Caput Septimum.
第7章
DE CHARITATE SEU AMORE ERGA PROXIMUM
ET DE BONIS OPERIBUS.
仁愛、すなわち、隣人に対する愛について
また善の働き(善行)について
(1) 原文
392. Actum est de Fide, sequitur nunc de Charitate, quia fides et charitas conjunctae sunt, sicut verum et bonum, et haec duo sicut lux et calor tempore veris. Hoc dicitur, quoniam lux spiritualis, quae est lux quae procedit a Sole mundi spiritualis, in sua essentia est verum; quapropter verum in illo mundo, ubicunque apparet, cum splendore secundum puritatem ejus lucet; et calor spiritualis, qui etiam ab illo Sole procedit, in sua essentia est bonum. Haec dicta sunt, quoniam simile est cum charitate et fide, sicut est cum bono et vero, charitas enim est complexus omnium boni, quae homo facit proximo, et fides est complexus omnium veri, quae homo cogitat de Deo et de Divinis. [2.] Cum itaque verum fidei est lux spiritualis, et bonum charitatis est calor spiritualis, sequitur quod simile sit cum duobus istis, quemadmodum est cum duobus ejusdem nominis in naturali mundo; videlicet, quod ex conjunctione illorum floreant omnia super tellure, ita similiter ex conjunctione illorum floreant omnia in mente humana; sed cum discrimine, quod super tellure efflorescentiam faciant calor et lux naturalis, sed quod in mente humana efflorescentiam faciant calor et lux spiritualis, et quod haec efflorescentia, quia est spiritualis, sit sapientia et intelligentia. Est quoque correspondentia inter illa; quapropter mens humana, in qua charitas conjuncta est fidei, et fides charitati, in Verbo assimilatur horto, et quoque intelligitur per Hortum Edenis; quod ita sit, in Arcanis Caelestibus (Londini editis), plene ostensum est. [3.] Porro sciendum est, quod nisi agatur de charitate postquam actum est de fide, non possit comprehendi quid fides, quoniam, ut in praecedente capite dictum et ostensum est, Fides absque Charitate non est Fides, nec Charitas absque Fide est Charitas, ac utraque nisi a Domino non vivit (n. 355-361). Tum, Quod Dominus, Charitas et Fides, unum faciant sicut Vita, Voluntas et Intellectus; et quod si dividuntur, unumquodvis pereat, sicut unio dilapsa in pollinem (n. 362-367). Et insuper, Quod Charitas et Fides simul sint in Bonis Operibus (n. 373 seq.).
(2) 直訳
392. Actum est de Fide, sequitur nunc de Charitate, quia fides et charitas conjunctae sunt, sicut verum et bonum, et haec duo sicut lux et calor tempore veris. 信仰について扱われた(ago)、今や、仁愛について続けられる、信仰と仁愛は結合されていからである、真理と善のように、またこれら二つのものは春の時の光と熱のように。
Hoc dicitur, quoniam lux spiritualis, quae est lux quae procedit a Sole mundi spiritualis, in sua essentia est verum; このことが言われた、霊的な光は、それは光であるので、それは霊界の太陽から発出する、その本質では真理である。
quapropter verum in illo mundo, ubicunque apparet, cum splendore secundum puritatem ejus lucet; そのために、その世界の中の真理は、どこでも見られる、その純潔☆にしたがって、輝きとともに光を放つ(輝く)。
☆ puritasは意訳するようでしょう。
et calor spiritualis, qui etiam ab illo Sole procedit, in sua essentia est bonum. また、霊的な光は、それもまたその太陽から発出する、その本質では善である。
Haec dicta sunt, quoniam simile est cum charitate et fide, sicut est cum bono et vero, charitas enim est complexus omnium boni, quae homo facit proximo, et fides est complexus omnium veri, quae homo cogitat de Deo et de Divinis. これらが言われた、仁愛と信仰とに同様であるからである、善と真理とにであるように、というのは、仁愛はすべての善の複合体であるから、それらを人間が隣人に行なう、また信仰はすべての真理の複合体である、それらを人間は神についてまた神性について考える。
