原典講読『啓示された黙示録』 686

(1) 原文

686. ” Justus es Domine, Qui Est et Qui Fuit; at Sanctus, quia haec judicasti,” significat quod hoc sit ex Divina Providentia Domini, Qui est et Qui fuit Verbum, ac Ipsum Divinum Verum, quod alioquin prophanaretur.-”Justus es Domine, quia haec judicasti,” significat quod hoc ex Divina Domini Providentia sit, de qua sequitur; “Qui Est et Qui Fuit” significat Dominum quoad Verbum, quod sit et quod fuerit Verbum (secundum Joh. i. 1, 2, 14). Quod Dominus hic ut Verbum intelligatur, est quia de intellectu Verbi apud illos, qui ab Ecclesia sunt, agitur; plura quae significantur per “Est et Fuit,” “Principium et Finem,” “Primum et Ultimum,” “Alpham et Omegam,” ubi de Domino, videantur supra (n. 13, 29, 30, 31, 38, 57); per quod “Sanctus” significatur quod sit Ipsum Divinum Verum (n. 173, 586, 666). Ex his patet quod per “justus es Domine, Qui Est et Qui Fuit, et Sanctus, quia haec judicasti,” significetur quod hoc sit ex Divina Providentia Domini, Qui Est et Fuit Verbum et Ipsum Divinum Verum. [2] Quod ex Divina Providentia Domini sit, quod illi qui in sola Fide sunt falsificent vera Verbi, est quia si scirent illa, usque ut interius cogitarent illa, prophanarent illa; sunt enim in malis, quia non fugiunt mala ut peccata, nec immediate adeunt Dominum; quare si genuina vera Verbi reciperent, commiscerent illa malis vitae suae; unde oriretur prophanatio sancti: ideo inter leges Permissionis, quae etiam sunt leges Divinae Providentiae, est, ut illi ex se falsificent vera, ac in tantum, quantum in malis vitae sunt. Quod Divina Providentia sit, ut qui in malis vitae sunt, non sint nisi quam in falsis doctrinae, ob causam ne prophanentur Divina Vera Verbi, videatur in Sapientia Angelica de Divina Providentia (n. 221-233, et 257 fin.).

 

(2) 直訳

686. ” Justus es Domine, Qui Est et Qui Fuit; at Sanctus, quia haec judicasti,” significat quod hoc sit ex Divina Providentia Domini, Qui est et Qui fuit Verbum, ac Ipsum Divinum Verum, quod alioquin prophanaretur.- 686「主よ、あなたは公正である、その方はいる、またその方はいた、また聖なる方、これらをあなたは審判したからである」は、これは主の神的摂理から☆であることを意味する、その方がみことばである、またみことばであった、そして神的真理そのもの、そうでなければ冒涜されたこと。

☆ これまでの原文でここの「ex」が抜け落ちていました。

“Justus es Domine, quia haec judicasti,” significat quod hoc ex Divina Domini Providentia sit, de qua sequitur; 「主よ、あなたは公正である、これらをあなたは審判したからである」は、これは主の神的摂理からであることを意味する、それについて続けられる。

“Qui Est et Qui Fuit” significat Dominum quoad Verbum, quod sit et quod fuerit Verbum (secundum Joh. i. 1, 2, 14). 「その方はいる、またその方はいた」は、みことばに関する主を意味する、〔主が〕みことばであること、また、みことばであったこと(ヨハネ1:1, 2. 14にしたがって)。

Quod Dominus hic ut Verbum intelligatur, est quia de intellectu Verbi apud illos, qui ab Ecclesia sunt, agitur; 主はここに、みことばとして意味されていることは、彼らのもとのみことばの理解力について、その者は教会からである、扱われているからである。

plura quae significantur per “Est et Fuit,” “Principium et Finem,” “Primum et Ultimum,” “Alpham et Omegam,” ubi de Domino, videantur supra (n. 13, 29, 30, 31, 38, 57); 多くのものが、それらは「その方はいる、またその方はいた」、「始めと終わり」、「最初と最後」、「アルファとオメガ」によって意味される、そこに主について、上に見られる(13, 29, 30, 31, 38, 57番)。

per quod “Sanctus” significatur quod sit Ipsum Divinum Verum (n. 173, 586, 666). 「聖なる方」〔である〕ことによって、神的真理そのものであることが意味される(173, 586, 666番)。

