原典講読『宗教と生活』 24, 25

 

DE SECUNDO PRAECEPTO,


“NON PROFANABIS NOMEN DEI.”


第二戒について,


(「あなたは神の御名を冒涜してはならない」)


 


(1) 原文「959番」


  24  In praecedente capite ad finem cujusvis articuli actum est de Primo Praecepto decalogi; in nunc sequentibus articulis in hoc capite agendum est de reliquis praeceptis decalogi: hic nunc


 


DE SECUNDO PRAECEPTO, “NON PROFANABIS NOMEN DEI.”


 


Quid per “nomen Dei” intelligitur, hic primum dicetur, et deinde quid per “profanare” illud. Per “nomen Dei” intelligitur omne quale per quod Deus colitur; nam Deus in suo quali est, et est suum quale: essentia Ipsius est Divinus Amor, et quale Ipsius est inde Divinum Verum unitum Divino Bono; ita apud nos in terris est Verbum; quare etiam dicitur apud Johannem,


 


“Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum” (i. 1);


 


et inde etiam est doctrina genuini veri et boni ex Verbo, nam secundum illam est cultus.


Nunc quia quale Ipsius est multiplex, continent enim omnia quae ab Ipso, ideo Ipsi plura nomina sunt, et unumquodvis nomen quale Ipsius in genere et in specie involvit et exprimit. Nominatur enim “Jehovah,” “Jehovah Zebaoth,” “Dominus,” “Dominus Jehovih,” “Deus,” “Messias” aut “Christus,” “Jesus,” “Salvator,” “Redemptor,” “Creator,” “Formator,” “Factor,” “Rex” et “Sanctus Israelis,” “Petra” et “Lapis Israelis,” “Schiloh,” “Schaddai,” “David,” “Propheta,” “Filius Dei” et “Filius hominis,” praeter alia. Omnia haec nomina sunt nomina unius Dei, qui est Dominus; sed usque ubi dicuntur in Verbo, significant aliquod universale attributum aut quale Divinum distinctum ab attributis seu qualitatibus Divinis aliis. Similiter ubi dicitur “Pater, Filius et Spiritussanctus,” non sunt tres qui intelliguntur, sed unus Deus; seu non sunt tria Divina, sed unum; et hoc trinum, quod unum, est Dominus.


Quoniam unumquodvis nomen significat aliquod attributum seu quale distinctum, ideo per “profanare nomen Dei,” non intelligitur profanare ipsum nomen, sed quale Ipsius. Causa quod per “nomen” significetur quale, est etiam quia in caelo quisque nominatur secundum quale suum; et quale Dei seu Domini est omne quod ex Ipso, per quod colitur. Inde est quod in inferno, quia non ibi agnoscitur aliquod Divinum quale Domini, non possit nominari Dominus; et quod nomina Ipsius non possint in mundo spirituali ab aliquo enuntiari aliter quam sicut Divinum Ipsius agnoscitur; omnes enim ibi ex corde loquuntur, ita ex amore et inde agnitione.


 


(2) 直訳


In praecedente capite ad finem cujusvis articuli actum est de Primo Praecepto decalogi; 前の章☆の中で、それぞれの節の終わりに、十戒の第一の戒めについて扱われた。


「黙示録」第15章です。


in nunc sequentibus articulis in hoc capite agendum est de reliquis praeceptis decalogi: そこで、この章の中の続く節の中で、十戒の残りの戒めについて扱われなくてはならない――


hic nunc そこで、ここに〔扱うのは〕


DE SECUNDO PRAECEPTO, “NON PROFANABIS NOMEN DEI.” 第二戒、「あなたは神の御名を冒涜してはならない」。☆


英訳書の注に「この戒めのもっとよく知られた言葉は「あなたは神の御名をみだりに唱えてはならない」であるが、スヴェーデンボリは“冒涜”を意味する言葉を使っている」とあります。


Quid per “nomen Dei” intelligitur, hic primum dicetur, et deinde quid per “profanare” illud. 「神の御名”によって何が意味されるか、このことは最初に言われる、またその後、それを「冒涜すること」によって何が〔意味されるか言われる〕。


Per “nomen Dei” intelligitur omne quale per quod Deus colitur; 「神の御名」によって、すべての性質が意味される、それ〔性質〕によって神が崇拝される。


nam Deus in suo quali est, et est suum quale: なぜなら、神はご自分の性質の中にいる、またご自分の性質であるから。


essentia Ipsius est Divinus Amor, et quale Ipsius est inde Divinum Verum unitum Divino Bono; その方の本質は神的な愛である、またその方の性質は、ここから神的な善と結合した神的な真理である。


ita apud nos in terris est Verbum; したがって、地の中で私たちのもとに、みことばである。


quare etiam dicitur apud Johannem, それゆえ、さらにまた「ヨハネ(福音書)」に言われている、


“Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum” (i. 1); 「ことばは神とともにあった。ことばは神であった☆」(1:1)


ここは語順どおりに読めば,「神はことばであった」となりますが、ギリシア原典では「ことば」が主語ですのでこの訳となります。


et inde etiam est doctrina genuini veri et boni ex Verbo, nam secundum illam est cultus. またここから、さらにまた、みことばからの純粋な真理と善の教えである、なぜなら、それらにしたがって礼拝があるから。


Nunc quia quale Ipsius est multiplex, continent enim omnia quae ab Ipso, ideo Ipsi plura nomina sunt, et unumquodvis nomen quale Ipsius in genere et in specie involvit et exprimit. そこで(さて)、その方の性質はさまざまであるので、というのは、すべてのものを含んでいるから、その方からのもの、それゆえ、その方には多くの名前がある、またどの名前も、その方の性質を、全般的に、特定的に含み、また明示する(あらわしている)


Nominatur enim “Jehovah,” “Jehovah Zebaoth,” “Dominus,” “Dominus Jehovih,” “Deus,” “Messias” aut “Christus,” “Jesus,” “Salvator,” “Redemptor,” “Creator,” “Formator,” “Factor,” “Rex” et “Sanctus Israelis,” “Petra” et “Lapis Israelis,” “Schiloh,” “Schaddai,” “David,” “Propheta,” “Filius Dei” et “Filius hominis,” praeter alia. というのは〔次のように〕呼ばれているから、「エホバ」、「万軍のエホバ(エホバ・ゼバオス)1」、「主」、「主エホビ」、「神」、「メシヤ」または「キリスト」、「イエス」、「救い主」、「あがない主」、「創造者」、「形成者」、「造物主」、「王」や「イスラエルの聖者」、「岩」や「イスラエルの石」、「シロ☆2」、「シャダイ☆3」、「ダビデ」、「預言者」、「神の子」や「人の子」、ほかに他のもの。


1 英訳書の注に「万軍のエホバ(エホバ・ゼバオス)は、サムエル記Ⅰ1:3、イザヤ書 1:9 など旧約聖書に250 回ほど使われている」とあります。


2 英訳書の注に「“シロー”はヘブル語で“静かさ・平穏”を意味する言葉。『天界の秘義』6373参照」とあります。6373番は「創世記」49:10 の解説個所です。


3 英訳書の注に「ヘブル語で“最も力のある”を意味する。『欽定聖書』は「創世記」17:1で“全能者”としている。さらには,『天界の秘義』1992参照」とあります。


Omnia haec nomina sunt nomina unius Dei, qui est Dominus; これらのすべての名前は、ひとりの神の名前である、その者は主である。


sed usque ubi dicuntur in Verbo, significant aliquod universale attributum aut quale Divinum distinctum ab attributis seu qualitatibus Divinis aliis. しかし、それでも、みことばで〔それらの名前が〕言われる場所に、神的な属性または性質の何らかの普遍的なものが意味される、他の神的な属性すなわち(または)性質から区別される。


