原典講読『結婚愛』523

(1)原文 [XXVII.] DE IMPUTATIONE UTRIUSQUE AMORIS, SCORTATORII ET CONJUGIALIS

523. Dicit Dominus, “Non judicate, ne condemnemini” (Matth. vii. 1); per quod nullatenus potest intelligi judicatio de alicujus vita morali et civili in mundo; sed judicatio de alicujus vita spirituali et caelesti. Quis non videt, quod si non liceret judicare de vita morali cohabitantium secum in mundo, caderet societas? Quid foret societas, si non judicia publica, et si non cuivis suum judicium de altero? At judicare qualis interior mens aut anima inest, ita qualis ei status spiritualis, et inde sors post mortem, de hoc, quia soli Domino notum est, non licet judicare; hoc nec Dominus revelat nisi quam post obitum, ob causam ut quisque ex libero agat quod agit, et per hoc ut bonum aut malum sit ab illo et sic in illo, et inde vivat sibi et suus in aeternum. Quod interiora mentis in mundo recondita revelentur post mortem, est quia hoc interest et conducit societatibus, in quas tunc homo venit, sunt enim omnes ibi spirituals. Quod tunc illa revelentur, patet ex his Domini verbis, “Nihil occultatum est, quod non revelabitur, aut absconditum quod non cognoscetur; ideo quaecunque in tenebris dixeritis, in luce audientur; et quod in aurem loquuti fueritis in cubiculis, praedicabitur super tectis” (Luc. xii. 2, 3). [2] Commune judicium, ut hoc, Si talis es in internis qualis appares in externis, salvaberis vel condemnaberis, concessum est; at judicium singulare, ut hoc, Tu es talis in internis, ergo salvaberis vel condemnaberis, non conceditur. Judicatio de vita hominis spirituali, seu interna animae, intelligitur per imputationem, de qua hic agitur. Quis hominum novit, quinam scortator corde est, et quinam conjux corde est? et tamen cordis cogitata, quae sunt voluntatis proposita, judicant quemcunque. Sed haec aperientur in hoc ordine: (i.) Quod cuique post mortem imputetur malum in quo est; similiter bonum. (ii.) Quod transcriptio boni unius in alterum impossibilis sit. (iii.) Quod imputatio, si per illam intelligitur talis transcriptio, sit vox frivola. (iv.) Quod malum cuivis imputetur secundum quale voluntatis ejus, et secundum quale intellectus ejus; similiter bonum. (v.) Quod sic cuivis imputetur amor scortatorius. (vi.) Quod similiter amor conjugialis. Sequitur horum explicatio.

 

(2)直訳 [XXVII.] DE IMPUTATIONE UTRIUSQUE AMORIS, SCORTATORII ET CONJUGIALIS (27)両方の愛の転嫁について、淫行と結婚の

 

523. Dicit Dominus, 523.主は言われた、

“Non judicate, ne condemnemini” (Matth. vii. 1); 「裁くな、あなたがたが罪ありと(断罪)されないために」(マタイ7:1)。

per quod nullatenus potest intelligi judicatio de alicujus vita morali et civili in mundo; そのことにによって決してが意味されることができない、世の中の道徳的なまた市民的な何らかのいのち(生活)についての判決(判断・裁き)が。

sed judicatio de alicujus vita spirituali et caelesti. しかし、霊的なまた天的な何らかのいのち(生活)についての判決(判断・裁き)。

Quis non videt, quod si non liceret judicare de vita morali cohabitantium secum in mundo, caderet societas? だれが見ないか、もし、世の中で自分と一緒に住む者の道徳的ないのち(生活)について判断する(裁く)ことが許されないなら、社会は崩壊すること。

Quid foret societas, si non judicia publica, et si non cuivis suum judicium de altero? 何が社会に起こらないか、もし公共の(公けの)判決(判断・裁き)がないなら、またもしそれぞれの者に他の者について自分の判決(判断・裁き)がないなら?

