(1) 原文
476. ” Quod tempus non erit amplius,” significat quod non aliquis status Ecclesiae, seu aliqua Ecclesia, nisi agnoscitur unus Deus, et quod Dominus sit Ille.―Per “tempus” significatur status, et quia hic de Ecclesia agitur, significatur status Ecclesiae; inde per quod “tempus non erit amplius” significatur quod non aliquis status Ecclesiae: quod etiam intelligatur, quod non aliqua Ecclesia sit, nisi agnoscitur unus Deus, et quod Dominus sit Ille, sequitur. At quid hodie: quod Deus sit unus, non negatur, sed quod Dominus sit Ille, negatur; et tamen non datur unus Deus, et simul Trinitas in Quo, nisi Dominus: quod Ecclesia sit ab Ipso Qui est Salvator et Redemptor, non negatur, at quod Ipse ut Salvator et Redemptor immediate adeundus sit, negatur: inde patet, quod Ecclesia exspiratura sit, nisi Nova existat, quae Dominum Solum pro Deo Caeli et Terrae agnoscit, et propterea Ipsum immediate adit (videatur Matth. xxviii. 18); quare hoc, quod “tempus non erit amplius,” hoc est, quod non Ecclesia, se refert ad illa quae in hoc capite sequuntur (vers. 7), et haec ad illa quae in cap. xi. (vers. 15), ubi dicitur quod futura sit Ecclesia, quae Solius Domini erit. [2] Quod per “tempus” significetur status, est quia in mundo spirituali non metiuntur tempora per dies. septimanas, menses et annos, sed per status, qui sunt progressiones vitae eorum, ex quibus recordantur praeteritorum; de quibus videatur Opus de Caelo et InfernoLondini anno 1758 editum (n. 162-169), ubi de Tempore in Caelo actum est. Quod status Ecclesiae hic per “tempus” intelligatur, est quia dies et nox, mane et vespera, aestas et hyems, faciunt tempus in mundo, et illa in spirituali Sensu intellecta faciunt status Ecclesiae; quare dum hi status non amplius sunt, non est aliqua Ecclesia; et tunc non est, quando non bonum et verum est amplius, ita quando lux veri est caligo, et calor boni est frigus; haec sunt quae intelliguntur per quod “non tempus amplius.” Similia intelliguntur per haec in Verbo:
Bestia quarta “cogitabit immutare Tempora” (Dan. vii. 25);
“Erit dies unus qui notus Jehovae, non dies nec nox,” ita non tempus (Sach. xiv. 7);
“Occidere faciam solem in meridie, et obtenebrabo terram in die lucis,” ita nec tempus (Amos viii. 9);
“Malum unum ecce venit, finis venit, venit finis, venit mane super te habitator terrae, venit Tempus” (Ezech. vii. 5-7);
“mane” est principium Ecclesiae Novae (n. 151), quare dicitur “venit tempus.”
