原典講読『啓示された黙示録』 12,13

(1) 原文

12. ” Gratia vobis et pax” significat salutationem Divinam.―Quid in specie per “gratiam” et per “pacem” intelligitur, in sequentibus dicetur: quod “Pax vobis” fuerit salutatio Domini ad discipulos, ita salutatio Divina, videatur Luc. xxiv. 36, 37; Joh. xx. 19-21; et ex mandato Domini salutatio discipulorum ad omnes ad quos ingrederentur (Matth. x. 11-15).

 

(2) 直訳

12. ” Gratia vobis et pax” significat salutationem Divinam.― 12 「恩恵と平和があなたがたに」は、神的な挨拶を意味する――

Quid in specie per “gratiam” et per “pacem” intelligitur, in sequentibus dicetur: 何が、特に「恩恵」よってまた「平和」よって意味されるか、続くものの中で言われる――

quod “Pax vobis” fuerit salutatio Domini ad discipulos, ita salutatio Divina, videatur Luc. xxiv. 36, 37; Joh. xx. 19-21; 「平和があなたがたに〔あるように〕」は、弟子たちへの主の挨拶であった、そのように神的な挨拶、「ルカ」24:36, 37、「ヨハネ」20:19-21。

et ex mandato Domini salutatio discipulorum ad omnes ad quos ingrederentur (Matth. x. 11-15). また主の命令から、弟子たちの挨拶〔であった〕すべての者への、その者へ入る(マタイ10:11-15)。

 

(3) 訳文

 12 「恩恵と平和があなたがたに」は、神的な挨拶を意味する――

 特に「恩恵」よってまた「平和」よって何が意味されるか、続くものの中で言われる――「平和があなたがたに〔あるように〕」は、弟子たちへの主の挨拶、そのように神的な挨拶であった(ルカ24:36, 37、ヨハネ20:19-21)。また主の命令から、弟子たちが入っていくすべての者への挨拶であった(マタイ10:11-15)。

 

(1) 原文

13. ” Ab Ipso Qui Est et Qui Fuit et Qui Venturus,” significat a Domino Qui est Aeternus ac Infinitus, et Jehovah.―Quod sit Dominus, patet manifeste a sequentibus in hoc capite, ubi dicitur quod audiverit vocem ex Filio Hominis dicentem,

 

“Ego sum Alpha et Omega, Primus et Ultimus” (vers. 11, 13);

 

et dein:

 

“Ego sum Primus et Ultimus” (vers. 17);

 

et in sequente capite, vers. 8; et postea cap. xxi. 6; cap. xxii. 12, 13; et apud Esajam:

 

“Dixit Jehovah Rex Israelis, et Redemptor ejus Jehovah Zebaoth; Ego Primus et Ego Ultimus, et praeter ille non Deus” (xliv. 6; tum cap. xlviii. 12):

 

et “Qui Est Primus et Ultimus,” est “Qui Est, Qui Fuit, et Qui Venturus.” [2] Hoc quoque intelligitur per “Jehovam;” nomen “Jehovae” enim significat Est; et Qui Est, seu Qui est ipsum ESSE, est quoque Fuit et Venturus, sunt enim praeterita et futura in Ipso praesentia; inde est absque tempore Aeternus, et absque loco Infinitus: hoc quoque Ecclesia confitetur ex Doctrina Trinitatis, quae Athanasiana vocatur, ubi haec: “Pater est Aeternus et Infinitus, Filius est Aeternus et Infinitus, et Spiritus Sanctus est Aeternus et Infinitus, sed tamen non sunt tres Aeterni et Infiniti, sed Unus;” quod Ille Unus sit Dominus, in Doctrina Novae Hierosolymae de Domino demonstratum est.

 

(2) 直訳

13. ” Ab Ipso Qui Est et Qui Fuit et Qui Venturus,” significat a Domino Qui est Aeternus ac Infinitus, et Jehovah.― 13 「その方から〔あるように〕、「その者はいる」また「その者はいた」また「その者はやって来る」」は、主からを意味し、その方は「永遠なる者」と「無限なる者」であり、エホバである――

Quod sit Dominus, patet manifeste a sequentibus in hoc capite, ubi dicitur quod audiverit vocem ex Filio Hominis dicentem, 主であることは、この章の中の続くものからはっきりと明らかである、そこに言われている、彼が人の子からの〔次のように〕言っている声を聞いたこと、

“Ego sum Alpha et Omega, Primus et Ultimus” (vers. 11, 13); 「わたしはアルファまたオメガである、最初また最後」(11, 13節)。

et dein: またその後、

“Ego sum Primus et Ultimus” (vers. 17); 「わたしは最初また最後である」(17節)。

et in sequente capite, vers. 8; また続く章の中の8節。

et postea cap. xxi. 6; cap. xxii. 12, 13; またその後、第21章6。第22章12, 13。

et apud Esajam: また「イザヤ書」のもとに――

“Dixit Jehovah Rex Israelis, et Redemptor ejus Jehovah Zebaoth; 「イスラエルの王エホバは、またそのあがない主、万軍エホバは言った。

Ego Primus et Ego Ultimus, et praeter ille non Deus” (xliv. 6; tum cap. xlviii. 12): わたしは最初、またわたしは最後、また彼(=わたし)のほかに神はない」(46:6、なおまた第48章12)。

et “Qui Est Primus et Ultimus,” est “Qui Est, Qui Fuit, et Qui Venturus.” また「最初また最後である者」は「「その者はいる」また「その者はいた」また「その者はやって来る」」である。

[2] Hoc quoque intelligitur per “Jehovam;” [2] このこともまた「エホバ」によって意味される。

nomen “Jehovae” enim significat Est; というのは、「エホバ」の名前は「存在する」を意味するから。

et Qui Est, seu Qui est ipsum ESSE, est quoque Fuit et Venturus, sunt enim praeterita et futura in Ipso praesentia; また「その者はいる」は、すなわち、その者は「エッセ(存在)」そのものである、「その者はいた」また「その者はやって来る」でもある、というのは、過去と未来はその方の中にあるから、現在は。

inde est absque tempore Aeternus, et absque loco Infinitus: ここからである、時間なしに「永遠なる者」、また空間なしに「無限なる者」〔である〕。

hoc quoque Ecclesia confitetur ex Doctrina Trinitatis, quae Athanasianavocatur, ubi haec: このこともまた教会の中で「三一性の教え」から告白(言明)されている、それは「アタナシウスのもの〔信条〕」と呼ばれている、そこにこれらが――

“Pater est Aeternus et Infinitus, Filius est Aeternus et Infinitus, et Spiritus Sanctus est Aeternus et Infinitus, sed tamen non sunt tres Aeterni et Infiniti, sed Unus;” 「父は永遠なる者と無限なる者である、子は永遠なる者と無限なる者である、また聖霊は永遠なる者と無限なる者である、しかしそれでも、三つの永遠なる者と無限なる者でない、しかし、一つ(唯一の者)」。

quod Ille Unus sit Dominus, in Doctrina Novae Hierosolymae de Dominodemonstratum est. その唯一の者が主であることは、『新しいエルサレムの教え 主について』の中に示されている。

