原典講読『真のキリスト教』459(直訳;~[2]/[18])

(1) 原文
459. Hic adjicientur haec Memorabilia. Primum:
 
Vidi e longinquo quinque gymnasia, quae varia luce circumfusa erant; primum luce flammea, secundum luce flava, tertium luce candida, quartum luce media inter meridianam et vespertinam: quintum vix apparuit, stabat enim sicut in umbra vesperae. Et vidi in viis aliquos super equis, aliquos in curribus, et aliquos gradientes, et quosdam currentes et festinantes, et hos ad primum gymnasium, quod luce flammea circumtectum erat.
His visis cepit et adegit me cupido illuc abeundi, et audiendi quid ibi ventilabatur; quare propere accinxi me, et associavi me festinantibus ad primum gymnasium, et una cum illis intravi. Et ecce ibi erat coetus magnus, ex quo pars se contulit ad dextrum, et pars ad sinistrum, sessuri super scamnis, quae ad parietes. Anterius vidi humile suggestum, in quo stetit unus, qui praesidis munus obivit; cui baculus in manu, pileus super capite, et vestimentum luce gymnasii flammea tinctum.
[2.] Hic postquam congregati sunt, extulit vocem, et dixit, "Fratres, ventilate hodie, Quid Charitas? Quisque e vobis scire potest, quod charitas in sua essentia sit spiritualis, et in exercitiis naturalis."
Et illico unus e primo scamno ad sinistrum, super quo illi qui reputati sunt sapientes sedebant, surrexit, et exorsus loqui dixit, "Mea sententia est, quod moralitas inspirata fide sit charitas." Et confirmavit id ita: "Quis non scit quod charitas sequatur fidem, sicut pedissequa dominam? et quod homo, cui fides est, faciat legem, ita charitatem, tam sponte ut non sciat quod lex et charitas sit quam vivit; quoniam si sciret et sic faceret, et simul de salute propter id cogitaret, proprio suo inquinaret sanctam fidem, et sic ejus efficaciam enervaret. Nonne hoc secundum nostratium dogma est?" (Et aspexit ad sedentes ad latera, inter quos erant canonici, et annuerunt.)
(2) 直訳
459. Hic adjicientur haec Memorabilia. ここにこれらのメモラビリアが加えられる。
Primum:― 第一のもの――
 
Vidi e longinquo quinque gymnasia, quae varia luce circumfusa erant; 私は遠方から五つの学校を見た、それらはいろいろな光で囲まれていた。
primum luce flammea, secundum luce flava, tertium luce candida, quartum luce media inter meridianam et vespertinam: 第一のものは炎のような光で、第二のものは黄色の光で、第三のものは白く輝く光で、第四のものは昼と夕方の間の中間の光で――
quintum vix apparuit, stabat enim sicut in umbra vesperae. 第五のものはやっと見られた、というのは夕方のやみの中にのように立っていたから。
Et vidi in viis aliquos super equis, aliquos in curribus, et aliquos gradientes, et quosdam currentes et festinantes, et hos ad primum gymnasium, quod luce flammea circumtectum erat. また私は道の中に馬の上のある者を見た、馬車の中のある者を、また歩いているある者を、また〔彼らのある者を〕、走っているまた急いでいるある者を、またこれらの者を、第一の学校へ、それは炎のような光で囲まれていた。 
His visis cepit et adegit me cupido illuc abeundi, et audiendi quid ibi ventilabatur; これらで見て、私を捕えた、また駆り立てた、そこへ出かける欲望で。また聞く、何がそこで議論されるか。
quare propere accinxi me, et associavi me festinantibus ad primum gymnasium, et una cum illis intravi. それゆえ、急いで私は(私を)身支度させた、また私は(私を)仲間とした、第一の学校へ急いでいる者に、また彼らとともに一緒に入った。
Et ecce ibi erat coetus magnus, ex quo pars se contulit ad dextrum, et pars ad sinistrum, sessuri super scamnis, quae ad parietes. また、見よ、そこに多くの集団がいた、そこから一部は右へ進んだ☆、また一部は左へ、
se conferoで「行く、進む」の意味です。
Anterius vidi humile suggestum, in quo stetit unus, qui praesidis munus obivit; 前部に私は低い講壇を見た、その中にある者が立った、その者は議長の役目を引き受けた(果たした)
cui baculus in manu, pileus super capite, et vestimentum luce gymnasii flammea tinctum. その者に杖が手の中に、頭飾り(帽子)が頭の上に、学校の炎のような色に染まった衣服。
[2.] Hic postquam congregati sunt, extulit vocem, et dixit, "Fratres, ventilate hodie, Quid Charitas? [2] ここに〔彼らが〕集まった後、彼は声を上げた、また言った、「兄弟たち、今日、議論せよ、『何が仁愛か?』
Quisque e vobis scire potest, quod charitas in sua essentia sit spiritualis, et in exercitiis naturalis." あなたがたからのそれぞれがることができる、仁愛はその本質の中で霊的であること、また実践の中で自然的」。 
Et illico unus e primo scamno ad sinistrum, super quo illi qui reputati sunt sapientes sedebant, surrexit, et exorsus loqui dixit, "Mea sententia est, quod moralitas inspirata fide sit charitas." また、直ちにかって第一長椅子(ベンチ)らのあるそのにはらがその知恵尊重された座っていた、「わたしの見解である、『信仰で息を吹き込まれた道徳性が仁愛であること』」。
Et confirmavit id ita: またそれをそのように確証した――
"Quis non scit quod charitas sequatur fidem, sicut pedissequa dominam? 「だれが知らないか、仁愛が続く(従う)ことを、女従者が女主人に〔従う〕ように?
et quod homo, cui fides est, faciat legem, ita charitatem, tam sponte ut non sciat quod lex et charitas sit quam vivit; また、人間その信仰がある、律法、このように仁愛を行なう、このように律法と仁愛であることを知らないように無意識に、それを生きる。
quoniam si sciret et sic faceret, et simul de salute propter id cogitaret, proprio suo inquinaret sanctam fidem, et sic ejus efficaciam enervaret. もしまたこのようにないならまた同時いについてそのこと考えるからである、自分のプロプリウムで信仰の聖なるものを汚す、またこのようにその効力を弱める。
Nonne hoc secundum nostratium dogma est?" このことは私たちの教義にしたがっていないか?
(Et aspexit ad sedentes ad latera, inter quos erant canonici, et annuerunt.) (また、脇へ向かって座ってる者へ目を向けた、彼らの間に聖職者がいた、また同意した。)