原典講読『啓示された黙示録』 290

(1) 原文

290. [Vers. 13.] ” Et omne creatum, quod est in Caelo, et in terra, et sub terra; et in mari quae sunt, et quae in illis omnia; audivi dicentes,” significat confessionem et glorificationem Domini ab Angelis infimorum Caelorum.―Quod haec confessio et glorificatio Domini ab Angelis infimorum Caelorum sit, patet ex serie, quia confessiones et glorificationes Domini, quae praecedunt, factae sunt ab angelis superiorum Caelorum, et inferiorum (n. 275, seq., 286, seq.); sunt enim tres Caeli, et in unoquovis innumerae Societates, quarum quaelibet vocatur Caelum. Quod per “omne creatum, quod est in Caelo, et in terra, et sub terra, et in mari,” intelligantur Angeli, patet, nam dicitur{1}, “Audivi dicentes;” et dixerunt, “Sedenti super Throno et Agno, benedictio et honor et gloria et robur in saecula saeculorum.” [2] Quod dicantur “creatum” est secundum stylum Verbi, in quo per omnia creata, tam quae Regni animalis sunt quam quae Regni vegetabilis, significantur varia apud hominem, in genere quae ejus voluntatis seu affectionis sunt, et quae ejus intellectus seu cogitationis; quod significent est quia correspondent: et quia Verbum per meras Correspondentias est conscriptum, ideo ibi de Angelis Caeli et de hominibus Ecclesiae similia dicuntur; ad quod confirmandum solum pauca loca adducentur, quae sint:

 

“Jesus dixit Discipulis, Euntes in universum mundum praedicate Evangelium omni Creaturae” (Marc. xvi. 15):

“Quaere quaeso Bestias et docebunt, et Aves Caeli et annuntiabunt tibi, aut Virgultum terrae et docebit{2} te, et narrabunt tibi Pisces maris: quis non novit ex his omnibus, quod manus Jehovae fecerit illud” (Hiob xii 7-9{3});

“Laudent Jehovam Caelum et Terra, Maria et omne repens in illis, quia Deus salvabit Sionem” (Psalm. lxix. 35, 36 [B.A. 34, 35]):

“Laudate Jehovam e terra, Balaenae et omnes abyssi” (Psalm. cxlviii. 7):

“Consumendo consumam omnia desuper faciebus terrae, consumam Hominem et Bestiam, consumam Aves Caelorum et Pisces maris” (Zeph. i. 2, 3).

(Similiter Esaj. 1, 2, 3; Ezech. xxxviii. 19, 20; Hosch. iv. 2, 3; Apoc. viii. 7-9.)

“Laetabuntur Caeli, gaudebit Terra, commovebit se Mare et plenitudo ejus, exultabit Ager et omne quod in illo; tunc cantabunt omnes Arbores sylvae coram Jehovah, quia venit; quia venit ad judicandum terram” (Psalm. xcvi. 11-13).

(Et in multis aliis locis.)

 

[3] Dicitur “omne creatum,” et per id intelligitur omne reformatum, seu omnes reformati, per “creare” enim significatur reformare et regenerare (n. 254). Quid intelligitur per “in Caelo, super terra, et sub terra,” videatur supra (n. 260); et quid per “mare” (n. 238), inde patet, quid significatur per “quae in mari sunt, et quae in illis omnia;” haec sunt quae in Verbo intelliguntur per “pisces maris,” qui sunt affectiones sensuales, quae sunt infimae naturalis hominis; affectiones enim illorum apparent in mundo spirituali ut “pisces” e longinquo, et sicut in “mari,” quia atmosphaera, in qua sunt, apparet sicut aquea, et inde in oculis illorum qui in Caelis et super terra ibi sunt, sicut “mare,” videatur supra (n. 238), et de “piscibus” (n. 405).

@1 dicitur pro “dicit” @2 docebit pro “docebunt” @3 7-9 pro “7 ad 10”

 

(2) 直訳

290. [Vers. 13.] ” Et omne creatum, quod est in Caelo, et in terra, et sub terra; et in mari quae sunt, et quae in illis omnia; audivi dicentes,” significat confessionem et glorificationem Domini ab Angelis infimorum Caelorum.― 290(13節) 「また、私は、天の中に、また地の中に、また地の下にある、また海の中にある、またそれらすべてのものの中にある、すべての造られたものが、言っているのを聞いた」は、最も低い天界の天使による主の告白と賛美すること(栄化)を意味する――

Quod haec confessio et glorificatio Domini ab Angelis infimorum Caelorum sit, patet ex serie, quia confessiones et glorificationes Domini, quae praecedunt, factae sunt ab angelis superiorum Caelorum, et inferiorum (n. 275, seq., 286, seq.); この主の告白と賛美することが最も低い天界の天使たちからであることは、連鎖(ひと続きのもの)から明らかである、主の告白と賛美すること、それらが述べられている、高い天界と低い〔天界の〕天使から行なわれたからである。

sunt enim tres Caeli, et in unoquovis innumerae Societates, quarum quaelibet vocatur Caelum. というのは、三つの天界があるから、またそれぞれの中に無数の社会が、それらのどんなものも天界と呼ばれる。

Quod per “omne creatum, quod est in Caelo, et in terra, et sub terra, et in mari,” intelligantur Angeli, patet, nam dicitur{1}, “Audivi dicentes;” 「天の中に、また地の中に、また地の下にある、また海の中にある、すべての造られたもの」によって、天使たちが意味されることは、明らかである、なぜなら、言われているからである、「言っているのを聞いた」と。

et dixerunt, “Sedenti super Throno et Agno, benedictio et honor et gloria et robur in saecula saeculorum.” また、言っている、「王座の上に座る方と小羊に、祝福と誉れと栄光と力が永遠に〔あるように〕」と。

[2] Quod dicantur “creatum” est secundum stylum Verbi, in quo per omnia creata, tam quae Regni animalis sunt quam quae Regni vegetabilis, significantur varia apud hominem, in genere quae ejus voluntatis seu affectionis sunt, et quae ejus intellectus seu cogitationis; [2] 「造られたもの」と言われていることがみことばの文体にしたがっている、その中で、すべての造られたものによって、それは動物界にある〔もの〕も、それは植物界〔にあるもの〕も、人間のもとのいろいろなものが意味される、全般的に、それらは彼の意志のものまたは情愛のものである、またそれらは彼の理解力のものまたは思考のもの。

quod significent est quia correspondent: 〔それらを〕意味することは対応するからである。

et quia Verbum per meras Correspondentias est conscriptum, ideo ibi de Angelis Caeli et de hominibus Ecclesiae similia dicuntur; また、みことばはもっぱら対応〔だけ〕から書かれているので、それゆえ、そこに天界の天使について、また教会の人間について、似たことが言われている。

ad quod confirmandum solum pauca loca adducentur, quae sint: そのことを確信(証明)するために、わずかな箇所だけが付け加えられる、それらである――

 

“Jesus dixit Discipulis, Euntes in universum mundum praedicate Evangelium omni Creaturae” (Marc. xvi. 15): 「イエスは弟子たちに言った、あなた〔がた〕は全世界の中に出て行く(未来)、すべての造られた者に福音を宣べ伝えよ」(マルコ16:15)。

“Quaere quaeso Bestias et docebunt, et Aves Caeli et annuntiabunt tibi, aut Virgultum terrae et docebit{2} te, et narrabunt tibi Pisces maris: 「質問せよ(求めよ)、どうぞ(願わくば)、獣に、すると言うだろう、また天の鳥に、するとあなたに知らせるだろう、または地の灌木に、するとあなたを教えるだろう、またあなたに海の魚が物語るだろう。

quis non novit ex his omnibus, quod manus Jehovae fecerit illud” (Hiobxii 7-9{3}); これらすべてのものからだれが知らないか、エホバの手がそれを行なったこと」(ヨブ記12:7-9)。