Similiter ubi dicitur “Pater, Filius et Spiritussanctus,” non sunt tres qui intelliguntur, sed unus Deus; 同様に、そこに「父、子、聖霊」が言われる〔とき〕、三つでないその者が意味される、しかし一つの神。


seu non sunt tria Divina, sed unum; すなわち、三つの神性でない、しかし、一つのもの〔神性〕。


et hoc trinum, quod unum, est Dominus. また、この三一性〔を持たれる方〕は、ひとりであり、主であること。


Quoniam unumquodvis nomen significat aliquod attributum seu quale distinctum, ideo per “profanare nomen Dei,” non intelligitur profanare ipsum nomen, sed quale Ipsius. どの名前も区別される何かの属性すなわち(または)性質を意味するので、それゆえ「神の御名を冒涜すること」によって、その方の名前を冒涜することが意味されない、しかし、その方の性質〔が冒涜されること〕。


Causa quod per “nomen” significetur quale, est etiam quia in caelo quisque nominatur secundum quale suum; 「名前」によって性質が意味されることの理由は、さらにまた天界の中ではだれもが自分の性質にしたがって呼ばれるからである。


et quale Dei seu Domini est omne quod ex Ipso, per quod colitur. また、神または主の性質はすべてのものである、その方からのもの、それによって崇拝される。


Inde est quod in inferno, quia non ibi agnoscitur aliquod Divinum quale Domini, non possit nominari Dominus; そこからである、地獄の中で、そこに主の神的な何らかの性質は認められないので、主は名前を呼ばれることができないこと。


et quod nomina Ipsius non possint in mundo spirituali ab aliquo enuntiari aliter quam sicut Divinum Ipsius agnoscitur; また、その方の名前は、霊界の中で、だれかによって口に出されることができない、その方の神性が認められるように以外に異なって。


omnes enim ibi ex corde loquuntur, ita ex amore et inde agnitione. というのは、そこにすべての者は、心から話すからである、そのように、愛から、ここから、承認して。


 


(3) 訳文(『黙示録講解』959)


 24 前の章の中で、それぞれの節の終わりに、十戒の第一の戒めについて扱われた。そこで、この章の中の続く節の中で、十戒の残りの戒めについて扱われなくてはならない――


そこで、ここで第二戒「あなたは神の御名を冒涜してはならない☆1」。


 


最初に、「神の御名”によって何が意味されるか、またその後、「冒涜すること」によって何が意味されるか言われる。


「神の御名」によって、すべての性質が意味され、それ性質によって神が崇拝される。なぜなら、神はご自分の性質の中におられ、またご自分の性質であられるから。その方の本質は神的な愛であり、またその方の性質は、ここから神的な善と結合した神的な真理である。したがって、地上の私たちのもとで、みことばである。それゆえ、さらにまた「ヨハネ福音書」に言われている、


 


 「ことばは神とともにあった。ことばは神であった」(1:1)


 


 またここから、みことばからの純粋な真理と善の教えでもある、なぜなら、それらにしたがって礼拝があるから。


 さて、その方の性質はさまざまであるので、というのは、その方からのすべてのものを含んでいるから、それゆえ、その方には多くの名前があり、またどの名前も、その方の性質を、全般的に、特定的に含み、またあらわしている。というのは〔次のように〕呼ばれているから、「エホバ」、「万軍のエホバ(エホバ・ゼバオス)2」、「主」、「主エホビ」、「神」、「メシヤ」または「キリスト」、「イエス」、「救い主」、「あがない主」、「創造者」、「形成者」、「造物主」、「王」や「イスラエルの聖者」、「岩」や「イスラエルの石」、「シロ☆3」、「シャダイ☆4」、「ダビデ」、「預言者」、「神の子」や「人の子」、ほかにも他の名前で。


 これらのすべての名前は、ひとりの神、主の名前である。しかし、それでも、みことばで〔それらの名前が〕言われる場所に、他の神的な属性すなわち性質から区別される、神的な属性または性質の何らかの普遍的なものが意味される。「父、子、聖霊」が言われるところも同様であり、三つでなく、一つの神が意味される。すなわち、三つの神性でなく、一つの神性である。また、この三一性〔を持たれる方〕は、ひとりであり、主である。


 どの名前も区別される何かの属性すなわち性質を意味するので、それゆえ「神の御名を冒涜すること」によって、その方の名前を冒涜することでなく、その方の性質を冒涜することが意味される。「名前」によって性質が意味されることの理由は、天界の中ではだれもが自分の性質にしたがって呼ばれるからでもある。また、神または主の性質は、その方からのすべてのものであり、それによって崇拝される。


そこから、地獄の中では、そこに主の神的な何らかの性質は認められないので、主は名前を呼ばれることができない。また、その方の名前は、霊界の中では、だれによっても、その方の神性が認められるようにしか口にすることができない。というのは、そこにすべての者は、心から、そのように、愛から、ここから承認して話すからである。


 


1 この戒めのもっとよく知られた言葉は「あなたは神の御名をみだりに唱えてはならない」であるが、スヴェーデンボリは“冒涜”を意味する言葉を使っている。


2 万軍のエホバ(エホバ・ゼバオス)は、サムエル記Ⅰ1:3、イザヤ書 1:9 など旧約聖書に250 回ほど使われている。


3 “シロー”はヘブル語で“静かさ・平穏”を意味する言葉。『天界の秘義』6373番参照。


4 ヘブル語で“最も力のある”を意味する。『欽定聖書』は「創世記」17:1で“全能者”としている。さらには,『天界の秘義』1992参照。


 


(1) 原文「960番」


  25  Quoniam per “nomen Dei” intelligitur id quod ex Deo est, et quod est Deus, et hoc vocatur Divinum Verum, et apud nos Verbum, hoc quia in se Divinum est, et sanctissimum, non profanandum est; et profanatur cum sanctitas ejus negatur, quod fit cum contemnitur, rejicitur et probris afficitur; quando hoc fit, tunc occluditur caelum, et homo relinquitur inferno. Verbum enim est unicum medium conjunctionis caeli cum ecclesia; quare cum id e corde rejicitur, solvitur illa conjunctio, et tunc homo, quia relinquitur inferno, non amplius agnoscit aliquod verum ecclesiae. Sunt duo per quae caelum hominibus ecclesiae clauditur; unum est negatio Divini Domini, et alterum est negatio sanctitatis Verbi; causa est, quia Divinum Domini est omne caeli, ac Divinum Verum, quod est Verbum in sensu spirituali, facit caelum; inde patet, quod qui unum aut alterum negat, neget id quod est omne caeli, et a quo est et existit caelum, et quod sic deprivet se communicatione et inde conjunctione cum caelo. Profanare Verbum est idem cum “blasphemare Spiritum sanctum,” quod non alicui remittitur; quare etiam in hoc praecepto dicitur quod “non relinquetur impunis qui nomen Dei profanat.”


 


(2) 直訳


Quoniam per “nomen Dei” intelligitur id quod ex Deo est, et quod est Deus, et hoc vocatur Divinum Verum, et apud nos Verbum, hoc quia in se Divinum est, et sanctissimum, non profanandum est; 「神の御名」によって、そのことが意味される、神から存在するもの、また神であるもの、また、これは神的な真理と呼ばれる、また私たちのもとで、みことば〔である〕、これはそれ自体の中で(本質的に)神的なものであるので、また最も聖なるもの〔であるので〕、冒涜されてはならない。


et profanatur cum sanctitas ejus negatur, quod fit cum contemnitur, rejicitur et probris afficitur; また、その神聖さが否定されるとき冒涜される、そのことは軽蔑される、退けられる(拒否される)、また侮辱(無礼)で働きかけられるとき起こる。


quando hoc fit, tunc occluditur caelum, et homo relinquitur inferno. このことが起こる時、その時、天界は閉じられる、また人間は地獄に残される(置き去りにされる)