Ex his patet quod per “justus es Domine, Qui Est et Qui Fuit, et Sanctus, quia haec judicasti,” significetur quod hoc sit ex Divina Providentia Domini, Qui Est et Fuit Verbum et Ipsum Divinum Verum. これらから明らかである、「主よ、あなたは公正である、その方はいる、またその方はいた、また聖なる方、これらをあなたは審判したからである」によって、これは主の神的摂理からであることを意味する、その方がみことばである、またみことばであった、また神的真理そのもの。

[2] Quod ex Divina Providentia Domini sit, quod illi qui in sola Fide sunt falsificent vera Verbi, est quia si scirent illa, usque ut interius cogitarent illa, prophanarent illa; [2] 主の神的摂理からであることは、彼らが、その者は信仰のみの中にいる、みことばの真理を冒涜すること、もし彼らがそれらを知ったなら、内的なものまでもそれらを考えて、それらを冒涜したであろうからである。

sunt enim in malis, quia non fugiunt mala ut peccata, nec immediate adeunt Dominum; というのは、悪の中にいるから、彼らは悪を罪として避けないからである、直接に主に近づきもしない。

quare si genuina vera Verbi reciperent, commiscerent illa malis vitae suae; それゆえ、もし、みことばの本物の真理が受け入れられたなら、それらを自分の生活の悪で混ぜたであろう。

unde oriretur prophanatio sancti: そこから聖なるものの冒涜が起こる。

ideo inter leges Permissionis, quae etiam sunt leges Divinae Providentiae, est, ut illi ex se falsificent vera, ac in tantum, quantum in malis vitae sunt. それゆえ、許しの法則の間に、それは神的摂理の法則でもある、ある、彼らが自分自身から真理を虚偽化しないように、そしてそれほど(多くのもの)の中に、どれだけ生活の悪の中にいるか〔によって〕。

Quod Divina Providentia sit, ut qui in malis vitae sunt, non sint nisi quam in falsis doctrinae, ob causam ne prophanentur Divina Vera Verbi, videatur in Sapientia Angelica de Divina Providentia (n. 221-233, et 257 fin.). 神的摂理であることが、生活の悪の中にいる者が、教えの虚偽の中に以外でないならいないように、みことばの神的真理を冒涜しないよう〔との〕理由のために、『神的摂理について天使の知恵』の中に見られる(221-233、また257番末)。

 

(3) 訳文

 686「主よ、あなたは公正である、その方はいる、またその方はいた、また聖なる方、これらをあなたは審判したからである」は、これは主の神的摂理からであること、その方がみことばである、またみことばであった、そして神的真理そのもの〔である〕、そうでなければ冒涜されたことを意味する。

 「主よ、あなたは公正である、これらをあなたは審判したからである」は、これは主の神的摂理からであることを意味する、それについて〔以下に〕続けられる。

 「その方はいる、またその方はいた」は、みことばに関する主を意味する、〔主が〕みことばであること、また、みことばであったことである(ヨハネ1:1, 2. 14にしたがって)。

ここに、主がみことばとして意味されているのは、教会からである者のもとのみことばの理解力について扱われているからである。「その方はいる、またその方はいた」主について、「始めと終わり」、「最初と最後」、「アルファとオメガ」によって意味される多くのものが前に見られる(13, 29, 30, 31, 38, 57番)。「聖なる方」〔である〕ことによって、神的真理そのものであることが意味される(173, 586, 666番)。

 これらから、「主よ、あなたは公正である、その方はいる、またその方はいた、また聖なる方、これらをあなたは審判したからである」によって、これは主の神的摂理からであることを意味し、その方がみことばである、またみことばであった、また神的真理そのもの〔である〕ことが明らかである。

 [2] 信仰のみの中にいる者が、みことばの真理を冒涜することが主の神的摂理からであることは、もし彼らがそれら〔真理〕を知ったなら、内的なものまでもそれらを考えて、それらを冒涜したであろうからである。というのは、悪の中にいて、彼らは悪を罪として避けず、主に直接に近づきもしないからである。それゆえ、もし、みことばの本物の真理が受け入れられたなら、それらを自分の生活の悪で混ぜたであろう。そこから聖なるものの冒涜が起こる。それゆえ、彼らが自分自身から真理を、生活の悪の中にいればいるほど、それほど多くのものを虚偽化しないように、そのことが神的摂理の法則でもある許しの法則の間にある。

生活の悪の中にいる者が、みことばの神的真理を冒涜しないよう〔との〕理由のために、教えの虚偽の中にいざるえないようにすることが神的摂理であり、そのことが『神の摂理』の中に見られる(221-233、257番末)。

コメントを残す