At judicare qualis interior mens aut anima inest, ita qualis ei status spiritualis, et inde sors post mortem, de hoc, quia soli Domino notum est, non licet judicare; しかし、どのような内的な心または霊魂が内在するか判断する(裁く)ことは、そのように彼にどのような霊的な状態が、またここから死後の運命、このことについて、主おひとりに知れらているので、判断する(裁く)ことは許されない。

hoc nec Dominus revelat nisi quam post obitum, ob causam ut quisque ex libero agat quod agit, et per hoc ut bonum aut malum sit ab illo et sic in illo, et inde vivat sibi et suus in aeternum. このことを主は死の後以外でないなら示されない、それぞれの者が行なうことを自由から行なう理由のために、またこのことによって善または悪が彼から、またこのように彼の中にあるためである、またここから自分自身に生きる、また自分自身のものを〔生きる〕、永遠に。

Quod interiora mentis in mundo recondita revelentur post mortem, est quia hoc interest et conducit societatibus, in quas tunc homo venit, sunt enim omnes ibi spirituals. 世の中でしまい込まれた(隠された)心の内的なものが、死後、現わされることは、このことが社会にとって重要である(intersum)、また貢献する、その〔社会〕中で、その時、人間は生きる、というのは、すべての者はそこに霊的であるから。

Quod tunc illa revelentur, patet ex his Domini verbis, そのとき、それらが現わされる(示される)ことは、これらの主のことばから明らかである、

“Nihil occultatum est, quod non revelabitur, aut absconditum quod non cognoscetur; 「何もない、隠され(秘密にされ)る、それは現われない、または隠される、それは知られない。

ideo quaecunque in tenebris dixeritis, in luce audientur; それゆえ、どんなものでも暗やみの中であなたがたが言う、光の中で聞かれる。

et quod in aurem loquuti fueritis in cubiculis, praedicabitur super tectis” (Luc. xii. 2, 3). また、寝室の中で耳の中にあながたが話すことを行なったものが、屋根の上で宣言される(語られる)」(ルカ12:2, 3)。

[2] Commune judicium, ut hoc, Si talis es in internis qualis appares in externis, salvaberis vel condemnaberis, concessum est; [2] 全般的な判決(判断・裁き)は、このような、もしあなたが内なるものの中でこのようなものであるなら、外なるものの中でそのように見られる、あなたは救われるかあるいは罪ありと(断罪)される、認められる(許される)。

at judicium singulare, ut hoc, Tu es talis in internis, ergo salvaberis vel condemnaberis, non conceditur. 個々の判決(判断・裁き)は、このような〔ものである〕、あなたは内なるものの中でこのような者である、それゆえに、あなたは救われるかあるいは罪ありと(断罪)される、認められない(許されない)。 いで)後者が倒される(すなわち、個別の裁きは破棄されるべきものである)、ということでしょう。

Judicatio de vita hominis spirituali, seu interna animae, intelligitur per imputationem, de qua hic agitur. 人間の霊的な、すなわち霊魂の内なるもののいのち(生活)についての判決(判断・裁き)が、転嫁によって意味される、それについてここに扱われている。

Quis hominum novit, quinam scortator corde est, et quinam conjux corde est? 人間のだれが知った(知っている)か、何が(だれが)淫行者であるか、心で、また何が(だれが)配偶者であるか、心で?

et tamen cordis cogitata, quae sunt voluntatis proposita, judicant quemcunque. またそれでも、心の考え(た事柄)が、それらは意志の目的である、だれでも裁く。 Sed haec aperientur in hoc ordine: しかし、これらはこの順序で明らかにされる(示される)――

(i.) Quod cuique post mortem imputetur malum in quo est; similiter bonum. (1) それぞれの者に、死後、悪が転嫁されること、その中にいる、同様に善が。

(ii.) Quod transcriptio boni unius in alterum impossibilis sit. (2) ある者の善の転移(移動)が他の者の中に、不可能であること。 (iii.) Quod imputatio, si per illam intelligitur talis transcriptio, sit vox frivola. (3) 転嫁は、もしそれによってこのような転移(移動)が意味されるなら、くだらない声であること。

