原典講読『啓示された黙示録』 41

(1) 原文

41. ” Ephesum, et Smyrnam, et Pergamum, et Thyatira, et Sardes, et Philadelphiam, et Laodiceam,” significat in specie secundum statum receptionis cujusvis.―Quod omnes status receptionis Domini et Ipsius Ecclesiae per Septem illa Nomina in Sensu spirituali significentur, videbitur infra: fuit enim Johannes, cum hoc illi mandatum est, in statu spirituali, et in illo statu non aliquid vocatur nomine quod non significat rem aut statum: quare nec a Johanne haec quae scripta sunt, ad aliquam Ecclesiam in illis locis missa sunt, sed dicta illarum Angelis, per quos intelliguntur qui recipiunt. Quod per omnia Nomina Locorum et Personarum in toto Verbo intelligantur res spirituales, multis ostensum est in Arcanis Caelestibus Londini editis, ut quid per “Abrahamum,” “Isacum” et “Jacobum,” tum per “Israelem,” et per Nomina duodecim ejus filiorum; ut et quid per varia loca Terrae Canaanis, et per loca vicina Terrae isti, ut quid per Aegyptum, Syriam, Assyriam, et plura. Simile est cum septem his Nominibus. Sed qui vult manere in Sensu literae, maneat, quia ille Sensus conjungit; sciat modo, quod Angeli per illa Nomina res et status Ecclesiae percipiant.

 

(2) 直訳

41. ” Ephesum, et Smyrnam, et Pergamum, et Thyatira, et Sardes, et Philadelphiam, et Laodiceam,” significat in specie secundum statum receptionis cujusvis.― 41 「エペソ、スミルナ、ペルガモ、テアテラ、サルデス、フィラデルフィア、ラオデキヤ」は、特定的に、それぞれの者の受け入れの状態にしたがって、を意味する――

Quod omnes status receptionis Domini et Ipsius Ecclesiae per Septem illa Nomina in Sensu spirituali significentur, videbitur infra: 主とその方の教会の受け入れのすべての状態が霊的な意味の中でそれらの名前によって意味されることは、下に見られる――

fuit enim Johannes, cum hoc illi mandatum est, in statu spirituali, et in illo statu non aliquid vocatur nomine quod non significat rem aut statum: というのは、ヨハネはいたから、このことを彼が命令されたとき、霊的な状態の中に、またその状態の中で何らかのものは名前で呼ばれない、それは事柄または状態を意味しない。

quare nec a Johanne haec quae scripta sunt, ad aliquam Ecclesiam in illis locis missa sunt, sed dicta illarum Angelis, per quos intelliguntur qui recipiunt. それゆえ、ヨハネによりこれらは、それは書かれた、何らかの教会へ向けて、それらの場所の中へ送られた、しかし、それらの天使に言われた、それらの者によって意味される、受け入れる者が。

Quod per omnia Nomina Locorum et Personarum in toto Verbo intelligantur res spirituales, multis ostensum est in Arcanis CaelestibusLondini editis, ut quid per “Abrahamum,” “Isacum” et “Jacobum,” tum per “Israelem,” et per Nomina duodecim ejus filiorum; みことば全体の中で場所と人物のすべての名前によって霊的な事柄が意味されることが、ロンドンで出版された『天界の秘義』の中に多く示されている、例えば何が「アブラハム」、「イサク」また「ヤコブ」によって、なおまた「イスラエル」によって、また彼の十二の息子の名前によって。

ut et quid per varia loca Terrae Canaanis, et per loca vicina Terrae isti, ut quid per Aegyptum, Syriam, Assyriam, et plura. そのようにまた何がカナンの地のいろいろな場所によって、またその地の近くの場所によって、そのように何がエジプト、シリア、アッシリアによって、また多くのもの(場所)。

Simile est cum septem his Nominibus. これらの七つの名前に同様である。

Sed qui vult manere in Sensu literae, maneat, quia ille Sensus conjungit; しかし、文字どおりの意味の中にとどまることを欲する者は、とどまる(接続)☆、その意味は〔霊的な意味と〕結合するからである。

