原典講読『神の摂理』 260

 

(1) 原文


260.  (vii.) Quod mere naturalis homo contra Divinam Providentiam se confirmet ex eo, quod Judaismus adhuc perstet; quod Judaei post tot saecula non conversi sint, tametsi inter Christianos vivunt, et quod secundum praedictiones in Verbo non confiteantur Dominum et agnoscant Ipsum pro Messia, qui, ut putant, illos in terram Canaanem reducturus esset, et quod constanter perstent in negatione, et usque tamen illis bene est. Sed hi, qui ita cogitant, et ideo in dubium vocant Divinam Providentiam non sciunt quod per “Judaeos” in Verbo intelligantur omnes qui ab ecclesia sunt et Dominum agnoscunt, et quod per “terram Canaanem,” in quem dicitur quod introducendi sint, intelligatur ecclesia Domini. [2.] Quod autem in negatione Domini perseverent, est quia tales sunt, ut si reciperent et agnoscerent, Divinum Domini, et sancta ecclesiae Ipsius, profanarent illa; quare de illis dicit Dominus,


 


“Occaecavit illorum oculos, obturavit illorum cor, ut non videant oculis suis, et intelligant corde suo, et convertant se, et sanem illos” (Joh. xii. [1]40 Matth. xiii. 14; Marc. iv. 12; Luc. viii. 10; Esai. vi. 9, 10):


dicitur, “ne convertant se, et sanem illos,” quia si conversi et sanati fuissent, profanavissent; et secundum legem Divinae Providentiae est, de qua supra (n. 221-233), quod non aliquis interius in vera fidei et bona charitatis a Domino immittatur, nisi quantum in illis potest teneri usque ad finem vitae, et si immitteretur, sancta profanaret. [3.] Quod gens illa conservata sit, et per multum orbis circumsparsa, est propter Verbum in lingua sua originali. quod illi prae Christianis sanctum habent, et in singulis Verbi est Divinum Domini, est enim Divinum Verum unitum Divino Bono, quod a Domino procedit, et per id est Verbum conjunctio Domini cum ecclesia, et praesentia caeli, ut in Doctrina Novae Hierosolymae de Scriptura Sacra (n. 62-69), ostensum est; ac praesentia Domini et caeli est ubicunque Verbum sancte legitur. Hic est finis Divinae Providentiae propter quem conservati sunt, et per multum orbis circumsparsi. Qualis sors illorum post mortem est, videatur in Continuatione de Ultimo Judicio et Mundo Spirituali (n. 79-82).


 @1 40 pro “42”


 


(2) 直訳


(vii.) Quod mere naturalis homo contra Divinam Providentiam se confirmet ex eo, quod Judaismus adhuc perstet;  (vii.)「単なる自然的な人間は神的な真理に反してこのことから自分自身を確信する、ユダヤ教が依然として存在し続けること」―


quod Judaei post tot saecula non conversi sint, tametsi inter Christianos vivunt, et quod secundum praedictiones in Verbo non confiteantur Dominum et agnoscant Ipsum pro Messia, qui, ut putant, illos in terram Canaanem reducturus esset, et quod constanter perstent in negatione, et usque tamen illis bene est. ユダヤ人たちがこのように多くの時代の後、改心されなかったこと、それでもキリスト教徒の間に生きている、またみことばの中の予言にしたがって、主を告白しない、またその方をメシアとして認めること、その者〔メシア〕は、~のように考える、彼らをカナンの地に戻す、また、変わらずに続く(固執する)、否定の中に、またそれでもやはり彼らに善く(正しく)ある☆。


「彼らによくある」とは、彼らに善いことがある、彼らにとって物事は順調である、ということでしょう。


Sed hi, qui ita cogitant, et ideo in dubium vocant Divinam Providentiam non sciunt quod per “Judaeos” in Verbo intelligantur omnes qui ab ecclesia sunt et Dominum agnoscunt, et quod per “terram Canaanem,” in quem dicitur quod introducendi sint, intelligatur ecclesia Domini. しかし、これらの者は、このように考える者は、またそれゆえ、疑いの中で神的な摂理を呼ぶ☆、知らない、「ユダヤ人」によって、みことばの中で、すべての者が意味されること、その者は教会からの者である、また主を認める、また「カナンの地」によって、その中に、導き入れられることが言われている、主の教会が意味されること。


「疑いの中で神的な摂理を呼ぶ」とはまさに直訳であり、私はこのような「訳」が大好きです。すなわち、これで何を言いたいのかよくわかるからです。しかし、普通は「意訳」しなければなりません。「呼ぶ」とは、ここでは「口にする」こと、すなわち「神的な摂理とは~のようなことだよ」と言うことです。「疑いの中で」は「疑って」、すなわち、「神的な摂理って~なものなのかな?」と「疑って」神的摂理のことを語ることです。ちょっと思いをめぐらせればわかることであり、そのような思考の時を読者の方にもってもらうためにも、私はあまり意訳したくありません。