Verbum enim est unicum medium conjunctionis caeli cum ecclesia; というのは、みことばは教会との天界の結合の唯一の手段であるから。


quare cum id e corde rejicitur, solvitur illa conjunctio, et tunc homo, quia relinquitur inferno, non amplius agnoscit aliquod verum ecclesiae. それゆえ、それが心から拒否されるとき、その結合は解かれる(破られる)、またその時、人間は、地獄に残される(置き去りにされる)ので、もはや教会の真理の何らかのものを認めない。


Sunt duo per quae caelum hominibus ecclesiae clauditur; 二つのものがある、それらによって天界が教会の人間に閉ざされる。


unum est negatio Divini Domini, et alterum est negatio sanctitatis Verbi; 一つは、主の神性の否定である、もう一つは、みことばの神聖さの否定である。


原典講読『宗教と生活』 26, 27

 

(1) 原文「962番」


  26  Quoniam per “nomen Dei” intelligitur Divinum Verum seu Verbum, et per profanationem ejus intelligitur negatio sanctitatis ejus, et inde contemptus, rejectio et blasphematio, sequitur quod nomen Dei interius profanetur per vitam contra praecepta decalogi. Datur enim profanatio interior et non exterior, ac datur profanatio interior et simul exterior, et potest etiam dari aliqua exterior et non simul interior: profanatio interior fit per vitam, exterior per loquelam; profanatio interior, quae fit per vitam, fit quoque exterior seu per loquelam post mortem; nam tunc unusquisque cogitat et vult, et quantum licet loquitur et facit secundum vitam suam, ita non sicut in mundo; in mundo loqui et facere solet homo aliter quam ex vita sua cogitat et vult, propter mundum, et ad captandum famam; inde est, quod dictum sit quod detur profanatio interior et non simul exterior. Quod etiam dari queat aliqua exterior et non simul interior, potest venire ex stylo Verbi, qui prorsus non est stylus mundi, qui inde potest ex non cognita sanctitate ejus interiore aliquatenus contemni.


 


(2) 直訳


Quoniam per “nomen Dei” intelligitur Divinum Verum seu Verbum, et per profanationem ejus intelligitur negatio sanctitatis ejus, et inde contemptus, rejectio et blasphematio, sequitur quod nomen Dei interius profanetur per vitam contra praecepta decalogi. 「神の御名」によって神的な真理、すなわち、みことばが意味されるので、またその冒涜によってその神聖さの否定が、またここから軽蔑、捨てること(拒絶)と中傷(冒涜)が意味される〔ので〕、~ということになる、神の御名が十戒の戒めに反する生活によって内的に(内部で)冒涜されること。


Datur enim profanatio interior et non exterior, ac datur profanatio interior et simul exterior, et potest etiam dari aliqua exterior et non simul interior:  というのは、内的であって、外的でない冒涜が存在するから、そして、内的でまた同時に外的な冒涜が存在する、さらにまた、外的であって同時に内的でない何らかのもの(=ある種の冒涜)が存在する。


profanatio interior fit per vitam, exterior per loquelam; 内的な冒涜は生活によって行なわれる、外的なもの〔冒涜〕は言葉によって。


profanatio interior, quae fit per vitam, fit quoque exterior seu per loquelam post mortem; 内的な冒涜は、それは生活によって行なわれる、死後、外的なものまたは言葉によってもまた行なわれる。


nam tunc unusquisque cogitat et vult, et quantum licet loquitur et facit secundum vitam suam, ita non sicut in mundo; なぜなら、その時、それぞれの者が考え、意志するから、また自分の生活(いのち)にしたがって、話し、行なうことが許されるかぎり、このように世の中で〔話し、行なう〕ようにでない。


in mundo loqui et facere solet homo aliter quam ex vita sua cogitat et vult, propter mundum, et ad captandum famam; 世の中で、人間は話し、行なう習わしである、自分のいのちから考え、意志する以外に異なって、世のために、また名声を得ることに向けて。


inde est, quod dictum sit quod detur profanatio interior et non simul exterior. ここからである、言われたこと、内的であって同時に外的でない冒涜があること。


Quod etiam dari queat aliqua exterior et non simul interior, potest venire ex stylo Verbi, qui prorsus non est stylus mundi, qui inde potest ex non cognita sanctitate ejus interiore aliquatenus contemni. さらにまた、外的であって同時に内的でない何らかのもの(=ある種の冒涜)が存在することができる、〔それは〕みことばの文体からやって来ることができる、それはまったく世の文体ではない、ここからそれは、その内部の神聖さを知らないことから、ある程度(やや)いくらかは軽蔑されることができる。


 


(3) 訳文(『黙示録講解』962)


 26 「神の御名」によって神的な真理、すなわち、みことばが意味され、またその冒涜によってその神聖さの否定が、またここから軽蔑、拒絶と中傷が意味されるので、神の御名が十戒の戒めに反する生活によって内的に冒涜されることがいえる。というのは、内的であって外的でない冒涜が存在し、そして、内的でまた同時に外的な冒涜が存在し、さらにまた、外的であって同時に内的でないある種の冒涜が存在するから。内的な冒涜は生活によって、外的な冒涜は言葉によって行なわれる。


生活によって行なわれる内的な冒涜は、外的なものまたは言葉によってもまた行なわれる。なぜなら、その時、それぞれの者が考え、意志し、また自分の生活(いのち)にしたがって話し、行なうことが許されるかぎり、世の中で話し、行なうようにではなく、そうするから。世の中では、人間は、自分のいのちから考え、意志するのとは異なって、世のために、また名声を得ることに向けて話し、行なう習わしである。ここから、内的であって同時に外的でない冒涜がある、と言われたのである。


 さらにまた、外的であって同時に内的でないある種の冒涜が存在することができ、それは、みことばの文体からやって来ることができ、それはまったく世の文体ではない。その内部の神聖さを知らないことから、みことばは、ある程度、いくらか軽蔑されることができる。


 


(1) 原文「963番」


  27  Qui abstinet a profanando nomen Dei, hoc est, sanctitatem Verbi, per contemptum, rejectionem et aliquam blasphemationem, ille religionem habet; et qualiter abstinet, talem habet: non enim est alicui religio nisi ex revelatione, ac revelatio apud nos est Verbum. Abstinere a profanando sanctitatem Verbi erit ex corde, non solum ex ore; qui ex corde, illi ex religione vivunt; qui vero solum ore, illi non ex religione vivunt; hi enim abstinent vel propter se vel propter mundum, quia Verbum inservit illis pro medio ad honorem et ad lucrum; vel abstinent ex aliquo timore: sed ex his plures sunt hypocritae, quibus nulla religio.


 


(2) 直訳


Qui abstinet a profanando nomen Dei, hoc est, sanctitatem Verbi, per contemptum, rejectionem et aliquam blasphemationem, ille religionem habet; 神の御名を、すなわち、みことばの神聖さを、冒涜することからやめる(控える)者は、軽蔑、捨てること(拒絶)と何らかの中傷(冒涜)よって〔の〕、彼は宗教を持つ。


et qualiter abstinet, talem habet: また、そのようにやめる(控える)、そのようなもの〔宗教〕を持つ。


non enim est alicui religio nisi ex revelatione, ac revelatio apud nos est Verbum. というのは、ある者に宗教がないから、啓示からでないなら、そして、啓示は私たちのもとで、みことばである。


Abstinere a profanando sanctitatem Verbi erit ex corde, non solum ex ore; みことばの神聖さを冒涜することからやめる(控える)ことは、心からである(=心からでなくてはならない☆)、口からだけでない。


未来形eritが使われているので、この意味となります。


qui ex corde, illi ex religione vivunt; 心からの者は、彼らは宗教から生きる。


qui vero solum ore, illi non ex religione vivunt; けれども、口でだけの者は、彼らは宗教から生きない。


hi enim abstinent vel propter se vel propter mundum, quia Verbum inservit illis pro medio ad honorem et ad lucrum; というのは、これらの者はあるいは自分自身のために、あるいは世のためにやめる(控える)から、みことばが彼らに役立つ(仕える)で、名誉へと利得への手段として。


vel abstinent ex aliquo timore: あるいは、何らかの恐れからやめる(控える)


sed ex his plures sunt hypocritae, quibus nulla religio. しかし、これらからの多くの者は偽善者である、その者たちに宗教は何もない。


 


(3) 訳文(『黙示録講解』963)


 27  軽蔑、拒絶と何らかの中傷によって、神の御名を、すなわち、みことばの神聖さを冒涜することを控える者は、宗教を持つ。また、控えるなら、それにふさわしい、そのような宗教を持つ。というのは、啓示からでないならだれにも宗教はなく、啓示とは私たちのもとで、みことばであるから。


 みことばの神聖さを冒涜することを控えることは、口だけからでなく、心からでなければならない。心から控える者は、宗教から生きる。けれども、口だけの者は、宗教から生きない。というのは、これらの者は、みことばが彼らに、名誉へと利得への手段として役立つで、自分自身のために、あるいは世のために、あるいは何らかの恐れから、控えるからである。しかし、これらの多くの者は偽善者であり、その者たちに宗教は何もない。

原典講読『宗教と生活』 28

 

TERTIUM RAECEPTUM, QUOD EST,


UT SANCTIFICARENT SABBATHUM.


