(1) 原文
De statu morientium, et resuscitatorum a morte
1092. Missus sum hodie mane in statum illorum qui moriuntur, ut scirem, quis status eorum est dum moriuntur, et successive post mortem, non quidem mortuus eram, sed usque in statum insensibilitatis{1} cujusdam quoad corporeos sensus, interiore vita manente integra, ut inde percipere, et memoria retinere ea possem, quae accidunt iis qui moriuntur: respiratio enim non demta est, et quamdiu manet respiratio, tunc sentit homo, sique talis sit, qualem habui, sentit homo ab internis, non autem ab objectis sensuum, seu externis.
@1 ms. insenbilitatis
☆この段落は交差線で抹消されています。
1093. Utque demeretur aliquantum communicatio, etiam respiratio erat tacita seu insensibilis.
☆この段落は交差線で抹消されています。
1094. Primum occupabatur cor, et quoad cor videbar conjungi coelestibus, quibus ita tandem uniebar, ut vix aliquid meum relictum sit, et hoc per aliquot horas.
☆この段落は交差線で抹消されています。
1095. Status itaque morientis primus est, quod non audirem spirituales, seu loquentes, nisi ita, ut quasi remotus ab iis, sic ut paene nulla aut exiguissima communicatio esset cum spiritibus, qui alioquin mecum loquuti sunt, sic ut quidem eos audirem, sed ita quasi absque communicatione; spiritus nec aliud sciebant, audivi enim eos loquentes, quam quod discesserim, sic quoque quod a vita corporis essem, hoc mihi eveniebat, sed aliis morientibus, qui non sunt sicut ego, loquentes cum spiritibus, simile non contingit.
☆この段落は交差線で抹消されています。
1096. Coelestes genii, tunc obsidebant cordis provinciam, sic ut non relictus essem spiritibus: praeterea quidam quoque assidebant capiti, qui quoque genii boni seu coelestes fuerunt: quare hoc commune est, quod coelestes tunc assideant capiti, sicut legitur de angelis Domini in sepulchro, ita fit unicuique, qui moritur.
☆この段落は交差線で抹消されています。
1097. Coelestes tales sunt, ut nihil loquantur, sed modo significant sua cogitata seu interiora per communicationes tunc cum facie, cui inducunt similes facies, quales ii habuerunt, sic ut in se alias facies satis manifeste percipere possit, sicut ego bis aliam in me faciem percipiebam, et dictum modo eorum, quod eorum facies esset, qui coelestes ad caput assistebant, ita binae facies erant; ita sciunt num homo mortuus sit, vel non, si enim eorum facies inductae agnoscuntur, tanquam eorum, tunc sciunt, quod homo mortuus.
☆この段落は交差線で抹消されています。
1098. Praeterea etiam induxerunt mihi mutationes quasdam circa oris provinciam, ubi mecum suo modo loqui potuerunt, et significare sua cogitata; nam per oris provinciam loqui, hoc commune est coelestibus, loquela intelligitur, quia est coelestis.
