(1) 原文
216. (ii.) Quod aeterna se referant ad honores et opes spirituales, quae sunt amoris et sapientiae, in caelo.― Quoniam naturalis homo jucunda amoris sui, quae etiam sunt jucunda concupiscentiarum mali, vocat bona, et quoque confirmat quod sint bona, ideo honores et opes vocat benedictiones Divinas. At cum naturalis ille homo videt, quod mali aeque ac boni ad honores evehantur et ad opes promoveantur, et magis cum videt quod boni in contemptu et in paupertate sint, et mali in gloria et opulentia, secum cogitat, “Quid hoc? Non potest esse Divinae Providentiae; nam si illa regeret omnia, accumularet bonos honoribus et opibus, et afflictaret malos paupertate et contemptu, et sic adigeret malos ad agnoscendum, quod Deus et quod Divina Providentia sint.” [2.] Sed naturalis homo nisi illustratus a spirituali homine, hoc est, nisi simul spiritualis sit, non videt quod honores et opes possint esse benedictiones; et quoque quod possint esse maledictiones; et quod cum benedictiones sunt, a Deo sint, et quod cum maledictiones sunt, a diabolo sint. Quod etiam dentur honores et opes a diabolo, notum est, nam ex eo vocatur ille princeps mundi. Nunc quia nescitur ubinam honores et opes sunt benedictiones, ac ubinam sunt maledictiones, dicendum est; sed in hoc ordine:― (1.) Quod honores et opes sint benedictiones, et quod sint maledictiones. (2.) Quod honores et opes, quando sunt benedictiones, sint spirituales ac aeternae; at quod dum sunt maledictiones, sint temporariae et caducae. (3.) Quod honores et opes, quae sunt maledictiones, respective ad honores et opes quae sunt benedictiones, sint sicut non aliquid ad omne; ac sicut quod in se non est, ad id quod in se est.
(2) 直訳
(ii.) Quod aeterna se referant ad honores et opes spirituales, quae sunt amoris et sapientiae, in caelo.― (ii.) 「永遠のものは霊的な名誉と財産(富)に関係すること、それらは愛と知恵のものである、天界の中の」―
Quoniam naturalis homo jucunda amoris sui, quae etiam sunt jucunda concupiscentiarum mali, vocat bona, et quoque confirmat quod sint bona, ideo honores et opes vocat benedictiones Divinas. 自然的な人間は自分の愛の快さを、それらはまた悪の欲望の快さである、善と呼び、そしてまたそれらが善であることを確信するので、それゆえ、名誉と富を神の祝福と呼ぶ。
At cum naturalis ille homo videt, quod mali aeque ac boni ad honores evehantur et ad opes promoveantur, et magis cum videt quod boni in contemptu et in paupertate sint, et mali in gloria et opulentia, secum cogitat, “Quid hoc? Non potest esse Divinae Providentiae; しかし、その自然的な人間は見るとき、悪い者が等しくそして善い者が名誉へ高められる(昇進される)、また富へ進められる(促進される)こと、またさらに見るとき、善い者が軽蔑の中に、また貧困の中にいること、また悪い者が栄光(輝き、称賛)の中に、また富(裕福)の中に、自分自身に考える、「このことは何か? 神的な摂理は存在することができない。
