(1) 原文
De hominis interioribus
1827. Loquutus sum cum spiritibus de interioribus hominis, et quod hujus saeculi eruditi nihil sciant praeter distinguere hominem in internum et externum, non ita ex scientia, sed ex Verbo Domini, praeterea{1} distinguunt solum inter corpus et animam, et de iis disceptant, nempe quid corpus, et quid et quae anima; nescientes quod in homine singula se habent sicut in coelo; dictum est, quod ad corpus solum pertineant sensus externi, tum voluptates sensuum, ut et appetitus; quod proprie est corpus; nesciunt quod naturalis quaedam mens datur, quae paene similis est brutorum animo, nam ejus sunt cupiditates, phantasiae, imaginatio, cui a philosophis attribuuntur ideae materiales, haec distincta est a corpore{2}: praeterea est mens adhuc interior, seu intimior, quae est vere humana, nam non datur in brutis animalibus, ejus est intellectus et voluntas, quae quod intimior{3} seu superior, inde clare constat, quod homo cogitare, et inde velle possit, quod animal brutum nequit, tum quod illa imperare possit mentis naturalis concupiscentiis; quisque novit, quod dum cupiditates auferunt hominem, quod reflectere possit super eas, et sic inhibere, hoc est, iis imperare, quare mens haec intimior est. Praeterea adhuc datur intima mens, sicut in coelis, ubi intimum coelum, quae describi nequit-nam{4} notum est, quod ea quae cogitationis sunt, regantur ab intimis, quae exprimi nequeunt, qualia sunt-et{5} quae cogitationi indit facultates ejus: ita homo correspondet coelis: sed haec quia ab ideis eruditorum, remota sunt, quia disceptant modo de iis, num sit, et quid sit anima, ideo nullam ideam tamdiu habere possunt, de ea qualis sit. 1748, 3 April.
@1 imperfectum in ms.
@2 in ms. corpore, cum e imperfecto in corpore: cum e meliori emendatum
@3 exitus inclarus in ms.
@4 ms. nequit, nam
@5 ms. sunt, et
(2) 直訳
De hominis interioribus 人間の内的なものについて
1827. Loquutus sum cum spiritibus de interioribus hominis, 私は霊たちと話した、人間の内的なものについて、
et quod hujus saeculi eruditi nihil sciant praeter distinguere hominem in internum et externum, また、この時代(世紀)の学者たちは何も知らないこと、人間を内なるものと外なるものに区別することのほかに、
non ita ex scientia, sed ex Verbo Domini, そのように知識からでなく、しかし、主のみことばから、
praeterea{1} distinguunt solum inter corpus et animam, et de iis disceptant, さらに、身体と霊魂の間だけを区別する、またそれらについて論争する、
nempe quid corpus, et quid et quae anima; すなわち、何が身体か、また何が〔身体〕と何が霊魂か☆、
☆捕捉します、最初に「身体が何か」を聞いて、次に「身体と霊魂を合わせて何か」と聞いています。
nescientes quod in homine singula se habent sicut in coelo; 知らないで、人間の中の個々のものが天界の中の〔個々のもの〕のように振る舞うことを。
dictum est, quod ad corpus solum pertineant sensus externi, tum voluptates sensuum, ut et appetitus; 言われている、身体にだけ外なる感覚が属する(割り当てられる)こと、なおまた、感覚の快楽、そのようにまた欲望。
quod proprie est corpus; それは身体〔に〕固有のものである。
nesciunt quod naturalis quaedam mens datur, quae paene similis est brutorum animo, 彼らは知らない、ある種の自然的な心が存在すること、それはほとんど獣のアニムスと同様のものである、
