原典講読『真のキリスト教』505

(1) 原文
505. Tertium Memorabile:
 
Quondam audivi stridorem sicut duorum lapidum molarium collidentium inter se. Accessi ad sonum, et evanescebat.
Et vidi angustam portam tendentem oblique deorsum ad quandam domum lacunatam, in qua erant plures camerae, in quibus cellulae, in quarum unaquavis sedebant duo, qui ex Verbo colligebant confirmantia pro justificatione per solam fidem: unus colligebat, et alter scribebat, et hoc alternis.
Accessi ad unam cellulam, quae prope ostium erat, et quaesivi, "Quid vos colligitis et scribitis?"
Dicebant, "De Actu Justificationis seu de Fide actu, quae est ipsa Fides justifica ns, vivificens et salvans; et caput doctrinarum ecclesiae in nostro Christianismo."
Et tunc dixi illi, "Dic mihi aliquod signum illius actus, quando fides illa in cor ac in animam hominis infertur."
Respondit, "Signum actus illius est in momento, cum homo percitus dolore quod damnatus sit, et cum in contritione illa est, cogitat de Christo, quod damnationem legis abstulerit, et hoc meritum Ipsius cum fiducia apprehendit, et cum hoc in cogitatione adit Deum Patrem et orat."
[2.] Tunc dixi, "Fit ita actus, et est hoc momentum:" et quaesivi, "Quomodo comprehendam, quod dicitur de hoc actu, quod ad illum non concurrat aliquid hominis, plus quam [1]concurreret, si foret stipes aut lapis, et quod homo quoad illum actum nihil possit inchoare, velle, intelligere, cogitare, operari, cooperari, se applicare et accommodare; dic mihi, quomodo hoc cohaeret cum dictis tuis, quod actus tunc incidat, cum homo cogitat de jure legis, de damnatione ejus a Christo sublata, de fiducia in qua apprehendit id Ipsius meritum, et in cogitatione de hoc adit Deum Patrem et orat; fiuntne omnia illa ab homine?"
Sed dixit, "Non fiunt active ab homine sed passive."
[3.] Et respondi, "Quomodo potest quis cogitare, fiduciam habere, et orare passive. Aufer homini activum et cooperativum tunc, annon etiam aufers receptivum, ita omne, et cum omni ipsum actum? Quid tunc fit tuus actus, nisi pure ideale, quod vocatur `ens rationis'? Spero, quod non credas cum quibusdam talem actum dari solum apud praedestinatos, qui nihil quicquam de infusione fidei apud se sciunt; hi possunt ludere talis, et per id inquirere, num eis fides infusa sit vel non. Quare, mi amice, crede quod homo quoad fidem et charitatem operetur ex se a Domino, et quod absque hac operatione tuus actus fidei, quem vocasti caput doctrinarum ecclesiae in Christianismo, non sit nisi quam statua uxor Loti, tinniens ex mero sale stricta penna scribae, aut ungue digiti ejus (Luc. [2]xvii. 32). Hoc dixi, quia facitis vosmet ipsos quoad actum illum similes status.
Cum haec dixi, sumpsit lychnuchum vi manus conjecturis in faciem meam, et subito tunc exstincto lychno conjecit in frontem sodalis; et abivi ridens.
 
   @1 concurreret pro “concurret” @2 xvii. (cum exemplo Auctoris,) pro “xvi.”
 