第三戒、それは、


安息日を聖なるものとすること、である。


 


 


(1) 原文「965番」


  28  Nunc sequitur


 


TERTIUM PRAECEPTUM, QUOD EST, UT SANCTIFICARENT SABBATHUM.


 


Tertium et quartum praeceptum decalogi continent illa quae facienda sunt, nempe quod sanctificandum sit Sabbathum, et quod honorandi sint parentes; reliqua praecepta continent quae non facienda, nempe quod non colendi alii dii, non profanandum nomen Dei, non furandum, non adulterandum, non false testandum, non concupiscenda bona aliorum. Causa quod illa duo praecepta sint praecepta facienda, est quia sanctificatio reliquorum praeceptorum ex illis pendet; Sabbathum enim significat unionem ipsius Divini ac Divini Humani in Domino, tum Ipsius conjunctionem cum caelo et ecclesia, et inde conjugium boni et veri apud hominem qui regeneratur. Quoniam Sabbathum illa significabat, ideo erat principale representativum omnium cultus in Ecclesia Israelitica, ut patet apud Jeremiam (cap. xvii. 20-27), et alibi. Quod principale repraesentativum omnium cultus fuerit, erat quia primarium omnium cultus est agnitio Divini in Humano Domini; nam absque illa agnitione non potest homo nisi a se et credere et facere; et a se credere est credere falsa, et a se facere est facere mala; quod etiam patet ex Ipsius Domini verbis apud Johannem,


 


Respondit Dominus interrogantibus, “Quid faciemus ut operemur opera Dei? ….Dixit Jesus, Hoc est opus Dei, ut credatis in Ipsum quem misit” Deus (vi. 28, 29);


 


et apud eundem,


 


“Qui manet in Me et Ego in illo, hic fert fructum multum, quia sine Me non potestis facere quicquam” (xv. 5).


 


Quod Sabbathum repraesentaverit illam unionem, et ejus sanctam agnitionem, multis ostensum est in Arcanis Caelestibus; nempe, Quod Sabbathum in supremo sensu significaverit unionem ipsius Divini ac Divini Humani in Domino; in sensu interno, conjunctionem Humani Domini cum caelo et cum ecclesia, in genere conjunctionem boni et veri, ita conjugium caeleste, n. 8495, 10356, 10730. Inde quod quies die Sabbathi significaverit statum illius unionis, quia tunc Domino quies; et quoque per id pax et salus in caelis et terris; ac in sensu respectivo conjunctionem hominis cum Domino, quia tunc illi pax et salus, n. 8494, 8510, 10360, 10367, 10370, 10374, 10668, 10730. Quod sex dies qui praecedunt Sabbathum significaverint labores et pugnas ante unionem et conjunctionem, n. 8510, 8888, 9431, 10360, 10667.


Sunt bini status homini qui regeneratur; primus dum in veris est et per vera ducitur ad bonum et in bonum, alter cum in bono est: cum homo in primo statu est, tunc in pugnis seu tentationibus est; cum autem in altero statu est, tunc in tranquillo pacis est. Prior status est qui significatur per “sex dies laboris” qui praecedunt Sabbathum, et posterior status est qui significatur per “quietem die Sabbathi,” n. 9274, 9431, 10360. Quod etiam bini status fuerint Domino, primus cum Divinum Verum fuit et ex illo pugnavit contra inferna et subjugavit illa, alter cum Divinum Bonum factus est per unionem cum Ipso Divino in Se: prior status in supremo sensu significabatur per “sex dies laboris,” et posterior per “Sabbathum,” n. 10360. Quia talia per Sabbathum repraesentabantur, ideo illud principale repraesentativum cultus erat, et sanctissimum prae reliquis, n. 10357, 10372. “Facere opus die Sabbathi,” quod significaverit non duci a Domino, sed a semet, ita disjungi, n. 7893, 8495, 10360, 10362, 10365. Quod dies Sabbathi hodie non sit repraesentativus, sed quod sit dies instructionis, n. 10360 fin.


 


(2) 直訳


Nunc sequitur  そこで、続けられる


TERTIUM PRAECEPTUM, QUOD EST, UT SANCTIFICARENT SABBATHUM. 第三戒、それは、安息日を聖なるものとすること、である。


Tertium et quartum praeceptum decalogi continent illa quae facienda sunt, nempe quod sanctificandum sit Sabbathum, et quod honorandi sint parentes; 十戒の第三と第四の戒めは、それらを含み、それらは行なわれなければならない、すなわち、安息日を聖なるものとすべき☆こと、また両親が敬われなければならないこと。


sanctificandumは動形容詞(別名:未来受動分詞)あり、sumの適当な形を伴って「必要性」を表わします。honorandiも同じです。


reliqua praecepta continent quae non facienda, nempe quod non colendi alii dii, non profanandum nomen Dei, non furandum, non adulterandum, non false testandum, non concupiscenda bona aliorum. 残りの戒めは行なってはならないことを含んでいる、すなわち、他の神々を崇拝してはならない、神の御名を冒涜してはならない、盗んではならない、姦淫してはならない、偽りの証言をしてはならない、他の者の財産を(むやみに)しがってはならないこと。


Causa quod illa duo praecepta sint praecepta facienda, est quia sanctificatio reliquorum praeceptorum ex illis pendet; 理由は、それら二つの戒めが行なわれなければならない戒めである、それらから残りの戒めを神聖なものとすること(聖別)が依存する(~しだいである)らであること。


Sabbathum enim significat unionem ipsius Divini ac Divini Humani in Domino, tum Ipsius conjunctionem cum caelo et ecclesia, et inde conjugium boni et veri apud hominem qui regeneratur. というのは、安息日は主の中の神性そのものと神的人間性の結合を意味するから、なおまた、天界と教会とのその方の結合を、またここから人間のもとの善と真理との結合を〔意味するから〕、再生させられる(接続)者。


Quoniam Sabbathum illa significabat, ideo erat principale representativum omnium cultus in Ecclesia Israelitica, ut patet apud Jeremiam (cap. xvii. 20-27), et alibi. 安息日はそれらを意味したので、そこから、イスラエル教会の中のすべての礼拝の主要な表象するものであった、「エレミヤ書」(1720-27)明らかなように、また他のところに。


Quod principale repraesentativum omnium cultus fuerit, erat quia primarium omnium cultus est agnitio Divini in Humano Domini; すべての礼拝の主要な表象するものであったことは、すべての礼拝の第一(最初)のものが主の人間性における神性の承認であるからである。


nam absque illa agnitione non potest homo nisi a se et credere et facere; なぜなら、その承認がなしに、人間は自分からでないなら、信じることと行なうことができないから。


et a se credere est credere falsa, et a se facere est facere mala; また、自分自身から信じることは虚偽を信じることである、自分自身から行なうことは悪を行なうことである。


quod etiam patet ex Ipsius Domini verbis apud Johannem, さらにまた、ヨハネ〔福音書〕に、主ご自身のみことばから明らかであることは、