(2) 直訳
476. ” Quod tempus non erit amplius,” significat quod non aliquis status Ecclesiae, seu aliqua Ecclesia, nisi agnoscitur unus Deus, et quod Dominus sit Ille.― 476 「時は今後(これ以上、もはや)ないであろう」は、教会の何らかの状態がないことを意味する、すなわち、何らかの教会が、唯一の神が認められないなら、また主がその方であること。
Per “tempus” significatur status, et quia hic de Ecclesia agitur, significatur status Ecclesiae; 「時(間)」によって状態が意味される、またここに教会について扱われているので、教会の状態が意味される。
inde per quod “tempus non erit amplius” significatur quod non aliquis status Ecclesiae: ここから「時は今後(これ以上、もはや)ないであろう」ことによって、教会の何らかの状態がないことが意味される。
quod etiam intelligatur, quod non aliqua Ecclesia sit, nisi agnoscitur unus Deus, et quod Dominus sit Ille, sequitur. ~もまた意味されること、何らかの教会がないこと、唯一の神が認められないなら、また主がその方であること、結果として続く(~となる、~がいえる)。
At quid hodie: しかし、何が今日〔生じているか〕――
quod Deus sit unus, non negatur, sed quod Dominus sit Ille, negatur; 神が唯一であることは、否定されていない、しかし、主がその方であることは、否定されている。
et tamen non datur unus Deus, et simul Trinitas in Quo, nisi Dominus: またそれでも、唯一の神は存在しない、また同時にその方の中の三一性は、主でないなら。
quod Ecclesia sit ab Ipso Qui est Salvator et Redemptor, non negatur, at quod Ipse ut Salvator et Redemptor immediate adeundus sit, negatur: 教会はその方からであること、その方は救い主とあがない主、否定されない、しかし、救い主とあがない主として直接に近づかなくてはならないことは、否定されている。
inde patet, quod Ecclesia exspiratura sit, nisi Nova existat, quae Dominum Solum pro Deo Caeli et Terrae agnoscit, et propterea Ipsum immediate adit (videatur Matth. xxviii. 18); ここから明らかである、教会が消滅する(息絶える)であろうこと、新しいもの(教会)が存在するようにならないなら、それは主おひとりを天地の神として認める、また加えて、その方に直接に近づく(マタイ28:18に見られる)。
quare hoc, quod “tempus non erit amplius,” hoc est, quod non Ecclesia, se refert ad illa quae in hoc capite sequuntur (vers. 7), et haec ad illa quae in cap. xi. (vers. 15), ubi dicitur quod futura sit Ecclesia, quae Solius Domini erit. それゆえ、このことは、「時は今後(これ以上、もはや)ないであろう」こと、すなわち、教会がないこと、それらに関係する、それらはこの章の中に続けられる(7節)、またこれはそれらに〔関係する〕、それらは第11章(15節)の中に、そこに言われている、教会が存在するであろうこと、それは主おひとりのものである。
[2] Quod per “tempus” significetur status, est quia in mundo spirituali non metiuntur tempora per dies. septimanas, menses et annos, sed per status, qui sunt progressiones vitae eorum, ex quibus recordantur praeteritorum; [2] 「時(間)」によって状態が意味されることは、霊界の中で、時間は、日、週、月また年によって計られない、しかし、状態によって、それは彼の生活(いのち)の進行(進展)である、それらから過去のものが思い出されるからである。
de quibus videatur Opus de Caelo et Inferno Londini anno 1758 editum (n. 162-169), ubi de Tempore in Caelo actum est. それらについて『天界と地獄』(ロンドンで1758年出版)についての著作に見られる、そこに天界の中の時間について扱われている(162-169番)。
Quod status Ecclesiae hic per “tempus” intelligatur, est quia dies et nox, mane et vespera, aestas et hyems, faciunt tempus in mundo, et illa in spirituali Sensu intellecta faciunt status Ecclesiae; ここに教会の状態が「時」によって意味されていることは、日と夜、朝と夕方、夏と冬は、世の中で時間をつくるからである、またそれらは霊的な意味の中で理解されて、教会の状態をつくる。
