原典講読『神の摂理』 56

 

(1) 原文


56.  Quod Divina Providentia spectet in omni quod facit infinitum ac aeternum a se, constare potest ex eo, quod omne creatum a Primo, qui est Infinitus ac Aeternus, procedat ad ultima, et ab ultimis ad Primum a quo (ut in transactione De Divino Amore et Divina Sapientia, in Parte ubi actum est de Creatione Universi, ostensum est); et quia in omni progressione est Primum a quo intime, sequitur quod Divinum procedens seu Divina Providentia spectet in omni quod facit aliquam imaginem infiniti ac aeterni: hoc spectat in omnibus, sed in quibusdam ad evidentiam perceptionis, et in quibusdam non ad illam. Ad evidentiam perceptionis sistit illam imaginem in omnium varietate, et in omnium fructificatione et multiplicatione. [2.] Imago infiniti ac aeterni in omnium varietate apparet in eo, quod non detur aliquod idem cum altero, et quod nec dari possit in aeternum. Hoc ad oculum patet in faciebus hominum a prima creatione; proinde etiam ab animis eorum, quorum typi sunt facies; et quoque ab affectionibus, perceptionibus et cogitationibus, nam ex his sunt animi. Inde est, quod nec dentur in universo caelo duo angeli aut duo spiritus iidem, immo quod nec dari queant in aeternum. Simile est in omni objecto visus in utroque Mundo tam naturali quam spirituali. Ex his constare potest, quod varietas sit infinita ac aeterna. [3.] Imago infiniti ac aeterni in omnium fructificatione et multiplicatione, constat ex factultate insita seminibus in regno vegetabili, et prolificationi in regno animali, imprimis prosapiae piscium; quod si fructificarentur et multiplicarentur secundum facultatem, intra saeculum implerent spatia totius orbis, immo universi: ex quo patet, quod in facultate illa lateat nisus propagationis sui in infinitum. Et quia fructificationes et multiplicationes non defuerunt a principio creationis, nec deerunt in aeternum, sequitur quod in facultate illa, etiam [1]sit nisus propagationis sui in aeternum.


@1 sit pro “fit”


 


(2) 直訳


Quod Divina Providentia spectet in omni quod facit infinitum ac aeternum a se, constare potest ex eo, quod omne creatum a Primo, qui est Infinitus ac Aeternus, procedat ad ultima, et ab ultimis ad Primum a quo (ut in transactione De Divino Amore et Divina Sapientia, in Parte ubi actum est de Creatione Universi, ostensum est); 神的な摂理はすべてのものの中に眺める(目を向ける)とは、それ自体の中で無限☆で永遠☆となるもの、このことから明らかにすることができる、すべての創造されたものは「最初の者」☆から〔である〕こと、その者は「最初なる者」☆と「無限なる者」☆である、最後ものへ進む、また最後のものから「最初の者」(始原なる者)へ、それから〔すべてものが生じる〕☆2(例えば、論文『神的な愛と神的な知恵について』の中、そこに「全世界の創造」について扱われている「部分」の中に示されている)


直前の55番の直訳部分で、「無限である者」、「無限者」、また「永遠である者」、「永遠者」の訳が可能、と述べましたが、それどころでなく、「そう訳すべき」でした。これまでの訳を「訂正します」(こうしたことは、やっているうちにわかることでもあります)。


 なぜかといえば、ここには小文字infinitum ac aeternumと大文字Infinitus ac Aeternusが同時に述べてあります。そして、これは「意識的に使い分けてる」と気づいたからです。そしてこれは編集者がそうしているのではなく、初版でも、すなわち、スヴェーデンボリがそうしています。


 それでinfinitum ac aeternumを「無限と永遠」と訳し、Infinitus ac Aeternusを「無限なる者」そして「永遠なる者」と訳すことにします。これはもちろん神の代名詞です。同じくPrimumも「最初なる者」とすべきです。このことは私にとって、うすうす気づいていたけれども、明確となった新しい発見であって、こうしたことが学ぶことの楽しみ(gaudium)です。


2 53番の直訳部分を参照。


et quia in omni progressione est Primum a quo intime, sequitur quod Divinum procedens seu Divina Providentia spectet in omni quod facit aliquam imaginem infiniti ac aeterni: また、すべての進展の中に「最初の者」があるので、それから〔すべてものが生じる〕内部で、~ということになる、神的な発出される者、すなわち、神的な摂理は、すべてのものの中に眺める(目を向ける)、無限と永遠の何らかの映像をつくる(生ずる)ものを。


hoc spectat in omnibus, sed in quibusdam ad evidentiam perceptionis, et in quibusdam non ad illam. これはすべてのものの中で眺める(目を向ける)、しかし、あるものの中で知覚の明白であることに、またあるものの中でそれ〔明白であること〕になく。


Ad evidentiam perceptionis sistit illam imaginem in omnium varietate, et in omnium fructificatione et multiplicatione. 知覚の明白であることに、すべての変化の中にその映像に示す、またすべての結実と増加の中に。