 

(3) 訳文

 13 「その方から〔あるように〕、「その者はいる」また「その者はいた」また「その者はやって来る」」は、主からを意味し、その方は「永遠なる者」と「無限なる者」であり、エホバである――

 主であることは、この章の中の続くものからはっきりと明らかである、そこに、彼が人の子からの〔次のように〕言っている声を聞いたことが言われている、

 

 「わたしはアルファであり、オメガである、最初であり、最後である」(11, 13節)。

 

 またその後、

 

 「わたしは最初であり、最後である」(17節)。

 

 また次章の中の8節。またその後、第21章6。第22章12, 13。

 また「イザヤ書」に――

 

「イスラエルの王エホバは、そのあがない主、万軍エホバは言った。わたしは最初であり、最後である、わたしのほかに神はない」(46:6、なおまた48:12)。

 

 「最初であり、最後である者」は「いる者」、「いた者」、「やって来る者」である。

 [2] このことは「エホバ」によっても意味される。というのは、「エホバ」の名前は「存在する」を意味するから。また「いる者」は、すなわち、「エッセ(存在)」そのものである者は、「いた者」また「やって来る者」でもある、というのは、その方の中に過去と未来があり、現在があるから。ここから、時間なしに「永遠なる者」、また空間なしに「無限なる者」である。このことは教会の中でも「アタナシウス信条」と呼ばれている「三一性の教え」から言明されており、そこにこれらがある――「父は永遠なる者と無限なる者である、子は永遠なる者と無限なる者である、聖霊は永遠なる者と無限なる者である、しかしそれでも、三つの永遠なる者と無限なる者でなく、唯一の者である」。その唯一の者が主であることは、『新しいエルサレムの教え 主について』の中で示されている。

原典講読『啓示された黙示録』 14,15,16

(1) 原文

14. ” Et a septem Spiritibus, qui sunt in conspectu Throni,”significat ab universo Caelo, ubi Dominus in Divino Suo Vero est, et Divinum Ipsius Verum recipitur.―Per “septem Spiritus” intelliguntur omnes qui in Divino Vero sunt, et in sensu abstracto ipsum Divinum Verum seu ipsa Divina Veritas; quod per “Septem” in Verbo intelligantur omnes et omnia, videatur supra (n. 10); et quod per “Thronum” intelligatur universum Caelum, mox videbitur; inde per “in conspectu Throni,” intelligitur ubi Ipsius Divinum Verum est; nam Caelum non est Caelum ex propriis Angelorum, sed ex Divino Domini, ut multis ostensum est in Sapientia Angelica de Divina Providentia, et de Divino Amore. Quod “Thronus Domini” significet Caelum, patet ex sequentibus locis:

 

“Dixit Jehovah, Caeli Thronus Meus” (Esaj. lxvi. 1{1});

“Jehovah in Caelis firmavit Thronum Suum” (Psalm. ciii. 19);

“Qui jurat per Caelum, jurat per Thronum Dei, et per Ipsum Qui sedet super illo” (Matth. xxiii. 22);

“Super Expanso, quod super capite Cheruborum, quasi aspectus lapidis Sapphiri, similitudo Throni, et super illo aspectus Homini” (Ezech. i. 26; cap. x. 1);

 

per “Expansum super capite Cheruborum” intelligitur Caelum. Et in Apocalypsi;

 

“Vincens, dabo ei sedere in Throno Meo” (iii. 21);

 

“in Throno” est in Caelo; in specie, ubi Divinum Ipsius Verum regnat; quare etiam, ubi de Judicio agitur, dicitur, quod Dominus sessurus sit super Throno, judicium enim fit per vera.

@1 1 pro “5”

 

(2) 直訳

14. ” Et a septem Spiritibus, qui sunt in conspectu Throni,”significat ab universo Caelo, ubi Dominus in Divino Suo Vero est, et Divinum Ipsius Verum recipitur.― 14 「その方の王座の視野の中にいる七つの霊から」は、そこに主はご自分の神的真理の中にいる全天界からを意味する――

Per “septem Spiritus” intelliguntur omnes qui in Divino Vero sunt, et in sensu abstracto ipsum Divinum Verum seu ipsa Divina Veritas; 「七つの霊」によってすべての者が意味される、その者は神的真理の中にいる、また抽象的な意味の中で、神的真理そのもの、すなわち神的〝真理〟そのもの。

quod per “Septem” in Verbo intelligantur omnes et omnia, videatur supra (n. 10); みことばの中で「七つ」によってすべての者とすべてのものが意味されることは、上に見られる(10番)。

et quod per “Thronum” intelligatur universum Caelum, mox videbitur; また「王座」によって天界全体が意味されることは、すぐに見られる。

inde per “in conspectu Throni,” intelligitur ubi Ipsius Divinum Verum est; ここから「王座の視野の中に」によって意味される、そこに神的真理そのものがある。

nam Caelum non est Caelum ex propriis Angelorum, sed ex Divino Domini, ut multis ostensum est in Sapientia Angelica de Divina Providentia, et de Divino Amore. なぜなら、天界は天使のプロプリウム(それ自身のもの)から天界ではないからである、しかし、主の神性から、多く示されているように、『天使の知恵、神的摂理について☆』、また『神的愛について☆』の中に。

☆ この二書は『神の摂理』と『神の愛と知恵』のことでしょう。

Quod “Thronus Domini” significet Caelum, patet ex sequentibus locis: 「主の王座」が天界を意味することは続くものの箇所から明らかである――

“Dixit Jehovah, Caeli Thronus Meus” (Esaj. lxvi. 1{1}); 「エホバは言った、天(界)はわたしの王座」(イザヤ66:1)。

“Jehovah in Caelis firmavit Thronum Suum” (Psalm. ciii. 19); 「エホバは天(界)の中にご自分の王座を堅く立てられた」(詩篇103:19)。

“Qui jurat per Caelum, jurat per Thronum Dei, et per Ipsum Qui sedet super illo” (Matth. xxiii. 22); 「天(界)によって誓う者は、神の王座によって誓う、またその方によって、その者はその上に座る」(マタイ23:22)。

“Super Expanso, quod super capite Cheruborum, quasi aspectus lapidis Sapphiri, similitudo Throni, et super illo aspectus Homini” (Ezech. i. 26; cap. x. 1); 「大空の上に、それはケルビムの頭の上、あたかもサファイアの石の外観のような、王座の似ているもの、またその上に人間の外観〔があった〕」(エゼキエル1:26, 第10章:1)。

per “Expansum super capite Cheruborum” intelligitur Caelum. 「ケルビムの頭の上の大空」によって天界が意味される。

Et in Apocalypsi; また「黙示録」の中に――

“Vincens, dabo ei sedere in Throno Meo” (iii. 21); 「勝利する者、わたしは彼にわたしの王座の中に座ることを与える」(3:21)。

