原典講読『霊界体験記』 1970~1972

(1) 原文

1970. Quod veritates nec apprehendi queant, quare inter hypotheses rejiciuntur, sicut modo unum, quod vix aliquis crederet, cum tamen est veritas naturalis: quod minimum cogitationis et affectionis, afficiat omnia principia organica cerebri, quae fibrillis praefixa sunt, nempe substantias corticales, et quia principia [afficit], etiam omnia fibrarum ex principiis oriundarum, quae myriades myriadum sunt, ita totum corpus, et quod [inter] myriades istas{1}, nulla substantia corticalis, et nulla fibra, nec ullum punctum fibrae, sit prorsus simile alteri, sed quod continua varietas, et quod sic universum cerebrum, et totum corpus, cum tot innumerabilibus varietatibus modo unicum momentum subtilissimum cogitationis nostrae constituat, quod putamus esse infinitae subtilitatis, et tamen ex innumerabilibus varietatibus persuasionis et affectionis in unoquovis minimo puncto cogitationis [consistit]{2}: quisnam haec crederet? cum tamen veritas mere naturalis est, et demonstrabilis tam ex philosophia cognita, quam ab experientiis. 1748, 16 Maj.

@1 ms. istae

@2 sic J.F.I. Tafel

 

1971. Exinde constare potest, quam rude, obscurum, et communissimum sit omne id quod cogitamus, et putamus esse sublimissimum.

 

1972. Imo si adhuc latius extenderetur: quia corpus humanum, et singula corporis correspondent mundo spirituali et coelo, inde quid in minimum cogitationis influit, constare potest, sed ad haec incredibiliora non ascendere velim, quia homo in obscurissimis est; de his loquutus sum cum spiritibus et angelis, et confirmatum. 1748, 16 Maj.

 

(2) 直訳

1970. Quod veritates nec apprehendi queant, quare inter hypotheses rejiciuntur, “真理”はつかまえられることができないこと、それゆえ、仮説の間に退けられている、

sicut modo unum, quod vix aliquis crederet, cum tamen est veritas naturalis: 単なる一つのもの〔真理〕のように、それをある者はほとんど信じない、そのときそれでも自然的な“真理”である――

quod minimum cogitationis et affectionis, afficiat omnia principia organica cerebri, quae fibrillis praefixa sunt, nempe substantias corticales, 思考と情愛の最小のものが脳の有機質の基本物質のすべてのものに働きかける、それらは小繊維の先にかぶせられている、すなわち、皮質の物質(=皮質)、

et quia principia [afficit], etiam omnia fibrarum ex principiis oriundarum, quae myriades myriadum sunt, また基本物質〔が働きかける〕ので、基本物質から起こっているすべての繊維もまた〔働きかけられる〕、それらは一万の一万(無数)である、

ita totum corpus, そのように全身が、

et quod [inter] myriades istas{1}, nulla substantia corticalis, et nulla fibra, nec ullum punctum fibrae, sit prorsus simile alteri, また、その無数のものの〔間に〕、皮質の物質(=皮質)は何もない、また繊維は何もない、繊維のどの点にもない、他とまったく似ている〔ものは〕、

sed quod continua varietas, et quod sic universum cerebrum, et totum corpus, cum tot innumerabilibus varietatibus modo unicum momentum subtilissimum cogitationis nostrae constituat, しかし、絶え間のない変化〔がある〕こと、またこのように脳全体、また全身が、このように多くの無数の変化で、私たちの思考の最も精妙な単なる一つの瞬間(段階・細目)を構成している、

quod putamus esse infinitae subtilitatis, それを私たちは無限に精妙なものと思っている、

et tamen ex innumerabilibus varietatibus persuasionis et affectionis in unoquovis minimo puncto cogitationis [consistit]{2}: またそれでも、思考のそれぞれの最小の点の中の確信と情愛の無数の変化したものから〔構成している〕――

quisnam haec crederet? だれも、これらを信じる?

cum tamen veritas mere naturalis est, et demonstrabilis tam ex philosophia cognita, quam ab experientiis. そのときそれでも単なる自然的な“真理”である、また哲学からも、経験からも知られた証明されることができる〔ものである〕。

1748, 16 Maj. 1748年5月16日。

 

1971. Exinde constare potest, quam rude, obscurum, et communissimum sit omne id ここから明らかにすることができる、そのすべてのものが、どれほど粗雑なもの、不明瞭なもの、また最も全般的なものであるか、

quod cogitamus, et putamus esse sublimissimum. 私たちが、最も崇高なものであると考える、また思っていること。

 

1972. Imo si adhuc latius extenderetur: それどころか、もし〔事柄が〕さらにさらに広く広げられる(伸ばされる)なら――

quia corpus humanum, et singula corporis correspondent mundo spirituali et coelo, 人間の身体は、またや身体の個々のものは霊界にまた天界に対応するので、

inde quid in minimum cogitationis influit, constare potest, ここから、何が思考の最小のものの中に流入しているか、明らかにすることができる、

sed ad haec incredibiliora non ascendere velim, quia homo in obscurissimis est; しかし、これらの信じられないものへ、上ることを私は欲しない(接続)、人間は最も不明瞭なものの中にいるからである。

de his loquutus sum cum spiritibus et angelis, et confirmatum. これらについて私は霊と天使たち話した、また確証された。

1748, 16 Maj. 1748年5月16日。

 

(3) 訳文

1970. “真理”はつかまえられることができない、それゆえ、仮説の間に、ある者はほとんど信じない単なる一つの真理のように退けられている、そのときそれでも自然的な“真理”である――

 思考と情愛の最小のものが、脳の有機質の基本物質に、それらは小繊維すなわち皮質の先にかぶせられている、そのすべてのものに働きかけている。また基本物質〔が働きかける〕ので、基本物質から起こっているすべての繊維も、そのように全身が〔働きかけられ〕、それらは無数である。また、その無数のものの〔間に〕、他とまったく似ている皮質、繊維は何もない、繊維のどの点にもない。しかし、絶え間のない変化があり、このように脳全体、また全身が、このように多くの無数の変化したものが、私たちの思考の最も精妙な単なる一つの細目を構成していて、それを私たちは無限に精妙なものと思っている。それでも、思考のそれぞれの最小の点の中の確信と情愛の無数の変化したものから構成されている――

 だれがこれらを信じるのか? そのときそれでも単なる自然的な“真理”であり、哲学からも経験からも知られた証明されることができる。1748年5月16日。

 

1971 ここから、私たちが最も崇高なものであると考え、思っているそのすべてのものが、どれほど粗雑なもの、不明瞭なもの、また最も全般的なものであるか明らかにすることができる。

 

1972. それどころか、もし〔その事柄が〕さらに広く伸ばされるなら――人間の身体や身体の個々のものは霊界や天界に対応するので、ここから、思考の最小のものの中に何が流入しているか、明らかにすることができる。しかし、人間は最も不明瞭なものの中にいるので、私はこれらの信じられないものへ上ることを欲しない。これらについて私は霊と天使たち話し、確証された。1748年5月16日。

コメントを残す