☆この段落は交差線で抹消されています。
(2) 直訳
De statu morientium, et resuscitatorum a morte 死ぬことをしている(死につつある)者の状態について、また死から生き返る者の
1092. Missus sum hodie mane in statum illorum qui moriuntur, ut scirem, quis status eorum est dum moriuntur, et successive post mortem, 今日の朝に私は彼らの状態の中に入れられた、その者は死ぬ、私が知るために、彼らの状態が何であるか、死ぬ時、また連続して死後に、
non quidem mortuus eram, sed usque in statum insensibilitatis{1} cujusdam quoad corporeos sensus, interiore vita manente integra, ut inde percipere, et memoria retinere ea possem, quae accidunt iis qui moriuntur: 確かに私は死んでいない、しかしそれでも身体の感覚に関してある種の無感覚な状態の中に〔いた〕、内的な完全ないのちを残して、私がここから知覚すること、またそれらを記憶に留めることができるために、それらは彼らに起こる、その者は死ぬ――
respiratio enim non demta est, et quamdiu manet respiratio, tunc sentit homo, sique talis sit, qualem habui, sentit homo ab internis, non autem ab objectis sensuum, seu externis. というのは、呼吸は取り去られなかったからである、また呼吸が残っているかぎり、その時、人間は感じる、そしてもし〔呼吸が〕このようなものであるなら、そのようなものを私が持っていた、人間は内なるものから感じる、けれども、感覚の対象から、すなわち、外なるもの〔から感じ〕ない。
1093. Utque demeretur aliquantum communicatio, etiam respiratio erat tacita seu insensibilis. そしてある程度、〔霊と身体の〕伝達が取り去られるために、呼吸もまた静かな(音を伴わない)ものになった、または、無感覚なもの。
1094. Primum occupabatur cor, et quoad cor videbar conjungi coelestibus, quibus ita tandem uniebar, ut vix aliquid meum relictum sit, 最初に、心臓が占められた、また心臓に関して、私は天的な者たちと結合されているのを見た、その者たちに私はそのように最後に結合された、ほとんど私の何なかの者が残されえなかったように、
et hoc per aliquot horas. また、このことは数時間にわたって。
1095. Status itaque morientis primus est, quod non audirem spirituales, seu loquentes, nisi ita, ut quasi remotus ab iis, そこで、死ぬことをしている(死につつある)者の最初の状態がある、私が霊的な者たちを聞かなかったこと、または話している者たちを、そのようでないなら、いわば彼らから遠ざかっているような、
sic ut paene nulla aut exiguissima communicatio esset cum spiritibus, そのようにまったく何も伝達がなかった、または最も少ない伝達があった、霊たちと、
qui alioquin mecum loquuti sunt, sic ut quidem eos audirem, sed ita quasi absque communicatione; そうでなければ、私と話した、そのように確かに、私は彼らを聞いた、しかし、そのよう〔であった〕、いわば伝達なしの。
spiritus nec aliud sciebant, audivi enim eos loquentes, quam quod discesserim, sic quoque quod a vita corporis essem, 霊たちは何らかのことも知らない、というのは、私は彼らを、話している者を聞いたからである、私が引き離されたこと以外に、このようにまた身体のいのちから〔引き離されて〕いること、
hoc mihi eveniebat, sed aliis morientibus, qui non sunt sicut ego, loquentes cum spiritibus, simile non contingit. このことが私に起こった、しかし死んだ者に、その者は私のようにでない者である、霊たちと話している者、同様に起こらない。
1096. Coelestes genii, tunc obsidebant cordis provinciam, sic ut non relictus essem spiritibus: 天的な者、霊☆が、その時、心臓の領域を占有した、そのように私が霊たちから置き去りにされない――
☆ genius は、いろいろな意味があり、通常「悪鬼」と訳します。ここでは善霊にしろ、悪霊にしろ「霊」で善いでしょう、守護霊とする英訳もあります。
praeterea quidam quoque assidebant capiti, qui quoque genii boni seu coelestes fuerunt: その後、ある者もまた頭にそばに座った、その者もまた善い「霊」すなわち、天的な者であった――
quare hoc commune est, quod coelestes tunc assideant capiti, sicut legitur de angelis Domini in sepulchro, それゆえ、このことは普通である、天的な者がその時、頭にそばに座ること、墓の中の主の天使について読まれるように、
