原典講読『啓示された黙示録』 426

(1) 原文

426. [Vers. 4.] ” Et dictum illi, ne laederent gramen terrae, neque ullum viride, neque ullam arborem, nisi homines solos, quicunque non haberent sigillum Dei in frontibus suis,”significat Divinam Domini Providentiam, quod non possint auferre aliquod verum et bonum fidei, nec affectionem et perceptionem illorum, aliis quam qui non in charitate et inde non in fide sunt.―Per “dictum illis” significatur, Divina Domini Providentia, quia dictum est e Caelo; per “non laedere gramen terrae, neque ullum viride,” significatur non posse auferre aliquod verum et bonum fidei, per “gramen” enim significatur verum fidei quod primum nascitur apud hominem (n. 401), et per “viride” significatur vivum fidei, quod est ex bono (n. 401); per “non laedere ullam arborem” significatur non posse auferre affectionem et perceptionem veri et boni, per “arborem” enim significatur homo quoad illas (n. 400); per illos qui “non habent sigillum Dei in frontibus suis” significantur qui non in charitate et inde fide sunt, “frons” enim significat amorem et charitatem (n. 347), et “habere sigillum” significat illos nosse et distinguere ab aliis (n. 345).

[2] Quod illi qui confirmaverunt solam fidem usque in arcana justificationis et salvationis per illam, non possint auferre aliquod verum et bonum fidei, nec affectionem et perceptionem, aliis quam qui non in fide charitatis sint, est causa, quia vix ullus praeter antistitem qui docet et praedicat, comprehendit illa; laicus audit, sed involant per unam ejus aurem et evolant per alteram; quod ipse sacerdos arcanista pro certo scire potest ex eo, quod ipse impenderit omnem ingenii vim ad hauriendum illa in sua adolescentia, et postea ad retinendum illa in sequente aetate, tum quod se ex illis praedoctum aestimet; quid tunc laicus qui simpliciter cogitat de fide ex charitate, cum mystica illa audit: ex his videri potest, quod fides sola justificans sit fides clericorum, et non laicorum, nisi illorum qui secure vivunt; hi ex arcanis illorum solum haec hauriunt, quod sola fides salvet, quod non possint facere bonum a se, quod nec possint implere legem, quod Christus passus sit pro illis{1}; praeter universalia illis similia pauca.

@1 illis pro “illo”

 

(2) 直訳

426. [Vers. 4.] ” Et dictum illi, ne laederent gramen terrae, neque ullum viride, neque ullam arborem, nisi homines solos, quicunque non haberent sigillum Dei in frontibus suis,”significat Divinam Domini Providentiam, quod non possint auferre aliquod verum et bonum fidei, nec affectionem et perceptionem illorum, aliis quam qui non in charitate et inde non in fide sunt.―426(4節) 「また、彼らに言われた、地の草を害うな、緑のもの(青草)もまた何も、木もまた何も、人間だけでないなら、だれでも自分の額の中に神の印を持たない」は、主の神的摂理を意味する、信仰の何らかの善と真理を取り去ることができないこと、それらの情愛と知覚もない、仁愛の中にいないまたここから信仰の中にいない者以外の他の者から――

Per “dictum illis” significatur, Divina Domini Providentia, quia dictum est e Caelo; 「彼らに言われた」によって意味される、主の神的摂理が、天界から言われたので。

per “non laedere gramen terrae, neque ullum viride,” significatur non posse auferre aliquod verum et bonum fidei, per “gramen” enim significatur verum fidei quod primum nascitur apud hominem (n. 401), et per “viride” significatur vivum fidei, quod est ex bono (n. 401); 「地の草を害わないこと、緑のもの(青草)もまた何も」によって、信仰の真理と善の何らかのものを取り去ることができないことが意味される、というのは、「草」によって、人間のもとに最初に生まれるもの〔である〕信仰の真理が意味されるから(401番)、また「緑のもの(青草)」によって、信仰の真理が意味される、それは善からである(401番)。

per “non laedere ullam arborem” significatur non posse auferre affectionem et perceptionem veri et boni, per “arborem” enim significatur homo quoad illas (n. 400); 「木もまた何も害わない」によって、真理と善の情愛と知覚を取り去ることができないことが意味される、というのは、「木」によって、それらに関する人間が意味されるから(400番)。

per illos qui “non habent sigillum Dei in frontibus suis” significantur qui non in charitate et inde fide sunt, “frons” enim significat amorem et charitatem (n. 347), et “habere sigillum” significat illos nosse et distinguere ab aliis (n. 345). 彼らによって、その者は「自分の額の中に神の印を持たない」、仁愛とここから信仰の中にいない者が意味される、というのは、「額」は愛と仁愛を意味するから(347番)、また「印を持つこと」は彼らを知ることと他の者から区別することを意味する(345番)。