nam ejus sunt cupiditates, phantasiae, imaginatio, cui a philosophis attribuuntur ideae materiales, haec distincta est a corpore{2}: なぜなら、そのものである、欲望、幻想、想像(力)、それに哲学者たちにより物質的な観念が帰せられている、これ〔アニムス〕は身体から区別されているからである――
praeterea est mens adhuc interior, seu intimior, quae est vere humana, さらに、心はさらに内的なもの、または(さらに)最も内的なものである、それは真の人間性である、
nam non datur in brutis animalibus, なぜなら、獣(の動物)の中に存在しないからである、
ejus est intellectus et voluntas, quae quod intimior{3} seu superior, それ(彼の)ものである、理解力と意志は、それらはさらに内的なもの、またはさらに高いもの、
inde clare constat, quod homo cogitare, et inde velle possit, quod animal brutum nequit, tum quod illa imperare possit mentis naturalis concupiscentiis; ここからはっきりと明らかである、人間が考えること、またここから意志することができること、そのことを(動物の)獣はできない、なおまた、それが自然的な欲望の心を支配することができること、
quisque novit, quod dum cupiditates auferunt hominem, quod reflectere possit super eas, et sic inhibere, hoc est, iis imperare, quare mens haec intimior est. だれもが知った(知っている)、欲望が人間を連れ去る時、それら〔欲望〕について熟考することができる、またこのように妨げる(制止する)こと、すなわち、それらに(を)支配(統制)すること、それゆえ、この心はさらに内的なものである。
Praeterea adhuc datur intima mens, sicut in coelis, ubi intimum coelum, quae describi nequit- さらに(ほかに)、さらに最内部の心が存在する、天界の中のように、そこに最内部の天界がある、それは述べられることができない、
nam{4} notum est, quod ea quae cogitationis sunt, regantur ab intimis, quae exprimi nequeunt, qualia sunt- なぜなら、よく知られているからである、それは、それは思考のものである、最内部のものにより支配されている、それらは表現されることができない、どんなものであるか――
et{5} quae cogitationi indit facultates ejus: またそれは思考にその能力を着せている――
ita homo correspondet coelis: そのように人間は天界に対応している――
sed haec quia ab ideis eruditorum, remota sunt, quia disceptant modo de iis, num sit, et quid sit anima, しかし、これらは学者たちの観念から遠ざかっているからである、単にそれらについて論争するからである、存在するかどうか、また何が霊魂であるか、
ideo nullam ideam tamdiu habere possunt, de ea qualis sit. それゆえ、それだけ長い間、何も観念を持つことができない、それらについてどんなものであるか。
1748, 3 April. 1748年4月3日。
(3) 訳文
人間の内的なものについて
1827. 私は霊たちと話した――人間の内的なものについて、この時代の学者たちは、人間を内なるものと外なるものに、そのように知識からでなく、しかし、主のみことばから、区別することのほかに何も知らないこと、さらに、身体と霊魂の間だけを区別し、それらについて、すなわち、何が身体か、何が霊魂か、またそれらが何か、人間の中の個々のものが天界の中の〔個々のもの〕のようであることを知らないで、論争する。
身体にだけ外なる感覚が、なおまた、感覚の快楽、そのようにまた欲望が属し、それは身体に固有のものである、と言われている。彼らは、ある種の自然的な心が存在し、それはほとんど獣のアニムスと同様のものであることを知らない。なぜなら、欲望、幻想、想像(力)に属するものであり、哲学者たちによりそれに物質的な観念が帰せられ、これ〔アニムス〕が身体から区別されているからである――
さらに、心は内的なもの、または最も内的なものであり、それは真の人間性である。なぜなら、獣の中に存在しないからであり、理解力と意志は、それらはさらに内的なもの、またはさらに高いものであり、人間に属すものである。ここから、人間が考え、ここから意志することができること、そのことを獣はできない、なおまた、それが自然的な欲望の心を支配することができることが、はっきりと明らかである。だれもが、欲望により人間が連れ去られる時、それら〔欲望〕について熟考し、このように制止すること、すなわち、それらを統制することができ、それゆえ、この心はさらに内的なものであることを知っている。
さらに、天界の中に、そこに最内部の天界があるように、さらに最内部の心が存在し、これは述べられることができない。なぜなら、思考に属すものが最内部のものにより支配されており、それらがどんなものであるか表現されることができないことが、よく知られているからである――またそれは思考にその能力を着せている――そのように人間は天界に対応している――
しかし、これらは学者たちの観念から遠ざかっている、単にそれらについて、存在するか、また何が霊魂であるか、論争するからである。それゆえ、それだけ長い間、それらについてどんなものであるか何も観念を持つことができない。1748年4月3日。