“Laudent Jehovam Caelum et Terra, Maria et omne repens in illis, quia Deus salvabit Sionem” (Psalm. lxix. 35, 36 [B.A. 34, 35]): 「天と地はエホバをほめたたえる、海々とそれらの中のすべての這うもの、神がシオンを救うであろうからである」(詩篇69:34, 35)。

“Laudate Jehovam e terra, Balaenae et omnes abyssi” (Psalm. cxlviii. 7): 「地からエホバをほめたたえよ、クジラとすべての深淵よ」(詩篇148:7)。

“Consumendo consumam omnia desuper faciebus terrae, consumam Hominem et Bestiam, consumam Aves Caelorum et Pisces maris” (Zeph. i. 2, 3). 「わたしは、地の面の上からすべてのものを滅ぼすに滅ぼす、わたしは人間と獣を滅ぼす、わたしは天の鳥と海の魚を滅ぼす」(ゼパニヤ1:2, 3)。

(Similiter Esaj. l, 2, 3; Ezech. xxxviii. 19, 20; Hosch. iv. 2, 3; Apoc. viii. 7-9.) (同様にイザヤ50:2, 3、エゼキエル38:19, 20、ホセア4:2, 3、黙示録8:7-9)。

“Laetabuntur Caeli, gaudebit Terra, commovebit se Mare et plenitudo ejus, exultabit Ager et omne quod in illo; 「天は喜ぶだろう、地は楽しむだろう、海とその充満はそれ自体を揺れ動かす、畑とすべてのものは、その中の、小躍りして喜ぶだろう。

tunc cantabunt omnes Arbores sylvae coram Jehovah, quia venit; その時、森のすべての木はエホバの前で歌うだろう、やって来るからである。

quia venit ad judicandum terram” (Psalm. xcvi. 11-13). 地を審判するためにやって来るからである」(詩篇96:11-13)。

(Et in multis aliis locis.) (また、多くの他の箇所の中に。)

 

[3] Dicitur “omne creatum,” et per id intelligitur omne reformatum, seu omnes reformati, per “creare” enim significatur reformare et regenerare (n. 254). [3] 「すべての造られたもの」と言われる、またそれによってすべての改心されたもの(新しい形を与えられたもの)☆、またはすべての改心されたもの(者)☆が意味される、というのは「創造すること」によって、改心することと再生することが意味されるから。

☆ reformoの原意は「再び形づくる」ことから「新しい形を与える、造りなおす」とです(家などの場合文字どおり「リフォームする」)。ここでは分詞の単数形と複数形の両方ができています。なので両者とも「人間」とするのは無理が生じます、それで前者を「物」とみなし、このとき「新しい形を与えられたもの」と訳し、後者を「者」とみなせばよいでしょう。

Quid intelligitur per “in Caelo, super terra, et sub terra,” videatur supra (n. 260); 何が「天の中に、また地の中に、また地の下に」によって意味されるかは、上に見られる( 260番)。

et quid per “mare” (n. 238), inde patet, quid significatur per “quae in mari sunt, et quae in illis omnia;” また、何が「海」よって〔意味されるか〕(238番)、ここから明らかである、何が「海の中にある、またそれらすべてのものの中に〔ある〕」によって意味されるか。

haec sunt quae in Verbo intelliguntur per “pisces maris,” qui sunt affectiones sensuales, quae sunt infimae naturalis hominis; これらである、それらはみことばの中で「海の魚」よって意味される、それらは感覚的な情愛である、それらは自然的な人間の最も低いものである。

affectiones enim illorum apparent in mundo spirituali ut “pisces” e longinquo, et sicut in “mari,” quia atmosphaera, in qua sunt, apparet sicut aquea, et inde in oculis illorum qui in Caelis et super terra ibi sunt, sicut “mare,” videatur supra (n. 238), et de “piscibus” (n. 405). というのは、彼らの情愛は、霊界の中で遠方から「魚」として見られるから、また「海」の中にのように、大気が、その中にいる、水のように見えるからである、またここから彼らの目の中に、その者は天界の中に、また地の上に、そこにいる、「海」のように、上に見られる(238番)、また「魚」について(405番)。

@1 dicitur pro “dicit” 注1 「dicit」の代わりに dicitur

@2 docebit pro “docebunt” 注2 「docebunt」の代わりに dodebit

@3 7-9 pro “7 ad 10″ 注3 「7 ad 10」の代わりに 7-9

 

(3) 訳文

 290(13節) 「また、私は、天の中に、また地の中に、また地の下にある、また海の中にある、またそれらすべてのものの中にある、すべての造られたものが、言っているのを聞いた」は、最も低い天界の天使による主の告白と賛美することを意味する――

 この主の告白と賛美することが最も低い天界の天使たちからであることは、主の告白と賛美することが述べられているひと続きのものから明らかである、高い天界と低い〔天界の〕天使から行なわれたからである。というのは、三つの天界があり、それぞれの中に無数の社会があり、それらのどんなものも天界と呼ばれるからである。

 「天の中に、また地の中に、また地の下にある、また海の中にある、すべての造られたもの」によって、天使たちが意味されることは、明らかである、なぜなら、「言っているのを聞いた」と言われている、また、「王座の上に座る方と小羊に、祝福と誉れと栄光と力が永遠に〔あるように〕」と言っているからである。

 [2] 「造られたもの」と言われていることは、みことばの文体にしたがっている、その〔文体の〕中で、動物界にあるものも植物界にあるものも、すべての造られたものによって、人間のもとのいろいろなものが、全般的に、は彼の意志または情愛に属すも、また彼の理解力または思考に属すものが意味される。〔それらを〕意味するのは対応するからである。また、みことばはもっぱら対応から書かれているので、それゆえ、そこに天界の天使について、また教会の人間について、似たことが言われている。そのことを証明するために、わずかな箇所だけが付け加えられる、それらである――

 

 「イエスは弟子たちに言った。あなた〔がた〕は全世界の中に出て行き、すべての造られた者に福音を宣べ伝えよ」(マルコ16:15)。

 「どうぞ、獣に質問せよ、すると言うであろう、また天の鳥に、するとあなたに知らせるであろう、または地の灌木に、するとあなたを教えるであろう、またあなたに海の魚が物語るであろう。これらすべてのものから、エホバの手がそれを行なったことをだれが知らないか」(ヨブ記12:7-9)。

 「天と地、海々とそれらの中のすべての這うものはエホバをほめたたえる、神がシオンを救うであろうからである」(詩篇69:34, 35)。

 「地からエホバをほめたたえよ、クジラとすべての深淵よ」(詩篇148:7)。

 「わたしは地の面の上からすべてのものを滅ぼすに滅ぼす、人間と獣を滅ぼし、天の鳥と海の魚を滅ぼす」(ゼパニヤ1:2, 3)。 (同様にイザヤ50:2, 3、エゼキエル38:19, 20、ホセア4:2, 3、黙示録8:7-9)。

 「天は喜び、地は楽しむ、海とその満ちるもの揺れ動く。畑とその中のすべてのものは小躍りして喜ぶ。その時、森のすべての木はエホバの前で歌う、やって来るからである。地を審判するためにやって来るからである」(詩篇96:11-13)。 (また、多くの他の箇所の中に。)

 

 [3] 「すべての造られたもの」と言われ、それによってすべての新しい形を与えられたもの、またはすべての改心された者が意味される、というのは「創造すること」によって、改心することと再生することが意味されるから。

 「天の中に、また地の中に、また地の下に」によって何が意味されるかは前に見られる( 260番)。また、「海」よって何が〔意味されるか〕(238番)、ここから、「海の中にある、またそれらすべてのものの中に〔ある〕」によって何が意味されるか明らかである。これらが、みことばの中で「海の魚」よって意味されるものであり、それらは自然的な人間の最も低いものである感覚的な情愛である。というのは、彼らの情愛は、霊界の中で遠方から「海」の中の「魚」として見られ、またその中にいる大気が水のように見えるからである、またここから天界の中に、また地の上に、そこにいる彼らの目に、「海」のように見えることは前に見られる(238番)、また「魚」については(405番)〔に見られる〕。

