原典講読『結婚愛』 265

(1)原文

265. Postea apertum est infernum, ubi vidi duos, unum sedentem super scamno, tenentem pedes in canistro pleno serpentibus, qui visi sunt sursum per pectus usque ad collum subrepentes; et alterum sedentem super asino ignito, ad cujus latera repebant serpentes rubri, elevantes colla et capita, et sequentes equitantem. Dictum est mihi, quod essent papae, qui dominio abdicaverunt imperatores, ac male loquuti et male egerunt cum illis Romae, quo supplicantes et adorantes illos venerunt: at quod canistrum, in quo visi sunt serpentes, et quod asinus ignitus cum colubris ad latera, essent repraesentationes illorum amoris dominandi ex amore sui, et quod similia non appareant aliis, quam qui e longinquo illuc spectant. Erant aliqui canonici praesentes, quos interrogavi, num iidem illi papae essent; dicebant, quod cognoscant illos, et sciant quod illi sint.

 

(2)直訳

265. Postea apertum est infernum, ubi vidi duos, unum sedentem super scamno, tenentem pedes in canistro pleno serpentibus, qui visi sunt sursum per pectus usque ad collum subrepentes; 265.その後、地獄かれたそこに、私二人、一人長椅子座っている、足を保っている、ヘビでいっぱいのかごの中に、それら〔ヘビ〕は上方に見られた、足を通って首にまで這っている。

et alterum sedentem super asino ignito, ad cujus latera repebant serpentes rubri, elevantes colla et capita, et sequentes equitantem. またもう一人は火のようなロバの上に座っている、その脇腹に赤いヘビが這っていた、首と頭を上げて、また乗っている者に従って。

Dictum est mihi, quod essent papae, qui dominio abdicaverunt imperatores, ac male loquuti et male egerunt cum illis Romae, quo supplicantes et adorantes illos venerunt: 私われた、教皇たちであったことその皇帝を支配権で奪った、そして悪く話し、また悪く要求した、彼らにローマで、そこで彼らを懇願し、崇拝しながらやって来た☆。

下記参照。

at quod canistrum, in quo visi sunt serpentes, et quod asinus ignitus cum colubris ad latera, essent repraesentationes illorum amoris dominandi ex amore sui, et quod similia non appareant aliis, quam qui e longinquo illuc spectant. しかしかごはそのにヘビがられたまた脇腹にヘビとともにのようなロバは、自己愛からの支配するのそれらの表象であったまた同様のものはられない、遠方からそこにめる者以外

Erant aliqui canonici praesentes, quos interrogavi, num iidem illi papae essent; 居合わせた何人かの聖職者がいた、彼らに私は質問した、彼らは同じ教皇たちであったがどうか。

dicebant, quod cognoscant illos, et sciant quod illi sint. 彼らは言った、彼らを知っていた(知り合いである)こと、また彼らであることを知っていた。

 

ここから思い起こすのは「カノッサの屈辱」ですが、歴史的に場所(ローマでなくカノッサ)も人数(教皇は二人でなく、一人)も異なるので、別の事件でしょうか? しかし、それ以外に、あるのでしょうか? わかりません。ただ、この記事は後で『真のキリスト教』に再録したとき、省かれています。ひょっとしたら、スヴェーデンボリは場所などの勘違いに気づたからなのでしょうか?

 

(3)訳文

 265.その後、地獄かれそこに、私二人、一人は、長椅子、足をヘビでいっぱいのかごの中に保って、座っている、それら〔ヘビ〕は、足を通って上方へ首にまで這っているのが見られた。 またもう一人は、火のようなロバの上に座っていた、その脇腹に赤いヘビが首と頭を上げて這い、乗っている者に従っていた。

 私その皇帝の支配権を奪い、そして悪く話し、悪く要求した教皇たちであったとわれた、〔皇帝たちは〕彼らを懇願し、崇拝しながらローマにやって来た☆〔上記参照〕。しかしそのにヘビがられたかごはまた脇腹にヘビとともにのようなロバは、自己愛から支配する表象であったまた同様のものは、遠方からそこにめる者にしか見られない

 何人かの聖職者居合わせ、私らに、彼らが教皇たちであったがどうか質問した。彼らは、彼らといであったまたらであるとわかる、言った

原典講読『結婚愛』 266

(1)原文

266. Postquam haec tristia et atrocia mihi visa sunt, circumspexi, et vidi duos angelos non procul a me stantes et colloquentes; unus amictus erat toga lanea fulgente ex flammea purpura, et tunica ex splendente bysso sub illa; alter similibus ex coccino cum cidari, cui aliqui pyropi a dextro latere inserti erant; ad hos accessi, et ex pace salutavi; et reverenter quaesivi, "Cur vos hic infra estis?"

Et respondebant, "Demisimus nos huc e caelo ex mandato Domini ad loquendum tecum de beata sorte illorum, qui volunt dominari ex amore usuum. Nos sumus cultores Domini; ego pinceps societatis, alter summus Sacerdos ibi.