“in Throno” est in Caelo; 「王座の中に」は、天界の中に、である。

in specie, ubi Divinum Ipsius Verum regnat; 特に、そこに神的真理そのものが支配する。

quare etiam, ubi de Judicio agitur, dicitur, quod Dominus sessurus sit super Throno, judicium enim fit per vera. それゆえ、さらにまた、そこに審判について扱われている、言われる、主が王座の上に座ること、というのは、審判は真理によって行なわれるから。

@1 1 pro “5” 注1 「5」の代わりに1

 

(3) 訳文

 14 「その方の王座の視野の中にいる七つの霊から」は、そこに主はご自分の神的真理の中にいる全天界からを意味する――

 「七つの霊」によってす神的真理の中にいるべての者が、また抽象的な意味で、神的真理そのもの、すなわち、神的〝真理〟そのものが意味される。みことばの中で「七つ」によってすべての者とすべてのものが意味されることは、前に見られる(10番)。また「王座」によって天界全体が意味されることは、〔この後〕すぐに見られる。ここから「王座の視野の中に」によって、神的真理そのものがあるところが意味される。なぜなら、天界は天使のプロプリウム(それ自身のものからではなく、『天使の知恵、神的摂理について☆』、また『神的愛について☆』の中に多く示されているように、主の神性から天界であるからである。

 「主の王座」が天界を意味することは続くものの箇所から明らかである――

 

 エホバは言われた、「天(界)はわたしの王座」(イザヤ66:1)。

 「エホバは天(界)の中に、ご自分の王座を堅く立てられた」(詩篇103:19)。

 「天(界)によって誓う者は、神の王座によって、またその上に座る方によって誓う」(マタイ23:22)。

 「ケルビムの頭上の大空の上に、あたかもサファイアの石の外観のような、王座に似ているもの、またその上に人間の外観〔があった〕」(エゼキエル1:26, 第10章:1)。

 

 「ケルビムの頭上の大空」によって天界が意味される。

 また「黙示録」の中に――

 

 「勝利する者、わたしは彼にわたしの王座に座ることを与える」(3:21)。

 

 「王座に」は、天界に、であり、特に、そこでは神的真理そのものが支配する。それゆえ、さらにまた、そこに審判について扱われており、主が王座に座ることが言われる、というのは、審判は真理によって行なわれるから。

 

☆ この二書は『神の摂理』と『神の愛と知恵』のことでしょう。

 

(1) 原文

15. [Vers. 5.] ” Et a Jesu Christo,” significat Divinum Humanum.―Quod per “Jesum Christum” et per “Agnum” in Verbo intelligatur Dominus quoad Divinum Humanum, videatur supra (n. 6).

 

(2) 直訳

15. [Vers. 5.] ” Et a Jesu Christo,” significat Divinum Humanum.― 15(第5節) 「イエス・キリストから」は、神的人間性を意味する(15番)。「その方は忠実な証人」は、神的真理そのものであることを意味する――

Quod per “Jesum Christum” et per “Agnum” in Verbo intelligatur Dominus quoad Divinum Humanum, videatur supra (n. 6). 「イエス・キリスト」によって、またみことばの中の「小羊」によって、神的人間性に関する主が意味されることは、上に見られる(6番)。

 

(3) 訳文

 15(第5節) 「イエス・キリストから」は、神的人間性を意味する(15番)。「その方は忠実な証人」は、神的真理そのものであることを意味する――

 「イエス・キリスト」によって、またみことばの中の「小羊」によって、神的人間性に関する主が意味されることは、前に見られる(6番)。

 

(1) 原文

16. ” Ipse Testis fidelis,” significat quod est ipsum Divinum Verum.―Quod “testis” dicatur de veritate, et quod Veritas testetur de Se, ita Dominus, Qui est ipsum Divinum Verum ac Verbum, videatur supra (n. 6).

 

(2) 直訳

16. ” Ipse Testis fidelis,” significat quod est ipsum Divinum Verum.― 16 「その方は忠実な証人」は、神的真理そのものであることを意味する――

Quod “testis” dicatur de veritate, et quod Veritas testetur de Se, ita Dominus, Qui est ipsum Divinum Verum ac Verbum, videatur supra (n. 6). 「証人」は〝真理〟について言われること、また〝真理〟はそれ自体について証言すること、そのように主について、その者は神的真理そのものとみことばである、上に見られる(6番)。

 

(3) 訳文

 16 「その方は忠実な証人」は、神的真理そのものであることを意味する――

 「証人」が〝真理〟について言われること、また〝真理〟がそれ自体について、そのように神的真理そのものとみことばである主について証言することは、前に見られる(6番)。

原典講読『啓示された黙示録』 17(原文と直訳)

(1) 原文

17. ” Ipse Primogenitus ex mortuis,” significat et quod est ipsum Divinum Bonum.―Quid “Primogenitus ex mortuis,” nondum aliquis scit; et quid significat, a Veteribus disceptatum fuit; notum illis fuit, quod per “Primogenitum” significetur Primum et Primarium ex quo omne Ecclesiae; et a multis creditum est, quod esset verum doctrina et fide, sed a paucis, quod esset verum actu et opere, quod est bonum vitae; quod hoc sit primum et primarium Ecclesiae, et inde in proprio sensu intelligatur per “Primogenitum,” videbitur: sed primum dicetur de opinione illorum qui crediderunt, quod verum doctrina et fide sit primum et primarium Ecclesiae, ita primogenitum; crediderunt illud, quia id primum discitur, et quia Ecclesia sit Ecclesia per verum, sed usque non prius quam dum verum sit vitae; prius est modo in intellectus cogitatione et memoria, et non in voluntatis actu, ac verum quod non est verum actu seu opere, non vivit; est modo sicut arbor luxurians ramis et foliis absque fructu; estque sicut scientia absque applicatione ad usum; et est sicut fundamentum super quo exstruitur domus, in quo habitandum est; haec sunt prima tempore, sed non sunt prima fine, et prima fine sunt primaria; nam primum fine est habitatio in domo, et primum tempore est fundamentum; primum etiam fine est usus, et primum tempore est scientia; pariter primum fine, dum plantatur arbor, est fructus, sed primum tempore sunt rami et folia. [2] Simile est cum intellectu, qui primum apud hominem formatur, sed ob finem, ut homo id quod intellectu videt, faciat; alioquin est intellectus sicut praedicator, qui bene docet, sed male vivit. Praeterea omne Verum seminatur in Interno homine, et radicatur in Externo; quare nisi Verum seminatum radicatur in Externo homine, quod fit per agere, fit sicut arbor posita non in humo, sed supra illam, quae aspirante aestu solis illico marcescit: hanc radicem homo secum fert post mortem, qui veritates fecerat; non autem homo qui sola fide illas cognoverat et agnoverat. Nunc quia multi ex veteribus id quod primum tempore est, fecerunt primum fine, quod est primarium, ideo dixerunt, quod Primogenitum significaret verum doctrina et fide in Ecclesia, nescientes quod hoc apparenter primogenitum sit, non autem actualiter. [3] Sed omnes illi qui fecerunt Verum doctrina et fide primarium damnati sunt, quia nihil facti seu operis, seu nihil vitae, isti Vero inest; ideo Cainus, qui fuit Primogenitus Adami et Evae, damnatus est; quod per illum significetur Verum doctrina et fide, videatur in Sapientia Angelica de Divina Providentia (n. 242). Ideo etiam