☆「とどまる」は接続法で書かれているので、ここでは「とどまってもよい」といったところでしょうか。

sciat modo, quod Angeli per illa Nomina res et status Ecclesiae percipiant. ただ知る(接続)☆、天使たちはその名前によって教会の事柄や状態を知覚すること。

☆「知る」も接続法です、ここは「知っておくとよい」、または強い言い方なら「知らなければならない」などとなります。

 

(3) 訳文

 41 「エペソ、スミルナ、ペルガモ、テアテラ、サルデス、フィラデルフィア、ラオデキヤ」は、特定的に、それぞれの者の受け入れの状態にしたがって、を意味する――

 主とその方の教会を受け入れるすべての状態が、霊的な意味で、それらの名前によって意味されることは、下に見られる――というのは、ヨハネは、このことを彼が命じられたとき、霊的な状態の中にいた、またその状態の中で事柄または状態を意味しない何らかのものは名前で呼ばれないからである。それゆえ、ヨハネにより、何らかの教会へ向けて、それらの場所の中へ送られた書かれたこれらは、(しかし)それらの天使に言われ、それらの者によって受け入れる者が意味される。

 みことば全体の中で場所と人物のすべての名前によって霊的な事柄が意味されることが、ロンドンで出版された『天界の秘義』の中に多く示されている、例えば何が「アブラハム」、「イサク」また「ヤコブ」によって、なおまた「イスラエル」によって、また彼の十二の息子の名前によって〔意味されるか〕。そのようにまた何がカナンの地のいろいろな場所によって、またその地の近くの場所によって、そのように何がエジプト、シリア、アッシリア、また多くのもの(場所) によって〔意味されるか〕。

 これらの七つの名前も同様である。

 しかし、文字どおりの意味の中にとどまることを欲する者は、とどまればよい、その意味は〔霊的な意味と〕結合するからである。ただ、天使たちはその名前によって教会の事柄や状態を知覚する、と知っておくとよい。

原典講読『啓示された黙示録』 42

(1) 原文

42. [Vers. 12.] ” Et conversus videre vocem quae mecum loquebatur,” significat inversionem status illorum, qui in bono vitae sunt, quoad perceptionem veri in Verbo, dum se convertunt ad Dominum.―Dicit Johannes, quod audiverit vocem post se (vers. 10); et nunc quod conversus sit videre vocem; ac iterum, quod conversus viderit Septem Candelabra; ex quibus patet, quod audiverit vocem a tergo, et quod converterit se, ut viderit unde illa: quod in hoc sit arcanum, patet; arcanum est, quod antequam homo convertit se ad Dominum, et Ipsum agnoscit pro Deo Caeli et Terrae, non possit videre Divinum Verum in Verbo; causa est, quia Deus Unus est et Persona et Essentia, in Quo Trinitas, et Ille Deus est Dominus; quare qui Trinitatem Personarum agnoscunt, spectant primario ad Patrem, et quidam ad Spiritum Sanctum, et raro ad Dominum, et si ad Dominum, cogitant de Humano Ipsius sicut de vulgari homine; cum homo hoc facit, nequicquam illustrari potest in Verbo, est enim Dominus Verbum, ab Ipso enim est, et de Ipso; idcirco qui non solum Dominum adeunt, illi spectant Ipsum et Verbum Ipsius post se, et non ante se, seu a tergo et non a facie. Hoc arcanum est quod latet in his,

 

Quod Johannes audiverit post se, et quod conversus sit videre vocem, et conversus viderit Septem Candelabra aurea, et in medio illorum Filium Hominis;

 

vox enim, quam audivit, a Filio Hominis, Qui est Dominus, venit. Quod Dominus Solus sit Deus Caeli et Terrae, docet nunc manifesta voce, dicit enim,

 

“Ego sum Alpha et Omega, Principium et Finis, dicit Dominus Qui Est et Qui Fuit et Qui Venturus” (vers. 8);

et hic,

 

“Ego sum Alpha et Omega, Primus et Ultimus” (vers. 11);

 

et postea,

 

“Ego sum Primus et Ultimus” (vers. 17; et cap. ii. 8).

