原典講読『神の愛と知恵』 73

     QUOD DIVINUM SIT IN OMNI TEMPORE ABSQUE TEMPORE.
     神性は時間なしにすべての時間の中に存在すること
(1) 原文
73. Sicut Divinum est in omni spatio absque spatio, ita est in omni tempore absque tempore; non enim aliquid naturae proprium de Divino potest praedicari, et naturae propria sunt spatium et tempus. Spatium in natura est mensurabile, similiter tempus; mensuratur tempus per dies, septimanas, menses, annos et saecula; ac dies per horas, septimana et mensis per dies, annus per quatuor tempora, et saecula per annos. Mensurationem hanc trahit natura ex apparente circumgyratione et circumlatione solis mundi. Aliter vero in mundo spirituali; ibi progressiones vitae similiter apparent in tempore; vivunt enim ibi inter se, sicut homines mundi inter se, quod non datur absque apparentia temporis; sed tempus ibi non distinguitur in tempora ut in mundo, nam Sol eorum est in suo oriente constanter, nusquam dimotus; est enim Divinus Amor Domini qui illis apparet ut Sol. Inde non sunt illis dies, septimanae, menses, anni, saecula, sed loco illorum sunt status vitae, per quos fit distinctio, quae non vocari potest distinctio in tempora, sed in status. Inde est, quod angeli non sciant quid tempus, et quod, cum nominatur, loco ejus percipiant statum; et cum status determinat tempus, est tempus modo apparentia, nam jucundum status facit ut tempus appareat breve, et injucundum status facit ut tempus appareat longum. Ex quibus patet quod tempus ibi non sit nisi quam quale status. Ex eo est, quod per “horas,” “dies,” “septimanas,” “menses” et “annos” in Verbo significentur status, et eorum progressiones in serie et in complexu; et cum tempora praedicantur de ecclesia, quod per “mane” ejus intelligatur primus ejus status, per “meridiem” plenum ejus, per “vesperam” decrescentia ejus, et per “noctem” finis ejus: similia per quatuor tempora anni, quae sunt ver, aestas, autumnus et hyems.
(2) 直訳
Sicut Divinum est in omni spatio absque spatio, ita est in omni tempore absque tempore; 神性は空間なしにすべての空間の中に存在するように、このように時間なしにすべての時間の中に存在する。
non enim aliquid naturae proprium de Divino potest praedicari, et naturae propria sunt spatium et tempus. なぜなら、何らかの自然のプロプリウム(固有のもの)は神性について属性づけられる☆ことができないから、また空間と時間は自然のプロプリウムである。
☆ praedicoは哲学用語として、受動態でdeをともなって「属性づけられる、属性とされる」という特別な意味があります。「自然に固有なものは神性の属性とされることはできない」という意味です。deのついた言葉を主語とすれば「神性は何らかの自然に固有なものを属性とすることはできない」。
Spatium in natura est mensurabile, similiter tempus; 自然の中の空間は測ることができる、同様に時間。
mensuratur tempus per dies, septimanas, menses, annos et saecula; 時間は、日、週、月、年と世紀によって計られる。
ac dies per horas, septimana et mensis per dies, annus per quatuor tempora, et saecula per annos. また、日は時間によって、週と月は日によって、年は四季によって、また世紀は年によって。
Mensurationem hanc trahit natura ex apparente circumgyratione et circumlatione solis mundi. この測定は世の太陽の旋回(公転)と軌道運動☆の外観から性質を得ている。
☆ これが正確な意味なのですが、その前の公転に合わせて、これは「自転」としてよいと思います。
Aliter vero in mundo spirituali; しかし、霊界の中は異なる。