 

Ruben, qui erat Primogenitus Jacobi, a Patre damnatus est (Genes. xlix. 3, 4);

Ac primogenitura ei adempta est (1 Chron. v. 1);

 

quod per Rubenem in Sensu spirituali intelligatur Verum doctrina et fide, in sequentibus videbitur. Per “Primogenita Aegypti,” quae omnia percussa sunt, quia damnata, nec aliud in Sensu spirituali intelligitur, quam Verum doctrina et fide separatum a bono vitae, quod Verum in se mortuum est. Per “Hircos” apud Danielem et Matthaeum, nec alii intelliguntur, quam qui in fide separata a vita sunt, de quibus in Doctrina Novae Hierosolymae de Fide (n. 61-68). Quod illi qui in fide separata a vita fuerunt, circa Ultimum Judicium rejecti sint et damnati, videatur in Continuatione de Ultimo Judicio (n. 16, seq.). [4] Ex his paucis constare potest, quod Verum doctrina et fide non sit primogenitum Ecclesiae, sed Verum actu seu opere, quod est bonum vitae; nam non prius Ecclesia est apud hominem quam dum verum fit vitae, et cum verum fit vitae tunc id est bonum; intellectus enim cogitatio et memoria non influit in voluntatem, et per voluntatem in actum, sed voluntas influit in intellectus cogitationem et memoriam, et facit; et quod ex voluntate per intellectum procedit, hoc ex affectione quae est amoris per cogitationem quae est intellectus procedit, et id omne vocatur bonum, ac intrat vitam; quare dicit Dominus, quod

 

Qui facit veritatem, in Deo faciat (Joh. iii. 21).

 

[5] Quoniam Johannes repraesentabat Bonum vitae, ac Petrus Verum fidei (videatur supra, n. 5), ideo

 

Johannes cubuit ad pectus Domini, et Secutus est Jesum, non autem Petrus (Joh. xxi. 18-23);

Dixit etiam Dominus de Johanne, quod Mansurus sit usque dum venit (vers. 22, 23),

 

ita ad hodiernum diem, qui est Adventus Domini; quare etiam a Domino nunc docetur bonum vitae pro illis qui e nova Ipsius Ecclesia, quae est nova Hierosolyma, erunt. In summa, “Primogenitum” est, quod Verum ex Bono primum producit, ita quod Intellectus ex Voluntate; quia Verum est Intellectus et Bonum est Voluntatis: hoc Primum, quia est sicut semen, ex quo reliqua procedunt, est Primarium. [6] Quoad Dominum, Ipse est Primogenitus ex Mortuis, quia Ipse etiam quoad Humanum Suum est Ipsum Verum unitum Divino Bono, ex Quo omnes homines, qui in se mortui sunt, vivunt. Simile intelligitur apud Davidem:

 

“Dabo Ipsum Primogenitum, altum Regibus terrae” (Psalm. lxxxix. 28 (B.A. 27));

 

hoc de Humano Domini. Inde est quod

 

Israel dicatur Primogenitus (Exod. iv. 22, 23);

 

per “Israelem” intelligitur Verum actu, et per “Jacobum” Verum doctrina, et quia ex hoc solo non aliqua Ecclesia fit, ideo Jacob nominatus est Israel; in Supremo autem sensu per” Israelem” intelligitur Dominus. [7] Propter hanc repraesentationem “Primogeniti,”

 

Sanctificabantur Jehovae omnes primogeniti et omnia primogenita (Exod. xiii. 2, 12 cap. xxii. 28, 29).

 

Propter illam repraesentationem “Primogeniti,”

 

Assumebantur Levitae loco omnium Primogenitorum in Ecclesia Israelitica, et dicitur quod sic essent Jehovae (Num. iii. 12, 13, 40-46{1}; cap. xviii. 15-18);

 

per “Levim” enim significatur verum actu, quod est bonum vitae et ideo posteritati ejus datum est sacerdotium, de qua re in sequentibus. Propterea etiam,

 

Primogenito dabatur duplum haereditatis, et vocabatur “Principium roboris” (Deutr. xxi. 15-17).

 

[8] Quod “Primogenitum” significet primarium Ecclesiae, est quia in Verbo per Nativitates naturales significantur Nativitates spirituales, et tunc quod primum illas facit apud hominem, intelligitur per “Primogenitum” ejus; non enim prius Ecclesia est apud illum, quam dum Verum doctrinae in Interno homine conceptum in Externo nascitur.

@1 40-46 pro “46 ad 46”

 

(2) 直訳

17. ” Ipse Primogenitus ex mortuis,” significat et quod est ipsum Divinum Bonum.― 17 「死から〔最初に〕生まれた者」は、神的善そのものであることを意味する――

Quid “Primogenitus ex mortuis,” nondum aliquis scit; 何が「死から最初に生まれた者」か、まだある者に知られていない。

et quid significat, a Veteribus disceptatum fuit; また、何を意味するか、古代人により論争された。

notum illis fuit, quod per “Primogenitum” significetur Primum et Primarium ex quo omne Ecclesiae; 彼らに知られていた、「最初に生まれた者」によって最初のものと主要なものが意味されること、それから教会のすべてものが〔ある〕。

et a multis creditum est, quod esset verum doctrina et fide, sed a paucis, quod esset verum actu et opere, quod est bonum vitae; また多くの者により信じられている、教えの真理と信仰であったこと、しかし、わずかな者により、活動での真理と働きであったこと、それは生活の善である。

quod hoc sit primum et primarium Ecclesiae, et inde in proprio sensu intelligatur per “Primogenitum,” videbitur: これが教会の最初のものと主要なものであることは、またここからほんとうの意味の中で「最初に生まれた者」によって意味される、〔この後〕見られる。

sed primum dicetur de opinione illorum qui crediderunt, quod verum doctrina et fide sit primum et primarium Ecclesiae, ita primogenitum; しかし、最初に彼らの見解について言われる、その者は信じている、教えの真理と信仰が教会の最初のものと主要なものであること、そのように最初に生まれた者。

crediderunt illud, quia id primum discitur, et quia Ecclesia sit Ecclesia per verum, sed usque non prius quam dum verum sit vitae; そのことを信じている、それが最初に学ばれるからである、また教会は真理によって教会であるからである、しかしそれでもそれ以前に〔教会で〕ない、真理が生活のものである時以前に。

prius est modo in intellectus cogitatione et memoria, et non in voluntatis actu, ac verum quod non est verum actu seu opere, non vivit; 以前に、単に理解力の思考と記憶の中にある、また活動での意志の中にない、そして、真理は、それが活動での、すなわち、働きでも真理でない、生きていない。

est modo sicut arbor luxurians ramis et foliis absque fructu; 単に、枝と葉の繁茂している木のようである、実のない。

estque sicut scientia absque applicatione ad usum; そして知識のようである、役立ちへの適用のない。

et est sicut fundamentum super quo exstruitur domus, in quo habitandum est; また土台のようである、その上に家が建てられる、その中に住む。

haec sunt prima tempore, sed non sunt prima fine, et prima fine sunt primaria; これらは時間で最初である、しかし、目的で最初ではない、また最初の目的が主要な(最初の)ものである。

nam primum fine est habitatio in domo, et primum tempore est fundamentum; なぜなら最初の目的は家の中に住むことであるから、また時間で最初のものは土台である。

primum etiam fine est usus, et primum tempore est scientia; さらにまた、最初の目的は役立ちである、また時間で最初のものは知識である。

pariter primum fine, dum plantatur arbor, est fructus, sed primum tempore sunt rami et folia. 同じく、最初の目的は、木が植えられる時、実である、しかし時間で最初のものは枝と葉である。

