原典講読『真のキリスト教』515

(1) 原文
515. Tertium momentum, quod expendendum, est, Num contritio illa absque paenitentia detur.In mundo spirituali quaesivi multos qui fidem imputativam meriti Christi apud se confirmaverunt, num aliquam contritionem habuerint, et responderunt, "Quid contritio, cum a pueritia pro certo credidimus quod Christus passione sua omnia peccata illorum sustulerit? Cum hac fide non quadrat contritio; contritio enim est se conjicere in infernum, et conscientiam cruciare, cum tamen sciunt, quod redempti sint, et sic exempti inferno, et inde indemnes." His addiderunt, quod statutum contritionis non sit nisi figmentum, quod loco paenitentiae, quod toties in Verbo memoratur, et quoque injungitur, acceptatum est; quod forsitan sit aliqua emotio mentis apud simplices qui non sciunt nisi parum de Evangelio, quando de cruciatibus in inferno audiunt aut cogitant. Et dixerunt quod consolatio Evangelii, illis a prima adolescentia impressa, amoverit contritionem ita ut corde riserint ad illam, cum nominabatur; et quod infernum non potuerit illis terrorem incutere plus quam potest ignis Vesuvii et Aetnae illis qui Warsoviae et Viennae habitant; nec plus quam basilisci et echidnae in desertis Arabiae, aut tigrides et leones in silvis Tartariae, illis qui in urbe aliqua Europae in tuto, tranquillo et quieto sunt: et quod ira Dei non plus terruerit et contriverit illos, quam potest ira regis Persiae illos qui in Pennsylvania sunt. Ex his, et quoque ex rationibus deductis ex traditionibus illorum, confirmatus sum, quod contritio, nisi sit paenitentia, qualis describitur in sequentibus, non sit aliud quam ludicrum phantasiae. Quod Reformati loco paenitentiae assumpserint contritionem, fuit etiam causa, ut a Romano-Catholicis, qui paenitentiam, et simul charitatem, urgent, divellerentur, et postquam confirmaverunt justificationem per solam fidem, allegarunt rationem, quod per paenitentiam sicut per charitatem, aliquid hominis quod sapit meritum, in fidem suam intraret, et denigraret illam.
 
(2) 直訳
515. Tertium momentum, quod expendendum, est, Num contritio illa absque paenitentia detur.― 第三の小項目は、それは考量しなければならない、~である、その痛悔(悔恨)は悔い改めなしに存在するか――
In mundo spirituali quaesivi multos qui fidem imputativam meriti Christi apud se confirmaverunt, num aliquam contritionem habuerint, et responderunt, "Quid contritio, cum a pueritia pro certo credidimus quod Christus passione sua omnia peccata illorum sustulerit? 霊界の中で、私は多くの者に質問した、その者は自分のもとにキリストの功績の転嫁の信仰を確信した、何らかの痛悔(悔恨)を抱いたか、また彼らは答えた、「何が痛悔(悔恨)か? 少年期から、確かな事実として私たちは信じているとき、キリストがご自分の受難で彼らの罪を取り去った(tollo)ことを。
Cum hac fide non quadrat contritio; ここに、信仰は痛悔(悔恨)と適合しない。
contritio enim est se conjicere in infernum, et conscientiam cruciare, cum tamen sciunt, quod redempti sint, et sic exempti inferno, et inde indemnes." というのは、痛悔(悔恨)は自分自身を地獄の中へ投げ込むことであるから、また良心を苦しめること、そのときそれでも知っている、あながわれたこと、またこのように地獄を連れ出された(eximo)こと、またここから(罪を)免れている(断罪されない)」。
His addiderunt, quod statutum contritionis non sit nisi figmentum, quod loco paenitentiae, quod toties in Verbo memoratur, et quoque injungitur, acceptatum est; これらに言い足した、痛悔(悔恨)の状態は作り事(虚構)でないならないこと、悔い改めの代わりのもの、それは、みことばの中にこんなにもしばしば記録されている、そしてまた強いられている、受け入れられている。
quod forsitan sit aliqua emotio mentis apud simplices qui non sciunt nisi parum de Evangelio, quando de cruciatibus in inferno audiunt aut cogitant. おそらく、単純な者のもとの心の何らかの興奮であること、その者は福音についてわずかなものでないなら知らない、地獄の中の責め苦について聞くまたは考えた時。
Et dixerunt quod consolatio Evangelii, illis a prima adolescentia impressa, amoverit contritionem ita ut corde riserint ad illam, cum nominabatur; また、彼らは言った、福音の慰めは、彼らに青年期の最初から刻みつけられた、痛悔(悔恨)を取り去った、そのように心でのように笑った、それらに向けて、~のことを言われたとき。
et quod infernum non potuerit illis terrorem incutere plus quam potest ignis Vesuvii et Aetnae illis qui Warsoviae et Viennae habitant; また、地獄は彼らに恐怖をひき起こすことができないこと、ヴェスヴィオス山やエトナ山の火が彼らにできるよりもさらに、その者はヴァルシャヴァ(ワルシャワ)やヴィーンに住む。
nec plus quam basilisci et echidnae in desertis Arabiae, aut tigrides et leones in silvis Tartariae, illis qui in urbe aliqua Europae in tuto, tranquillo et quieto sunt: アラビアの砂漠の中のバジリスクやマムシよりもさらにない、またはタタールの森の中のトラやライオン、彼らに、その者はヨーロッパの何らかの都の中に、安全に、静穏と平静の中にいる――
et quod ira Dei non plus terruerit et contriverit illos, quam potest ira regis Persiae illos qui in Pennsylvania sunt. また、神の怒りが彼らをさらに怖がらせない、また押しつぶす(conterno)、ペルシアの王の怒りが彼らをできるよりも、その者はペンシルヴェニアにいる。
Ex his, et quoque ex rationibus deductis ex traditionibus illorum, confirmatus sum, quod contritio, nisi sit paenitentia, qualis describitur in sequentibus, non sit aliud quam ludicrum phantasiae. これらから、また彼らの伝承から導き出された論証(論拠)からもまた、私は確信された、痛悔(悔恨)は悔い改めがないなら、続くものの中で述べられているような、何らかのものでないこと、ばかばかしい(不合理な)幻想以外の。
Quod Reformati loco paenitentiae assumpserint contritionem, fuit etiam causa, ut a Romano-Catholicis, qui paenitentiam, et simul charitatem, urgent, divellerentur, et postquam confirmaverunt justificationem per solam fidem, allegarunt rationem, quod per paenitentiam sicut per charitatem, aliquid hominis quod sapit meritum, in fidem suam intraret, et denigraret illam. 改革派教会の者が、悔い改めの代わりに痛悔(悔恨)を採用した(導入した)ことは、さらにまた理由があった、ローマカトリック教徒により、その者は悔い改めを、また同時に仁愛を、勧めたために、引き離した、またその後、信仰のみによる義認を確信した、論証(論拠)を引証(引用)した、仁愛によってのように悔い改めによって、人間に〔属する〕何らかのものが、功績を味がする(~のところがある)、その信仰の中に入って、それ〔信仰〕をよごす。
 
