo, et quod Divinum in Ipso susceperit Humanum. [2] Ex hoc
sequitur, quod non Divinum ab Humano, nec Humanum a Divino, possint separari;
nam illa separare foret sicut separare animam et corpus. Quod ita sit, etiam
omnis agnoscet, qui legit illa quae supra (n. 19 et 21) ex binis Evangelistis
(nempe, ex Luca, cap. i. 26-35, et ex
Matthaeo, cap. i. 18-25), de
Nativitate Domini, allata sunt; ex quibus manifestum est, quod Jesus conceptus
sit a Jehovah Deo, et natus a Maria virgine; ita quod in Ipso fuerit Divinum,
et illud Anima Ipsius. Nunc quia Anima Ipsius fuit Ipsum Divinum Patris,
sequitur quod Corpus seu Humanum Ipsius etiam factum sit Divinum; nam ubi unum
est, etiam erit alterum: ita et non aliter Pater et Filius unum sunt, Pater in
Filio et Filius in Patre, tum omnia Filii Patris sunt et omnia Patris Filii, ut
Ipse Dominus in Verbo suo docet. [3] Sed quomodo unitio facta est, dicetur hoc
ordine:―
(i.) Quod
Dominus ad aeterno, sit Jehovah.
(ii.) Quod
Dominus ad aeterno, seu Jehovah, susceperit Humanum ad salvandum omnes.
(iii.) Quod
Humanum Divinum fecerit ex Divino in Se.
(iv.) Quod
Humanum Divinum fecerit per Tentationes in Se admissas.
(v.) Quod
plena unitio Divini et Humani in Ipso facta sit per passionem crucis, quae fuit
Tentationum ultima.
(vi.) Quod
Humanum ex Matre susceptum successive exuerit, et Humanum ex Divino in Ipso
induerit, quod est Divinum Humanum et Filius Dei.
(vii.) Quod
ita Deus factus sit Homo, ut in Primis etiam in Ultimis.
(2) 直訳
29. Ex
Doctrina Ecclesiae recepta in universo Christiano orbe est, 全キリスト教世界の中で受け入れられた「教会の教え」から〔のものを以下に示せば〕、
Quod noster Dominus Jesus Christus, Filius Dei, sit et Deus et Homo; 私たちの主イエス・キリストは、神の子は、神である、また人間。
et quamvis est Deus et Homo, usque non sunt duo, sed est unus Christus; また神と人間であるとはいえ、それでも二つではない、しかし、一つのキリストである。
est unus, quia Divinum suscepit ad Se Humanum; 一つである、神性をご自分の人間性にとった(まとった)ので。
immo est prorsus unus, est enim una Persona; それどころか、完全に一つである、というのは、一つのペルソナ(位格)であるから。
quoniam sicut anima et corpus faciunt unum hominem, ita Deus et Homo est
unus Christus. 霊魂と身体が一つの人間をつくるようにであるから、そのように神と人間は一つのキリストである。
Haec verba ex Doctrina fidei Athanasianae, quae in universo Christiano
orbe recepta est, desumpta sunt. これらの言葉は、アタナシウスの信仰の教えから、それは全キリスト教世界の中に受け入れられている、選び出された。
Haec ibi sunt essentialia de unitione Divini et Humani in Domino; これらはそこに本質的な部分である、主の中の神性と人間性の結合について。
reliqua quae in eadem doctrina de Domino dicuntur, in suo articulo
explicabuntur. 残りの(他の)ものは、それらは主について同じ教えの中で言われている、その章の中で〔今後の本書の55~61〕説明される。
Ex illis clare patet quod ex Fide Ecclesiae Christianae sit, quod Divinum
et Humanum in Domino non sint duo sed unum, sicut anima et corpus est unus
homo, et quod Divinum in Ipso susceperit Humanum. これらからはっきりと明らかである、キリスト教の教会の信仰からであること、主の中の神性と人間性が二つでなく一つであること、霊魂と身体が一つの人間であるように、またその方の中の神性が人間性をとった(まとった)こと。
[2] Ex hoc sequitur, quod non Divinum ab Humano, nec Humanum a Divino,
possint separari; [2] このことからいえる、神性は人間性から、人間性も神性から、分離されることができないこと。
nam illa separare foret sicut separare animam et corpus. なぜなら、それらを分離することは、霊魂と身体を分離することのようになる(なった)から。
Quod ita sit, etiam omnis agnoscet, qui legit illa quae supra (n. 19 et
21) ex binis Evangelistis (nempe, ex Luca,
cap. i. 26-35, et ex Matthaeo, cap.