Respondit Dominus interrogantibus, “Quid faciemus ut operemur opera Dei? 主は質問に答えられた、「神の働き(わざ)を行なうために、私たちは何をするべきか?」


….Dixit Jesus, Hoc est opus Dei, ut credatis in Ipsum quem misit” Deus (vi. 28, 29);  ……イエスは言われた、これが神の働き(わざ)である、あなたがたが(神が)送られたその方を信じること」(6:28, 29)


et apud eundem, また、同じもの〔書〕に、


“Qui manet in Me et Ego in illo, hic fert fructum multum, quia sine Me non potestis facere quicquam” (xv. 5). 「わたしの中にとどまる者は、またわたしもその者の中に、この者は多くの実を結ぶ☆、わたしなしに、〔あなたがたは〕どんなものでも行なうことができないからである」(15:5)


fero”は多義語です(ギリシア語も「フェロー」で意味も同じです、同一語なのでしょうか?)。ここではferoするものが「実」なので「結ぶ」としました。「得る、与えられる、もたらす」の訳ももちろん可能です。


Quod Sabbathum repraesentaverit illam unionem, et ejus sanctam agnitionem, multis ostensum est in Arcanis Caelestibus; 安息日がその結合を表象したことは、またその神聖さの承認を〔表象した〕、『天界の秘義』の中に多く示されている。


nempe, Quod Sabbathum in supremo sensu significaverit unionem ipsius Divini ac Divini Humani in Domino; すなわち、安息日は最高の意味で、主の中の神性そのものと神的人間性の結合を意味したこと。


in sensu interno, conjunctionem Humani Domini cum caelo et cum ecclesia, in genere conjunctionem boni et veri, ita conjugium caeleste, n. 8495, 10356, 10730. 内なる意味で、天界との主の人間性の結合を、また教会との、全般的に善と真理の結合を、このように天界の結婚を〔意味した〕、8495, 10356, 10730 番。


Inde quod quies die Sabbathi significaverit statum illius unionis, quia tunc Domino quies; ここから、安息日の休息はその結合の状態を意味したこと、その時、主に休息が〔あった〕ので。


et quoque per id pax et salus in caelis et terris; そしてまた、それによって平和と救いが天界の中に、地の中に。


ac in sensu respectivo conjunctionem hominis cum Domino, quia tunc illi pax et salus, n. 8494, 8510, 10360, 10367, 10370, 10374, 10668, 10730. そして、相対的な意味で、主との人間と結合が〔意味される〕、その時、彼に平和と救い〔がある〕ので、8494, 8510,10360, 10367, 10370, 10374, 10668, 10730番。


Quod sex dies qui praecedunt Sabbathum significaverint labores et pugnas ante unionem et conjunctionem, n. 8510, 8888, 9431, 10360, 10667. 六日()は、それは安息日に先行する、労働(労苦)と闘争を意味した、合一(結合)と結合の前の。8510, 8888, 9431, 10360, 10667番。


Sunt bini status homini qui regeneratur; 人間に二つの状態がある、その者は再生させられる(接続)


primus dum in veris est et per vera ducitur ad bonum et in bonum, alter cum in bono est: 第一のものは、真理の中にいる時である、また真理によって善へ、また善の中へと導かれている〔時である〕、二のものは善の中にいるときである。


cum homo in primo statu est, tunc in pugnis seu tentationibus est; 人間が最初の状態の中にいるとき、その時、闘争または試練の中にいる。


cum autem in altero statu est, tunc in tranquillo pacis est. けれども、第二の状態にいるとき、その時、平和の静けさの中にいる。


Prior status est qui significatur per “sex dies laboris” qui praecedunt Sabbathum, et posterior status est qui significatur per “quietem die Sabbathi,” n. 9274, 9431, 10360. 前の状態は、それは安息日に先行する「労働の六日()」によって意味される、また、後の状態は、それは「安息日の休息」によって意味される、9274, 9431, 10360 番。


Quod etiam bini status fuerint Domino, primus cum Divinum Verum fuit et ex illo pugnavit contra inferna et subjugavit illa, alter cum Divinum Bonum factus est per unionem cum Ipso Divino in Se: さらにまた、主に二つの状態があった、第一のものは神的な真理にいたとき、それから地獄に対して戦った、またそれを征服した、第二のものは、ご自分の中の神性そのものとの結合によって、〔ご自分を〕神的な善とされたとき〔である〕。


prior status in supremo sensu significabatur per “sex dies laboris,” et posterior per “Sabbathum,” n. 10360. 最高の意味で、前の状態は「六日()の労働」によって、また後の〔状態〕は 「安息日」によって意味される、10360番。


Quia talia per Sabbathum repraesentabantur, ideo illud principale repraesentativum cultus erat, et sanctissimum prae reliquis, n. 10357, 10372. そのようなものが安息日によって表象されたので、ここから、それは礼拝の主要な表象するものであった、また、残りのものと比べて最も神聖なもの〔であった〕、10357, 10372 番。


“Facere opus die Sabbathi,” quod significaverit non duci a Domino, sed a semet, ita disjungi, n. 7893, 8495, 10360, 10362, 10365. 「安息日に働き(わざ)を行なうこと」、それは主により導かれないで、しかし、自分自身から〔導かれる〕、このように分離されることを意味した、7893, 8495, 10360, 10362, 10365番。


英訳書の注に「手稿は7892」とあります。もっともな校訂です。


Quod dies Sabbathi hodie non sit repraesentativus, sed quod sit dies instructionis, n. 10360 fin. 安息日は、今日では、表象するものではなく、しかし、教えの日である、10360番の末尾。


 


 


(3) 訳文(『黙示録講解』965)


 28 さて、続けよう


 


 第三戒、それは安息日を聖なるものとすることである。


 


 十戒の第三と第四の戒めは、行なわれなければならないことを、すなわち、安息日を聖なるものとすべきこと、また両親が敬われなければならないことを含んでいる。残りの戒めは行なってはならないことを含んでいる、すなわち、他の神々を崇拝してはならない、神の御名を冒涜してはならない、盗んではならない、姦淫してはならない、偽りの証言をしてはならない、他の者の財産をしがってはならないことである。それら二つの戒めが行なわれなければならない戒めである理由は、残りの戒めを神聖なものとすることがそれらしだいであるからである。というのは、安息日は主の中の神性そのものと神的人間性の結合を、なおまた、天界と教会とのその方の結合を、またここから再生する人間のもとの善と真理との結合を意味するからである。


 安息日はそれらを意味したので、そこから、「エレミヤ書」(1720-27)、また他のところに明らかなように、イスラエル教会で、すべての礼拝での主要な表象するものであった。すべての礼拝での主要な表象するものであったことは、すべての礼拝での最初のものが主の人間性における神性の承認であるからである。なぜなら、その承認がないなら、人間は自分からでしか、信じることや行なうことができないから。また、自分自身から信じることは虚偽を信じること、自分自身から行なうことは悪を行なうことである。さらにまた、「ヨハネ福音書」で、主ご自身のみことばから明らかである、


 


 主は質問に答えられた、「神の働きを行なうために、私たちは何をするべきですか?」……イエスは言われた、「あなたがたが神が送られたその方を信じること、これが神の働きです」(6:28, 29)


 


 また同書に、


 


 「わたしの中にとどまる者は、わたしもその者の中にとどまり、この者は多くの実を結びます。わたしなしに、あなたがたは何も行なうことができないからです」(15:5)


 