[2] Quod illi qui confirmaverunt solam fidem usque in arcana justificationis et salvationis per illam, non possint auferre aliquod verum et bonum fidei, nec affectionem et perceptionem, aliis quam qui non in fide charitatis sint, est causa, quia vix ullus praeter antistitem qui docet et praedicat, comprehendit illa; [2] 彼らは、その者は信仰のみを確信した、それらによって義認と救いのアルカナ(秘義、奥義)までも、信仰の何らかの真理と善を取り去ることができない、情愛と知覚もない、仁愛の信仰の中にいない者以外の他の者〔から〕、理由がある、高位聖職者を除いてほとんど何も、その者は教え、また説教する、それらを把握しないからである。

laicus audit, sed involant per unam ejus aurem et evolant per alteram; 平信徒は聞く、しかし、彼の一方の耳を通って飛び入る、また他方を通って飛び入る。

quod ipse sacerdos arcanista pro certo scire potest ex eo, quod ipse impenderit omnem ingenii vim ad hauriendum illa in sua adolescentia, et postea ad retinendum illa in sequente aetate, tum quod se ex illis praedoctum aestimet; 奥義の専門家、聖職者自身は、確かな事実として(確かに)、そのことから知ることができる、自分自身がすべての知力(才能)の力(能力)を費やした、それらを吸収する(学ぶ)ために、自分の青年期の中で、またその後、それらを心に留める(保持する)ために、続く年齢の中で、なおまた自分自身それらから「より博学」☆であると評価している(判断する)。

☆ prae-doctusの言葉が「レキシコン」にありませんでした。形からは「前にprae」+「教えられたdoco」となりますが、「~よりも」+「学がある」のほうがよいでしょう。

quid tunc laicus qui simpliciter cogitat de fide ex charitate, cum mystica illa audit: その時、平信徒は何か、その者は単純に考える、仁愛からの信仰について、それらの奥義を聞くとき。

ex his videri potest, quod fides sola justificans sit fides clericorum, et non laicorum, nisi illorum qui secure vivunt; これらから見られることができる、義とする信仰のみは聖職者の信仰であること、また平信徒の〔信仰〕でない、彼らの〔信仰〕でないなら、その者は信頼して生きている。

hi ex arcanis illorum solum haec hauriunt, quod sola fides salvet, quod non possint facere bonum a se, quod nec possint implere legem, quod Christus passus sit pro illis{1}; これらの者は彼らの奥義からこれらだけを吸収する(学ぶ)、信仰のみが救うこと、自分自身からは善を行なうことができないこと、律法を満たす(成就する)こともできないこと、キリストが彼らのために苦しんだこと。

praeter universalia illis similia pauca. ほかに彼らに〔とって〕普遍的なものは、同様のわずかなものが〔ある=ほとんどない〕。

@1 illis pro “illo” 注1 「illo」の代わりに illis

 

(3) 訳文

426(4節) 「また、彼らに言われた、地の草を、青草もまた何も、木もまた何も害うな、だれでも自分の額の中に神の印を持たない人間だけでないなら」は、仁愛の中にいないまたここから信仰の中にいない者以外の他の者から、信仰の何らかの善と真理を、それらの情愛と知覚も取り去ることができない、という主の神的摂理を意味する。

 「彼らに言われた」によって、天界から言われたので、主の神的摂理が意味される。「地の草を害わないこと、緑のもの(青草)もまた何も」によって、信仰の真理と善の何らかのものを取り去ることができないことが意味される、というのは、「草」によって、人間のもとに最初に生まれる信仰の真理が意味され(401番)、また「緑のもの(青草)」によって、善からである信仰の真理が意味されるから(401番)。「木もまた何も害わない」によって、真理と善の情愛と知覚を取り去ることができないことが意味される、というのは、「木」によって、それらに関する人間が意味されるから(400番)。「自分の額の中に神の印を持たない」者によって、仁愛とここから信仰の中にいない者が意味される、というのは、「額」は愛と仁愛を意味する (347番)、また「印を持つこと」は彼らを知ることと他の者から区別することを意味するから(345番)。

 [2] 信仰のみを、それらによって義認と救いの奥義までも確信した者は、仁愛の信仰の中にいない者以外の他の者〔から〕信仰の何らかの真理と善を、情愛と知覚も取り去ることができない、その理由は、教え、説教する高位聖職者を除いてそれらをほとんど何も把握しないからである。平信徒は聞く、しかし、彼の一方の耳を通って飛び入り、他方を通って飛び去る。奥義の専門家である聖職者自身は、確かに、それらを吸収するために、自分の青年期の中で、またその後、それらを保持するために、続く年齢の中で、自分自身がすべての才能の力を費やした、なおまた自分自身それらから「より博学である」と評価しているそのことから知ることができる。その時、仁愛からの信仰について、それらの奥義を聞くとき、単純に考える平信徒とは何か――これらから見られることができる、義とする信仰のみは聖職者の信仰であり、また彼らの〔信仰〕信頼して生きているのでないなら、平信徒の〔信仰〕ではないこと。これらの者〔平信徒〕は彼らの奥義から、信仰のみが救うこと、自分自身からは善を行なうことができないこと、律法を成就することもできないこと、キリストが彼らのために苦しんだことだけを吸収する。ほかに彼らに〔とって〕普遍的なものは、同様のわずかなもの〔だけ〕がである。