原典講読『啓示された黙示録』 291,292,293

(1) 原文

291. ” Sedenti Super Throno et Agno, benedictio et honor et gloria et robur in saecula saeculorum,” significat quod in Domino ab aeterno et inde in Divino Humano Ipsius sit omne Caeli et Ecclesiae, Divinum Bonum et Divinum Verum, et Divina Potentia, et ab Ipso in illis qui in Caelo et in Ecclesia sunt.―Quod Dominus ab aeterno sit Jehovah, Qui in tempore suscepit Humanum, ut redimeret et salvaret homines, videatur supra (n. 281); quare per “Sedentem super Throno” intelligitur Dominus ab aeterno, Qui Pater vocatur, et per “Agnum” Dominus quoad Divinum Humanum, Quod est Filius: et quia Pater est in Filio, et Filius in Patre, et unum sunt, constat quod per utrumque, “Sedentem super Throno et Agnum,” intelligatur Dominus: et quia unum sunt, dicitur etiam “Agnus in medio Throni” (vers. 6; tum cap. vii. 17). Quod “Benedictio,” cum de Domino, sit omne Caeli et Ecclesiae in Ipso, et ab Ipso in illis qui in Caelo et in Ecclesia sunt, videatur supra (n. 289); quod “Honor et Gloria” sint Divinum Bonum et Divinum Verum, etiam supra (n. 249); et quod “Robur,” cum de Domino, sit Divina Potentia, patet. Quod Domino haec omnia sint, constare potest ex his apud Danielem:

 

“Ecce cum nubibus Caelorum sicut Filius Hominis venit, et usque ad Antiquum Dierum: et Illi datum est dominium et gloria et regnum, et omnes populi, gentes et linguae Ipsum colent; Dominium Ipsius Dominium saeculi, quod non transibit, et Regnum Ipsius quod non peribit” (vii. 13, 14);

 

quod “Antiquus Dierum” sit Dominus ab aeterno, patet ex his apud Micham:

 

“Tu Bethlechem Ephrataea, parum est ut sis inter millenas Jehudae: ex te Mihi exibit, Qui erit Dominator in Israele, et Cujus exitus Antiquo, a diebus Aeternitatis” (v. 1 [B.A. 2]);

 

tum ab his apud Esajam:

 

“Puer natus est nobis, Filius datus est nobis, super Cujus humero Principatus; vocabitur Nomen Ipsius Consiliarius, Deus, Heros, Pater Aeternitatis, Princeps Pacis” (ix. 5).

 

(2) 直訳

291. ” Sedenti Super Throno et Agno, benedictio et honor et gloria et robur in saecula saeculorum,” significat quod in Domino ab aeterno et inde in Divino Humano Ipsius sit omne Caeli et Ecclesiae, Divinum Bonum et Divinum Verum, et Divina Potentia, et ab Ipso in illis qui in Caelo et in Ecclesia sunt.― 291 「王座の上に座る方と小羊に、祝福と誉れと栄光と力が永遠に〔あるように〕」は、永遠からの主の中にまたここからその方の神的人間性の中に天界と教会のすべてのもの、神的善と神的真理、また神的力、またその方から彼らの中にあることを意味する、その者は天界の中と教会の中にいる――

Quod Dominus ab aeterno sit Jehovah, Qui in tempore suscepit Humanum, ut redimeret et salvaret homines, videatur supra (n. 281); 永遠からの主がエホバであることが、その者は時間の中で人間性をとった(まとった)、人間をあがなう、また救うために、上に見られる(281番)。

quare per “Sedentem super Throno” intelligitur Dominus ab aeterno, Qui Pater vocatur, et per “Agnum” Dominus quoad Divinum Humanum, Quod est Filius: それゆえ、「王座の上に座る方」によって、永遠からの主が意味される、その方は父と呼ばれる、また「小羊」によって神的人間性に関する主が〔意味され〕、それは子である。

et quia Pater est in Filio, et Filius in Patre, et unum sunt, constat quod per utrumque, “Sedentem super Throno et Agnum,” intelligatur Dominus: また、父は子の中にいる、また子は父の中に、また一つであるので、明らかである、両方のものによって、「王座の上に座る方と小羊」、主が意味されること。

et quia unum sunt, dicitur etiam “Agnus in medio Throni” (vers. 6; tum cap. vii. 17). また、一つであるので、さらにまた言われる「王座の真ん中の中の小羊」と(6節、なおまた第7章17)。

Quod “Benedictio,” cum de Domino, sit omne Caeli et Ecclesiae in Ipso, et ab Ipso in illis qui in Caelo et in Ecclesia sunt, videatur supra (n. 289); 「祝福」が、主についての場合、その方の中の天界と教会のすべてのものであること、またその方から彼らの中の、その者は天界の中と教会の中にいる、上に見られる(289番)。

quod “Honor et Gloria” sint Divinum Bonum et Divinum Verum, etiam supra (n. 249); 「誉れと栄光」が神的善と神的真理であること、もまた上に(249番)。

et quod “Robur,” cum de Domino, sit Divina Potentia, patet. また「力」が、主についての場合、神的な力であることは、明らかである。

Quod Domino haec omnia sint, constare potest ex his apud Danielem: 主にこれらすべてのものがあることは、「ダニエル(書)」のもとのこれらから明らかにすることができる――

“Ecce cum nubibus Caelorum sicut Filius Hominis venit, et usque ad Antiquum Dierum: 「見よ、天の雲とともに人の子のような〔方が〕やって来る、また日の老いたる者へまでも。

et Illi datum est dominium et gloria et regnum, et omnes populi, gentes et linguae Ipsum colent; また彼に支配権(主権)と栄光と王国が与えられた、またすべての民、国民と言語がその方を礼拝する。

Dominium Ipsius Dominium saeculi, quod non transibit, et Regnum Ipsius quod non peribit” (vii. 13, 14); その方の支配権(主権)は永遠の支配権(主権)、それは過ぎ去らない、またその方の王国はそれは滅びない」(7:13, 14)。

quod “Antiquus Dierum” sit Dominus ab aeterno, patet ex his apud Micham: 「日の老いたる者」が永遠からの主であることが、「ミカ(書)」のもとのこれらから明らかである――

“Tu Bethlechem Ephrataea, parum est ut sis inter millenas Jehudae: 「あなたは、ベツレヘム、エフラタよ、小さい〔者である〕、ユダヤの数千〔を数える者〕の間であなたが〔その〕ようである〔あるように〕。

ex te Mihi exibit, Qui erit Dominator in Israele, et Cujus exitus Antiquo, a diebus Aeternitatis” (v. 1 [B.A. 2]); あなたから、わたしに出てくる、その者はイスラエルの中の支配者になる、またその出ることは昔、永遠の日から〔である〕」(5:2)。

tum ab his apud Esajam: なおまた「イザヤ(書)」のもとのこれらから――

“Puer natus est nobis, Filius datus est nobis, super Cujus humero Principatus; 「少年が私たちに生まれる、息子が私たちに与えられる、その者の肩の上に統治権〔がある〕。

vocabitur Nomen Ipsius Consiliarius, Deus, Heros, Pater Aeternitatis, Princeps Pacis” (ix. 5). その方の名前は、助言者、神、英雄、永遠の父、平和の君主と呼ばれる」(9:5)。

 

(3) 訳文

 291 「王座の上に座る方と小羊に、祝福と誉れと栄光と力が永遠に〔あるように〕」は、永遠からの主の中にまたここからその方の神的人間性の中に天界と教会のすべてのもの、神的善と神的真理、また神的力が、その方から天界の中と教会の中にいる者の中にあることを意味する――

 永遠からの主が、人間をあがなう、また救うために、時間の中で人間性をまとったエホバであることが、前に見られる(281番)。それゆえ、「王座の上に座る方」によって、父と呼ばれる永遠からの主が、また「小羊」によって子である神的人間性に関する主が意味される。また、父は子の中に、子は父の中にいて、一つであるので、「王座の上に座る方と小羊」の両方のものによって、主が意味されることが明らかである。また、一つであるので、さらにまた「王座の真ん中の中の小羊」と言われる(6節、なおまた第7章17)。