 安息日がその結合を、またその神聖さの承認を表象したことは、『天界の秘義』の中に多く示されている。すなわち、最高の意味で、安息日は主の中の神性そのものと神的人間性の結合を意味し、内なる意味では、天界とのまた教会との主の人間性の結合を、全般的に善と真理の結合を、このように天界の結婚を意味したことである、8495, 10356, 10730 番。ここから、安息日の休息は、その時、主に休息があったので、そしてまた、それによって平和と救いが天界に、地上にあったので、その結合の状態を意味した。そして、相対的な意味で、その時、人間に平和と救いがあるので、主との人間と結合が意味される、8494, 8510,10360, 10367, 10370, 10374, 10668, 10730番。安息日に先行する六日は、合一と結合の前の、労働と闘争を意味した、8510, 8888, 9431, 10360, 10667番。


再生する人間に二つの状態がある。第一のものは、真理の中にいて、真理によって善へ、また善の中へと導かれている時であり、二のものは善の中にいるときである。人間が最初の状態の中にいる時、闘争または試練の中にいる。けれども、第二の状態にいる時、平和の静けさの中にいる。安息日に先行する前の状態は「労働の六日」によって意味され、また、後の状態は「安息日の休息」によって意味される、9274, 9431, 10360 番。主にもまた二つの状態があった。第一のものは神的な真理にいたときであり、その真理から地獄に対して戦い、またそれを征服された。第二のものは、ご自分の中の神性そのものとの結合によって、〔ご自分を〕神的な善とされたときである。最高の意味では、前の状態が「六日の労働」によって、また後の状態が「安息日」によって意味される、

原典講読『宗教と生活』 29

 

DE QUARTO PRAECEPTO DECALOGI,


QUOD HONORANDI SINT PARENTES.


第四の戒めについて、


両親は敬われなければならないこと。


 


(1) 原文「966番」


  29  Hoc praeceptum etiam datum est, quia honor parentum repraesentabat et inde significabat amorem in Dominum et amorem erga ecclesiam; “pater” enim in caelesti sensu, seu Pater caelestis, est Dominus; ac “mater” in caelesti sensu, seu Mater caelestis, est ecclesia; “honor” significat bonum amoris, ac “prolongatio dierum” quae illis, significat felicitatem vitae aeternae; ita intelligitur hoc praeceptum in caelo, ubi non alius pater cognoscitur quam Dominus, nec alia mater quam regnum Domini, quod etiam est ecclesia; Dominus enim ex Se dat vitam, et per ecclesiam dat nutritionem. Quod in caelesti sensu non aliquis pater in mundo intelligendus sit, et ne quidem nominandus, dum homo in idea caelesti est, docet Dominus apud Matthaeum,


 


“Patrem ne nominetis vestrum in terra, unus namque est Pater vester, qui in caelis est” (xxiii. 9).


 


(Quod “Pater” significet Dominum quoad Divinum Bonum, videatur supra, n. 32, 200, 254, 297. Quod “mater” significet regnum Domini, ecclesiam, ac Divinum Verum, in Arcanis Caelestibus, n. 289, 2691, 2717, 3703, 5581, 8897. Quod “prolongatio dierum” significet felicitatem vitae aeternae, n. 8898, ibid.; et quod “honor” significet bonum amoris, n. 8897 ibi, et n. 288, 345, supra.) Ex his nunc patet quod praeceptum tertium et quartum involvant arcana de Domino; nempe agnitionem et confessionem Divini Ipsius, ac cultum Ipsius ex bono amoris.


 


(2) 直訳


Hoc praeceptum etiam datum est, quia honor parentum repraesentabat et inde significabat amorem in Dominum et amorem erga ecclesiam; さらにまたこの戒めが与えられている、両親への敬意は表象したので、またここから意味した、主への愛と隣人に対する愛を。


“pater” enim in caelesti sensu, seu Pater caelestis, est Dominus; というのは、天界の意味で「父」は、すなわち、天界の父は、主であるから。


ac “mater” in caelesti sensu, seu Mater caelestis, est ecclesia; そして天界の意味で「母」は、すなわち、天界の母は、教会である〔から〕。


“honor” significat bonum amoris, ac “prolongatio dierum” quae illis, significat felicitatem vitae aeternae; 「敬意(名誉)」は愛の善を意味する(接続)、そして「日を長くすること」は、それは彼らに〔与えられたものである〕、永遠のいのち(生活)の幸福を意味する(接続)


ita intelligitur hoc praeceptum in caelo, ubi non alius pater cognoscitur quam Dominus, nec alia mater quam regnum Domini, quod etiam est ecclesia; このようにこの戒めは天界の中で理解されている、その場所に主以外に他の父は知られていない、主の王国以外に他の母も〔知られてい〕ない、それはまた教会である☆。


別の訳し方をしてみます、「……そこでは父といえば主でしかなく、母といえば主の御国であって、またそれが教会であることしか知られていない」


Dominus enim ex Se dat vitam, et per ecclesiam dat nutritionem. というのは、主は、ご自分からいのちを与えられるから、また教会によって滋養物(食物)を与えられる。


Quod in caelesti sensu non aliquis pater in mundo intelligendus sit, et ne quidem nominandus, dum homo in idea caelesti est, docet Dominus apud Matthaeum, 天界の意味で、だれも世の中の父が意味されてはならないことを、またまったく呼ばれてはならないこと、人間が天界の観念の中にいる時、主はマタイ〔福音書〕のもとで教えられている、


“Patrem ne nominetis vestrum in terra, unus namque est Pater vester, qui in caelis est” (xxiii. 9). 「〔あなたがたは〕地の中で私たちの父と呼んではならない(未来)、なぜなら、あなたがたの父はひとりであるから、その方は天の中にいる」(23:9)


(Quod “Pater” significet Dominum quoad Divinum Bonum, videatur supra, n. 32, 200, 254, 297. (「父」が神的な善に関する主を意味することは、上の 32, 200, 245, 297 番に見られる。


Quod “mater” significet regnum Domini, ecclesiam, ac Divinum Verum, in Arcanis Caelestibus, n. 289, 2691, 2717, 3703, 5581, 8897. 「母」が主の王国、教会、そして神的な真理を意味することは『天界の秘義』 289, 2691, 2717, 3703, 5581, 8897番。


英訳書の注に、「手稿は5580」とあります。もっともな校訂です。


Quod “prolongatio dierum” significet felicitatem vitae aeternae, n. 8898, ibid.; 「日を長くすること」が永遠のいのち(生活)幸福を意味することは、同じもの☆〔書〕の 8898 番。


ibid.ibiidemの略語。「同じ個所に」の意味です。


et quod “honor” significet bonum amoris, n. 8897 ibi, et n. 288, 345, supra.) また、「敬意(名誉)」が愛の善を意味することは、そこに 8897 番、また上の 288, 345番〔に見られる〕。)


Ex his nunc patet quod praeceptum tertium et quartum involvant arcana de Domino; これらから、そこで(今や)明らかである、第三と第四の戒めは主についての秘義を含むこと。


nempe agnitionem et confessionem Divini Ipsius, ac cultum Ipsius ex bono amoris. すなわち、その方の神性の承認と告白、そして愛の善からのその方を崇拝。


 


 


(3) 訳文(『黙示録講解』966)


 29 両親への敬意は主への愛と隣人に対する愛を表象し、またここから意味したので、この戒めもまた与えられている。というのは、天界の意味で「父」は、すなわち、天界の父は、主であり、そして天界の意味で「母」は、すなわち、天界の母は、教会であるから。「敬意」は愛の善を意味し、そして彼らに与えられた「日を長くすること」は、永遠の生活の幸福を意味する。このように、この戒めは天界の中で理解されていて、そこでは主以外に他の父は知られていない、主の王国以外に他の母も知られていないで、それはまた教会である。というのは、主は、ご自分から、いのちを与えられ、また教会によって滋養物を与えられるから。


人間が天界の観念の中にいる時、天界の意味で、だれも世の中の父が意味されてはならないことを、またまったく呼ばれてはならないことを、主は「マタイ福音書」で教えられている、


 


「あなたがたは地上で〔だれかを〕私たちの父と呼んではならない、なぜなら、あなたがたの父はひとりであり、その方は天の中におられるから」(23:9)


 


 (「父」が神的な善に関する主を意味することは、前の 32, 200, 245, 297 番に見られる。「母」が主の王国、教会、そして神的な真理を意味することは『天界の秘義』 289, 2691, 2717, 3703, 5581, 8897番。「日を長くすること」が永遠の生活の幸福を意味することは、同書の 8898 番。また、「敬意」が愛の善を意味することは、そこの 8897 番、また前の 288, 345番に見られる。)


 そこで、これらから、第三と第四の戒めは主についての秘義を、すなわち、その方の神性の承認と告白、そして愛の善からのその方を崇拝を含むことが明らかである。

原典講読『宗教と生活』 30, 31

 

DE QUINTO PRAECEPTO,


“NON FURABERIS.”