(iv.) Quod malum cuivis imputetur secundum quale voluntatis ejus, et secundum quale intellectus ejus; similiter bonum. (4) それぞれの者の悪が彼の意志がどんなものかにしたがって転嫁されること、また彼の理解力がどんなものかにしたがって、同様に善が☆。 ☆ 「同様に善が」は(目次になく527番にもないので)、省いてよいと思います。すなわち、最初ここに書いたのですが、後で書いた527番、またその後に書いた「目次」にないからです。スヴェーデンボリが後から「いらない」と判断したようです。 (v.) Quod sic cuivis imputetur amor scortatorius. (5) このようにそれぞれの者に淫行愛が転嫁されること。 (vi.) Quod similiter amor conjugialis. (6) 結婚愛も同様であること。

Sequitur horum explicatio. これらの説明が続けられる。

 

(3)訳文  (27)淫行と結婚の両方の愛の転嫁について

 

523.主は言われた、

 

「裁くな、あなたがたが断罪されないために」(マタイ7:1)。

 

そのことによって決して、世の中の道徳的なまた市民的な何らかのいのち(生活)についての裁きが意味されることができない。しかし、霊的なまた天的な何らかのいのち(生活)についての裁き〔が意味される〕。

もし、世の中で自分と一緒に住む者の道徳的ないのち(生活)について裁くことが許されないなら、社会は崩壊することをだれが見ないか?  もし公けの裁きがないなら、またもしそれぞれの者に他の者について自分の裁きがないなら、何が社会に起こらないか?  しかし、どのような内的な心または霊魂が、そのように彼にどのような霊的な状態が内在するか、またここから死後の運命を裁くことは、このことについて、主おひとりに知れらているので、裁くことは許されない。このことを主は死の後でないなら示されない、それぞれの者が行なうことを自由から行ない、またこのことによって善または悪が、彼からまたこのように彼の中にあり、またここから永遠に自分自身にまた自分自身のものを生きる理由のためである。

世の中で隠された心の内的なものが、死後、現わされることは、このことがその時、人間が生きる社会にとって重要であり貢献するからである、というのは、すべての者はそこでは霊的であるから。

そのとき、それらが現わされることは、これらの主のことばから明らかである、

 

「現われないで秘密にされ、または知られないで隠されているものは何もない。それゆえ、暗やみの中であなたがたが言うどんなものでも、光の中で聞かれる。また、寝室の中で耳の中にあながたが話したものが、屋上で宣言される」(ルカ12:2, 3)。

 

[2] もし外なるものの中で見られるようなあなたが、内なるものの中でもこのようなものであるなら、あなたは救われるかあるいは断罪される〔といった〕、このような全般的な裁きは許される。あなたは内なるものの中でこのような者である、それゆえに、あなたは救われるかあるいは断罪される〔といった〕、このような個々の裁きは許されない。 転嫁によって人間の霊的ないのち(生活)、すなわち、霊魂の内なるもののいのち(生活)についての裁きが意味され、それについてここに扱われている。  だれが心で淫行者であるのか、だれが心で配偶者であるのか、人間のだれが知っているのか? またそれでも、意志の目的である心の考えた事柄が、だれをも裁く。

しかし、これらは次の順序で明らかにされる――

 

(1) それぞれの者に、死後、その中にいる悪が、同様に善が転嫁されること。

(2) ある者の善が他の者の中に転移するのは不可能であること。

(3) 転嫁は、もしそれによってこのような転移が意味されるなら、くだらない言葉であること。

(4) それぞれの者の悪が彼の意志がどんなものかにしたがって、また彼の理解力がどんなものかにしたがって転嫁され、善も同様であること。

(5) このようにそれぞれの者に淫行愛が転嫁されること。

(6) 結婚愛も同様であること。

 

これらの説明が続けられる。

コメントを残す