(3) 訳文
515. 考量しなければならない第三の小項目は、その痛悔(悔恨)は悔い改めなしに存在するかである――
 霊界の中で、自分のもとにキリストの功績の転嫁の信仰を確信した多くの者に私は、何らかの痛悔(悔恨)を抱いたか質問した、また彼らは答えた、「少年期から、確かな事実として、キリストがご自分の受難で彼らの罪を取り去ったことを私たちが信じているとき、痛悔(悔恨)とは何か? ここに、信仰は痛悔(悔恨)と適合しない。というのは、痛悔(悔恨)は自分自身を地獄の中へ投げ込むこと、また良心を苦しめることであるから、そのときそれでも、あながわれたこと、またこのように地獄を連れ出され、ここから(罪を)免れていることを知っている」。
 これらに言い足した、痛悔(悔恨)の状態は、作り事でしかないこと、みことばの中にこんなにもしばしば記録され、そしてまた強いられ、受け入れられている悔い改めの代わりのものである。おそらく、単純な者のもとの心の何らかの興奮であること、その者は福音について地獄の中の責め苦について聞くかまたは考えた時、わずかなものしか知らない。
 また、彼らは言った、自分たちに青年期の最初から刻みつけられた福音の慰めは、痛悔(悔恨)を取り去った、〔それで〕それらのことを言われたとき、心で笑った。また、地獄は彼らに恐怖をひき起こすことができないこと、ヴェスヴィオス山やエトナ山の火がヴァルシャヴァ(ワルシャワ)やヴィーンに住む者にできるよりもさらに。アラビアの砂漠の中のバジリスクやマムシ、またはタタールの森の中のトラやライオンよりもさらにない、ヨーロッパの何らかの都の中に、安全に、静穏と平静の中にいる者に――また、神の怒りが彼らをさらに怖がらせないし、押しつぶさない、ペルシアの王の怒りがペンシルヴェニアにいる者にできるよりも。
 これらから、また彼らの伝承から導き出された論証からもまた、私は、痛悔(悔恨)が続くものの中で述べられているような悔い改めがないなら、不合理な幻想以外の何ものでもないことを確信した。
 改革派教会の者が、悔い改めの代わりに痛悔(悔恨)を導入したことには、さらにまた理由があった、ローマカトリック教徒により、悔い改めが、また同時に仁愛が勧められたために、引き離し、またその後、仁愛によるかのように悔い改めによって、功績の味がする人間に〔属する〕何らかのものが、その信仰の中に入って、それ〔信仰〕をよごすといった論証を引用して、信仰のみによる義認を確信した〔ことである〕。