quare dum hi status non amplius sunt, non est aliqua Ecclesia; それゆえ、これらの状態がもはやない時、何らかの教会がない。
et tunc non est, quando non bonum et verum est amplius, ita quando lux veri est caligo, et calor boni est frigus; また、その時、存在しない、善と真理がもはやない時、そのように真理の光が暗黒である、また善の熱が冷たさである。
haec sunt quae intelliguntur per quod “non tempus amplius. “ これらである、それらは「時は今後(これ以上、もはや)ない」ことによって意味される。
Similia intelliguntur per haec in Verbo: 同様のものがみことばの中のこれらによって意味される――
Bestia quarta “cogitabit immutare Tempora” (Dan. vii. 25); 第四の獣は「時を改悪する(変える)ことを考えるであろう」(ダニエル7:25)。
“Erit dies unus qui notus Jehovae, non dies nec nox,” ita non tempus (Sach. xiv. 7); 「一つの日があるであろう、それはエホバに知られている、昼はなく夜もない」そのように時がない(ゼカリヤ14:7)。
“Occidere faciam solem in meridie, et obtenebrabo terram in die lucis,” ita nec tempus (Amos viii. 9); 「わたしは太陽を真昼の中で沈むことをする、またわたしは地を日の光の中で暗くする」そのように時もない(アモス8:9)。
“Malum unum ecce venit, finis venit, venit finis, venit mane super te habitator terrae, venit Tempus” (Ezech. vii. 5-7); 「見よ、一つの悪がやって来る、終わりがやって来る、終わりがやって来る、地の住民よ、あなたの上に朝がやって来る、時がやって来る」(エゼキエル7:5-7)。
“mane” est principium Ecclesiae Novae (n. 151), quare dicitur “venit tempus.” 「朝」は始まりである(151番)、それゆえ、「時がやって来る」と言われている。
(3) 訳文
476 「時はもはやない」は、唯一の神が、また主がその方であることが認められないなら、教会の何らかの状態がない、すなわち、何らかの教会がないことを意味する。
「時」によって状態が意味され、ここに教会について扱われているので、教会の状態が意味される。ここから「時はもはやないであろう」ことによって、教会の何らかの状態がないことが意味される。唯一の神が、また主がその方であること認められないなら、何らかの教会がないことがいえることもまた意味される。
しかし、何が今日〔生じているか〕――神が唯一であることは否定されていない、しかし、主がその方であることは否定されている。それでも、主でないなら、唯一の神は、また同時にその方の中の三一性は存在しない。教会はその方からであり、その方は救い主とあがない主であることは否定されない、しかし、救い主とあがない主として直接に近づかなくてはならないことは否定されている。ここから、主おひとりを天地の神として認め(マタイ28:18に見られる)、また加えて、その方に直接に近づく新しい教会が存在するようにならないなら、〔今ある〕教会が消滅するであろうことが明らかである。それゆえ、「時はもはやないであろう」、すなわち、教会がないことは、この章の中に続けられる(7節)こと関係し、またこれは第11章(15節)に関係する、そこに、主おひとりのものである教会が存在するであろうことが言われている。
[2] 「時」によって霊界の中で状態が意味されるのは、時間は、日、週、月また年によって計られず、状態によって計られ、それは彼の生活(いのち)の進行であり、それらから過去のものが思い出されるからである。それらについて『天界と地獄』の著作に見られ(ロンドンで1758年出版)、そこに天界の中の時間について扱われている(162-169番)。
ここに教会の状態が「時」によって意味されているのは、日と夜、朝と夕方、夏と冬は、世で時間をつくり、またそれらは霊的な意味で理解されて、教会の状態をつくるからである。それゆえ、もはやこれらの状態がない時、何らかの教会がない。また、もはや善と真理がない時、そのように真理の光が暗黒であり、善の熱が冷たさである時、〔教会は〕その時、存在しない。これらが「時はもはやない」ことによって意味されている。
同様のものが、みことばの中のこれらによって意味される――
第四の獣は「時を変えることを考えるであろう」(ダニエル7:25)。
「昼はなく夜もない一つの日があるであろう、それはエホバに知られている」(そのように時がない)(ゼカリヤ14:7)。
「わたしは太陽を真昼に沈めさせる、またわたしは地を日の光の中で暗くする」(そのように時はない)(アモス8:9)。
「見よ、一つの悪が来る、終わりが来る、終わりが来る、地の住民よ、あなたの上に朝が来る、時が来る」(エゼキエル7:5-7)。
「朝」は始まりである(151番)、それゆえ、「時が来る」と言われている。
◎ ふと思ったよけいなこと、このブログを覗いているあなたがた読者は、「(ここに)何を求め、どこへ行こうとしているのか?」(私自身は、もちろん、励みとなるので覗いてくださる方に感謝しています)