[2] Simile est cum intellectu, qui primum apud hominem formatur, sed ob finem, ut homo id quod intellectu videt, faciat; [2] 理解力に同様である、それは最初に人間のもとに形成される、しかし、目的のために、人間がそれを、それを理解力で見る、行なうために。

alioquin est intellectus sicut praedicator, qui bene docet, sed male vivit. そうでなければ、理解力は説教者のようである、その者はよく教える、しかし悪く生きる。

Praeterea omne Verum seminatur in Interno homine, et radicatur in Externo; さらに、真理は人間の内なるものの中に〔種を〕蒔かれる、また外なるものの中で根を張る。

quare nisi Verum seminatum radicatur in Externo homine, quod fit per agere, fit sicut arbor posita non in humo, sed supra illam, quae aspirante aestu solis illico marcescit: それゆえ、蒔かれた真理が人間の外なるものの中で根を張らないなら、そことのは行動することによって生じる、土の中にでなく置かれた木のようになる、しかし、その上に、それは太陽の熱が吹きかけられてすぐさま枯れる。

hanc radicem homo secum fert post mortem, qui veritates fecerat; この根を人間は自分自身に、死後、もつ(抱く)、その者は〝真理〟を行なった。

non autem homo qui sola fide illas cognoverat et agnoverat. けれども、人間は〔もた〕ない、その者はそれらを信仰だけで知った、また認めた。

Nunc quia multi ex veteribus id quod primum tempore est, fecerunt primum fine, quod est primarium, ideo dixerunt, quod Primogenitum significaret verum doctrina et fide in Ecclesia, nescientes quod hoc apparenter primogenitum sit, non autem actualiter. さて(それで)、古代人からの多くの者はそれを、時間で最初のものである、目的で最初のものにしたので、それは主要なもの、それゆえ、彼らは言った、最初に生まれた者(長子)が教会の中の教えの真理と信仰を意味することと、知らないで、これが外観上、最初に生まれた者(長子)であること、けれども、実際に〔そうでは〕ない。

[3] Sed omnes illi qui fecerunt Verum doctrina et fide primarium damnati sunt, quia nihil facti seu operis, seu nihil vitae, isti Vero inest; [3] しかし、すべての者は、その者は教えの真理と信仰を主要なものにした、断罪された、行動のまた働きのもの何も行なわなかったからである、すなわち、生活のものを、それに真理が内在しない。

ideo Cainus, qui fuit Primogenitus Adami et Evae, damnatus est; それゆえ、カインは、その者はアダムとエバの最初に生まれた者(長子)であった、断罪された。

quod per illum significetur Verum doctrina et fide, videatur in Sapientia Angelica de Divina Providentia (n. 242) 彼によって教えの真理と信仰が意味されることは、『天使の知恵 神的な摂理について』の中に見られる(242番)。

Ideo etiam それゆえ、さらにまた

Ruben, qui erat Primogenitus Jacobi, a Patre damnatus est (Genes. xlix. 3, 4); ルベンは、その者はヤコブの最初に生まれた者(長子)であった、父により断罪された(創世記49:3, 4)。

Ac primogenitura ei adempta est (1 Chron. v. 1); そして、長子の権利は彼に取り去られた(adimo)(歴代誌5:1)。

quod per Rubenem in Sensu spirituali intelligatur Verum doctrina et fide, in sequentibus videbitur. ルベンによって霊的な意味の中で教えの真理と信仰が意味されることは、続くものの中で見られる。

Per “Primogenita Aegypti,” quae omnia percussa sunt, quia damnata, nec aliud in Sensu spirituali intelligitur, quam Verum doctrina et fide separatum a bono vitae, quod Verum in se mortuum est. 「エジプトの最初に生まれた者(長子)」によって、それはすべての者は打たれた、断罪されたので、あるものもまた霊的な意味の中で意味されない、生活の善から分離した教えの真理と信仰以外の、〔その〕真理は本質的に死んだものである〔こと〕。

Per “Hircos” apud Danielem et Matthaeum, nec alii intelliguntur, quam qui in fide separata a vita sunt, de quibus in Doctrina Novae Hierosolymae de Fide (n. 61-68). 「ダニエル書」と「マタイ(福音書)」のもとの「ヤギ」によって、他の者も意味されない、生活から分離した信仰の中にいる者以外の、その者について『新しいエルサレムの教え 信仰について』の中に見られる(61-68番)。

Quod illi qui in fide separata a vita fuerunt, circa Ultimum Judicium rejecti sint et damnati, videatur in Continuatione de Ultimo Judicio (n. 16, seq.). 彼らが、その者は生活から分離した信仰の中にいた、「最後の審判」のころ(近く)、退けられ、また断罪されたことが、『続 最後の審判について』の中に見られる(16番以降)。

[4] Ex his paucis constare potest, quod Verum doctrina et fide non sit primogenitum Ecclesiae, sed Verum actu seu opere, quod est bonum vitae; [4] これらのわずかなものから明らかにすることができる、教えの真理と信仰は教会の最初に生まれたものでないこと、しかし、活動での真理、すなわち、働き〔であること〕、それは生活の善である。

nam non prius Ecclesia est apud hominem quam dum verum fit vitae, et cum verum fit vitae tunc id est bonum; なぜなら、以前に教会は人間のもとにないからである、真理が生活のものになる時よりも、またそのとき真理が生活のものになる、その時、それは善である。

intellectus enim cogitatio et memoria non influit in voluntatem, et per voluntatem in actum, sed voluntas influit in intellectus cogitationem et memoriam, et facit; というのは、理解力の思考と記憶は意志の中に流入しないから、また活動での意志を通して、しかし、意志は理解力の思考と記憶の中に流入する、また行なう。

et quod ex voluntate per intellectum procedit, hoc ex affectione quae est amoris per cogitationem quae est intellectus procedit, et id omne vocatur bonum, ac intrat vitam; また意志から理解力によって発出するものは、これは(それは)愛のものである情愛から思考を通して、それは理解力のもの、発出する、またそのすべてのものは善と呼ばれる、そして生活を(=へ)入る。

quare dicit Dominus, quod それゆえ、主は言われる、このこと

Qui facit veritatem, in Deo faciat (Joh. iii. 21). 〝真理〟を行なう者は、神の中で〔それを〕行なう(ヨハネ3:21)。

