原典講読『結婚愛』 268

(1)原文

268. Post haec supervenit binos angelos et quoque me desiderium videndi illos, qui in concupiscentia visionaria seu phantasia possessionis omnium opum ex amore mundi sunt; et percepimus quod desiderium illud inspiraretur ob finem ut cognoscerentur. Domicilia illorum erant sub terra pedum nostrorum, at supra infernum; quare aspeximus nos mutuo, et diximus, "Eamus;" ac visa est apertura, et ibi scala; per hanc descendimus: et dictum est, quod adeundi sint ab oriente, ne intremus in nimbum phantasiae illorum, ac inumbremur quoad intellectum, et tunc simul quoad visum.

[2] Et ecce visa est domus structa ex calamis, sic rimosa, stans in nimbo, qui sicut fumus continue effluxit per rimas trium parietum. Intravimus, et visi sunt quinquaginta hic et quinquaginta ibi sedentes super scamnis, et aversi ab oriente et neridie prospiciebant ad occidentem et septentrionem; ante quemlibet erat mensa, et super mensa crumenae distentae, et circum crumenas copia nummorum aureorum.

Et quaerebamus, "Sunt illa opes omnium mundi?"

Dicebant, "Non omnium mundi, sed omnium regni." Sonus loquelae illorum erat sibilaris, et ipsi apparebant facie rotunda, quae rutilabat sicut squama cochleae, ac pupilla oculi in plano viridi quasi fulgurabat, quod erat ex luce phantasiae.

"Stetimus in medio illorum, et diximus, "Creditis quod omnes opes Regni possideatis."

Et responderunt, "Possidemus."

Dein quaesivimus, "Quis vestrum?"

Dicebant, "Quisque."

Et quaesivimus, "Quomodo quisque? estis multi."

Dicebant, "Qisque ex nobis scit, quod omnia ejus mea sint; non licet alicui cogitare, minus dicere, Mea non sunt tua, sed licet cogitare et dicere, Tua sunt mea:"

Nummi super mensis apparebant sicut ex auro puro, etiam coram nobis; sed cum immisimus lucem ab oriente, erant granula auri, quae per communem unitam phantasiam ita magnifecerunt: dicebant quod oporteat quemcunque qui intrat, secum ferre aliquid auri, quod in frustula, et haec in granula secant, et per vim phantasiae unanimam in nummos grandioris formae amplificant:

[3] Et tunc diximus, "Fuistisne nati homines rationis? unde ista fatuitas visionaria vobis est?"

Dixerunt, "Scimus quod vanitas imaginaria sit; sed quia jucundat interiora mentis nostrae, intramus huc, et delitiamur sicut ex possessione omnium; at hic non moramur nisi per aliquot horas, quibus exactis egredimur, et toties mens sana nobis redit: sed usque oblectamentum visionarium nostrum alternis supervenit, ac facit ut per vices reintremus, et per vices egrediamur; sic alternis sapimus et insanimus: scimus etiam quod dura sors maneat illos, qui astu surripiunt aliis sua bona."

Quaesivimus "Quae sors?"

Dicebant, "Absorbentur, ac nudi intruduntur in aliquem infernalem carcerem, ubi tenentur laborare pro veste et pro cibo, ac postea pro aliquibus obulis, quos colligunt, in quibus ponunt gaudium cordis sui; sed si malum faciunt sodalibus, dabunt partem obulorum suorum in mulctam."

 

(2)直訳

268. Post haec supervenit binos angelos et quoque me desiderium videndi illos, qui in concupiscentia visionaria seu phantasia possessionis omnium opum ex amore mundi sunt; 268.これらの後、二人天使もまたようとする欲望()てきたその世俗愛からすべての所有する幻想にいる

et percepimus quod desiderium illud inspiraretur ob finem ut cognoscerentur. またたちは知覚したその欲望()られる目的のためにまれたこと

Domicilia illorum erant sub terra pedum nostrorum, at supra infernum; 彼らの小屋(さい家)たちのにあったしかし、地獄上方

quare aspeximus nos mutuo, et diximus, "Eamus;" それゆえ、私たちはたちをいにまたった、「私たちは(接続)」。

ac visa est apertura, et ibi scala; そして、開口部られたまたそこに階段

per hanc descendimus: これをって、私たちはった

et dictum est, quod adeundi sint ab oriente, ne intremus in nimbum phantasiae illorum, ac inumbremur quoad intellectum, et tunc simul quoad visum. またわれた、東からづかなくてはならないこと、彼らの幻想のもやのらないようにそして知性してくされない(おおわれない)ようにまたその時、一緒視覚して