ita fit unicuique, qui moritur. そのようにそれぞれの者に生じる、その者は死ぬ。
1097. Coelestes tales sunt, ut nihil loquantur, sed modo significant sua cogitata seu interiora per communicationes tunc cum facie, 天的な者はこのような者である、何も話さないような、しかし単に自分の考えをまたは内的なものを意味する(表現する)、その時、顔とともに伝達によって、
cui inducunt similes facies, quales ii habuerunt, sic ut in se alias facies satis manifeste percipere possit, それに同様の顔をひき起こす、彼らが持っていたような、そのようにそれ自体の中に他の者の顔を十分にはっきりと知覚することができる、
sicut ego bis aliam in me faciem percipiebam, et dictum modo eorum, quod eorum facies esset, qui coelestes ad caput assistebant, そのように、私は二度、私の中に他の者の顔を知覚した、また言われた、彼らの〔話す〕方法で、彼らの顔であったこと、その者は頭にそばに座った天的な者、
ita binae facies erant; そのように二つの顔があった。
ita sciunt num homo mortuus sit, vel non, そのように〔彼らは〕知る、人間が死んでいるか、あるいはないか、
si enim eorum facies inductae agnoscuntur, tanquam eorum, tunc sciunt, quod homo mortuus. というのは、もし、ひき起こされた彼らの顔が認められるなら、あたかも彼らの〔顔〕のような、その時、知る、人間が死んでいることを。
1098. Praeterea etiam induxerunt mihi mutationes quasdam circa oris provinciam, ubi mecum suo modo loqui potuerunt, et significare sua cogitata; さらに、さらにまた、私に引き起こした、口のまわりの領域にある種の変化を、そこに私と自分の方法で話すことができた、また自分の考えを意味すること、
nam per oris provinciam loqui, hoc commune est coelestibus, なぜなら、口の領域によって話すこと、このことが天的な者に普通であるからである、
loquela intelligitur, quia est coelestis. 〔この〕話し方は理解される、天的なものであるからである。
(3) 訳文
死ぬ者、また死から生き返る者の状態について
1092. 今朝、私は死ぬ者の状態の中に入れられた。死ぬ時、また連続して死後に、彼らの状態が何か、私が知るためである。確かに私は死んでいない、しかしそれでも身体の感覚に関して、内的な完全ないのちを残して、ある種の無感覚な状態の中にいた、私がここから、死ぬ者に起こることを知覚し、それらを記憶に留めることができるためである――というのは、呼吸は取り去られなかった、また呼吸が残っているかぎり、その時、人間は感じるからである。そしてもし〔呼吸が〕私が持っていたようなものであるなら、人間は内なるものから感じる、けれども、感覚の対象すなわち外なるものからは感じない。
1093. そしてある程度、〔霊と身体の〕伝達が取り去られるために、呼吸もまた音を伴わないもの、または、無感覚なものになった。
1094. 最初に、心臓が占められた、また心臓に関して、私は天的な者たちと結合されているのを見た。最後にその者たちと私は、ほとんど私の何なかの者が残されなかったように結合された、また、このことは数時間にわたっていた。
1095. そこで、死ぬ者の最初の状態は、私が霊的な者たちを、または話している者たちを、いわば彼らから遠ざかっているようでないなら、聞かなかったこと、そのように霊たちとまったく何も伝達がなかった、または最も少ない伝達があったことである。そうでなければ、私と話した、そのように確かに、私は彼らを聞いた、しかし、いわば伝達なしのようであった。霊たちは〔このことについて〕何も知らない、というのは、私は、彼らが、私がこのようにまた身体のいのちから引き離された、話しているのを聞いたからである。このことが私に起こった、しかし霊たちと話している私のような者でない、死んだ者に、同様に起こらない。
1096. 天的な霊が、その時、私が霊たちから置き去りにされないように心臓の領域を占有した――その後、ある者もまた頭のそばに座った、その者もまた善い霊すなわち天的な者であった――それゆえ、このことは、墓の中の主の天使について読まれるように、天的な者がその時、頭のそばに座ることは普通である。死ぬそれぞれの者にそのように生じる。
1097. 天的な者は、何も話さない、しかし単に自分の考えをまたは内的なものを、その時、顔とともに伝達によって、表現するような者である。その顔に彼らが持っているのと同様の顔を、そのようにそれ自体の中に他の者の顔を十分にはっきりと知覚することができる顔をひき起こす。そのように、私は二度、私の中に他の者の顔を知覚した、また、彼らの〔話す〕方法で、頭にそばに座った天的な者の顔であったことが言われた。そのように二つの顔があった。そのように〔彼らは〕、人間が死んでいるか、あるいは死んでいないか知る。というのは、もし、ひき起こされた顔に、彼らの顔のようなものが認められるなら、その時、〔その〕人間が死んでいることを知る。
1098. さらに、私にも、口のまわりの領域にある種の変化を引き起こした、そこに、私と自分の方法で話すこと、また自分の考えを表現することができた。なぜなら、口の領域によって話すことが天的な者に普通であり、〔この〕話し方は、天的なものであるので理解されるからである。