(2) 直訳
505. Tertium Memorabile:― 第三のメモラビリア――
 
Quondam audivi stridorem sicut duorum lapidum molarium collidentium inter se. かつて私は二つのひき臼の石が互いに衝突するようなきしむ音を聞いた。
Accessi ad sonum, et evanescebat. 私は音へ近づいた、すると〔音は〕消えた。
Et vidi angustam portam tendentem oblique deorsum ad quandam domum lacunatam, in qua erant plures camerae, in quibus cellulae, in quarum unaquavis sedebant duo, qui ex Verbo colligebant confirmantia pro justificatione per solam fidem: また私は狭い入り口を見た、ある丸天井の家へ下方へ斜めに伸びている、その中に多くの部屋があった、それらの中に小部屋が、それらのそれぞれの中に二人が座っていた、その者はみことばから、信仰のみによる義認のための確認するものを集めていた。
unus colligebat, et alter scribebat, et hoc alternis. 一人が集めた、またもう一人が書いた、またこれを交替で。
Accessi ad unam cellulam, quae prope ostium erat, et quaesivi, "Quid vos colligitis et scribitis?" 私は一つの(ある)小部屋へ近づいた、それは入り口の近くにあった、また私は質問した、「何をあなたがたは集め、また書いているのか?」
Dicebant, "De Actu Justificationis seu de Fide actu, quae est ipsa Fides justifica ns, vivificens et salvans; 彼らは言った、「義認の活動すなわち信仰の活動について、それは義認する☆また救う信仰そのものである。
ここにミスプリがあります。
et caput doctrinarum ecclesiae in nostro Christianismo." また私たちのキリスト教世界(国)の中の教会の教えの頭(頂点)〔である〕」。
Et tunc dixi illi, "Dic mihi aliquod signum illius actus, quando fides illa in cor ac in animam hominis infertur." またその時、私は彼に言った、「私に言え、その活動の何らかのしるしを、その信仰が人間の心の中に、そして霊魂の中にもたらされる時の」。
Respondit, "Signum actus illius est in momento, cum homo percitus dolore quod damnatus sit, et cum in contritione illa est, cogitat de Christo, quod damnationem legis abstulerit, et hoc meritum Ipsius cum fiducia apprehendit, et cum hoc in cogitatione adit Deum Patrem et orat." 彼は答えた、「その活動のしるしは瞬間の中にある、苦痛にかきたてられた人間に、断罪されていること、またその痛悔の中にいるとき、キリストについて考える、律法の断罪を取り去った(aufero)こと、またその方のこの功績を信頼とともに感知する、またこれを思考の中で父なる神に近づく、また祈る」。
[2.] Tunc dixi, "Fit ita actus, et est hoc momentum:" [2] その時、私は言った、「そのように活動が生じる(行なわれる)、またこれが瞬間である――」
et quaesivi, "Quomodo comprehendam, quod dicitur de hoc actu, quod ad illum non concurrat aliquid hominis, plus quam [1]concurreret, si foret stipes aut lapis, et quod homo quoad illum actum nihil possit inchoare, velle, intelligere, cogitare, operari, cooperari, se applicare et accommodare; また私は質問した、「どのように私は把握(理解)するのか、この活動について言われることを、それらに人間の何らかのものが協力しないこと、さらに(なお)協力しようと〔しない〕、もし幹(切り株)または石であったなら、また人間がその活動に関して何も始めることができないこと、意志すること、理解すること、考えること、働くこと、協力すること、自分自身を適合させること、また調節すること。
dic mihi, quomodo hoc cohaeret cum dictis tuis, quod actus tunc incidat, cum homo cogitat de jure legis, de damnatione ejus a Christo sublata, de fiducia in qua apprehendit id Ipsius meritum, et in cogitatione de hoc adit Deum Patrem et orat; 私に言え、どのようにこのことはあなたの言うことに結合する(関連する)、活動がその時、起こること、人間が律法の権利(力)について考える時、キリストにより取り上げられた(tollo)彼の断罪について、信頼について、その中にそれを感知する、その方の功績を、また思考の中でこれについて、父なる神へ近づくまた祈る。
fiuntne omnia illa ab homine?" そのすべてのものが人間から生じる(行なわれる)のか?」
Sed dixit, "Non fiunt active ab homine sed passive." しかし、彼は言った、「人間から能動的に生じ(行なわれ)ない、しかし、受動的に」。
[3.] Et respondi, "Quomodo potest quis cogitare, fiduciam habere, et orare passive. [3] また、私は答えた、「どのようにだれかが考えることができるのか、信頼を持つこと、また受動的に祈ること。
Aufer homini activum et cooperativum tunc, annon etiam aufers receptivum, ita omne, et cum omni ipsum actum? 人間に能動的なものと協働的なものを取り去れ、その時、あなたは容器もまた取り去るのではないのか、そのようにすべてのものを、また活動そのものすべてのものとともに?
Quid tunc fit tuus actus, nisi pure ideale, quod vocatur `ens rationis'? 何がその時、あなたの活動は生じる(行なわれる)のか、純粋な観念的なものでないなら、それは「想像の所産」と呼ばれる?
Spero, quod non credas cum quibusdam talem actum dari solum apud praedestinatos, qui nihil quicquam de infusione fidei apud se sciunt; 私は期待する(願う)、あなたがある者の場合(であることを)信じないこと、このような活動が予定のもとでのみ与えられること、その者は自分のもとの信仰の注ぎ込みについて決して何も知らない。
hi possunt ludere talis, et per id inquirere, num eis fides infusa sit vel non. これらの者はこのようなものを遊ぶことができる、またそれによって質問すること、彼らに信仰が注ぎ込まれたかあるいはないか。
Quare, mi amice, crede quod homo quoad fidem et charitatem operetur ex se a Domino, et quod absque hac operatione tuus actus fidei, quem vocasti caput doctrinarum ecclesiae in Christianismo, non sit nisi quam statua uxor Loti, tinniens ex mero sale stricta penna scribae, aut ungue digiti ejus (Luc. [2]xvii. 32). それゆえ、私の友よ、信じよ、人間は信仰と仁愛に関して主により自分自身から働くこと、またこの働きなしにあなたの信仰の活動は、それを()キリスト教世界(国)の中の教会の教えの頭(頂点)と呼ばれる、ロトの妻の像以外でないならない、単なる塩から鳴り響く、筆記者の細いペンで〔ひっかく〕あるいは彼の指で(ルカ17:32)。
Hoc dixi, quia facitis vosmet ipsos quoad actum illum similes status. " このことを私は言った、あなたがた自身そのものをその活動に関して彫像と似たものにしているからである」。
Cum haec dixi, sumpsit lychnuchum vi manus conjecturis in faciem meam, et subito tunc exstincto lychno conjecit in frontem sodalis; これらを私が言ったとき、彼は手の力で(力づくで)台を持った、私の顔の中に投げつけるために、また急に、その時、明りが消えて、仲間の額の中に投げつけた。
et abivi ridens. また私は立ち去った、笑って。
 