[2.] Quod autem in negatione Domini perseverent, est quia tales sunt, ut si reciperent et agnoscerent, Divinum Domini, et sancta ecclesiae Ipsius, profanarent illa; [2.] けれども、主の否定の中に固執する(存続する)こと、このような者であるからである、もし〔彼らが〕受け入れ、また認めるなら、主の神性を、またその方の教会の聖なるものを、それらを冒涜する。


quare de illis dicit Dominus, それゆえ、彼らについて、主は言われている、


“Occaecavit illorum oculos, obturavit illorum cor, ut non videant oculis suis, et intelligant corde suo, et convertant se, et sanem illos” (Joh. xii. [1]40 Matth. xiii. 14; Marc. iv. 12; Luc. viii. 10; Esai. vi. 9, 10): 「彼らの目を盲目にした、彼らの心をふさいだ(閉じ込めた)、自分の目で見ないように、また自分の心で理解しない、また自分自身を向きを変える(回心する)、またわたしは彼らをいやす」(ヨハネ12:40、マタイ13:14、マルコ9:12、ルカ8:10、イザヤ6:9, 10)
dicitur, “ne convertant se, et sanem illos,” quia si conversi et sanati fuissent, profanavissent;
 「自分自身を向きを変えないように(回心しないように)、またわたしは彼らをいやす」と言われている、もし、回心して、いやされたなら、冒涜したからである。


et secundum legem Divinae Providentiae est, de qua supra (n. 221-233), quod non aliquis interius in vera fidei et bona charitatis a Domino immittatur, nisi quantum in illis potest teneri usque ad finem vitae, et si immitteretur, sancta profanaret. また神的な摂理にしたがっている、そのことについては上に(221-233)、ある者は内的に信仰の真理と仁愛の善の中に主により入れられないこと、それらの中にいのちの終わりまでも保たれないかぎりでないなら、聖なるものを冒涜する。


[3.] Quod gens illa conservata sit, et per multum orbis circumsparsa, est propter Verbum in lingua sua originali. [3.] その国民は保存された(存在を保たれた)こと、また地球(世界)の多くを通して散らされた、みことばのためである、その原語の中で。


quod illi prae Christianis sanctum habent, et in singulis Verbi est Divinum Domini, est enim Divinum Verum unitum Divino Bono, quod a Domino procedit, et per id est Verbum conjunctio Domini cum ecclesia, et praesentia caeli, ut in Doctrina Novae Hierosolymae de Scriptura Sacra (n. 62-69), ostensum est; 彼らがキリスト教よりも神聖さを抱く(聖なるものを持つ)こと、また、みことばの個々のものの中に主の神性がある、というのは、神的な善と結合した神的な真理があるから、それは主から発出する、またそのことによってみことばは教会との主の結合である、また天界の臨在、『新エルサレムの教え、聖書について』の中のように(62-69)、示されている。


ac praesentia Domini et caeli est ubicunque Verbum sancte legitur. そして、主の臨在と天界の〔臨在〕がある、どこでもみことばが敬意をもって読まれる〔ところに〕。


Hic est finis Divinae Providentiae propter quem conservati sunt, et per multum orbis circumsparsi. これが神的な摂理の目的である、それを保存される(存在を保たれる)ために、また地球(世界)の多くを通してまき散らされる☆。


ここは意訳しましょう、そしてそれが正しい解釈でしょう。


Qualis sors illorum post mortem est, videatur in Continuatione de Ultimo Judicio et Mundo Spirituali (n. 79-82). 死後、彼らの運命がどのようであるかは、『続・最後の審判と霊界について』の中に見られる(79-82)


@1 40 pro “42” 注1 42」の代わりに40


 


(3) 訳文


260.  (vii.)「単なる自然的な人間は、ユダヤ教が依然として存在し続けることから、神的な真理に反して確信する」


 そのことは、ユダヤ人たちがこのように長い時代の後にも改心されず、それでもキリスト教徒の間に生き、またみことばの中の予言にしたがって主を告白しないで、またその方を自分たちをカナンの地に戻すメシアとして認め、考えていることである。また、変わらずに否定し続け、それでもやはり物事は彼らに順調である。


 しかし、このように考える者は、またそれゆえ、神的な摂理を疑っており、みことばの「ユダヤ人」によって、教会からの者、また主を認めるすべての者が意味されること、また導き入れられる「カナンの地」によって、主の教会が意味されることを知らない。


[2.] けれども、主を否定し続けるのは、彼らが主を受け入れ、認めるなら、彼らはその方の神性と教会の聖なるものを冒涜するような者であるからである。それゆえ、主は彼らについて言われている、


 


 「〔主は〕彼らの目を盲目にし、彼らの心をかたくなにされた。彼らが自分の目で見、自分の心で理解し、また回心せず、またわたしが彼らをいやすことがないようにである」(ヨハネ12:40、マタイ13:14、マルコ9:12、ルカ8:10、イザヤ6:9, 10)


 


 「回心せず、またわたしが彼らをいやすことがないように」と言われている。もし、回心して、いやされたなら、冒涜したからである。また、ある者は内的に信仰の真理と仁愛の善の中に、それらの中に生涯の終わりまでも保たれないないなら、聖なるものを冒涜するので、主により入れられないことは、神的な摂理にしたがっているからである。このことについては前に〔述べた〕(221-233)


[3.] その国民が存在を保たれ、また世界の多くところへ散らされたのは、原語によるみことばのためである。彼らがキリスト教よりもみことばに神聖さを抱き、その個々のものの中に主の神性があるのは、主から発出する神的な善と結合した神的な真理があり、またそのことによって、『新エルサレムの教え、聖書について』に示されているように(62-69)、みことばに、教会との主の結合と天界の臨在があり、みことばが敬意をもって読まれるどこでも主と天界の臨在があるるからである。ここでの神的な摂理の目的は、みことばが存在を保たれ、また世界の多くのところにまき散らされることである。


死後、彼らの運命がどのようであるかは、『続・最後の審判と霊界について』の中に見られる(79-82)

コメントを残す