 「祝福」が、主についてのとき、その方の中の天界と教会の、またその方から天界の中と教会の中にいる者の、すべてのものであることは、前に見られる(289番)。「誉れと栄光」が神的善と神的真理であること、もまた前に〔見られる〕(249番)。また「力」が、主についてのとき神的な力であることは、明らかである。

 主にこれらすべてのものがあることは、「ダニエル書」のこれらから明らかにすることができる――

 

 「見よ、天の雲とともに人の子のような方が、日の老いたる者へまでもやって来る。その方に主権と栄光と王国が与えられ、すべての民、国民と言語がその方を礼拝する。その方の主権は永遠の主権〔である〕、過ぎ去らない、またその方の王国は滅びない」(7:13, 14)。

 

 「日の老いたる者」が永遠からの主であることは、「ミカ書」のこれらから明らかである――

 

 「ベツレヘム、エフラタよ、あなたは、小さい〔者である〕、ユダヤの数千〔を数える者〕の間であなたが〔その〕ようであるように。あなたから、わたしに、イスラエルの中の支配者になる者が出てくる、その出ることは、昔〔から〕、永遠の日から〔である〕」(5:2)。

 

 なおまた「イザヤ書」のこれらから――

 

 「少年が私たちに生まれ、息子が私たちに与えられる、その方の肩の上に主権がある。その方の名前は、助言者、神、英雄、永遠の父、平和の君主と呼ばれる」(9:5)。

 

(1) 原文

292. [Vers. 14.] ” Et quatuor Animalia dicebant Amen,” significat Divinam confirmationem ex Verbo.―Quod “quatuor Animalia” (seu Cherubi) significent Verbum, videatur supra (n. 239); et quod “Amen” significet confirmationem Divinam ex ipsa veritate (n. 23, 28, 61), ita ex Verbo.

 

(2) 直訳

292. [Vers. 14.] ” Et quatuor Animalia dicebant Amen,” significat Divinam confirmationem ex Verbo.― 292(14節) 「また、四つの動物は言った、アーメン」は、みことばからの神的確信を意味する――

Quod “quatuor Animalia” (seu Cherubi) significent Verbum, videatur supra (n. 239); 「四つの動物」(すなわち、ケルビム)がみことばを意味することは、上に見られる(239番)。

et quod “Amen” significet confirmationem Divinam ex ipsa veritate (n. 23, 28, 61), ita ex Verbo. また「アーメン」が、〝真理〟そのものからの神的確信を意味することは(25, 28, 61番)、したがって、みことばから。

 

(3) 訳文

 292(14節) 「また、四つの動物は言った、アーメン」は、みことばからの神的確信を意味する――

 「四つの動物」(すなわち、ケルビム)がみことばを意味することは、前に見られる(239番)。また「アーメン」が、〝真理〟そのものから、したがって、みことばからの神的確信を意味することは(25, 28, 61番)。

 

(1) 原文

293. “Et viginti quatuor Seniores prociderunt et adoraverunt Viventem in saecula saeculorum,” significat humiliationem coram Domino, et ex humiliatione adorationem Ipsius ab omnibus in Caelis, in Quo et a Quo est Vita aeterna, ut supra (n. 251, et n. 58, 60).

 

(2) 直訳

293. “Et viginti quatuor Seniores prociderunt et adoraverunt Viventem in saecula saeculorum,” significat humiliationem coram Domino, et ex humiliatione adorationem Ipsius ab omnibus in Caelis, in Quo et a Quo est Vita aeterna, ut supra (n. 251, et n. 58, 60). 293 「また二十四の長老は平伏し、永遠に生きる方を崇拝した」は、主の前の卑下を意味する、また卑下から天界の中のすべての者からのその方の崇拝を、その方の中にまたその方から永遠のいのちが〔ある〕、上のように(251番、また58, 60番)。

 

(3) 訳文

 293 「また二十四の長老は平伏し、永遠に生きる方を崇拝した」は、前のように(251番、また58, 60番)、主の前の卑下を、また卑下から天界の中のすべての者からのその方の崇拝を意味する、その方の中にまたその方から永遠のいのちが〔ある〕。

原典講読『啓示された黙示録』 294(原文)

(1) 原文

294. His adjiciam hoc MEMORABILE:―

In mundo naturali est homini duplex loquela, quia duplex cogitatio, exterior et interior; potest enim homo loqui ex cogitatione interiore et simul tunc ex cogitatione exteriore, et potest loqui ex cogitatione exteriore et non ex interiore, imo contra interiorem; inde simulationes, assentationes et hypocrises. At in mundo spirituali non est homini duplex loquela, sed simplex: loquitur ibi sicut cogitat, alioquin sonus stridet, et laedit aures; at usque potest silere, et sic non evulgare mentis suae cogitata: quare hypocrita, dum inter sapientes venit, vel abit, vel proripit se ad angulum in conclavi, et facit se inconspicuum, et sedet mutus.

[2] Quondam erant multi in mundo spirituum congregati, et de hac re inter se loquebantur, dicentes, quod non posse loqui nisi sicut cogitat, sit durum illis in bonorum consortio, qui non juste cogitaverunt de Deo et de Domino. In medio congregatorum erant Reformati, et multi ex Clero, et juxta illos Pontificii cum Monachis: ac hi et illi primum dixerunt, quod hoc non durum sit; “Quid opus aliter loqui quam sicut cogitat: et si forte non juste cogitet, potestne comprimere labia, et tenere silentium.”

Et Clerus dixit, “Quis non cogitat juste de Deo et de Domino.” Sed aliqui ex congregatis dixerunt, “Tentemus tamen.”

Et dictum est illis qui se confirmaverunt in Trinitate Personarum de Deo, imprimis ex his verbis in Doctrina Athanasiana, “Una Persona est Patris, alia Filii, et alia Spiritus Sancti, et sicut Pater est Deus ita Filius est Deus et{1} Spiritus Sanctus est Deus,” ut dicerent “Unum Deum;” sed non potuerunt. Contorserunt et plicaverunt labia in plures sinus, et non potuerunt articulare sonum in voces alias quam ideis cogitationis eorum consonas, quae erant trium Personarum, et inde trium Deorum.

[3] Porro dictum est ad illos, qui confirmaverunt fidem separatam a charitate, ut nominarent Jesum, sed non potuerunt; at omnes potuerunt dicere Christum, et quoque Deum Patrem. Hoc mirati sunt, et quaesiverunt causam, et invenerunt hanc, quod oraverint Deum Patrem propter Filium, et non oraverint Ipsum Salvatorem; “Jesus” enim significat Salvatorem.

[4] Porro dictum est illis, ut ex cogitatione de Humano Domini dicerent “Divinum Humanum;” sed nemo ex Clero, qui ibi aderat, potuit, at aliqui ex Laicis potuerunt; quare hoc in seriam ventilationem missum est: et tunc,

1. Lecta sunt coram illis haec apud Evangelistas:

 

“Pater dedit omnia in manum Filio” (Joh. iii 35);

“Pater dedit Filio potestatem omnis carnis” (Joh. xvii 2);

“Omnia Mihi tradita sunt a Patre” (Matth. xi 27);

“Data est Mihi omnis potestas in Caelo et in Terra” (Matth. xxviii. 18):

@1 et pro “e”

 

et dictum est illis, “Tenete inde in cogitatione, quod Christus tam quoad Divinum quam quoad Humanum Suum sit Deus Caeli et terrae, et sic enuntiate Divinum Humanum.”

Sed usque non potuerunt, et dixerunt, quod quidem exinde tenerent aliquid cogitationis ex intellectu de eo, sed usque non aliquid agnitionis, et quod ideo non possent.