第五戒について、


「あなたは盗んではならない」


 


(1) 原文「967番」


  30  DE QUINTO PRAECEPTO, “NON FURABERIS.”


Per “furta” non solum intelliguntur furta manifesta, sed etiam furta non manifesta; sicut faenerationes et lucrationes illicitae, quae fiunt per fraudes et astus, sub varia specie ut vel appareant sicut licitae, vel clandestine ut prorsus non appareant. Tales lucrationes communiter dantur apud administratores bonorum aliorum, superiores et inferiores, apud negotiatores, tum etiam apud judices qui judicia vendunt et sic justitiam mercenariam faciunt. Haec et plura alia sunt furta, a quibus abstinendum, et quae fugienda, et tandem aversanda sicut peccata contra Deum, quia contra leges Divinas quae in Verbo, et contra hanc legem, quae est una inter fundamentales leges omnium religionum in universo terrarum orbe; decem enim illa praecepta sunt universalia, data propter finem ut homo ex religione vivat, dum ex illis; per vitam enim ex religione homo conjungitur caelo, at per vitam illorum ex obedientia legis civilis et moralis conjungitur mundo et non caelo; ac conjungi mundo et non caelo est conjungi inferno.


 


(2) 直訳


DE QUINTO PRAECEPTO, “NON FURABERIS.” 第五戒について、「あなたは盗んではならない」。


Per “furta” non solum intelliguntur furta manifesta, sed etiam furta non manifesta; 「窃盗」によって、あからさま窃盗だけが意味されない、しかしあからさまでない窃盗もまた。


sicut faenerationes et lucrationes illicitae, quae fiunt per fraudes et astus, sub varia specie ut vel appareant sicut licitae, vel clandestine ut prorsus non appareant.  高利貸しや許されない利得(もうけ)のような、それらは欺瞞(ごまかし)と狡猾さによって行なわれる、いろいろな姿のもとに、あるいは許されるもののように見られるように、あるいはまったく現われないようにひそかに。


Tales lucrationes communiter dantur apud administratores bonorum aliorum, superiores et inferiores, apud negotiatores, tum etiam apud judices qui judicia vendunt et sic justitiam mercenariam faciunt. このような利得(もうけ)は一般的に、他の者の財産の管理者のもとに存在する、上位の者でも下位の者でも、商人のもとに、ほかにもまた、裁判官のもとに、その者は判決を売る、またこのように公正を賄賂のきく(買収された)☆ものにする。


「レキシコン」のmercenariusにこの意味が載っていませんでした(中性・実詞としての意味しかありませんでした)。もうそろそろ出版しようと思っているのに、まだこのように手入れが必要です。


Haec et plura alia sunt furta, a quibus abstinendum, et quae fugienda, et tandem aversanda sicut peccata contra Deum, quia contra leges Divinas quae in Verbo, et contra hanc legem, quae est una inter fundamentales leges omnium religionum in universo terrarum orbe; これらは、また他の多くものは窃盗である、それらをやめなければならない、またそれらを避けなければならない、またついには、神に反する罪として背かなければならない、神的な律法に反するので、またこの律法に反する〔ので〕、それは全地球の中のすべての宗教の根本的な律法の間の一つである。


decem enim illa praecepta sunt universalia, data propter finem ut homo ex religione vivat, dum ex illis; というのは、これらの十の戒めは普遍的なものであるから、人間が宗教から生きるようにとの目的のために与えられた、それら〔の戒め〕から〔生きる〕時。


per vitam enim ex religione homo conjungitur caelo, at per vitam illorum ex obedientia legis civilis et moralis conjungitur mundo et non caelo; というのは、宗教からの生活によって人間は天界と結合されるから、しかし、市民と道徳の法律に服従からの彼らの生活によって、〔人間は〕天界でなくて世と結合される。


ac conjungi mundo et non caelo est conjungi inferno. そして、天界でなくて世と結合されることは地獄と結合されることである。


 


(3) 訳文(『黙示録講解』967)


 30  第五戒「あなたは盗んではならない」について。


 「窃盗」によって、あからさま窃盗だけでなく、しかしまた、ごまかしと狡猾さによって行なわれる高利貸しや許されないもうけのような、いろいろな姿のもとに、あるいは許されるもののように見られるように、あるいはまったく現われないようにひそかに行なわれる、あからさまでない窃盗も意味される。このようなもうけは他の者の財産の管理者のもとに、上位の者でも下位の者でも、商人のもとに普通に存在し、ほかにもまた、判決を売り、このように公正を買収されたものにする裁判官のもとに存在する。


 これらは、また他の多くものはそれらをやめなければならない、またそれらを避けなければならない、またついには、神に反する罪として背を向けなければならない窃盗であり、神的な律法に反し、またこの律法に反するので、それは全地球の中のすべての宗教の根本的な律法の一つでもある。というのは、これらの十の戒めは、人間がそれらの戒めから生きる時、宗教から生きるようにとの目的のために与えられた普遍的なものであるから。というのは、宗教からの生活によって人間は天界と結合されるが、しかし、市民と道徳の法律に服従からの生活によって、天界でなくて世と結合されるから。そして、天界でなくて世と結合されることは地獄と結合されることである。


 


(1) 原文「969番」


 31  Homo ita creatus est ut sit imago caeli et imago mundi, est enim microcosmus; nascitur homo a parentibus imago mundi, ac denuo nascitur ut sit imago caeli: denuo nasci est regenerari, ac regeneratur a Domino per vera ex Verbo et per vitam secundum illa. Homo imago mundi est quoad mentem suam naturalem, ac imago caeli est quoad mentem spiritualem; mens naturalis, quae est mundus, est infra, et mens spiritualis, quae est caelum, est supra. Mens naturalis est plena omnis generis malis, sicut furtis, adulteriis, homicidiis, falsis testimoniis, concupiscentiis, immo blasphemiis et profanationibus Dei. Haec mala et plura alia in illa mente resident, sunt enim amores illorum ibi, et inde jucunda cogitandi, volendi et faciendi illa; haec innata sunt illi menti ex parentibus, nam homo in ea quae in illa mente sunt nascitur et adolescit; coercetur modo per vincula juris civilis et per vincula vitae moralis, a faciendo illa, et sic a manifestando nisus pravae voluntatis suae. Quis non potest videre quod Dominus non possit e caelo influere apud hominem, ac docere illum et ducere illum, antequam illa mala remota sunt? Obstant enim, repellunt, pervertunt, et suffocant vera et bona caeli, quae e superiore instant, incumbunt, ac influere nituntur; mala enim sunt infernalia, et bona sunt caelestia, ac omne infernale flagrat odio contra omne caeleste.


Inde nunc patet quod antequam Dominus e caelo cum caelo possit influere, et formare hominem ad imaginem caeli, necessario removenda sint mala, quae in mente naturali coacervata resident. Nunc quia primarium est ut removeantur mala, antequam homo doceri et duci possit a Domino, patet causa cur in octo praeceptis decalogi recenseantur mala opera quae non facienda sunt, non autem bona opera quae facienda. Bonum non existit una cum malo, nec existit priusquam remota sunt mala; prius non datur via e caelo in hominem: est enim homo sicut mare nigrum, cujus aquae utrinque removendae sunt, antequam Dominus in nube et in igne transitum det filiis Israelis: “mare” nigrum etiam significat infernum, “Pharao cum Aegyptiis” naturalem hominem, ac “filii Israelis” spiritualem.


