原典講読『主について』 22,23

 

(1) 原文


22.  Qui novit quid apud Dominum “Filius
Dei” significat, et quid apud Ipsum “Filius hominis,” ille plura
arcana Verbi videre potest; nam Dominus nunc Se vocat “Filium,” nunc
“Filium Dei,” nunc “Filium hominis,” ubivis secundum rem de
qua agitur. Cum agitur de Divinitate Ipsius, de Uno cum Patre, de Divina
Potestate, de Fide in Ipsum, de Vita ab Ipso, tunc vocat Se “Filium”
et “Filium Dei” (ut Joh. v.
17-26, et alibi). Ubi autem agitur de Passione, de Judicio, de Adventu, et in
genere de Redemptione, Salvatione, Reformatione, Regeneratione, tunc vocat Se
“Filium hominis:” causa est, quia Ipse quoad Verbum tunc
intelligitur. Dominus variis nominibus insignitur in Verbo Veteris Testamenti;
nominatur ibi “Jehovah,” “Jah,” ” Dominus,”
“Deus,” “Dominus Jehovih,” “Jehovah Zebaoth,”
“Deus Israelis,” “Sanctus Israelis,” “Fortis
Jacobi,” “Schaddai,” “Petra,” tum “Creator,”
“Formator,” “Salvator,” “Redemptor,” ubivis
secundum rem de qua agitur: in Verbo Novi Testamenti similiter; ubi nominatur
“Jesus,” “Christus,” “Dominus,” “Deus,”
“Filius Dei,” “Filius” “Propheta,”
“Agnus,” et quoque aliter, etiam ubivis secundum rem de qua ibi
agitur.


 


(2) 直訳


22.  Qui novit quid apud Dominum
“Filius Dei” significat, et quid apud Ipsum “Filius
hominis,” ille plura arcana Verbi videre potest;
 主のもとにある何が「神の子」を意味するか知った(知る)は、またその方のもとにある何が「人の子」〔を意味する〕か、彼はみことばの多くの秘義を見ることができる。


nam Dominus nunc Se vocat “Filium,” nunc “Filium
Dei,” nunc “Filium hominis,” ubivis secundum rem de qua agitur.
 なぜなら、主は時にはご自分を「子」と呼ぶから、時には「神の子」、(また)時には「人の子」、どこでも、扱われているそれらについての事柄にしたがって。


Cum agitur de Divinitate Ipsius, de Uno cum Patre, de Divina Potestate,
de Fide in Ipsum, de Vita ab Ipso, tunc vocat Se “Filium” et
“Filium Dei” (ut Joh. v.
17-26, et alibi).
 その方の神性について扱われているとき、父と一つ〔であること〕について、神的な力について、その方への信仰について、その方からのいのちについて、その時、ご自分を「子」また「神の子」と呼ぶ(例えば、ヨハネ5:17-26、また他の箇所に)


Ubi autem agitur de Passione, de Judicio, de Adventu, et in genere de
Redemptione, Salvatione, Reformatione, Regeneratione, tunc vocat Se
“Filium hominis:”
 けれども、そこに受難について扱われている、審判について、来臨について、また全般的に贖いについて、救い、改心、再生、その時、ご自分を「人の子」と呼ぶ。


causa est, quia Ipse quoad Verbum tunc intelligitur. 理由である、その時、みことばに関するその方が意味されるからである。


Dominus variis nominibus insignitur in Verbo Veteris Testamenti; 主はいろいろな名前で古い契約のみことばの中で装飾されている。


nominatur ibi “Jehovah,” “Jah,” ” Dominus,”
“Deus,” “Dominus Jehovih,” “Jehovah Zebaoth,”
“Deus Israelis,” “Sanctus Israelis,” “Fortis
Jacobi,” “Schaddai,” “Petra,” tum “Creator,”
“Formator,” “Salvator,” “Redemptor,” ubivis
secundum rem de qua agitur:
 そこに名前を挙げられている、「エホバ」、「ヤー」、「主」、「主エホビ」、「万軍の主」、「イスラエルの神」、「イスラエルの聖なる者」、「ヤコブの力ある者」、「シャダイ(全能者)」、「岩」なおまた「創造者」、「形成者」、「救い主」、「贖い主」、どこでも、扱われているそれらについての事柄にしたがって。


in Verbo Novi Testamenti similiter; 新しい契約のみことば中で同様に。


ubi nominatur “Jesus,” “Christus,”
“Dominus,” “Deus,” “Filius Dei,”
“Filius” “Propheta,” “Agnus,” et quoque aliter,
etiam ubivis secundum rem de qua ibi agitur.
 そこに名前を挙げられている、「イエス」、「キリスト」、「神」、「神の子、「子」「預言者」、「小羊」、そしてまた異なって、どこでもまた、そこに扱われているそれらについての事柄にしたがって。