[5] 2. Postea lectum est coram illis ex Luca (cap. i. 32, 34, 35), quod Dominus quoad Humanum esset Filius Jehovae Dei et quod ubivis in Verbo quoad Humanum dicatur “Filius Dei,” et quoque “Unigenitus;” et petierunt ut hoc tenerent in cogitatione, et quoque quod Unigenitus Filius Dei natus in mundo non possit non esse Deus, sicut Pater est Deus, et eloquerentur “Divinum Humanum.”

Sed dixerunt, “Non possumus, ex causa quia spiritualis nostra cogitatio, quae est interior, non admittit in cogitationem proximam loquelae alias ideas quam similes,” et quod inde percipiant, quod non liceat nunc cogitationes suas dividere, sicut in mundo naturali.

[6] 3. Deinde lecta sunt coram illis Domini verba ad Philippum haec:

 

“Dixit Philippus, Domine, monstra nobis Patrem: et dixit Dominus, Qui videt Me, vidit Patrem; nonne credis quod Ego in Patre et Pater in Me” (Joh. xv. 8-11);

 

et quoque alia loca, quod

 

Pater et Ipse unum sint (Joh. x. 30; et alibi):

 

et dictum est illis, ut tenerent id in cogitatione, et sic dicerent “Divinum Humanum.”

 

Sed quia illa cogitatio non fuit radicata in agnitione quod Dominus esset Deus etiam quoad Humanum, ideo non potuerunt; contorserunt labia in plicas usque ad indignationem, et voluerunt cogere os suum ad enuntiandum, et extorquere, sed non valuerunt. Causa erat, quia ideae cogitationis, quae fluit ex agnitione, unum faciunt cum vocibus linguae apud illos qui in mundo spirituali sunt; et ubi ideae illae non sunt, non dantur voces, nam ideae fiunt voces in loquela.

[7] 4. Porro lecta sunt coram illis, ex Doctrina Ecclesiae in universo terrarum Orbe recepta, haec: “Quod Divinum et Humanum in Domino non sint duo, sed unum, imo una Persona, unita prorsus sicut anima et corpus” (haec ex Fide Symbolica Athanasiana); et dictum est illis, “Ex inde potestis omnino habere ideam ex agnitione, quod Humanum Domini sit Divinum, quia Anima Ipsius est Divinum; est enim ab Ecclesiae vestrae doctrina, quam in mundo agnoveratis: insuper est anima ipsa essentia et corpus est forma, ac essentia et forma unum faciunt sicut esse et existere, et sicut causa efficiens effectus et ipse effectus.”

Retinuerunt illam ideam, et voluerunt ex illa enuntiare “Divinum Humanum,” sed non potuerunt; interior enim idea de Humano Domini exterminavit et expunxit “ideam hanc novam adscititiam,” ut illam vocabant.

[8] 5. Adhuc coram illis lectum est ex Johanne, hoc:

 

“Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum: et Verbum Caro factum est” (i. 1, 14);

 

et ex Paulo hoc:

 

“In Christo Jesu habitat omnis plenitudo Divinitatis corporaliter” (Coloss. ii. 9);

 

et dictum est illis ut firmiter cogitarent, quod Deus Qui fuit Verbum, factus sit Caro, et quod omne Divinum in Ipso habitet corporaliter: “forte sic potestis enuntiare Divinum Humanum.”

Sed usque non potuerunt, dicentes aperte, quod non possent habere ideam Divini Humani, quia Deus est Deus, et homo est homo: et “Deus est Spiritus, et de spiritu non alter cogitavimus quam sicut de vento aut aethere.”

[9] 6. Tandem dictum est illis, “Nostis quod Dominus dixerit,

 

`Manete in Me, et Ego in vobis: qui manet in Me et Ego in illo, [hic] fert illorum multum, quia sine Me non potestis facere quicquam'” (Joh. xv. 4, 5);

 

et quia aliqui ex Clero Angliae aderant, lectum est coram illis ex una illorum Oratione ante Sanctam Communionem, “For, when we spiritually eat the flesh of Christ, and drink the blood, then we dwell in Christ, and Christ in us:” “Si nunc cogitatis, quod hoc non dari possit, nisi Humanum Domini sit Divinum, enuntiate itaque Divinum Humanum ex agnitione in cogitatione.”

Sed usque non potuerunt; fuit enim idea illis tam alte impressa, quod aliud esset Divinum Domini, et aliud Humanum Ipsius, ut quod Divinum Ipsius esset simile Divino Patris, et Humanum simile humano alterius hominis.

At dictum est illis, “Quomodo potestis ita cogitare: num rationalis mens potest usquam cogitare Deum esse tres, et Dominum esse duos.”

[10] 7. Postea converterunt se ad Lutheranos, dicentes, quod Augustana Confessio et Lutherus docuerint, quod Filius Dei et Filius Hominis in Christo sint una Persona, et quod Ipse etiam quoad Humanam Naturam sit Verus, Omnipotens ac Aeternus Deus; et quod quoad illam etiam ad dextram Omnipotentis Dei praesens gubernet omnia in Caelis et in Terris, impleat omnia, nobiscum sit, et in nobis habitet et operetur; et quod non sit adorationis differentia, quia per Naturam quae cernitur, adoratur Divinitas quae non cernitur; ita quod in Christo Deus sit Homo et Homo Deus.

His auditis responderunt, “Est ne ita.” Et circumspexerunt, et mox dixerunt, “Haec prius non novimus, quare nec possumus.”

At unus et alter dixit, “Legimus id et scripsimus id, sed usque dum de eo in nobis ex nobis cogitavimus, fuerunt modo verba, quorum ideam interiorem non habuimus.”

[11] 8. Tandem conversi ad Pontificios dixerunt, “Forte vos potestis nominare Divinum Humanum, quia creditis quod in vestra Eucharistia in Pane et Vino et in omni ejus parte sit integer Christus: et quoque adoratis Ipsum, cum monstratis et circum fertis hostias, ut Deum: tum quia vocatis Mariam Dei genetricem, consequenter agnoscitis quod genuerit Deum, hoc est, Divinum Humanum.

Et illi tunc voluerunt enuntiare illud ex illis ideis cogitationum de Domino, sed non potuerunt, propter materialem ideam de Corpore et Sanguine Ipsius; et propter assertionem quod Humana potestas et non Divina translata sit ab Ipso in Papam.

Et surrexit unus Monachus et dixit, quod possit cogitare Divinum Humanum de Sanctissima Virgine Maria Deipara, et quoque de Sancto monasterii sui.

Et alter Monachus accessit dicens, “Ego possum ex idea cogitationis meae dicere Divinum Humanum de Sanctissimo Papa potius quam de Christo;” sed tunc alii Monachi retraxerunt illum, et dixerunt, “Pudeat te.”
 [12] Post haec visum est Caelum apertum, et visae sunt Linguae sicut flammulae descendentes et influentes apud quosdam; et illi tunc celebrabant Divinum Humanum Domini, dicentes, “Removete ideam trium Deorum, et credite quod in Domino habitet omnis plenitudo Divinitatis corporaliter, et quod Pater et Ipse unum sint, sicut anima et corpus unum sunt, et quod Deus non sit ventus aut aether, sed quod sit Homo, et tunc conjungemini Caelo, et per id a Domino poteritis nominare Jesum, et dicere Divinum Humanum.”

