原典講読『真のキリスト教』490

(1) 原文
490. Quod omne quod Deus creavit, fuerit bonum, patet a primo capite Geneseos, ubi dicitur (vers. 10, 12, 18, 21, 25), "[1]Vidit Deus quod bonum esset;" et tandem (vers. 31), "Vidit Deus omne quod fecit, et ecce bonum valde;" et quoque a primaevo statu hominis in paradiso. At quod malum ortum sit ab homine, patet a statu Adami secundum seu post lapsum, quod ex paradiso expulsus sit. Ex his patet, quod nisi liberum arbitrium in spiritualibus homini datum fuisset, ipse Deus causa mali fuisset, et non homo, et sic quod Deus creavisset et bonum et malum; quod etiam malum, nefandum est cogitare. Quod Deus non creaverit malum, quia liberum arbitrium in spiritualibus homini indiderat, et quod nusquam inspiret ei aliquod malum, est quia est ipsum Bonum, et in hoc Deus omni praesens est, ac continue impellit et flagitat ut recipiatur; et quod si non recipitur, usque non recedat; nam si recederet, homo in instanti moreretur, immo dilaberetur in non ens; nam vita homini, ac subsistentia omnium ex quibus consistit, a Deo est. Quod Deus non creaverit malum, sed quod homo illud intulerit, est causa, quia homo vertit bonum, quod a Deo continue influit, in malum, per quod se avertat a Deo, et se convertat ad semet; quod cum fit, remanet jucundum boni, et hoc tunc fit jucundum mali; nam absque remanente jucundo tanquam simili, homo non viveret, nam jucundum facit vitam amoris ejus. Sed usque jucunda illa sunt sibi e diametro opposita; verum hoc nescit homo, quamdiu in mundo vivit; at post mortem id sciturus est, et quoque manifeste percepturus; nam tunc jucundum amoris boni vertitur in beatum caeleste, at jucundum amoris mali in dirum infernale. Ex allatis constat, quod omnis homo praedestinatus sit ad caelum, et nullus ad infernum, sed quod homo se ipsum addicat inferno per abusum liberi sui arbitrii in spiritualibus, ex quo amplectitur talia quae ex inferno exhalant; nam, ut supra dictum est, omnis homo tenetur in meditullio inter caelum et infernum, ut sit in aequilibrio inter bonum et malum, et inde in libero arbitrio in spiritualibus.
 
   @1 Vidit pro “Videt”
 
(2) 直訳
490. Quod omne quod Deus creavit, fuerit bonum, patet a primo capite Geneseos, ubi dicitur (vers. 10, 12, 18, 21, 25), "[1]Vidit Deus quod bonum esset;" すべてのものは、それを神が創造した、善いものであったことは「創世記」の最初の章から明らかである、そこに言われている(10, 12, 18, 21, 25)、「神は善いものであったことを見た」。
et tandem (vers. 31), "Vidit Deus omne quod fecit, et ecce bonum valde;" また最後に(31)、「神は造ったすべてのものを見た、また、見よ、非常に善いもの〔であった〕」。
et quoque a primaevo statu hominis in paradiso. そしてまた、楽園の中の人間の初期の状態から。
At quod malum ortum sit ab homine, patet a statu Adami secundum seu post lapsum, quod ex paradiso expulsus sit. しかし、悪が人間から起こったことは、アダムの状態から明らかである、したがって(第二の)☆すなわち、堕落後の、楽園から追放されたこと。
ここは原文どおり読めば「堕落にしたがって、すなわち、堕落後のアダムの状態から・・・」となりますが、私が尊敬するジョン・チャドウィックの英訳書には「第二の状態、すなわち、堕落後の・・・」とあります。そこの脚注には「secundumsecundoと読む」とあります。このほうが、よく意味が通じるし、文章からも自然なので(すなわち、secundem seu postと前置詞を二つ並べるのは異常です)、私もこれに賛成します(スヴェーデンボリの書き損じの可能性が大きい)
Ex his patet, quod nisi liberum arbitrium in spiritualibus homini datum fuisset, ipse Deus causa mali fuisset, et non homo, et sic quod Deus creavisset et bonum et malum; これらから明らかである、霊的なものの中で選択の自由が人間に与えられていなかったなら、神ご自身が悪の原因であったこと、また人間でない、またこのように神が善と悪を創造したこと。
quod etiam malum, nefandum est cogitare. そしてまた悪〔を創造したと〕考えることはおそるべきことである。
Quod Deus non creaverit malum, quia liberum arbitrium in spiritualibus homini indiderat, et quod nusquam inspiret ei aliquod malum, est quia est ipsum Bonum, et in hoc Deus omni praesens est, ac continue impellit et flagitat ut recipiatur; 神が悪を創造しなかったことは、霊的なものの中で選択の自由を人間に与えた(indo)からである、また決して彼に何らかの悪を吹き込まなかったこと、善そのものであるからである、またこの中に神はすべての者に現在する、そして絶えず駆り立てる、また要求している、受け入れられるように。
et quod si non recipitur, usque non recedat; また、もし受け入れられないなら、それでも去らない。
nam si recederet, homo in instanti moreretur, immo dilaberetur in non ens; なぜなら、もし去るなら、人間は瞬く間に死ぬから、それどころか消滅(崩壊)する、本質(存在)のない中へ。
nam vita homini, ac subsistentia omnium ex quibus consistit, a Deo est. なぜなら、いのちは、人間に、そして、それらから構成するすべての存続は、神からであるから。
Quod Deus non creaverit malum, sed quod homo illud intulerit, est causa, quia homo vertit bonum, quod a Deo continue influit, in malum, per quod se avertat a Deo, et se convertat ad semet; 神は悪を創造しなかったこと、しかし、人間がそれを持ち込んだ(引き起こした)ことは、理由がある、人間が善を変えたからである、それは神から絶えず流入する、悪に、そのことによって自分自身を神から背かせた、また自分自身を自分自身へ向けた。
quod cum fit, remanet jucundum boni, et hoc tunc fit jucundum mali; このことが生じる時、善の快さは残る、またこれは悪の快さとなる(生じる)
nam absque remanente jucundo tanquam simili, homo non viveret, nam jucundum facit vitam amoris ejus. なぜなら、あたかも似ているかような快さが残っていることなしに、人間は生きない、なぜなら、快さが彼の愛のいのちをつくるからである。
Sed usque jucunda illa sunt sibi e diametro opposita; しかし、それでもそれらの快さはそれ自体に正反対に対立している。
verum hoc nescit homo, quamdiu in mundo vivit; けれども、これを人間は知らない、世の中で生きるかぎり。
at post mortem id sciturus est, et quoque manifeste percepturus; しかし、死後、それが知られる、そしてまたはっきりと知覚される。
nam tunc jucundum amoris boni vertitur in beatum caeleste, at jucundum amoris mali in dirum infernale. なぜなら、その時、善の愛の快さは天界の幸福に変えられるから、しかし、悪の愛の快さは地獄の恐ろしいものに。
Ex allatis constat, quod omnis homo praedestinatus sit ad caelum, et nullus ad infernum, sed quod homo se ipsum addicat inferno per abusum liberi sui arbitrii in spiritualibus, ex quo amplectitur talia quae ex inferno exhalant; 提示されたものから明らかである、すべての人間は天界へ予定されていること、まただれも地獄へ〔予定されてい〕ない、しかし、人間が(自分自身に)獄そのものを甘受する(割り当てる)、霊的なものの中での自分の選択の自由の濫用(悪用)によって、そこからこのようなものを抱く、それらは地獄から発散する。
nam, ut supra dictum est, omnis homo tenetur in meditullio inter caelum et infernum, ut sit in aequilibrio inter bonum et malum, et inde in libero arbitrio in spiritualibus. なぜなら、上に言われたように、すべての人間は天界と地獄の中央に保たれるから、善と悪の間の均衡の中にいるために、またここから霊的なものの中での選択の自由の中に。
 