[5] Quoniam Johannes repraesentabat Bonum vitae, ac Petrus Verum fidei (videatur supra, n. 5), ideo [5] ヨハネは生活の善を表象したので、そしてペテロは信仰の真理を(上の5番に見られる)、それゆえ

Johannes cubuit ad pectus Domini, et Secutus est Jesum, non autem Petrus (Joh. xxi. 18-23); ヨハネは主の胸にもたれた、またイエスに従った(sequor)、けれども、ペテロではない(ヨハネ21:18-23)。

Dixit etiam Dominus de Johanne, quod Mansurus sit usque dum venit (vers. 22, 23), さらにまた、主はヨハネについて言われた、〔わたしが〕やって来るときまで残る(とどまる)こと(22, 23 節)。

ita ad hodiernum diem, qui est Adventus Domini; そのように今日の日まで、それは「主の来臨」である。

quare etiam a Domino nunc docetur bonum vitae pro illis qui e nova Ipsius Ecclesia, quae est nova Hierosolyma, erunt. それゆえ、さらにまた、主により、今や、彼らのために生活の善が教えられる、その者はその方の新しい教会から、それは新しいエルサレム、〔の者〕であった。

In summa, “Primogenitum” est, quod Verum ex Bono primum producit, ita quod Intellectus ex Voluntate; 要するに、「最初に生まれた者(長子)」である、それは真理が善から最初に生み出す〔ものである〕、そのようにそれは理解力が善から。

quia Verum est Intellectus et Bonum est Voluntatis: 真理は理解力のものである、また善は意志のものであるからである――

hoc Primum, quia est sicut semen, ex quo reliqua procedunt, est Primarium. この最初のものが、種のようであるので、それから残りのもの(他のもの)が生まれる、主要なものである。

[6] Quoad Dominum, Ipse est Primogenitus ex Mortuis, quia Ipse etiam quoad Humanum Suum est Ipsum Verum unitum Divino Bono, ex Quo omnes homines, qui in se mortui sunt, vivunt. [6] 主に関して、その方は「死から最初に生まれた者」である、その方もまたご自分の人間性に関して神的善に結合した真理そのものであるからである、「それ」からすべての人間が生きる、その者は本質的に死んでいる。

Simile intelligitur apud Davidem: 同様のものがダビデ〔の書〕のともに意味される――

“Dabo Ipsum Primogenitum, altum Regibus terrae” (Psalm. lxxxix. 28 (B.A. 27)); 「わたしはその方を最初に生まれた者(長子)にする、高められた〔者に〕地の王に〔する〕(=地の王よりも高い者にする)」(詩篇89:27)。

hoc de Humano Domini. このことは主の人間性に関して〔である〕。

Inde est quod ここからである、このことは

Israel dicatur Primogenitus (Exod. iv. 22, 23); イスラエルは最初に生まれた者(長子)と言われた(出エジプト記4:22, 23)。

per “Israelem” intelligitur Verum actu, et per “Jacobum” Verum doctrina, et quia ex hoc solo non aliqua Ecclesia fit, ideo Jacob nominatus est Israel; 「イスラエル」によって活動でも真理が意味される、また「ヤコブ」によって教えの真理が、またこれ〔後者〕だけから〔では〕何らかの教会は生じないので、それゆえ、ヤコブはイスラエルと名づけられた。

in Supremo autem sensu per” Israelem” intelligitur Dominus. けれども、最高の意味の中で「イスラエル」によって主が意味される。

[7] Propter hanc repraesentationem “Primogeniti,” [7] 「最初に生まれた者(長子)」のこの表象のために、

Sanctificabantur Jehovae omnes primogeniti et omnia primogenita (Exod. xiii. 2, 12 cap. xxii. 28, 29). エホバの(ために)最初に生まれたすべての者と最初に生まれたすべてのものは聖別された(出エジプト記13:2, 12、第22章28, 29)。

Propter illam repraesentationem “Primogeniti,”  「最初に生まれた者(長子)」のその表象のために、

Assumebantur Levitae loco omnium Primogenitorum in Ecclesia Israelitica, et dicitur quod sic essent Jehovae (Num. iii. 12, 13, 40-46{1}; cap. xviii. 15-18); イスラエル教会の中ですべての長子に代わってレビ人が取られた(選ばれた)、また言われた、このようにエホバのものになったこと(民数記3:12, 13、第18章40-46、第18章15-18)。

per “Levim” enim significatur verum actu, quod est bonum vitae et ideo posteritati ejus datum est sacerdotium, de qua re in sequentibus. というのは、「レビ」によって活動での真理が意味されるから、それは生活の善である、またそれゆえ、彼の子孫に祭司職が与えられた、それについては続くものの中に。

Propterea etiam, さらにまたこのために、

Primogenito dabatur duplum haereditatis, et vocabatur “Principium roboris” (Deutr. xxi. 15-17). 長子に二倍の相続財産が与えられた、また「力強さの始まり」と呼ばれた(申命記21:15-17)。

[8] Quod “Primogenitum” significet primarium Ecclesiae, est quia in Verbo per Nativitates naturales significantur Nativitates spirituales, et tunc quod primum illas facit apud hominem, intelligitur per “Primogenitum” ejus; [8] 「最初に生まれた者(長子)」が教会の主要な(最初の)ものを意味することは、みことばの中で、自然的な出生(産物)によって霊的な出生(産物)が意味されるからである、またその時、その最初のものが人間のもとに生じる(つくる)、彼の「最初に生まれた者」によって意味される。

non enim prius Ecclesia est apud illum, quam dum Verum doctrinae in Interno homine conceptum in Externo nascitur. というのは、以前に教会は人間のもとにないから、人間の内なるものの中で受胎した教えの真理が外なるののの中に生まれる時よりも。

@1 40-46 pro “46 ad 46″ 注1 「46 ad 46」の代わりに40-46

原典講読『啓示された黙示録』 17(訳文)

(3) 訳文

 17 「死から〔最初に〕生まれた者」は、神的善そのものであることを意味する――

 「死から最初に生まれた者」が何か、ある者にまだ知られていない。また、何を意味するか、古代人により論争された。彼らに、「最初に生まれた者」によって、最初のものと主要なものが意味され、それらから教会のすべてものがあることが知られていた。また多くの者により、教えの真理と信仰であったこと、しかし、わずかな者により、活動での真理と働きであり、それは生活の善であったことが信じられている。これが教会の最初のものと主要なものであることは、またここからほんとうの意味の中で「最初に生まれた者」によって意味されるものであることは〔この後に〕見られる。しかし、最初に、教えの真理と信仰が教会の最初のものと主要なものであること、そのように最初に生まれた者であることを信じている者の見解について言われる。そのことを信じているのは、それが最初に学ばれるから、また教会は真理によって教会であるからである、しかしそれでも真理が生活のものとなる時よりも前に教会ではない。それ以前には、単に理解力の思考と記憶の中にあり、活動での意志の中にない、そして、活動での、すなわち、働きでの真理でないその真理は生きていない。単に枝と葉が繁茂して、実のない木のようである。そして、役立ちへ適用されない知識のようである。また、土台の上に家が建てられ、その中に住む、その土台のようである。これらは時間で最初である、しかし、目的で最初ではない、また最初の目的が主要なものである。なぜなら、最初の目的は家の中に住むことであり、時間で最初のものは土台であるからである。さらにまた、最初の目的は役立ちであり、時間で最初のものは知識である。同じく、木が植えられる時、最初の目的は実である、しかし時間で最初のものは枝と葉である。