原典講読『啓示された黙示録』 294(直訳)

(2) 直訳

294. His adjiciam hoc MEMORABILE:―  294 これらに私はこのメモラビリアを付け加える――

In mundo naturali est homini duplex loquela, quia duplex cogitatio, exterior et interior; 自然界の中で、人間に二重(二様)の話し方がある、二重の思考、外なるものと内なるもの〔がある〕ので。

potest enim homo loqui ex cogitatione interiore et simul tunc ex cogitatione exteriore, et potest loqui ex cogitatione exteriore et non ex interiore, imo contra interiorem; というのは、人間は内なる思考から話すことができるから、また同時にその時、外なる思考から、また外なる思考から話すことができる、また内なるものからでなく、それどころか内なるもの〔思考〕に反して〔話すことができる〕。

inde simulationes, assentationes et hypocrises. ここから、見せかけ、へつらい(お世辞)、偽善〔がある〕。

At in mundo spirituali non est homini duplex loquela, sed simplex; しかし、霊界の中で、人間に二重(二様)の話し方がない、しかし、単一のもの(単純なもの)。

loquitur ibi sicut cogitat, alioquin sonus stridet, et laedit aures; そこに考えているように話す、そうでなければ、音声はきしむ(ギ―ギ―いう)、また耳を害う。

at usque potest silere, et sic non evulgare mentis suae cogitata: しかしそれでも、黙る(沈黙を守る)ことができる、またこのように自分の心の考えを公にしないこと。

quare hypocrita, dum inter sapientes venit, vel abit, vel proripit se ad angulum in conclavi, et facit se inconspicuum, et sedet mutus. それゆえ、偽善者は、賢明な者たちの間にやって来るとき、あるいは立ち去る、あるいは(自分を)部屋の中の隅へ突進する☆1、また自分を目立たないようにする、また口がきけない者〔のように☆2〕座る。

☆1 「突進する」は訳語としてよくないです。「急に~、あわてて~」の気分がする言葉ならよいでしょう。

☆2 このmutusがわかりません。このままだと形容詞(男性)なので「口のきけない者、おし」となりますがsicutなど補わないと意味が通じません。または(形容詞を)副詞に変えてmuteとすればよいのでしょうが、原文ではそうなっていません。

[2] Quondam erant multi in mundo spirituum congregati, et de hac re inter se loquebantur, dicentes, quod non posse loqui nisi sicut cogitat, sit durum illis in bonorum consortio, qui non juste cogitaverunt de Deo et de Domino. [2] かつて、霊界の中で多くの者が集められた、またこの事柄について自分たちの間で話した、言って、考えるようにでないなら話すことができないこと、善い者の交わりの中で彼らに困難であること、その者は神についてまた主について正しく考えなかった。

In medio congregatorum erant Reformati, et multi ex Clero, et juxta illos Pontificii cum Monachis: 集まりの真ん中に改革派教会の者がいた、また聖職者からの多くの者が、また彼らの近くに修道士たちとともにローマカトリック教徒たちが。

ac hi et illi primum dixerunt, quod hoc non durum sit; そしてこれらとそれらの者が最初に言った、これは困難でないこと。

“Quid opus aliter loqui quam sicut cogitat: 「なぜ必要か? 考えるように以外に異なって話すことが。

et si forte non juste cogitet, potestne comprimere labia, et tenere silentium.” またもし、はからずも(偶然に)正しく考えないなら、唇を抑えることができませんか? また沈黙を守ること」

Et Clerus dixit, “Quis non cogitat juste de Deo et de Domino.” また、聖職者が言った、「だれが、神についてまた主について正しく考えないのか?」

Sed aliqui ex congregatis dixerunt, “Tentemus tamen.” しかし、集まった者からのある者が言った、「私たちは彼らを試す(未来)」。

Et dictum est illis qui se confirmaverunt in Trinitate Personarum de Deo, imprimis ex his verbis in Doctrina Athanasiana, “Una Persona est Patris, alia Filii, et alia Spiritus Sancti, et sicut Pater est Deus ita Filius est Deus et{1} Spiritus Sanctus est Deus,” ut dicerent “Unum Deum;“ また、彼らに言われた、その者は神について位格の三一性を確信した、特に、『アタナシウスの教え』の中のこれらの言葉から、「一つの位格が父にある、他のものが子に、また他のものが聖霊に、また父が神であるように、そのように子は神である、また聖霊は神である」、「一つの神」と言うように。

sed non potuerunt. しかし、できなかった。

Contorserunt et plicaverunt labia in plures sinus, et non potuerunt articulare sonum in voces alias quam ideis cogitationis eorum consonas, quae erant trium Personarum, et inde trium Deorum. 彼らは唇をねじり(contorqueo)、折り曲げた、多くのひだの中へ、また音声をはっきり発音することができなかった、他の声(言葉)の中に、彼らの思考の観念に一致するよりも、それらは三つの位格であった、またここから三つの神。

[3] Porro dictum est ad illos, qui confirmaverunt fidem separatam a charitate, ut nominarent Jesum, sed non potuerunt; [3] さらに、彼らに言われた、その者は仁愛から分離した信仰を確信した、「イエス」の名前を言うように、しかし、できなかった。

at omnes potuerunt dicere Christum, et quoque Deum Patrem. しかし、すべての者はキリストと、そしてまた父なる神と言うことができた。

Hoc mirati sunt, et quaesiverunt causam, et invenerunt hanc, quod oraverint Deum Patrem propter Filium, et non oraverint Ipsum Salvatorem; このことは怪しまれ、また理由(原因)を探した(質問した)、またこのことが見つかった、子のために(ゆえに)父なる神へ祈る、また救い主自身に祈らないこと。

“Jesus” enim significat Salvatorem. というのは、 「イエス」は救い主を意味したから。

[4] Porro dictum est illis, ut ex cogitatione de Humano Domini dicerent “Divinum Humanum;“ [4] さらに彼らに言われた、思考〔自分の思い〕から主の人間性について「神的人間性」と言うように。

sed nemo ex Clero, qui ibi aderat, potuit, at aliqui ex Laicis potuerunt; しかし、聖職者からのだれも〔でき〕なかった、その者はそこにいた(adsum)、しかし、平信徒からのある者たちができた。

quare hoc in seriam ventilationem missum est: それゆえ、このことは真剣な討議〔の対象〕の中に送られた〔とされた〕。

et tunc, 1. Lecta sunt coram illis haec apud Evangelistas: 1. またその時、(1) 彼らの前で「福音書」のもとのこれらが読まれた(lego)――

 

“Pater dedit omnia in manum Filio” (Joh. iii 35); 「父はすべてのものを子の手の中に明け渡した」(ヨハネ3:35)。

“Pater dedit Filio potestatem omnis carnis” (Joh. xvii 2); 「父は子に、すべての肉の権力を明け渡した」(ヨハネ17:2)。

“Omnia Mihi tradita sunt a Patre” (Matth. xi 27); 「すべてのものがわたしに父から渡されている」(マタイ11:27)。

“Data est Mihi omnis potestas in Caelo et in Terra” (Matth. xxviii. 18): 「わたしに天の中と地の中のすべての力(権力)が与えられている(マタイ28:18)。

@1 et pro “e” 注1 「e」の代わりに et

 

et dictum est illis, “Tenete inde in cogitatione, quod Christus tam quoad Divinum quam quoad Humanum Suum sit Deus Caeli et terrae, et sic enuntiate Divinum Humanum.” また彼らに言われた、「ここから思考の中で持て(保て)、キリストが神性に関しても自分の人間性に関しても天と地の神であること、またこのように発声せよ、「神的人間性」を」。

Sed usque non potuerunt, et dixerunt, quod quidem exinde tenerent aliquid cogitationis ex intellectu de eo, sed usque non aliquid agnitionis, et quod ideo non possent. しかし、それでもできなかった、また彼らは言った、確かに、このゆえに神について理解力から何らかの思考を持つ(保つ)、しかしそれでも、何らかの承認(認識)がない、またそれゆえできないこと。

[5] 2. Postea lectum est coram illis ex Luca (cap. i. 32, 34, 35), quod Dominus quoad Humanum esset Filius Jehovae Dei et quod ubivis in Verbo quoad Humanum dicatur “Filius Dei,” et quoque “Unigenitus;” [5] 2. その後、彼らの前で「ルカ(福音書)」(1:32, 34, 35)から読まれた、主は人間性に関して神エホバの子であったこと、またみことばのどこでも人間性に関して「神の子」と言われていること、そしてまた「ひとり子」と。

et petierunt ut hoc tenerent in cogitatione, et quoque quod Unigenitus Filius Dei natus in mundo non possit non esse Deus, sicut Pater est Deus, et eloquerentur “Divinum Humanum.” 彼らは求めた、これを思考の中に保つように、そしてまた神のひとり子(の息子)が世の中に生まれたこと、父が神であるように神であることができない〔のでは〕ないこと、また「神的人間性」と発音する。