nam si illa regeret omnia, accumularet bonos honoribus et opibus, et afflictaret malos paupertate et contemptu, et sic adigeret malos ad agnoscendum, quod Deus et quod Divina Providentia sint.” なぜなら、もしそれ〔神的な摂理〕がすべてのものを支配するなら、善い者を名誉と富で積み上げる(与える)、また悪い者を貧困と軽蔑で苦しめる、またこのように悪い者を認めるように強いる(追い立てる)、神が〔おられる〕ことと、神的な摂理があること」。
[2.] Sed naturalis homo nisi illustratus a spirituali homine, hoc est, nisi simul spiritualis sit, non videt quod honores et opes possint esse benedictiones; [2.] しかし、自然的な人間は霊的な人間から照らされないなら、すなわち、同時に霊的でないなら、名誉と富が祝福であることができることを見ない。
et quoque quod possint esse maledictiones; そしてまた呪いであることができること。
et quod cum benedictiones sunt, a Deo sint, et quod cum maledictiones sunt, a diabolo sint. また、祝福であるとき、神からであること、また、呪いであるとき、悪魔からであること。
Quod etiam dentur honores et opes a diabolo, notum est, nam ex eo vocatur ille princeps mundi. さらにまた、名誉と富は悪魔により与えられることは、よく知られている、なぜなら、そのことから彼は世の君主☆と呼ばれるから。
☆ 「新改訳聖書」のヨハネ12:31、14:30、16:11にある「世の支配者」です。ただし、世の支配者が「名誉と富を与える」とは書いてありません。
Nunc quia nescitur ubinam honores et opes sunt benedictiones, ac ubinam sunt maledictiones, dicendum est; そこで、どこに名誉と富が祝福であるか☆知られていないので、そしてどこに呪いがあるか、言わなくてはならない。
☆ 「どこに名誉と富が祝福であるか」は文章として破綻していますが、意味はわかると思います。
sed in hoc ordine:― しかし、この順序の中で―
(1.) Quod honores et opes sint benedictines, et quod sint maledictiones. (1.) 名誉と富は祝福であること、また呪いであること。
(2.) Quod honores et opes, quando sunt benedictiones, sint spirituales ac aeternae; (2.) 名誉と富は、祝福である時、霊的であること、そして永遠〔である〕。
at quod dum sunt maledictiones, sint temporariae et caducae. しかし、呪いである時、一時的なものである、また、はかないもの〔である〕。
(3.) Quod honores et opes, quae sunt maledictiones, respective ad honores et opes quae sunt benedictiones, sint sicut non aliquid ad omne; (3.) 名誉と富は、それらは呪いである、名誉と富にと比較すれば、それらは祝福である、すべてと比べて何ものでもないようなものである。
ac sicut quod in se non est, ad id quod in se est. そして、本質的に存在しないような、それに比べて、本質的に存在するもの。
(3) 訳文
216. (ii.) 「永遠のものは、天界の中の愛と知恵のものである霊的な名誉と富に関係すること」
自然的な人間は、自分の愛の快さを、また悪の欲望の快さもまた、善と呼び、それらが善であることもまた確信するので、それゆえ、名誉と富を神の祝福と呼ぶ。
しかし、その自然的な人間は、悪い者が善い者と等しく名誉へ高められ、また富へと進むのを見るとき、またさらに、善い者が軽蔑と貧困の中に、また悪い者が称賛と裕福の中にいるのを見るとき、自分自身に、「このことは何か? 神的な摂理は存在するはずがない。なぜなら、もし神的な摂理がすべてのものを支配するなら、善い者に名誉と富を与え、また悪い者を貧困と軽蔑で苦しめ、また、神がおられ、神的な摂理があることを悪い者が認めるように強いる〔はずである〕から」と考える。
[2.] しかし、自然的な人間は霊的な人間から照らされないなら、すなわち、同時に霊的でないなら、名誉と富が祝福でありうること、そしてまた呪いでありうること、また、祝福であるとき神からであり、呪いであるとき悪魔からであることを見ない。さらにまた、名誉と富は悪魔により与えられることは、よく知られている。なぜなら、そのことから悪魔は世の君主と呼ばれるから。
そこで、名誉と富のどこに祝福があるか、そしてどこに呪いがあるか、知られていないので、次の順序の中で、言わなくてはならない。
(1.) 名誉と富は祝福であること、また呪いであること。
(2.) 名誉と富は、祝福である時、霊的であり、永遠であるが、しかし、呪いである時、一時的なものであり、はかないものであること。
(3.) 呪いである名誉と富は、祝福である名誉と富と比較すれば、すべてと比べて何ものでもないようなもの、そして、本質的に存在するものに比べて本質的に存在しないようなものであること。