 [2] 最初に人間のもとに形成される理解力も同様である、しかし、人間が理解力で見る、という目的のために、〔理解力は〕行なう。そうでなければ、理解力は、よく教える、しかし悪く生きる説教者のようである。

 さらに、真理は人間の内なるものの中で〔種を〕蒔かれ、外なるものの中で根を張る。それゆえ、蒔かれた真理が人間の外なるものの中で根を張らないなら、〔根を張る〕そのことは行動することによって生じる、土の中でなくその上に置かれた木のようになる、しかし、それは太陽の熱が吹きかけられてすぐさま枯れる。〝真理〟を行なった人間は、死後、この根を自分自身にもっている。けれども、それらを信仰だけで知り、認めた人間はもたない。

 さて、古代人からの多くの者は、時間で最初のものであるものを、主要なものである目的で最初のものにしたので、それゆえ、彼らは、これが外観上、最初に生まれた者(長子)である、けれども、実際に〔はそうでは〕ないことを知らないで、最初に生まれた者(長子)が教会の中の教えの真理と信仰を意味することを言った。

 [3] しかし、教えの真理と信仰を主要なものにしたすべての者は断罪された、行動のまた働きのものを、すなわち、生活のものを何も行なわなかったからである、それに真理は内在しない。それゆえ、アダムとエバの最初に生まれた者(長子)であったカインは断罪された。彼によって教えの真理と信仰が意味されることは、『神の摂理』〔原題名『天使の知恵 神的な摂理について』〕の中に見られる(242番)。それゆえ、さらにまた、ヤコブの最初に生まれた者(長子)であったルベンは父により断罪された(創世記49:3, 4)。そして、長子の権利は彼に取り去られた(歴代誌5:1)。ルベンによって霊的な意味の中で教えの真理と信仰が意味されることは、続くものの中で見られる。

  断罪されたので打たれたすべての「エジプトの最初に生まれた者(長子)」によって、霊的な意味で、生活の善から分離した教えの真理と信仰以外のものも意味されない、〔その〕真理は本質的に死んだものである。

 「ダニエル書」と「マタイ福音書」の「ヤギ」によって、生活から分離した信仰の中にいる者以外の他の者も意味されない、その者について『新しいエルサレムの教え 信仰について』の中に見られる(61-68番)。

 生活から分離した信仰の中にいた者が「最後の審判」のころ、退けられ、断罪されたことが、『続 最後の審判について』の中に見られる(16番以降)。

 [4] これらのわずかなものから、教えの真理と信仰は教会の最初に生まれたものでないこと、しかし、活動での真理、すなわち、働き〔であること〕、それは生活の善である。明らかにすることができる。なぜなら、真理が生活のものになる時よりも前に教会は人間のもとになく、またそのとき真理が生活のものになり、その時、それは善であるからである。というのは、理解力の思考と記憶は意志の中に、また活動での意志を通して流入しない、しかし、意志は理解力の思考と記憶の中に流入し、行なうから。また意志から理解力によって発出するものは、愛のものである情愛から理解力のものである思考を通して発出する、またそのすべてのものは善と呼ばれ、そして生活へ入る。それゆえ、主は、「〝真理〟を行なう者は、神の中で〔それを〕行なう」と言われる(ヨハネ3:21)。

 [5] ヨハネは生活の善を、そしてペテロは信仰の真理を表象したので(前の5番に見られる)、それゆえ、ヨハネは主の胸にもたれ、イエスに従った、けれども、ペテロではない(ヨハネ21:18-23)。さらにまた、主はヨハネについて、〔わたしが〕やって来るときまで残る(とどまる)、と言われた(22, 23 節)。今日までもそのようであり、その日は「主の来臨」である。それゆえ、さらにまた、主により、今や、彼らのために生活の善が教えられ、その者は新しいエルサレムであるその方の新しい教会からの者である〔←この「ある(未来)」を直訳ではこれを「あった」と間違えました、訂正します〕。

 要するに、「最初に生まれた者(長子)」は、真理が善から最初に生み出す〔もの〕、そのようにそれは理解力が善から生み出すものである。真理は理解力のものであり、善は意志のものであるからである――この最初のものが、種のようであるので、主要なものであり、それから残りのもの(他のもの)が生まれる。

 [6] 主に関して、その方は「死から最初に生まれた者」である、その方もまたご自分の人間性に関して神的善に結合した真理そのものであり、「それ」から本質的に死んでいるすべての人間が生きるからである。

 同様のものがダビデの書に意味されている――

 

「わたしはその方を最初に生まれた者(長子)にする、地の王よりも高い者にする」(詩篇89:27)。

 

 このことは主の人間性に関して〔である〕。

 ここから、イスラエルは最初に生まれた者(長子)と言われた(出エジプト記4:22, 23)。「イスラエル」によって活動での真理が、「ヤコブ」によって教えの真理が意味され、またこれ〔後者〕だけから〔では〕何らかの教会は生じないので、それゆえ、ヤコブはイスラエルと名づけられた。けれども、最高の意味の中で「イスラエル」によって主が意味される。

 [7] 「最初に生まれた者(長子)」のこの表象のために、

 

 エホバの(ために)、最初に生まれたすべての者と最初に生まれたすべてのものは、聖別された(出エジプト記13:2, 12、第22章28, 29)。

 

「最初に生まれた者(長子)」のその表象のために、

 

 イスラエル教会の中ですべての長子に代わってレビ人が取られ、このようにエホバのものになったことが言われた(民数記3:12, 13、第18章40-46、第18章15-18)。

 

 というのは、「レビ」によって活動での真理が、生活の善が意味され、またそれゆえ、彼の子孫に祭司職が与えられたからである、それについては続くものの中に。

 さらにまたこのために、

 

 長子に二倍の相続財産が与えられ、「力強さの始まり」と呼ばれた(申命記21:15-17)。

 

 [8] 「最初に生まれた者(長子)」が教会の主要なものを意味することは、みことばの中で、自然的な出生(産物)によって霊的な出生(産物)が意味され、またその時、人間のもとに生じるその最初のものが、彼の「最初に生まれた者」によって意味されるからである。というのは、人間の内なるものの中で受胎した教えの真理が外なるののの中に生まれる時よりも前に教会は人間のもとにないからである。

原典講読『啓示された黙示録』 18,19

(1) 原文

18. ” Et Ipse Princeps regum terrae,” significat ex Quo omne verum ex bono in Ecclesia.―Hoc sequitur ex antecedentibus, quia per Testem fidelem significatur Dominus quoad Divinum Verum, et per Primogenitum Ipse quoad Divinum Bonum, ita per “Principem (regum) terrae,” significatur ab Ipso omne Verum ex Bono in Ecclesia; quod hoc per “Principem regum terrae” significetur, est quia per “Reges” in Sensu spirituali Verbi intelliguntur qui in veris ex bono sunt, et abstracte vera ex bono, et per “terram” intelligitur Ecclesia: quod illi ac illa per “reges” et “terram” significentur, videatur infra (n. 20, et n. 285).

