(1) 原文
Quod ipsissima vita non sit hominis, sed Domini, subtilis propositio a quibusdam sive angelis sive spiritibus
2828. Cum evigilatus, ut solitum, cum spiritibus in loquela eram, et tunc quibusdam{1}, qui cogitarent, quod vita hominis, spiritus et angeli sit Solius Domini, et quod ii sint modo recipientia vitae; et quod solum putemus vivere, quod hoc a Domino detur ita putare, et quod inde attribuamus nobis vitam, [quod] sit fallacia, putamus enim esse nostrum, quod non est nostrum, imo putamus esse oculi videre, et auris audire, cum tamen non est oculi et auris, sed modo sunt organa recipientia visus et auditus, sicut etiam putamus manus et pedes se movere a semet, cum tamen non est manus et pedis, sed est spiritus, qui intus agit, quod cuivis notissimum esse potest, si non fallacia abducitur; propositio erat talis, quae insinuata cum persuasione: quod homo, spiritus, angelus, non putare potest, quod suum sit, et sic ei appropriari, sicut apparet, nisi sit quoque vita in recipiente, qui hoc potest percipere et sentire, hoc aliquantum durabat cum persuasione, quod ita quoque appareat, sed tenebar in persuasione, quod illud veritas, quod vita sit Solius Domini, (2829.)et quia in persuasione tenebatur{a}, quae communicata mihi, non potui extricari, sed tametsi non possem extricari in statu isto, usque in persuasione tenebar, quod ideo a veritate non recedendum, sicut si quis recederet a veritate manifesta, quae coram oculis, quia non novit causas, seu ratiocinia ex causis; sed informati sunt, quod vita animae humanae, nempe intimae mentis, et intimioris ejus, non sit hominis, sed sit Domini, quae mentes sunt, quae recipiunt vitam, et per quas communicatur perceptio et sensatio menti naturali, et corpori, et quia homo et spiritus in naturali suo vivit, et in corporeo, putat vitam esse suam, quae Domini, non aliter ac putat quod visus et auditus, et tactus sit oculi, auris, et corporis, plura non opus est adducere; nam sic sisteretur connexio intimorum cum intimioribus, et intimiorum cum interioribus{2}, et sic cum exterioribus, etiam in corporis organis, in quibus suo modo, exteriora dependent ab intimioribus et intimis per purissima quae continuantur ab intimioribus et intimis. 1748, 15 Aug.
@1 ms. quidam
@2 ms. interiobus
@a h.e. continebatur
(2) 直訳
Quod ipsissima vita non sit hominis, sed Domini, subtilis propositio a quibusdam sive angelis sive spiritibus まったくのいのちそのものは人間のものではないこと、主のもの、ある者からの、あるいは天使たちの、あるいは霊たちの、透徹した(洞察力のある)提唱(主題)
2828. Cum evigilatus, ut solitum, cum spiritibus in loquela eram, et tunc quibusdam{1}, 目覚めたとき、いつものように、私は霊たちと会話の中にいた、またその時ある者と☆、
☆この「ある者と」は手稿では「ある者は~」となっています、このほうが読みやすいので変えたのでしょう(注参照)。
qui cogitarent, quod vita hominis, spiritus et angeli sit Solius Domini, その者は、考えた、人間の、霊たちのまた天使たちのいのちは主おひとりのものであること、
et quod ii sint modo recipientia vitae; また、彼らは単なるいのちの受け入れるものであること、
et quod solum putemus vivere, quod hoc a Domino detur ita putare, また、ただ私たちが生きていることを思っているだけ〔である〕こと、このことが主からそのように思うことが与えられていること、
et quod inde attribuamus nobis vitam, [quod] sit fallacia, また、ここから私たちは私たちにいのちを帰していること、〔そのことは〕欺き(誤まり)である、
putamus enim esse nostrum, quod non est nostrum, というのは、私たちは私たちのものであることを思うからである、それは私たちのものでない、
imo putamus esse oculi videre, et auris audire, cum tamen non est oculi et auris, sed modo sunt organa recipientia visus et auditus, それどころか、私たちは見ることは目のものであると思っている、また聞くことは耳のもの、そのときそれでも目のまた耳のものではない、しかし、視覚と聴覚の受け入れる器官である、
sicut etiam putamus manus et pedes se movere a semet, cum tamen non est manus et pedis, そのようにさらにまた私たちは手と足を思っている、それ自体から動くことを、そのときそれでも〔動くのは〕手と足のものではない、
sed est spiritus, qui intus agit, quod cuivis notissimum esse potest, si non fallacia abducitur; しかし、霊のものである、それが内部で活動する、そのことはそれぞれの者に最もよく知られることができる、もし欺きが引っ込められるなら。