[2.] Imago infiniti ac aeterni in omnium varietate apparet in eo, quod non detur aliquod idem cum altero, et quod nec dari possit in aeternum. [2.] 「すべての変化の中の無限と永遠の映像」はこのことの中に見られる、何らかの他のものと同一のものは存在しないこと、また、永遠に存在することができないこと。


Hoc ad oculum patet in faciebus hominum a prima creatione; このことは目に明らかである、最初の創造から人間の顔の中に。


proinde etiam ab animis eorum, quorum typi sunt facies; それゆえにさらにまた彼らのアニムスから、それらの象徴()が顔である。


et quoque ab affectionibus, perceptionibus et cogitationibus, nam ex his sunt animi. またさらに、情愛、知覚と思考から、なぜなら、これらからアニムスがあるから。


Inde est, quod nec dentur in universo caelo duo angeli aut duo spiritus iidem, immo quod nec dari queant in aeternum. ここからである、全天界の中に同一の二人の天使は存在しないこと、または二人の霊、それどころか(実に)、永遠に存在することもできない。


Simile est in omni objecto visus in utroque Mundo tam naturali quam spirituali. 同様である、自然()と同じく霊()両方の世界の中のすべての目に見える対象の中で。


Ex his constare potest, quod varietas sit infinita ac aeterna. これらから明らかにすることができる、変化の中に無限と永遠があること。


[3.] Imago infiniti ac aeterni in omnium fructificatione et multiplicatione, constat ex factultate insita seminibus in regno vegetabili, et prolificationi in regno animali, imprimis prosapiae piscium; [3.] 「すべての結実と増加の中の無限と永遠の映像」は植物界の中の種に植え付けられた結実から明らかである、また動物界の中の生殖〔から〕、特に魚の部類の。


quod si fructificarentur et multiplicarentur secundum facultatem, intra saeculum implerent spatia totius orbis, immo universi: もし能力にしたがって実が結ばれ、増されるなら、()世紀の内に地球の全空間を満たす、それどころか(実に)宇宙の。


ex quo patet, quod in facultate illa lateat nisus propagationis sui in infinitum. そのことから明らかである、その能力の中にそれ自身の繁殖(増殖)の努力(活動)が隠れていること、無限に。


Et quia fructificationes et multiplicationes non defuerunt a principio creationis, nec deerunt in aeternum, sequitur quod in facultate illa, etiam [1]sit nisus propagationis sui in aeternum. また、結実と増加は創造の始めから欠けていなかった☆ので、さらにまたそれ自身の繁殖(増殖)の努力(活動)もある。


動詞desum「欠けている、不在である」です。


@1 sit pro “fit” 注1 fit」の代わりにsit


 


(3) 訳文


56.  神的な摂理はすべてのものの中に、それ自体の中で無限で永遠となるものに目を向けることは、すべての創造されたものは「最初なる者」からであること、その者は「最初なる者」と「無限なる者」であり、最後ものへ、また最後のものから「最初のなる者」へ進み、それからすべてものが生じることから明らかにすることができる(例えば、著作『神の愛と知恵』の、そこに「全世界の創造」について扱われている「部分」に示されている)。また、すべての進展の中に「最初なる者」があり、内部でそれからすべてものが生じるので、神的な発出される者、すなわち、神的な摂理は、すべてのものの中で、無限と永遠の何らかの映像を生ずるものに目を向けるといえる。これはすべてのものの中に目を向けるが、しかし、あるものの中で知覚に明白であり、またあるものの中で明白ではない。知覚に明白であるものは、すべての変化の中に、またすべての結実と増加の中にその映像に示す。


[2.] 「すべての変化の中の無限と永遠の映像」は、何らかの他のものと同一のものは存在しないこと、また、永遠に存在することができないことの中に見られる。このことは目に、最初の創造から人間の顔の中に明らかである。それゆえ、さらにまた彼らのアニムスからあきらかであり、それらの象徴が顔である。またさらに、情愛、知覚と思考から、なぜなら、これらからアニムスがあるから。ここから、全天界の中に同一の二人の天使は、または二人の霊は存在しないこと、それどころか、永遠に存在することもできない。自然界と同じく霊界の両方の世界の中のすべての目に見える対象の中で同様である。


これらから、変化の中に無限と永遠があることを明らかにすることができる。


[3.] 「すべての結実と増加の中の無限と永遠の映像」は植物界の中の種に植え付けられた結実から、また動物界の中の、特に魚の部類の生殖から明らかである。もし能力にしたがって実が結ばれ、増されるなら、世紀の内に地球の、それどころか宇宙の全空間を満たす。そのことから、その能力の中にそれ自身の繁殖の努力が無限に隠れていることが明らかである。また、結実と増加は創造の始めから欠けていなかったので、さらにまたそれ自身の繁殖の努力もある。

コメントを残す