 

Quod per “vocem,” cum a Domino, intelligatur Divinum Verum, videatur supra (n. 37); et quod per “Johannem” intelligantur illi ab Ecclesia, qui in bono vitae sunt, supra (n. 5, 6). Ex his nunc constare potest, quod per haec verba, “Et conversus videre vocem quae loquebatur mecum,” significetur inversio status illorum, qui in bono vitae sunt, quoad perceptionem veri in Verbo, cum se convertunt ad Dominum.

 

(2) 直訳

42. [Vers. 12.] ” Et conversus videre vocem quae mecum loquebatur,” significat inversionem status illorum, qui in bono vitae sunt, quoad perceptionem veri in Verbo, dum se convertunt ad Dominum.― 42(第12節) 「また、私と話している声を見ることへ向きを変えた」は、生活の善の中にいる者が、みことばからの真理の知覚に関して、自分自身を主へ向ける時の彼らの逆転の状態を意味する――

Dicit Johannes, quod audiverit vocem post se (vers. 10); ヨハネは言った、自分自身の後ろに声を聞くこと(10節)。

et nunc quod conversus sit videre vocem; また、今(それで)、声を見ることへ向きを変えたこと。

ac iterum, quod conversus viderit Septem Candelabra; そして、再び、向きを変えて、七つの燭台を見たこと。

ex quibus patet, quod audiverit vocem a tergo, et quod converterit se, ut viderit unde illa: それらから明らかである、背後から声を聞いたこと、また自分自身を向きを変えたこと、それ〔声〕がどこからか見るために。

quod in hoc sit arcanum, patet; このことの中にアルカナがあることは、明らかである。

arcanum est, quod antequam homo convertit se ad Dominum, et Ipsum agnoscit pro Deo Caeli et Terrae, non possit videre Divinum Verum in Verbo; アルカナである、人間が主へ向きを変える前に、またその方を天地の神として認める、みことばの中の神的真理を見ることができないこと。

causa est, quia Deus Unus est et Persona et Essentia, in Quo Trinitas, et Ille Deus est Dominus; 理由がある、神は唯一であるからである、また位格(人物)また本質、その方の中に三一性が〔ある〕、またその神は主である。

quare qui Trinitatem Personarum agnoscunt, spectant primario ad Patrem, et quidam ad Spiritum Sanctum, et raro ad Dominum, et si ad Dominum, cogitant de Humano Ipsius sicut de vulgari homine; それゆえ、位格の三一性を認める者は、第一に父へ目を向ける、またある者は聖霊へ、またまれに主へ、また主へ〔目を向ける〕なら、その方の人間性について、普通の人間についてのように考える。

cum homo hoc facit, nequicquam illustrari potest in Verbo, est enim Dominus Verbum, ab Ipso enim est, et de Ipso; 人間がこのことを行なうとき、決して照らされることができない、みことばの中に、というのは、主はみことばであるから、というのは、その方から(のもの)であるから、またその方について〔のものであるから〕。

idcirco qui non solum Dominum adeunt, illi spectant Ipsum et Verbum Ipsius post se, et non ante se, seu a tergo et non a facie. それゆえ、主だけ(おひとり)に近づかない者は、彼はその方とその方のみことばを自分自身の後ろに眺める、また自分自身の前に〔眺め〕ない、すなわち、背後から、また顔からでない。

Hoc arcanum est quod latet in his, このアルカナである、それはこれらの中に隠れている、

Quod Johannes audiverit post se, et quod conversus sit videre vocem, et conversus viderit Septem Candelabra aurea, et in medio illorum Filium Hominis; ヨハネは自分自身の後ろに聞いたこと、声を見ることへ向きを変えたこと、また向きを変えて七つの金の燭台を見たこと、またそれらの真ん中の中に人の子を。

vox enim, quam audivit, a Filio Hominis, Qui est Dominus, venit. というのは、声は、それを聞いた、人の子から、その者は主である、やって来たから。

Quod Dominus Solus sit Deus Caeli et Terrae, docet nunc manifesta voce, dicit enim, 主だけ(おひとり)が天地の神であることを、今や、〔主は〕明白な声で教える、というのは、〔主は〕言うから、