@1 Vidit pro “Videt” 注1 Videt」の代わりにVidit
 
(3) 訳文
490. 神が創造したすべてのものが善いものであったことは、「創世記」の最初の章から明らかである、そこに、「神は善いものであったことを見た」と言われ(10, 12, 18, 21, 25)、また最後に(31)、「神は造ったすべてのものを見た、また、見よ、非常に善いもの〔であった〕」と言われている。そしてまた、楽園の中の人間の初期の状態から。
 しかし、悪が人間から起こったことは、楽園から追放されたアダムの第二の☆状態、すなわち、堕落後の状態から明らかである。
 これらから、霊的なものの中で選択の自由が人間に与えられていなかったなら、人間でなく、神ご自身が悪の原因であったこと、またこのように神が善と悪を創造したこと〔になってしまうこと〕が明らかである。そしてまた悪〔を創造した〕と考えることは、おそるべきことである。
 神が悪を創造しなかったことは、霊的なものの中で選択の自由を人間に与えたからであり、また善そのものであられるので、決して彼に何らかの悪を吹き込まなかったからである、またこのことの中で神はすべての者に現在し、そして絶えず受け入れられるようにと駆りたて、要求されている。
また、もし受け入れられなくても、それでも去らない。なぜなら、もし去るなら、人間は瞬く間に死ぬ、それどころか、何の存在もなく消滅するからである。なぜなら、人間のいのちは、そして、それらから構成されるすべての存続は、神からであるからである。
 神は悪を創造されなかった、しかし、人間がそれを引き起こしたことの理由は、人間が神から絶えず流入する善を悪に変えたからであり、そのことによって自分自身を神から背かせ、また自分自身へと向けた。このことが生じる時、善の快さは残り、またこれは悪の快さとなる。なぜなら、似ている快さが残っていないなら、人間は生きないから、なぜなら、快さが彼の愛のいのちをつくるからである。
 しかし、それでもそれらの快さはそれ自体に正反対に対立している。けれども、これを人間は、世の中で生きるかぎり知らない。しかし、死後、それが知られ、そしてまたはっきりと知覚される。なぜなら、その時、善の愛の快さは天界の幸福に、しかし、悪の愛の快さは地獄の恐ろしいものに変えられるからである。
〔これまで〕示されたものから、すべての人間は天界へ予定されており、だれも地獄へ〔予定されてい〕ないこと、しかし、人間が霊的なものの中での自分の選択の自由の濫用によって、(自分自身に)地獄そのものを割り当て、そこから地獄から発散するようなものを抱いたことが明らかである。なぜなら、前に言われたように、すべての人間は、善と悪の間の均衡の中に、またここから霊的なものの中での選択の自由の中にいるために、天界と地獄の中央に保たれるからである。
 
ここは原文の「したがって」を、「第二の」と読み替えました。スヴェーデンボリの書き損じの可能性が大きいからです。

コメントを残す