 

(2) 直訳

18. ” Et Ipse Princeps regum terrae,” significat ex Quo omne verum ex bono in Ecclesia.― 18 「その方は地の王のたちの君主」は、教会の中の善からのすべての真理はその方からであることを意味する――

Hoc sequitur ex antecedentibus, quia per Testem fidelem significatur Dominus quoad Divinum Verum, et per Primogenitum Ipse quoad Divinum Bonum, ita per “Principem (regum) terrae,” significatur ab Ipso omne Verum ex Bono in Ecclesia; このことは前に述べたことからいえる、忠実な証人によって神的真理に関する主が意味されるからである、また最初に生まれた者によって神的善に関するその方が、そのように「地の(王たちの)君主」によって教会の中のその方からの善からのすべての真理が意味される。

quod hoc per “Principem regum terrae” significetur, est quia per “Reges” in Sensu spirituali Verbi intelliguntur qui in veris ex bono sunt, et abstracte vera ex bono, et per “terram” intelligitur Ecclesia: このことが「地の王のたちの君主」によって意味されることは、「王」によって、みことばの霊的な意味の中で意味されるからである、善からの真理の中にいる者が、また抽象的に善からの真理が、また「地」によって教会が意味される。

quod illi ac illa per “reges” et “terram” significentur, videatur infra (n. 20, et n. 285). それらの者とそれらのものが「王」と「地」によって意味されることは、下に見られる(20番、また285番)。

 

(3) 訳文

 18 「その方は地の王のたちの君主」は、教会の中の善からのすべての真理はその方からであることを意味する――

 このことは前に述べたことからいえる、忠実な証人によって神的真理に関する主が、また最初に生まれた者によって神的善に関するその方が意味され、そのように「地の(王たちの)君主」によって教会の中のその方からの善からのすべての真理が意味されるからである。このことが「地の王のたちの君主」によって意味されることは、「王」によって、みことばの霊的な意味で、善からの真理の中にいる者が、また抽象的に善からの真理が意味され、また「地」によって教会が意味されるからである――それらの者とそれらのものが「王」と「地」によって意味されることは、下に見られる(20番、また285番)。

 

(1) 原文

19. ” Amante nos et lavante nos a peccatis nostris, [in sanguine Suo,] significat qui ex amore et misericordia reformat et regenerat homines per Sua Divina Vera ex Verbo.―Quod “lavare nos a peccatis,” sit purificare a malis, ita reformare et regenerare, patet; nam regeneratio est lavatio spiritualis: quod autem per “sanguinem Suum” non intelligatur passio crucis, ut a multis creditur, sed Divinum Verum procedens ab Ipso, constare potest a multis locis in Verbo, quae omnia hic adducere nimis prolixum foret; adducentur infra (n. 379, 684{1}); interea videantur quae de significatione Sanguinis et Carnis Domini in Sancta Caena, in Nova Hierosolyma et Doctrina ejus Caelesti, Londini Anno 1758 edita (n. 210-222), dicta et demonstrata sunt; et de Lavatione Spirituali, quae est regeneratio (n. 202-209 ibi).

@1 684 pro “654”

 

(2) 直訳

19. ” Amante nos et lavante nos a peccatis nostris, [in sanguine Suo,] significat qui ex amore et misericordia reformat et regenerat homines per Sua Divina Vera ex Verbo.― 19 「私たちを愛し、私たちをその方の血の中で私たちの罪から洗う」は、みことばからのご自分の神的真理によって、愛と慈悲から人間を改心させ、再生させる者を意味する――

Quod “lavare nos a peccatis,” sit purificare a malis, ita reformare et regenerare, patet; 「私たちを罪から洗う」ことが悪からの清め(浄化)であること、そのように改心させる☆ことと再生させる☆こと、明らかである。

☆ 主がなされるので、こうなります。以前にも述べましたが、他人でなく当事者の場合「改心させる」と「改心する」や「再生させる」と「再生する」の違いが、私にはわかりません。ここでも、結果として「改心し、再生すること」と訳すことが可能かと思います。

nam regeneratio est lavatio spiritualis: なぜなら、再生は霊的な洗うこと(洗い)であるからである。

quod autem per “sanguinem Suum” non intelligatur passio crucis, ut a multis creditur, sed Divinum Verum procedens ab Ipso, constare potest a multis locis in Verbo, quae omnia hic adducere nimis prolixum foret;  けれども、「その方の血」によって十字架の受難が意味されないこと、多くの者により信じられているように、しかしその方から発出する神的真理が、みことばの中の多くの箇所から明らかにすることができる、それらのすべてをここに提示することはあまりに長たらしい(退屈な)ものになるだろう。

adducentur infra (n. 379, 684{1}); 下に提示される(379, 684番)。

interea videantur quae de significatione Sanguinis et Carnis Domini in Sancta Caena, in Nova Hierosolyma et Doctrina ejus Caelesti, Londini Anno 1758 edita (n. 210-222), dicta et demonstrata sunt; その間に、見られる、それらは聖餐の中の主の肉と血の意味について、『新エルサレムとその天界の教え』ロンドン1756年版(210-222番)の中で、言われ、また示されている。

et de Lavatione Spirituali, quae est regeneratio (n. 202-209 ibi). また霊的な洗いについて(202-209番、同書☆)。

☆ ibiなら「そこに」の意味ですが、ここはibidemの省略でしょう、すると「同書に」です。

@1 684 pro “654” 注1 「654」の代わりに684

 

(3) 訳文

 19 「私たちを愛し、私たちをその方の血の中で私たちの罪から洗う」は、みことばからのご自分の神的真理によって、愛と慈悲から人間を改心させ、再生させる者を意味する――

 「私たちを罪から洗う」ことが悪からの清めであること、そのように改心させ再生させることは明らかである。なぜなら、再生は霊的な洗いであるからである。けれども、「その方の血」によって、多くの者により信じられているように、十字架の受難が意味されず、その方から発出する神的真理が意味されることは、みことばの中の多くの箇所から明らかにすることができるが、それらのすべてをここに提示することはあまりに長たらしいものになるだろう。〔ここでなく〕下で提示される(379, 684番)。その間に、それらが『新エルサレムとその天界の教え』ロンドン1756年版の中で、聖餐の中の主の肉と血の意味について (210-222番)、また霊的な洗いについて(同書、202-209番)言われ、示されているのが見られる。