[2] Et ecce visa est domus structa ex calamis, sic rimosa, stans in nimbo, qui sicut fumus continue effluxit per rimas trium parietum. [2] また見よ、アシ(葦)から建てられた家が見られた、割れ目〔だられ〕のような、もやの中に立っている、それは煙のように絶えず流れ出る、三つの壁の割れ目を通って。

Intravimus, et visi sunt quinquaginta hic et quinquaginta ibi sedentes super scamnis, et aversi ab oriente et neridie prospiciebant ad occidentem et septentrionem; 私たちはったまたここに五十〔人〕られたまたそこに五十〔人〕長椅子(ベンチ)っているまたからいて、西けてめた

ante quemlibet erat mensa, et super mensa crumenae distentae, et circum crumenas copia nummorum aureorum. それぞれのにテーブルがあったまたテーブルのにふくらんだ財布、また財布のまわりに豊富(おびただしい)金貨。

Et quaerebamus, "Sunt illa opes omnium mundi?" また、私たちは質問した、「これらはのすべての?」

Dicebant, "Non omnium mundi, sed omnium regni." 言った、「世のすべての〔富〕ではないしかし、王国たちの」。

Sonus loquelae illorum erat sibilaris, et ipsi apparebant facie rotunda, quae rutilabat sicut squama cochleae, ac pupilla oculi in plano viridi quasi fulgurabat, quod erat ex luce phantasiae. 彼らのしのはシューシューいうようであったまた自分自身られたそれはカタツムリののようにいたそして表面〔地色〕のひとみはあたかもぴかっとくようであったそれは幻想からであった

"Stetimus in medio illorum, et diximus, "Creditis quod omnes opes Regni possideatis." 私たちはらのったまたった、「あなたがたはじているあなたがたが王国のすべての所有していること」。

Et responderunt, "Possidemus." またえた、「私たちは所有している」。

Dein quaesivimus, "Quis vestrum?" その後、私たちは質問した、「あなたがたのだれが?」

Dicebant, "Quisque." 彼らは言った、「それぞれの者が」。

Et quaesivimus, "Quomodo quisque? estis multi." また私たちは質問した、「どのように、それぞれの者が? あなたがたは多くの者である」。

Dicebant, "Qisque ex nobis scit, quod omnia ejus mea sint; 彼らは言った、「私たちからのそれぞれの者が知っている、彼のすべてのものが私のものであること。

non licet alicui cogitare, minus dicere, Mea non sunt tua, sed licet cogitare et dicere, Tua sunt mea:" あるえることがまして、言うことがされない、『私のものはあなたのものではない』、しかし、考えるとうことはされる、『あなたのものはのものである」』☆。

「共有」は許されるが、「私有」は許されない、ということでしょう。

Nummi super mensis apparebant sicut ex auro puro, etiam coram nobis; テーブルの硬貨純金からのようにえた、私たちのにもまた

sed cum immisimus lucem ab oriente, erant granula auri, quae per communem unitam phantasiam ita magnifecerunt: しかし、私たちがからのれたとき、金であったそれは共有同一幻想によってそのようにきくなった

dicebant quod oporteat quemcunque qui intrat, secum ferre aliquid auri, quod in frustula, et haec in granula secant, et per vim phantasiae unanimam in nummos grandioris formae amplificant: 彼らはっただれでもねばならないことその、何らかの自分自身にもたらすことそれは小片またこれらを(ける)また和合する(つの)幻想によってきな硬貨きくする

[3] Et tunc diximus, "Fuistisne nati homines rationis? [3] またその時、私たちは言った、「あなたがたは理性的な人間に生まれなかったか?

unde ista fatuitas visionaria vobis est?" どこからその幻想かさ(かな幻想)はあなたがたにある?」

Dixerunt, "Scimus quod vanitas imaginaria sit; 彼らはった、「私たちはっている、想像栄(空虚)であること

sed quia jucundat interiora mentis nostrae, intramus huc, et delitiamur sicut ex possessione omnium; しかし、私たちの内的なものがばせる(しませる)、私たちはここへまたたちはしむすべてのものの所有からのように

at hic non moramur nisi per aliquot horas, quibus exactis egredimur, et toties mens sana nobis redit: しかしここにたちはとどまらないいくつかの時間でないならそれらでわってたちはまたこれほど何度健全たちに

sed usque oblectamentum visionarium nostrum alternis supervenit, ac facit ut per vices reintremus, et per vices egrediamur; しかしそれでも、私たちの幻想しみがかわるがわるてくるそしてなう、時々、私たちはまた時々、私たちは

sic alternis sapimus et insanimus:  原典講読『結婚愛』

コメントを残す