i. 18-25), de Nativitate Domini, allata sunt; そのようであることは、すべての者にもまた承認される、その者はそれらを読む、それらは上の(19と21番)、二つの福音書からの(すなわち、「ルカ」第1章26-35また「マタイ」第1章18-25)、主の出生について提示された。
ex quibus manifestum est, quod Jesus conceptus sit a Jehovah Deo, et
natus a Maria virgine; それらから明らかにされる(示される)、イエスは神エホバからみごもった、また処女マリアから生まれたこと。
ita quod in Ipso fuerit Divinum, et illud Anima Ipsius. そのように、その方の中に神性があったこと、またそれがその方の霊魂。
Nunc quia Anima Ipsius fuit Ipsum Divinum Patris, sequitur quod Corpus
seu Humanum Ipsius etiam factum sit Divinum; 今や、その方の霊魂が父の神性そのものであったので、その方の身体、すなわち人間性もまた神性にされたことがいえる。
nam ubi unum est, etiam erit alterum: なぜなら、そこにあるものがある、さらにまた他のものがある(未来)から。
ita et non aliter Pater et Filius unum sunt, Pater in Filio et Filius in
Patre, tum omnia Filii Patris sunt et omnia Patris Filii, ut Ipse Dominus in
Verbo suo docet. そのように、また異ならないで、父と子は一つである、父は子の中にまた子は父の中に、なおまた子のすべてのものは父のものである、また父のすべてのものは子の〔もの〕、主その方が自分のみことばの中で教えているように。
[3] Sed quomodo unitio facta est, dicetur hoc ordine:― [3] しかし、どのように結合がなされたか、この順序で言われる――
(i.) Quod Dominus ad aeterno, sit
Jehovah. (1) 主は永遠にまで、エホバであること。
(ii.) Quod Dominus ad aeterno, seu
Jehovah, susceperit Humanum ad salvandum omnes. (2) 永遠にまでも主は、すなわち、エホバは、すべての者を救うために人間性をとった(まとった)こと。
(iii.) Quod Humanum Divinum fecerit
ex Divino in Se. (3) 人間性を神性にしたこと、ご自分の中の神性から。
(iv.) Quod Humanum Divinum fecerit
per Tentationes in Se admissas. (4) 人間性を神性にしたこと、ご自分の中に許した(入れた)試練によって。
(v.) Quod plena unitio Divini et
Humani in Ipso facta sit per passionem crucis, quae fuit Tentationum ultima. (5) ご自分の中の神性と人間性の完全な結合は十字架の受難によってさなれたこと、それは最後の試練であった。
(vi.) Quod Humanum ex Matre
susceptum successive exuerit, et Humanum ex Divino in Ipso induerit, quod est
Divinum Humanum et Filius Dei. (6) 母からとった(まとった)人間性を連続的に(逐次)脱ぎ捨てたこと、また神性からの人間性をご自分の中に着せた、それは神的人間性である、また神の子。
(vii.) Quod ita Deus factus sit
Homo, ut in Primis etiam in Ultimis. (7) このように神は人間となったこと、最初のものの中のように最後のものの中でもまた。
(3) 訳文
29. 全キリスト教世界の中で受け入れられた「教会の教え」から〔のものを以下に示せば〕、
私たちの主イエス・キリスト、神の子は、神でありまた人間である。また神と人間であるとはいえ、それでも二つではなく、一つのキリストである。神性をご自分の人間性にまとったので、一つである。それどころか、完全に一つである、というのは、一つのペルソナ(位格)であるから。霊魂と身体が一つの人間をつくるように、そのように神と人間は一つのキリストであるから。
これらの言葉は、全キリスト教世界の中に受け入れられているアタナシウスの信仰の教えから選び出された。これらは主の中の神性と人間性の結合についてそこの本質的な部分である。主について同じ教えの中で言われている他のものは、〔今後の〕その章の中で〔本書の55~61〕説明される。
これらから、主の中の神性と人間性が、霊魂と身体が一つの人間であるように二つでなく一つであること、またその方の中の神性が人間性をまとったことはキリスト教会の信仰からであることが、はっきりと明らかである。
[2] このことから、神性は人間性から、人間性も神性から分離されることができないことがいえる。なぜなら、それらを分離することは、霊魂と身体を分離することのようになるから。
そのようであることは、前の(19と21番)二つの福音書からの(すなわち、「ルカ」第1章26-35また「マタイ」第1章18-25)主の出生について提示されたものを読むすべての者にもまた承認される。それらから、イエスは神エホバからみごもり、処女マリアから生まれたこと、そのように、その方の中に神性があり、またそれがその方の霊魂であったことが明らかにされている。
そこで、その方の霊魂が父の神性そのものであったので、その方の身体、すなわち人間性もまた神性にされたことがいえる。なぜなら、一つのものがあるところに、さらにまたもう一つのものがなくてはならないから。そのように、また異なることなく、主ご自身が自分のみことばの中で教えられているように、父と子は一つであり、父は子の中にまた子は父の中に、なおまた子のすべてのものは父のものであり、父のすべてのものは子のものである。
[3] しかし、どのように結合がなされたか、次の順序で言われる――
(1) 主は永遠にまでも、エホバである。
(2) 主は、すなわち、エホバは永遠にまでも、すべての者を救うために人間性をまとわれた。
(3) ご自分の中の神性から人間性を神性にされた。
(4) ご自分に許した)試練によって人間性を神性にされた。
(5) ご自分の中の神性と人間性の完全な結合は、最後の試練であった十字架の受難によってさなれた。
(6) 母からまとった人間性を連続的に脱ぎ捨て、神的人間性であり、神の子である神性からの人間性をご自分に着せた。
(7) このように神は最初のものの中のように最後のものの中でもまた人間となられた。