“Ego sum Alpha et Omega, Principium et Finis, dicit Dominus Qui Est et Qui Fuit et Qui Venturus” (vers. 8); 「わたしはアルファとオメガ、始まりと終わりである、「いる」、「いた」、「やって来る」方、主が言われる」(8節)。

et hic, またここに、

“Ego sum Alpha et Omega, Primus et Ultimus” (vers. 11); 「わたしはアルファとオメガ、最初と最後である」(11節)。

et postea, またその後、

“Ego sum Primus et Ultimus” (vers. 17; et cap. ii. 8). 「わたしは最初と最後である」(17節、また第2章8)。

Quod per “vocem,” cum a Domino, intelligatur Divinum Verum, videatur supra (n. 37); 「声」によって、主から〔である〕とき、神的真理が意味されることは、上に見られる(37番)。

et quod per “Johannem” intelligantur illi ab Ecclesia, qui in bono vitae sunt, supra (n. 5, 6). また、「ヨハネ」によって教会からの彼らが意味されることが、その者は生活の善の中にいる、上に(5, 6番)。

Ex his nunc constare potest, quod per haec verba, “Et conversus videre vocem quae loquebatur mecum,” significetur inversio status illorum, qui in bono vitae sunt, quoad perceptionem veri in Verbo, cum se convertunt ad Dominum. これらから今や明らかである、これらのことばによって、「また、私と話している声を見ることへ向きを変えた」によって、彼らの状態の逆転が意味されること、その者は生活の善の中にいる、みことばの中の真理の知覚に関して、自分自身を主へ向きを変えるとき。

 

(3) 訳文

 42(第12節) 「また、私と話している声を見ることへ向きを変えた」は、生活の善の中にいる者が、みことばからの真理の知覚に関して、自分自身を主へ向ける時の彼らの逆転の状態を意味する――

 ヨハネは、自分自身の後ろに声を聞くこと(10節)、また、今、声を見ることへ向きを変えたこと、そして、再び、向きを変えて、七つの燭台を見たことを、言った。それらから、背後から声を聞き、それ〔声〕がどこからか見るために自分自身の向きを変えたことが明らかである。このことの中にアルカナがあることは明らかである。〔その〕アルカナは、人間が主へ向きを変え、その方を天地の神として認める前に、みことばの中の神的真理を見ることができないことである。その理由は、神は、位格と本質で唯一であり、その方の中に三一性があり、その神は主であるからである。それゆえ、位格の三一性を認める者は、第一に父へ、またある者は聖霊へ、またまれに主へ目を向ける、また主へ〔目を向ける〕なら、その方の人間性について、普通の人間についてのように考える。人間がこのことを行なうとき、みことばで決して照らされることができない、というのは、主はみことばであるから、というのは、その方から(のもの)であるから、またその方について〔のものであるから〕。それゆえ、主おひとりに近づかない者は、彼はその方とその方のみことばを自分自身の後ろに眺め、自分自身の前に〔眺め〕ない、すなわち、背後から〔眺め〕、顔からではない。

 このアルカナがこれらの中に隠れている、

 

 ヨハネは自分自身の後ろに聞き、声を見ることへ向きを変え、また向きを変えて七つの金の燭台の真ん中に人の子をを見たことである。

 

 というのは、聞いた声は、主である人の子からやって来たから。

 主おひとりが天地の神であることを、今や、〔主は〕明白な声で教えられている、というのは、〔主は〕言われるから、

 

 「わたしはアルファとオメガ、始まりと終わりである、「いる」、「いた」、「やって来る」方、主が言われる」(8節)。

 

 またここに、

 

 「わたしはアルファとオメガ、最初と最後である」(11節)。

 

 またその後、

 

 「わたしは最初と最後である」(17節、また第2章8)。

 

 主からの「声」によって、神的真理が意味されることは、前に見られる(37番)。また、「ヨハネ」によって教会からの生活の善の中にいる者が意味されることは、前に(5, 6番)〔見られる〕。

 これらから今や、これらのことばによって、「また、私と話している声を見ることへ向きを変えた」によって、みことばの中の真理の知覚に関して、自分自身を主へ向きを変えるとき、生活の善の中にいる者の状態の逆転が意味されることが明らかである。