@1 concurreret pro “concurret” 注1 concurret」の代わりにconcurreret
@2 xvii. (cum exemplo Auctoris,) pro “xvi.” 注2 xvi.」の代わりにxvii. (著者の写し(本))
 
(3) 訳文
505. 第三のメモラビリア――
 
 かつて私は二つのひき臼の石が互いに衝突するようなきしむ音を聞いた。
 私は音へ近づいた、すると〔音は〕消えた。
 また私は、ある丸天井の家へと下方へ斜めに伸びている狭い入り口を見た、その中に多くの部屋が、それらの中に小部屋があった、それらのそれぞれの中に二人が座っていて、その者はみことばから、信仰のみによる義認のための確認するものを集めていた――一人が集め、もう一人が書き、またこれを交替で。
 私は入り口の近くにあった一つの小部屋へ近づき、質問した、「何をあなたがたは集め、また書いているのか?」
 彼らは言った、「義認の活動すなわち信仰の活動について、それは義認し、救う信仰そのものである。また私たちのキリスト教の中の教会の教えの頂点〔である〕」。
 またその時、私は彼に言った、「私に、その信仰が人間の心の中に、そして霊魂の中にもたらされる時のその活動の何らかのしるしを言え」。
 彼は答えた、「その活動のしるしは、断罪されている苦痛にかきたてられた、またその痛悔の中にいるときの人間に、キリストについて、律法の断罪を取り去ったことを考え、またその方のこの功績を信頼とともに感知する、またこれを思考の中で父なる神に近づき、祈る瞬間の中にある」。
 [2] その時、私は言った、「そのように活動が行なわれ、またこれが瞬間である――」、それで私は質問した、「私はこの活動について言われることをどのように把握するのか〔=したらよいのか〕、それらに人間の何らかのものが協力しないこと、さらになお協力しようともしないこと、もし幹(切り株)または石であったなら、人間がその活動に関して何も始め、意志し、理解す、考え、働き、協力し、自分自身を適合させ、また調節させることができないことである。私に言え、どのようにこのことは、あなたの言うことに結合するのか、活動が、人間が律法のについて考える時、キリストにより取り上げられた彼の断罪について、信頼について、その中でそれを、その方の功績を感知し、また思考の中でこれについて、父なる神へ近づくまた祈るその時、起こることである。そのすべてのものが人間から行なわれるのか?」
 しかし、彼は言った、「人間から能動的に行なわれない、しかし、受動的に〔である〕」。
 [3] また、私は答えた、「だれかが信頼を持つこと、また受動的に祈ることを、どのように考えることができるのか。
 人間に能動的なものと協働的なものを取り去れ、その時、あなたは容器もまた、そのようにすべてのものを、また活動そのものすべてのものとともに取り去るのではないのか?
 何がその時、あなたの活動は、「想像の所産」と呼ばれる純粋な観念的なものでないなら、行なわれるのか?
 私は期待する(願う)、あなたがこのような活動が予定のもとでのみ与えられることを信じない者であることを、その者は自分のもとの信仰の注ぎ込みについて決して何も知らない。これらの者は、彼らに信仰が注ぎ込まれたかあるいはないか、このようなものを〔サイコロで〕遊ぶこと、またそれによって問うことができる。
 それゆえ、私の友よ、人間は信仰と仁愛に関して主により自分自身から働くことを信じよ、またこの働きなしにあなたの信仰の活動は、それはキリスト教の中の教会の教えの頂点と呼ばれるが、、筆記者の細いペンであるいは彼の指で〔ひっかくとき〕鳴り響く、単なる塩からのロトの妻の像でしかない(ルカ17:32)。
 このことを私は言った、あなたがた自身そのものをその活動に関して彫像と似たものにしているからである」。
 これらを私が言ったとき、彼は手で力まかせに台を持った、私の顔に投げつけるために、また急に、その時、明りが消えて、仲間の額に投げつけた。私は笑って、立ち去った。

コメントを残す