 


(2) 直訳


Homo ita creatus est ut sit imago caeli et imago mundi, est enim microcosmus; 人間はこのように創造されている、天界の映像と世の映像であるように、というのは、小宇宙であるから。


nascitur homo a parentibus imago mundi, ac denuo nascitur ut sit imago caeli: 人間は両親から世の映像に生まれている、そしてもう一度、天界の映像であるように生まれている。


denuo nasci est regenerari, ac regeneratur a Domino per vera ex Verbo et per vitam secundum illa. もう一度生まれることは再生されることである、そして主により、みことばからの真理によって、またそれらにしたがった生活によって再生される。


Homo imago mundi est quoad mentem suam naturalem, ac imago caeli est quoad mentem spiritualem; 人間は世の映像である、自分の自然的な心に関して、そして、天界の映像である、霊的な心に関して。


mens naturalis, quae est mundus, est infra, et mens spiritualis, quae est caelum, est supra. 自然的な心は、それは世である、下方にある、また霊的な心は、それは天界である、上方にある。


Mens naturalis est plena omnis generis malis, sicut furtis, adulteriis, homicidiis, falsis testimoniis,  concupiscentiis, immo blasphemiis et profanationibus Dei. 自然的な心は、すべての種類の悪で満ちている、窃盗、姦淫、殺人、偽りの証言〔偽証〕、強い欲望〔強欲〕のような、それどころか神の冒涜や(神を)汚すことで。


Haec mala et plura alia in illa mente resident, sunt enim amores illorum ibi, et inde jucunda cogitandi, volendi et faciendi illa; これらの悪と他の多くのものは、その心の中に住んでいる、というのは、そこにそれらの愛があるから、またここからそれらを考え、意志し、行なう快さが〔あるから〕。


haec innata sunt illi menti ex parentibus, nam homo in ea quae in illa mente sunt nascitur et adolescit; これらは、両親からその心に生来のものである、なぜなら、人間はその心の中にあるそれらの〔多くの悪の〕中に生まれ、成長するから。


coercetur modo per vincula juris civilis et per vincula vitae moralis, a faciendo illa, et sic a manifestando nisus pravae voluntatis suae. 市民の法律の束縛(抑制)によって、また道徳的な生活の束縛(抑制)によってだけ、それらを行なうことから、またこのように自分の意志の邪悪な努力が現われることから抑制される。


Quis non potest videre quod Dominus non possit e caelo influere apud hominem, ac docere illum et ducere illum, antequam illa mala remota sunt? だれが見ることができないか? 主は天界から人間のもとに流入することができないこと、そして彼を教えること、また彼を導くこと、それらの悪が遠ざけられる前に。


Obstant enim, repellunt, pervertunt, et suffocant vera et bona caeli, quae e superiore instant, incumbunt, ac influere nituntur; というのは、〔それらの悪は〕天界の真理と善を妨害する(立ちふさがる)、歪曲させる(ゆがめる)、また窒息させるから、それら〔の真理と善〕はさらに上から迫る、押し寄せる、また流入することに努力する。


mala enim sunt infernalia, et bona sunt caelestia, ac omne infernale flagrat odio contra omne caeleste. というのは、悪は地獄のものであるから、また善は天界のものである、そしてすべての地獄のものはすべての天界のものに対して憎しみに燃える。


Inde nunc patet quod antequam Dominus e caelo cum caelo possit influere, et formare hominem ad imaginem caeli, necessario removenda sint mala, quae in mente naturali coacervata resident. そこでここから明らかである、主が天界から天界とともに流入することができる前に、また人間を天界の映像へ形成すること、必然的に、悪が遠ざけられるべきこと、それらは自然的な心の中に積み重なった、住んでいる。


Nunc quia primarium est ut removeantur mala, antequam homo doceri et duci possit a Domino, patet causa cur in octo praeceptis decalogi recenseantur mala opera quae non facienda sunt, non autem bona opera quae facienda. そこで(さて)、悪が遠ざけられることが第一(最初)のものであるので、人間が主により教えられ、また導かれることができる前に、理由が明らかである、なぜ十戒の八つの戒めの中に悪の働き()が列挙されているか、それらは行なってはならない、けれども、善の働き()なく、それらは行なうべき。


Bonum non existit una cum malo, nec existit priusquam remota sunt mala; 善は悪と一緒に存在するようにならない、悪が遠ざけられるより前に(~しないうちに)存在するようにもならない。


prius non datur via e caelo in hominem: 〔このこと〕以前に天界から人間の中へ道は与えられない。


est enim homo sicut mare nigrum, cujus aquae utrinque removendae sunt, antequam Dominus in nube et in igne transitum det filiis Israelis: というのは、人間は黒い海のようであるから、その水は両側に遠ざけられなくてはならない、主が雲の中にまた火の中に、イスラエルの子らに通路(通過)を与える前に。


“mare” nigrum etiam significat infernum, “Pharao cum Aegyptiis” naturalem hominem, ac “filii Israelis” spiritualem. さらにまた、黒い「海」は地獄を意味する、「エジプト人と一緒のパロ」は自然的な人間を、そして「イスラエルの子ら(民族)」は霊的なもの〔人間〕を〔意味する〕。


 


 


(3) 訳文(『黙示録講解』969)


 31 人間は天界の映像と世の映像であるように創造されている、というのは小宇宙であるからである。人間は両親から世の映像に生まれ、そしてもう一度、天界の映像であるように生まれている。もう一度生まれることは再生されることであり、主により、みことばからの真理によって、またそれらにしたがった生活によって再生される。


 人間は、自分の自然的な心に関して世の映像であり、霊的な心に関して天界の映像である。世である自然的な心は下方にあり、天界である霊的な心は上方にある。自然的な心は、窃盗、姦淫、殺人、偽りの証言、強い欲望のような、それどころか神の冒涜や神を汚すことで、すべての種類の悪に満ちている。これらの悪と他の多くのものは、その心の中に住んでいる、というのは、そこにそれらの愛があり、またここからそれらを考え、意志し、行なう快さがあるから。これらは、両親からその心に生来のものである、なぜなら、人間はその心の中にあるそれらの〔多くの悪の〕中に生まれ、成長するから。市民の法律の束縛によって、また道徳的な生活の束縛によってだけ、それらを行なうことから、またこのように自分の意志の邪悪な努力が現われることから抑制される。


 それらの悪が遠ざけられる前に、主は天界から人間のもとに流入すること、そして彼を教え、導くことができないことを、だれが見ることができないか? というのは、〔それらの悪は〕天界の真理と善を妨害し、歪曲させ、窒息させるから、〔それでも〕その真理と善は上から迫り、押し寄せ、また流入することに努力している。というのは、悪は地獄のものであり、善は天界のもの、そしてすべての地獄のものはすべての天界のものに対して憎しみに燃えるから。


 そこでここから、主が天界から天界とともに流入し、人間を天界の映像へ形成することができる前に、必然的に、自然的な心の中で住んでいる積み重なった悪が遠ざけられるべきことが明らかである。


 さて、人間が主により教えられ、また導かれることができる前に、悪が遠ざけられることが最初のものであるので、十戒の八つの戒めの中に、なぜ行なうべき善の働きではなく、行なってはならない悪の働きが列挙されているか、その理由が明らかである。


 善は悪と一緒に存在するようにならないし、悪が遠ざけられるより前に存在するようにもならない。それ以前に天界から人間の中へ道は与えられない。というのは、主が雲の中にまた火の中に、イスラエルの子らに通路を与える前に、人間は水が両側に遠ざけられなくてはならない黒い海のようであるから。さらにまた、黒い「海」は地獄を、「エジプト人と一緒のパロ」は自然的な人間を、そして「イスラエルの子ら」は霊的な人間を意味する。