[2.] Cum itaque verum fidei est lux spiritualis, et bonum charitatis est calor spiritualis, sequitur quod simile sit cum duobus istis, quemadmodum est cum duobus ejusdem nominis in naturali mundo; [2] そこで、信仰の真理が霊的な光であり、また仁愛の善が霊的な熱であるとき、いえる、それらの二つのものに同様であること、自然界の中の同じ名前の二つのもの☆にのようにである。
☆ 「自然界の中の同じ名前の二つのもの」、なぜこのように遠回りの表現をしたのか、ちょっとわかりませんが、「同じ名前」とは光と熱です。「自然界の光と熱にも同じことがいえる」でよいでしょう。
videlicet, quod ex conjunctione illorum floreant omnia super tellure, ita similiter ex conjunctione illorum floreant omnia in mente humana; すなわち、それらの結合から地球の上のすべてのものが開花することである、そのように同様に、それらの結合から人間の心の中のすべてのものが開花する。
sed cum discrimine, quod super tellure efflorescentiam faciant calor et lux naturalis, sed quod in mente humana efflorescentiam faciant calor et lux spiritualis, et quod haec efflorescentia, quia est spiritualis, sit sapientia et intelligentia. しかし、相違とともに、地球の上に開花を自然の熱と光が行なうこと、しかし、人間の心の中に開花を霊的な熱と光が行なうこと、またこの開花は、霊的なものであるので、知恵と知性であること。
Est quoque correspondentia inter illa; また、それらの間に対応もある。
quapropter mens humana, in qua charitas conjuncta est fidei, et fides charitati, in Verbo assimilatur horto, et quoque intelligitur per Hortum Edenis; そのために、人間の心は、その中で仁愛が信仰に結合されている、また信仰が仁愛に、みことばの中で庭園になぞらえられている、そしてまた「エデンの園」によって意味されている。
quod ita sit, in Arcanis Caelestibus (Londini editis), plene ostensum est. そのようであることは、『天界の秘義』(ロンドンで出版)の中に、十分に示されている。
[3.] Porro sciendum est, quod nisi agatur de charitate postquam actum est de fide, non possit comprehendi quid fides, quoniam, ut in praecedente capite dictum et ostensum est, Fides absque Charitate non est Fides, nec Charitas absque Fide est Charitas, ac utraque nisi a Domino non vivit (n. 355-361). [3] さらに知らなくてはならない、信仰について扱われた後で仁愛について扱われないなら、何が信仰か把握されることができないこと、~ので、先行する章の中で言われ、示されているように、仁愛なしの信仰は信仰でない、信仰なしの仁愛も仁愛でない、そして両方とも主からでないなら生きない(355-361番)。
Tum, Quod Dominus, Charitas et Fides, unum faciant sicut Vita, Voluntas et Intellectus; なおまた、主、仁愛と信仰は、いのち、意志と理解力のように一つをつくること。
et quod si dividuntur, unumquodvis pereat, sicut unio dilapsa in pollinem (n. 362-367). また、もし分割されるなら、それぞれが滅びる、真珠が粉の中へこなごなにされるように(362-367番)。
Et insuper, Quod Charitas et Fides simul sint in Bonis Operibus (n. 373 seq.). また加えて、仁愛と信仰は一緒であること、善の働きの中で(373番以降)。
(3) 訳文
392. 信仰について扱われた、今や、仁愛について続けられる、信仰と仁愛は、真理と善のように、またこれら二つのものは春の時の光と熱のように結合されていからである。
このことは、霊的な光は霊界の太陽から発出し、その本質では真理であるので言われた。そのために、その世界の中の真理は、どこでも、その純粋さにしたがって、輝きとともに光を放って見られる。また、霊的な光もまたその太陽から発出し、その本質では善である。
これらが言われたのは、仁愛と信仰も善と真理と同様であるからである、というのは、仁愛はそれらを人間が隣人に行なうすべての善の複合体であり、また信仰はそれらを人間は神についてまた神性について考えるすべての真理の複合体であるからである。
[2] そこで、信仰の真理が霊的な光であり、また仁愛の善が霊的な熱であるとき、自然界の光と熱にも同様であることがいえる。すなわち、それらの結合から地球の上のすべてのものが開花し、そのように同様に、それらの結合から人間の心の中のすべてのものが開花することである。しかし、相違とともに、地球の上に開花を自然の熱と光が行なう、しかし、人間の心の中に開花を霊的な熱と光が行なうこと、またこの開花は、霊的なものであるので、知恵と知性であること。
また、それらの間に対応もある。そのために、その中で仁愛が信仰に、また信仰が仁愛に結合されている人間の心は、みことばの中で庭園になぞらえられ、そしてまた「エデンの園」によって意味されている。そのようであることは、『天界の秘義』(ロンドンで出版)の中で十分に示されている。
[3] さらに、信仰について扱われた後に仁愛について扱われないなら、何が信仰か把握されることができないことを知らなくてはならない。そのことは先行する章の中で言われ、示されているように、仁愛のない信仰は信仰でなく、信仰のない仁愛も仁愛でなく、そして両方とも主からでないなら生きないこと(355-361番)、なおまた、主、仁愛と信仰は、いのち、意志と理解力のように一つをつくること、また、もし分割されるなら、それぞれが、真珠が粉の中へこなごなにされるように滅びること(362-367番)、また加えて、仁愛と信仰は、善の働きの中で一緒であることである(373番以降)。