Sed dixerunt, “Non possumus, ex causa quia spiritualis nostra cogitatio, quae est interior, non admittit in cogitationem proximam loquelae alias ideas quam similes,” et quod inde percipiant, quod non liceat nunc cogitationes suas dividere, sicut in mundo naturali. しかし、彼らは言った、「私たちはできない、私たちの霊的な思考は、それは内的なものである、他の観念の最も近い思考の話の中に入らないからである、似たようなもの以外に、またここから彼らは知覚する、今、自分の思考が分割(分離)されることが許されないこと、自然界の中のように。

[6] 3. Deinde lecta sunt coram illis Domini verba ad Philippum haec: [6] 3. その後、彼らの前でピリポへの主のことばが読まれた、これら――

 

“Dixit Philippus, Domine, monstra nobis Patrem: 「ピリポは言った、主よ、私たちに父を示せ(見せよ)。

et dixit Dominus, Qui videt Me, vidit Patrem; また主は言った、わたしを見た者は、父を見た。

nonne credis quod Ego in Patre et Pater in Me” (Joh. xv. 8-11); あなたは信じないのか? わたしが父の中に、また父がわたしの中に〔いる〕ことを」(ヨハネ14:8-11)。

 

et quoque alia loca, quod そしてまた他の箇所に、~こと

 

Pater et Ipse unum sint (Joh. x. 30; et alibi): 父とその方は一つである(ヨハネ10:30.また他の箇所に)。

 

et dictum est illis, ut tenerent id in cogitatione, et sic dicerent “Divinum Humanum.” また彼らに言われた、そのことを思考の中に保つように、またこのように「神的人間性」と言う。

Sed quia illa cogitatio non fuit radicata in agnitione quod Dominus esset Deus etiam quoad Humanum, ideo non potuerunt; しかし、その思考は認識(承認)の中に根づいていなかったので、主が人間性に関してもまた神であったこと、それゆえ、できなかった。

contorserunt labia in plicas usque ad indignationem, et voluerunt cogere os suum ad enuntiandum, et extorquere, sed non valuerunt. 唇をねじった、折りたたみの中へ、憤りへまでも、また自分の口を発声するように強いることを欲した、しかし、できなかった(有効でなかった)。

Causa erat, quia ideae cogitationis, quae fluit ex agnitione, unum faciunt cum vocibus linguae apud illos qui in mundo spirituali sunt; 理由がある、思考の観念は、それは認識(承認)から流れ出る、彼らのもとで舌(言語)の言葉と一つである(一つをつくる)からである、その者は霊界の中にいる。

et ubi ideae illae non sunt, non dantur voces, nam ideae fiunt voces in loquela. またそこにその観念がない〔ところに〕、〔その観念の〕言葉が存在しない、なぜなら、観念が話の中の言葉となるからである。

[7] 4. Porro lecta sunt coram illis, ex Doctrina Ecclesiae in universo terrarum Orbe recepta, haec: [7] 4. さらに、彼らの前で読まれた、全地の世界の中で受け入れられた教えから、これが――

“Quod Divinum et Humanum in Domino non sint duo, sed unum, imo una Persona, unita prorsus sicut anima et corpus” (haec ex Fide Symbolica Athanasiana); 「主の中の神性と人間性は二つではないこと、しかし、一つ、それどころか一つの位格、人間の中の霊魂と身体のように完全に結合した」(これは『アタナシウス信条』(の信仰)から)。

et dictum est illis, “Ex inde potestis omnino habere ideam ex agnitione, quod Humanum Domini sit Divinum, quia Anima Ipsius est Divinum; また彼らに言われた、「このゆえに、あなたがたはすべての観念を持つことができる、主の人間性は神的であるこの認識(承認)から、その方の霊魂は神的である。

est enim ab Ecclesiae vestrae doctrina, quam in mundo agnoveratis: というのは、あなたがたの教会の教えからであるから、それを世の中であなたがたは認めた。

insuper est anima ipsa essentia et corpus est forma, ac essentia et forma unum faciunt sicut esse et existere, et sicut causa efficiens effectus et ipse effectus.” なおまた、霊魂は本質そのものである、また身体はその形である、そして本質と形は一つをつくる、エッセ(存在)とエキシステレのように、また結果の有効原因(=動因)と結果のように」。

Retinuerunt illam ideam, et voluerunt ex illa enuntiare “Divinum Humanum,” sed non potuerunt; 彼らはその観念を心にとめた、またそれ〔観念〕から「神的人間性」を発声することを欲した、しかし、できなかった。

interior enim idea de Humano Domini exterminavit et expunxit “ideam hanc novam adscititiam,” ut illam vocabant. というのは、主の人間性についての内的な観念が追い出した、また消し去ったから、「この新しい外来的な観念」を、それを彼らが呼ぶように。

[8] 5. Adhuc coram illis lectum est ex Johanne, hoc: [8] 5. さらに、彼らの前で「ヨハネ(福音書)」から読まれた、このことが――

 

“Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum: 「ことばは神のもとにあった、言葉は神であった。

et Verbum Caro factum est” (i. 1, 14); またことばは肉となった」(1:1, 14)。

 

et ex Paulo hoc: また、パウロ〔の手紙〕からこのことが――

 

“In Christo Jesu habitat omnis plenitudo Divinitatis corporaliter” (Coloss. ii. 9); 「キリスト・イエスの中に神性のすべての充満が形をとって住んでいる」(コロサイ2:9)

原典講読『啓示された黙示録』 294(直訳[8]~[12])

[8] 5. Adhuc coram illis lectum est ex Johanne, hoc: [8] 5. さらに、彼らの前で「ヨハネ(福音書)」から読まれた、このことが――

 

“Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum: 「ことばは神のもとにあった、言葉は神であった。

et Verbum Caro factum est” (i. 1, 14); またことばは肉となった」(1:1, 14)。

 

et ex Paulo hoc: また、パウロ〔の手紙〕からこのことが――

 

“In Christo Jesu habitat omnis plenitudo Divinitatis corporaliter” (Coloss. ii. 9); 「キリスト・イエスの中に神性のすべての充満が形をとって住んでいる」(コロサイ2:9)。

 

et dictum est illis ut firmiter cogitarent, quod Deus Qui fuit Verbum, factus sit Caro, et quod omne Divinum in Ipso habitet corporaliter:  また彼らに言われた、同様に考えるように、すなわち、神が、その者はことばであった、肉となったこと、またその方の中に神性のすべてが形をとって住んでいること――

“forte sic potestis enuntiare Divinum Humanum.” 「おそらく、あなたがたは「神的人間性」を発声することができる」。

Sed usque non potuerunt, dicentes aperte, quod non possent habere ideam Divini Humani, quia Deus est Deus, et homo est homo: しかしそれでも、できなかった、あからさまに(公然と)言って、神的人間性の観念を持つことができないこと、神は神であり、人間は人間であるからである。

et “Deus est Spiritus, et de spiritu non alter cogitavimus quam sicut de vento aut aethere.” また「神は霊であり、また霊について、私たちは異なって考えなかった、風またはエーテルについてのような〔もの〕以外に」。

[9] 6. Tandem dictum est illis, “Nostis quod Dominus dixerit, [9] 6. 最後に、彼らに言われた、「主が言われたことに気づいて、

 

`Manete in Me, et Ego in vobis: 「わたしの中にとどまれ、またわたしはあなたがたの中に。

qui manet in Me et Ego in illo, [hic] fert illorum multum, quia sine Me non potestis facere quicquam'” (Joh. xv. 4, 5); わたしの中に、またわたしが彼の中にとどまる者は、この者は多くの実をもたらす、わたしなしにあなたがたはどんなものも行なうことができないからである」(ヨハネ15:4, 5)。