ibi progressiones vitae similiter apparent in tempore; そこに生活(いのち)の進行は同様に見える、時間の中でと。
vivunt enim ibi inter se, sicut homines mundi inter se, quod non datur absque apparentia temporis; なぜなら、そこに自分たちの間で生活する、世の人間のように自分たちの間で、これは時間の外観なしに可能にされない☆から。
☆ doには「可能にする」という意味があります。
sed tempus ibi non distinguitur in tempora ut in mundo, nam Sol eorum est in suo oriente constanter, nusquam dimotus; しかし、時間はそこに世の中のように〔いろいろな〕期間☆に区別されない、なぜなら、彼らの太陽は自分たちの東に変わらずにあるから。
☆ temporaはtempusの複数であり、その場合、「時間の例」の意味を持ちます。
est enim Divinus Amor Domini qui illis apparet ut Sol. なぜなら、主の神的な愛であるから、それは彼らに太陽として見える。
Inde non sunt illis dies, septimanae, menses, anni, saecula, sed loco illorum sunt status vitae, per quos fit distinctio, quae non vocari potest distinctio in tempora, sed in status. ここから、彼らに、日、週、月、年、世紀はない、しかし、それらに代わって生活(いのち)の状態がある、それらによって区別がなされる、それらは時間の中の区別と呼ばれることはできない、しかし、状態の中の。
Inde est, quod angeli non sciant quid tempus, et quod, cum nominatur, loco ejus percipiant statum; ここからである、天使たちは時間が何か知らないこと、また、名前が挙げられるとき、それに代わって状態を認めること。
et cum status determinat tempus, est tempus modo apparentia, nam jucundum status facit ut tempus appareat breve, et injucundum status facit ut tempus appareat longum. また状態が時間を決定(限定)するとき、時間は単なる外観である、なぜなら、楽しい状態は時間を短く見えるようにする、また不愉快な状態は時間を長く見えるようにするから。
Ex quibus patet quod tempus ibi non sit nisi quam quale status. これらから明らかである、そこに時間は状態の性質でしかないこと(=~以外のものでないなら何でもない)。
Ex eo est, quod per “horas,” “dies,” “septimanas,” “menses” et “annos” in Verbo significentur status, et eorum progressiones in serie et in complexu; それからである、「時間」「日」「週」「月」「年」によって、みことばの中で状態が意味されること、また連続の中、統一体としてその進行〔を意味する〕。
et cum tempora praedicantur de ecclesia, quod per “mane” ejus intelligatur primus ejus status, per “meridiem” plenum ejus, per “vesperam” decrescentia ejus, et per “noctem” finis ejus: また時間が教会について述べられる☆とき、その「朝」によって最初のその状態が意味されること、「(真)昼」によってその満ちていること(完全)、「夕」によってその減少(低下)、「夜」によってその終わり。
☆ このpraedicoは「属性づけられる」よりも「述べられる」と訳すほうがよいでしょう。
similia per quatuor tempora anni, quae sunt ver, aestas, autumnus et hyems. 同様のもの、年の四季によって、それらは春、夏、秋、冬。
(3) 訳文
73. 神性は、空間なしにすべての空間の中に存在するように、時間なしにすべての時間の中に存在する。なぜなら、自然に固有な何らかのものは神性の属性とすることができず、空間と時間は自然に固有のものであるから。自然の空間は測ることができ、同様に時間も計ることができる。時間は、日、週、月、年、世紀によって計られる。また、日は時間によって、週と月は日によって、年は四季によって、また世紀は年によって計られる。この測定は、世の太陽の公転と自転の外観からその性質を得ている。しかし、霊界では異なる。そこの生活は、時間の中で進行するのと同様に見える。なぜなら、そこでは互いに世の人間のように生活し、このことは時間の外観なしに可能ではないから。しかし、そこの時間は、世でのように〔いろいろな〕期間に区別されない、なぜなら、彼らの太陽は東にあって変わらないから。なぜなら、主の神的な愛であり、それは彼らに太陽として見えるから。ここから、彼らに、日、週、月、年、世紀はなく、それらに代わって生活の状態があり、それらによって区別がなされる。それらは時間の中の区別と呼ばれることはできず、状態の中の区別である。ここから、天使たちは時間とは何か知らず、また、その名称が挙げられるとき、それに代わって状態を認める。また状態が時間を定めるとき、時間は単なる外観である、なぜなら、楽しい状態の時間を短く思え、また不愉快な状態の時間は長く思えるからである。これらから、そこの時間は状態の性質でしかないことが明らかである。このことから、みことばの中で「時間」「日」「週」「月」「年」によって状態が、また連続や統一体としてその進行が意味されるのである。また時間が教会について述べられるとき、「朝」によってその最初の状態が、「真昼」によってその完全さが、「夕」によってその減退が、「夜」によってその終わりが意味される。同様のことが、年の四季である春、夏、秋、冬によって意味される。

コメントを残す