 


(3) 訳文


22.  主にある「神の子」が何を、また「人の子」が何を意味するか知る者は、みことばの多くの秘義を見ることができる。なぜなら、主は、扱われている事柄にしたがってどこでも、時にはご自分を「子」、時には「神の子」、また時には「人の子」と呼ぶからである。


 その方の神性、父と一つ〔であること〕、神的な力、その方への信仰、その方からのいのちについて扱われている時、ご自分を「子」また「神の子」と呼ぶ(例えば、ヨハネ5:17-26、また他の箇所に)


 けれども、そこに受難、審判、来臨、また全般的に贖い、救い、改心、再生について扱われている時、ご自分を「人の子」と呼ぶ。その理由は、その時、みことばに関するその方が意味されるからである。


 旧約聖書の中で、主はいろいろな名前で称されている。そこに、どこでも扱われている事柄にしたがって「エホバ」、「ヤー」、「主」、「主エホビ」、「万軍の主」、「イスラエルの神」、「イスラエルの聖なる者」、「ヤコブの力ある者」、「シャダイ(全能者)」、「岩」なおまた「創造者」、「形成者」、「救い主」、「贖い主」の名前が挙げられている。


 新約聖書の中でも同様に、そこに、扱われている事柄にしたがって、「イエス」、「キリスト」、「神」、「神の子、「子」「預言者」、「小羊」、そしてまた異なって、どこでもまた名前を挙げられている。


 


(1) 原文


23.  Ex quo Dominus vocatur “Filius Dei,”
hactenus dictum est; nunc ex quo Dominus vocatur “Filius hominis,”
dicetur. Vocatur “Filius hominis,” ubi agitur de passione, de
judicio, de adventu, et in genere ubi de redemptione, salvatione, reformatione et
regeneratione. Causa est, quia “Filius hominis” est Dominus quoad
Verbum; ac Ipse ut Verbum passus est, judicat, venit in mundum, redimit,
salvat, reformat et regenerat. Quod ita sit, ex nunc sequentibus constare
potest.


 


(2) 直訳


23.  Ex quo Dominus vocatur
“Filius Dei,” hactenus dictum est;
 どこから、主が「神の子」と呼ばれるか、これまで言われた。


nunc ex quo Dominus vocatur “Filius hominis,” dicetur. 今や、どこから主が「人の子」と呼ばれるか、言われる。


Vocatur “Filius hominis,” ubi agitur de passione, de judicio,
de adventu, et in genere ubi de redemptione, salvatione, reformatione et
regeneratione.
 「人の子」と呼ばれる、そこに受難について扱われている、審判について、来臨について、また全般的に、そこに贖い、救い、改心と再生。


Causa est, quia “Filius hominis” est Dominus quoad Verbum; 理由である、「人の子」がみことばに関する主であるからである。


ac Ipse ut Verbum passus est, judicat, venit in mundum, redimit, salvat,
reformat et regenerat.
 そして、その方は、みことばとして苦しめられる、審判する、世にやって来る、贖う、救う、改心させる、また再生させる。


Quod ita sit, ex nunc sequentibus constare potest. そのようであることは、今や、続くものから明らかにすることができる。


 


(3) 訳文


23.  どこから、主が「神の子」と呼ばれるか、これまで言われた。今や、どこから主が「人の子」と呼ばれるか、言われる。


 受難、審判、来臨について、また全般的に、贖い、救い、改心と再生についてそこに扱われているとき「人の子」と呼ばれる。その理由は、「人の子」がみことばに関する主であり、そして、その方は、みことばとして苦しめられ、審判し、世にやって来、贖い、救い、改心させ、また再生させるからである。


 そのようであることは、今や、続くものから明らかにすることができる。

コメントを残す