(1) 原文
785. [Vers. 16.] ” Et dicentes, Vae, vae, urbs illa magna, circumamicta bysso et purpura et coccino, et inaurata auro, lapide pretioso et margaritis, quia una hora devastatae sunt tantae divitiae,” significat gravem lamentationem quod magnifica et lucra eorum, tam subito et plane destructa sint.―Per “Vae, vae” significatur gravis lamentatio, ut supra (n. 769); per “urbem illam magnam” significatur Religiosum Catholico Romanum, quia dicitur “circumamicta bysso et purpura [et coccino,] ac inaurata auro,” quod non dici potest de urbe, sed de Religioso; per “circumamictam bysso, purpura et coccino, et inauratam auro, lapide pretioso, et margaritis” significantur similia quae supra (n. 725-727), ubi eadem verba, in genere magnifica in externa forma; per “quia una hora devastatae sunt tantae divitiae” significatur quod lucra eorum tam subito et plane destructa sint; per “unam horam” significatur subito et plane, ut supra (n. 769), quia per tempus et omnia temporis significantur status (n. 476). Ex his patet, quod per illa verba significentur illa quae supra allata. De devastatione Babelis consimilia dicuntur apud Jeremiam:
“Terra” Babelis “plena est reatu a Sancto Israelis; stant cogitationes Jehovae contra illam, ad ponendum illam in desolationem: non sument de te lapidem pro angulo aut lapidem fundamentorum, quia vastitas saeculi eris. Erit Babel in acervos, habitaculum draconum, stuporem et sibilum. Redacta{1} est Babel in desolationem, ascendit super illam mare, multitudine fluctuum obtecta est, redactae sunt urbes ejus in desolationem, terram siccitatis et solitudinis” (li. 5, 29, 26,{2} 37, 41-43).
@1 Redacta pro “Reducta” @2 29, 26 pro “26, 29”
(2) 直訳
785. [Vers. 16.] ” Et dicentes, Vae, vae, urbs illa magna, circumamicta bysso et purpura et coccino, et inaurata auro, lapide pretioso et margaritis, quia una hora devastatae sunt tantae divitiae,” significat gravem lamentationem quod magnifica et lucra eorum, tam subito et plane destructa sint.― 785(16節)「また、言って、わざわいだ、わざわいだ、その大いなる都に、亜麻布と紫糸と緋色を着た、また金、また宝石、また真珠を金メッキした、一つの時間でそれほどの富が荒らされたからである」は、重苦しい(きびしい)悲嘆を意味する、彼らのりっぱな(壮麗)なものと利益が、このように急に、またまったく破壊されたこと。
Per “Vae, vae” significatur gravis lamentatio, ut supra (n. 769); 「わざわいだ、わざわいだ」によって、重苦しい悲嘆が意味される、上のように(769番)。
per “urbem illam magnam” significatur Religiosum Catholico Romanum, quia dicitur “circumamicta bysso et purpura [et coccino,] ac inaurata auro,” quod non dici potest de urbe, sed de Religioso; 「その大いなる都」によって、ローマカトリックの宗教的信念が意味される、「亜麻布と紫糸と緋色を着た、そして金を金メッキした」と言われるからである、それは都について言われることができない、しかし、宗教的信念について。