 

et quia aliqui ex Clero Angliae aderant, lectum est coram illis ex una illorum Oratione ante Sanctam Communionem, “For, when we spiritually eat the flesh of Christ, and drink the blood, then we dwell in Christ, and Christ in us:“  また、イギリスの聖職者からのある者がいたので、彼らの前で聖餐の前の彼らの祈りの一つから、「なぜなら、私たちがキリストの肉を食べ、(その)血を飲む時、その時、私たちはキリストの中に、またキリストは私たちの中に住まわれるからである」☆

☆ ここは英語で書かれています。訳さないでわざわざ英語のままにしたことから、スヴェーデンボリはこの著作をロンドンで書き(出版はアムステルダム)、ロンドンで亡くなりましたが、自分の教えがイギリス(英語圏)で始まるであろうことを予期していたように思えます。

“Si nunc cogitatis, quod hoc non dari possit, nisi Humanum Domini sit Divinum, enuntiate itaque Divinum Humanum ex agnitione in cogitatione.” 「もし、今、あなたがたが考えるなら、このことがありえないこと、主の人間性が神的なものでないなら、そこで、思考の中の承認から「神的人間性」と発声せよ」。

Sed usque non potuerunt; しかし、それでもできなかった。

fuit enim idea illis tam alte impressa, quod aliud esset Divinum Domini, et aliud Humanum Ipsius, ut quod Divinum Ipsius esset simile Divino Patris, et Humanum simile humano alterius hominis. というのは彼らに観念が深く刻みつけられていたから、主の神性はあるものであった、その方の人間性はあるもの〔であった〕、その方の神性は父の神性と似ていた、また〔その方の〕人間性は他の人間の人間性と似ている。

At dictum est illis, “Quomodo potestis ita cogitare: しかし、彼らに言われた、「どのように、そのように考えることができるのか――

num rationalis mens potest usquam cogitare Deum esse tres, et Dominum esse duos.” 理性的な心は常に考えることができるのではないか? 神が三つであること、また主が二つであること☆」。

☆ 二つの主とは「神性に関する主」と「人間性に関する主」と思います。こうして二つに分割した主を考えることでしょう。

[10] 7. Postea converterunt se ad Lutheranos, dicentes, quod Augustana Confessio et Lutherus docuerint, quod Filius Dei et Filius Hominis in Christo sint una Persona, et quod Ipse etiam quoad Humanam Naturam sit Verus, Omnipotens ac Aeternus Deus; [10] 7. その後、彼らは自分自身を福音主義者へ向きを変えた、言って、『アウクスブルク信仰告白』やルターは教えたこと、神の子と人の子はキリストの中で一つの位格であること、またその方は、自然的な人間性に関してもまた真実、全能そして永遠の神であること。

et quod quoad illam etiam ad dextram Omnipotentis Dei praesens gubernet omnia in Caelis et in Terris, impleat omnia, nobiscum sit, et in nobis habitet et operetur; またそれらに関して父なる神の右に現在して、天と中と地の中ですべてのものを治めること、すべてものを満たす、私たちとともいる、また私たちの中に住む、また働く。

et quod non sit adorationis differentia, quia per Naturam quae cernitur, adoratur Divinitas quae non cernitur; また礼拝の相違はないこと☆、性質によって、それは認められる(見分けられる)、神性が崇拝されるからである、それは認められ(見分けられ)ない。

☆ 別々の神をそれぞれ「相違して」礼拝することはなく、崇拝対象が一つであることです。

ita quod in Christo Deus sit Homo et Homo Deus. そのように、キリストの中で神は人間であること、また人間は神。

His auditis responderunt, “Est ne ita.” これらで聞いて、彼らは答えた、「このようではない」

Et circumspexerunt, et mox dixerunt, “Haec prius non novimus, quare nec possumus.” また見回した、また間もなく(じきに)言った、「これらを以前に私たちは知らなかった。それゆえ、私たちは言うこともできない」。

At unus et alter dixit, “Legimus id et scripsimus id, sed usque dum de eo in nobis ex nobis cogitavimus, fuerunt modo verba, quorum ideam interiorem non habuimus.” しかし、ある者ともう一人の者が言った、「私たちはそれを読み、またそれを書いた、しかしそれでも、それについて私たちの中で私たちから考えたとき、単なる言葉であった、その内的な観念を持たなかった」。

[11] 8. Tandem conversi ad Pontificios dixerunt, “Forte vos potestis nominare Divinum Humanum, quia creditis quod in vestra Eucharistia in Pane et Vino et in omni ejus parte sit integer Christus: [11] 8. 最後にローマカトリック教徒へ向きを変えて、言った、「おそらく、あなたがたは「神的人間性」を言うことができる、あなたがたは信じているので、あなたがたの聖体祭義の中で、パンとブドウ酒の中に、またそれらのすべての部分の中に、キリストが完全にいること。

et quoque adoratis Ipsum, cum monstratis et circum fertis hostias, ut Deum: そしてまた、あなたがたはその方を信じている、あなたがたが聖体(ホスチア)を示し、持ってまわるとき、神として。

tum quia vocatis Mariam Dei genetricem, consequenter agnoscitis quod genuerit Deum, hoc est, Divinum Humanum. なおまた、あなたがたはマリアを神の母と呼ぶので、したがってあなたがたは認めている、〔彼女が〕神を、すなわち、神的人間性を生んだこと」。

Et illi tunc voluerunt enuntiare illud ex illis ideis cogitationum de Domino, sed non potuerunt, propter materialem ideam de Corpore et Sanguine Ipsius;  また彼らはその時、それを発声することを欲した、主についての彼らの思考の観念から、しかし、できなかった、その方の身体と血について物質的な観念のために。

et propter assertionem quod Humana potestas et non Divina translata sit ab Ipso in Papam. また主張のために、人間性の力がまた神的な〔力では〕ない、その方から教皇の中に移されたこと。

Et surrexit unus Monachus et dixit, quod possit cogitare Divinum Humanum de Sanctissima Virgine Maria Deipara, et quoque de Sancto monasterii sui. また、一人の修道士が立ち上がった、また言った、「神的人間性」を、最も聖なる処女マリア「神の母(デイパラ)」について考えることができること、そしてまた自分の修道院の聖徒について。

Et alter Monachus accessit dicens, “Ego possum ex idea cogitationis meae dicere Divinum Humanum de Sanctissimo Papa potius quam de Christo;” また他の修道士が近づいた(加わった)、言って、「私は私の思考の観念から言うことができる、神的人間性を最も聖なる教皇について、キリストについてよりもできる」。

sed tunc alii Monachi retraxerunt illum, et dixerunt, “Pudeat te.”  しかしその時、他の修道士が彼を引き戻した、また言った、「彼はあなたを恥じる☆」。

☆ もちろん直訳であり、ここでは非人称動詞として「彼」は不要で、「あなたを恥じる」すなわち「恥を知れ」でよいでしょう。
[12] Post haec visum est Caelum apertum, et visae sunt Linguae sicut flammulae descendentes et influentes apud quosdam; [12] その後、開かれた天界が見られた、またある者のもとに炎のように降って、流入している舌が見られた☆。

☆ 「使徒の働き」2:3参照。

et illi tunc celebrabant Divinum Humanum Domini, dicentes, “Removete ideam trium Deorum, et credite quod in Domino habitet omnis plenitudo Divinitatis corporaliter, et quod Pater et Ipse unum sint, sicut anima et corpus unum sunt, et quod Deus non sit ventus aut aether, sed quod sit Homo, et tunc conjungemini Caelo, et per id a Domino poteritis nominare Jesum, et dicere Divinum Humanum.” また彼らはその時、主の神的人間性を称賛した、言って、「三つの神の観念を遠ざけよ(取り除け)、また信じよ、主の中に神性のすべての充満をもって(=充満して)形をとって住んでいること、また父とその方は霊魂と身体が一つであるあるように一つであること、また神は風(息)やエーテルでないこと、しかし、人間であること、またその時、あなたがたは天界に結合されよ、またそのことを通して主によりあなたがたは「イエス」のこと(名前を)言うことができる、また「神的人間性」と言うこと。