propositio erat talis, quae insinuata cum persuasione: 提唱(主題)はこのようなものであった、それらは信念とともに徐々にしみ込んだ――
quod homo, spiritus, angelus, non putare potest, quod suum sit, et sic ei appropriari, sicut apparet, 人間、霊、天使は、思うことができないこと、自分のものであること、このように彼に自分のものにされること、そのように見える、
nisi sit quoque vita in recipiente, qui hoc potest percipere et sentire, いのちもまた受け入れるものの中にないなら、それはこのことを知覚すること、また感じること、
hoc aliquantum durabat cum persuasione, quod ita quoque appareat, このことがいくらか持続した、信念とともに、そのことはそのようにもまた見えること、
sed tenebar in persuasione, quod illud veritas, quod vita sit Solius Domini, しかし、私は信念の中に保たれた、そのことが〝真理〟であること、主おひとりがいのちであること、
(2829.) et quia in persuasione tenebatur{a}, quae communicata mihi, non potui extricari, また〔その〕信念の中に保たれた(=押しとどめられた、注参照)ので、それは私に伝達された、私は解放されることができなかった、
sed tametsi non possem extricari in statu isto, しかし、それでも私はその状態の中で解放されることができなかった、
usque in persuasione tenebar, それでも私は信念の中に保たれた、
quod ideo a veritate non recedendum, sicut si quis recederet a veritate manifesta, quae coram oculis, それゆえ、〝真理〟から引き下がってはならないこと、そのようにもし、だれがかが明らかな〝真理〟から引き下がる、それは目の前に〔ある〕、
quia non novit causas, seu ratiocinia ex causis; 原因を、または原因からの(誤まった)推論を知らないからである〔と言って〕。
sed informati sunt, quod vita animae humanae, nempe intimae mentis, et intimioris ejus, non sit hominis, sed sit Domini, しかし、知らされた(教えられた)、人間の霊魂のいのちは、すなわち、心の最内部のもの、また彼の内的なものは、人間のものではない、しかし、主のものであること、
quae mentes sunt, quae recipiunt vitam, et per quas communicatur perceptio et sensatio menti naturali, et corpori, それらは心(複数)である、それらはいのちを受ける、またそれらによって自然的な、また形体的な心の知覚と感覚が伝達される、
et quia homo et spiritus in naturali suo vivit, et in corporeo, putat vitam esse suam, quae Domini, また人間と霊は自分の自然的なものの中に、形体的なものの中に生きているので、いのちが自分のものであることを思っている、それは主のもの〔である〕、
non aliter ac putat quod visus et auditus, et tactus sit oculi, auris, et corporis, 異なってそして思わない、視覚また聴覚、また触覚が、目の、耳のまた身体のもの〔である〕こと、
plura non opus est adducere; 多くのものを提示することは必要ない、
nam sic sisteretur connexio intimorum cum intimioribus, et intimiorum cum interioribus{2}, et sic cum exterioribus, etiam in corporis organis, なぜなら、このように最も内なるもののつなぐものが、さらに内なるものとの、またさらに内なるものの〔つなぐものが〕内なるものとの、またこのように外なるものとの、さらにまた身体の器官の中で、示されるからである、
in quibus suo modo, exteriora dependent ab intimioribus et intimis per purissima quae continuantur ab intimioribus et intimis. それらの中で、その方法で、外なるものはさらに内なるものと最も内なるものから(に)依存している、最も純粋なものによって、それらはさらに内的なものと最も内的なものから存続する。
1748, 15 Aug. 1748年8月15日。
(3) 訳文
天使たちあるいは霊たちのある者からの、いのちそのものはまったくの人間のものではなく、主のものであるという透徹した提唱
2828. 目覚めたとき、私はいつものように、霊たちと、その時、ある者と会話の中にいた。その者は考えた――人間の、霊たちのまた天使たちのいのちは主おひとりのものであること、また、彼らは単なるいのちを受け入れるものであること、また、私たちは生きていると思っているだけであること、このことが主からそのように思うことが与えられていること、また、ここから私たちは私たちにいのちを帰していて、これは〔感覚の〕欺きであること、というのは、私たちは私たちのものでないものを私たちのものであると思うからである。それどころか、私たちは見ることは目のもの、また聞くことは耳のものであると思っている、そのときそれでも目のまた耳のものではない、しかし、〔目と耳は〕視覚と聴覚を受け入れる器官である。そのようにさらにまた私たちは手と足を、それ自体から動くと思っている、そのときそれでも〔動くのは〕手と足のものではない、しかし、霊のものであり、それが内部で活動する。このことは、もし欺きが引っ込められるなら、だれにきわめてよく知られることができる。
〔その者の〕提唱はこのようなものであり、それらは信念とともに徐々にしみ込んだ――人間・霊・天使は、自分のものである、このように彼に自分のものにされ、そのように見える〔としか〕思うことができないことである。いのちもまたこのことを知覚すること、また感じることを受け入れるものの中にないなら〔ない〕、このことが、そのことはそのようにもまた見えるという信念とともにいくらか持続した。しかし、私は、主おひとりがいのちであることが〝真理〟であるという信念の中に保たれた。
(2829.) 私に伝達された〔その〕信念の中に保たれたので、私は解放されることができなかった。私はその状態の中で解放されることができなかったけれども、それでも私は信念の中に保たれた。それゆえ、もし、だれかが、原因または原因からの推論を知らないからといって目の前にある明らかな〝真理〟から引き下がるように、〝真理〟から引き下がってはならない。
しかし、人間の霊魂のいのちは、すなわち、心の最内部のものまたその内的なものは、人間のものではない、しかし、主のものであることを教えられた。それらは心であり、いのちを受け、またそれらによって自然的なまた形体的な心の知覚と感覚が伝達される。また、人間と霊は自分の自然的なものと形体的なものの中に生きているので、いのちが自分のものであるとを思っている〔が〕、それは主のもの〔であり〕、視覚・聴覚・触覚が、目・耳・身体に属すとしか思わない〔のと同じである〕。
多くのものを示すことは必要ない、なぜなら、このように最も内なるものとさらに内なるものをつなぐものが、またさらに内なるものと内なるものを、またこのように外なるものとつなぐものが、身体の器官の中でもまた示されるからである。それらの中で、その方法で、外なるものはさらに内なるものと最も内なるものは、さらに内的なものと最も内的なものから存続する最も純粋なものに依存している。1748年8月15日。