per “circumamictam bysso, purpura et coccino, et inauratam auro, lapide pretioso, et margaritis” significantur similia quae supra (n. 725-727), ubi eadem verba, in genere magnifica in externa forma; 「亜麻布と紫糸と緋色を着た、また金、また宝石、また真珠を金メッキした」によって、同様のものが意味される、それらは上に(725-727番)、そこに同じことばが〔ある〕、一般的に外なる形の中のりっぱなものを〔意味する〕。
per “quia una hora devastatae sunt tantae divitiae” significatur quod lucra eorum tam subito et plane destructa sint; 「一つの時間でそれほどの富が荒らされたからである」によって、彼らの利益が意味される、これほどに急にまた完全に破壊されたこと。
per “unam horam” significatur subito et plane, ut supra (n. 769), quia per tempus et omnia temporis significantur status (n. 476). 「一つの時間」によって、急にまた完全に、が意味される、上のように(769番)、時間と時間のすべてのものによって、状態が意味されるからである(476番)。
Ex his patet, quod per illa verba significentur illa quae supra allata. これらから明らかである、それらのことばによってそれらが意味されること、それらは上に提示された(引用された)。
De devastatione Babelis consimilia dicuntur apud Jeremiam: バベルの荒廃についてまったく同様のものが「エレミヤ(書)」のもとに言われている――
“Terra” Babelis “plena est reatu a Sancto Israelis; バベルの「地はイスラエルの聖なる方からの罪責感で満ちた。
stant cogitationes Jehovae contra illam, ad ponendum illam in desolationem: エホバの思いは彼女に対して変わらない、彼女を荒廃の中へ置くための。
non sument de te lapidem pro angulo aut lapidem fundamentorum, quia vastitas saeculi eris. あなたから隅〔の石〕として、または土台の石〔として〕石を取らない、あなたは時代の(=永遠の)廃墟となるからである。
Erit Babel in acervos, habitaculum draconum, stuporem et sibilum. バベルは堆積の中になる、竜の住みか、茫然自失(驚き)とあざけりの口笛。
Redacta{1} est Babel in desolationem, ascendit super illam mare, multitudine fluctuum obtecta est, redactae sunt urbes ejus in desolationem, terram siccitatis et solitudinis” (li. 5, 29, 26,{2} 37, 41-43). バベルは荒涼の中へ戻された、彼女の上へ海が上がる、多くの波でおおわれる、その都は荒涼の中へ戻された、干ばつと人の住んでいない(寂しい)場所の地に」(51: 5, 29, 26, 37, 41-43)。
@1 Redacta pro “Reducta” 注1「Reducta」の代わりに Redacta
@2 29, 26 pro “26, 29″ 注2「26, 29」の代わりに 29, 26
(3) 訳文
785(16節)「また、言って、『わざわいだ、わざわいだ、亜麻布と紫糸と緋色を着て、金、宝石、真珠を金メッキしたその大いなる都に』、一つの時間でそれほどの富が荒らされたからである」は、彼らの壮麗なものと利益が、このように急に、まったく破壊されたことの重苦しい悲嘆を意味する。
「わざわいだ、わざわいだ」によって、前のように、重苦しい悲嘆が意味される(769番)。「その大いなる都」によって、「亜麻布と紫糸と緋色を着た、そして金を金メッキした」と言われるので、ローマカトリックの宗教的信念が意味される、それは都について言われることができない、しかし、宗教的信念について〔言われる〕。「亜麻布と紫糸と緋色を着て、金、宝石、真珠を金メッキした」によって、前と同様のものが意味される(725-727番)、そこに、一般的に外なる形の中の壮麗なものを〔意味する〕同じことばが〔ある〕。「一つの時間でそれほどの富が荒らされたからである」によって、彼らの利益が、これほどに急に、完全に破壊されたことが意味される。「一つの時間」によって、前のように、急にまた完全に、が意味されるのは(769番)、時間と時間のすべてのものによって、状態が意味されるからである(476番)。
これらから、それらのことばによって前に示されたそれらが意味されることが明らかである。
バベルの荒廃についてまったく同様のものが「エレミヤ書」に言われている――
バベルの「地はイスラエルの聖なる方からの罪で満ちた。彼女を荒廃の中へ置くためのエホバの思いは彼女に対して変わらない。あなたから隅の石、すなわと、土台の石としての石を取らない、あなたは永遠の廃墟となるからである。バベルは堆積に、竜の住みか、驚きとあざけり〔のまと〕となる。バベルは荒涼の中へ戻され、彼女の上へ海が上がり、多くの波でおおわれる。その都は、荒涼へ、干ばつと人の住んでいない地へ戻された」(51: 5, 29, 26, 37, 41-43)。