Et dixit pinceps quod esset servus suae societatis, quia inserviret illi faciendo usus; et alter dixit quod esset minister eclesiae ibi, quia inserviendo illis ministraret sancta ad usus animarum illorum:[2] et quod ambo in perpetuis gaudiis sint ex felicitate aeterna, quae a Domino in illis est; et quod omnia in scietate illa sint splendida et magnifica, splendida ex auro et lapidibus pretiosis, et magnifica ex palatiis et paradisis; "causa est, quia amor noster dominandi non est ex amore sui, sed ex amore usuum, et quia amor usuum est a Domino, ideo omnes usus boni in caelis splendent et fulgent; et quia omnes in nostra societate in hoc amore sumus, ideo athmosphaera ibi apparet aurea, ex luce ibi quae trahit ex flammeo solis, ac flammeum solis correspondet isti amori:"

[3] His dictis apparuit etiam mihi similis sphaera circum illos, et [1]sentitum est aromaticum ex illa, quod etiam dixi illis, et petii, ut aliquid plus adjiciant dictis de amore usus: et continuabant dicendo, "Dignitates, in quibus sumus, quidem ambivimus, sed propter nullum alium finem, quam ut possemus plenius facere usus, et latius extendere illos: et quoque circumfundimur honore, et acceptamus illum, non propter nos, sed propter bonum societatis; confratres enim et consocii, qui ex vulgo ibi sunt, vix sciunt aliter quam quod honores dignitatum nostrarum sint in nobis, et inde quod usus quos facimus, sint e nobis; sed nos aliter sentimus; sentimus quod honores dignitatum sint extra nos, et quod sint sicut amictus quibus investimur; sed quod usus, quos praestamus, sint ex amore illorum intra nos a Domino, et hic amor beatitudinem suam accipit ex communicatione per usus cum aliis; et ab experientia scimus, quod quantum facimus usus ex amore illorum, tantum increscat amor ille, et cum amore sapientia, ex qua fit communicatio; at quod quantum retinemus usus in nobis, et non communicamus, tantum pereat beatitudo; et tunc usus fit sicut cibus reconditus in ventriculo, et non circumsparsus nutrit corpus et ejus partes, sed manet indigestus, ex quo fit nausea: verbo, totum caelum non est nisi quam continens usus a primis ad ultima: quid usus nisi actualis amor proximi? et quid continet caelos nisi hic amor?"

[4] His auditis interrogavi, "Quomodo potest aliquis scire, num usus faciat ex amore sui, vel num ex amore usuum? omnis homo tam bonus quam malus facit usus, et facit usus ex quodam amore: ponatur quod in mundo sit societas composita ex meris diabolis, et societas composita ex meris angelis; et opinor quod diaboli in sua societate ex igne amoris sui, et ex splendore gloriae suae, facturi sint tot usus, quot angeli in sua; quis ergo potest scire ex quo amore, et ex qua origine sunt usus?"

[5] Duo angeli ad haec responderunt, "Diaboli faciunt usus propter se et propter famam, ut evehantur ad honores, aut lucrentur opes; at angeli non faciunt usus propterea, sed propter usus ex amore illorum: homo non potest discernere illos usus, sed Dominus discernit illos; omnis qui credit in Dominum, et fugit mala ut peccata, ille facit usus ex Domino; at omnis qui non credit in Dominum, nec fugit mala ut peccata, facit usus ex se et propter se: hoc discrimen est inter usus a diabolis, et inter usus ab angelis."

Duo angeli his dictis abiverunt, et e longinquo visi sunt vecti in curru igneo sicut Elias, et in caelum suum sublati.

 @1 sentitum:”-sic multis in locis; forte legeris sensum.

 

(2)直訳

266. Postquam haec tristia et atrocia mihi visa sunt, circumspexi, et vidi duos angelos non procul a me stantes et colloquentes;  266.これらのしいものと残虐なものがられた、私見回したまた二人天使、私からくない、立ってまた話して。

unus amictus erat toga lanea fulgente ex flammea purpura, et tunica ex splendente bysso sub illa; 一人衣服(えるような)色からの輝く羊毛のトーガであった、またその下に下着(シャツ)はみごとな(目もくらむような)亜麻布から。

alter similibus ex coccino cum cidari, cui aliqui pyropi a dextro latere inserti erant; もう一人類似してかぶり(冠・ターバン)ともに緋色からのそれに右側からいつくかのルビーが、差まれていた

ad hos accessi, et ex pace salutavi; これらのづいたまた平和からの挨拶をした

et reverenter quaesivi, "Cur vos hic infra estis?" またうやうやしく質問した、「なぜあなたがあはここに下方にいるのか?」

Et respondebant, "Demisimus nos huc e caelo ex mandato Domini ad loquendum tecum de beata sorte illorum, qui volunt dominari ex amore usuum. また、彼らはえた、私たちは命令から天界からここにろされた、彼らの祝福された運命についてあなたと(tecum)すためにその役立ちへのから支配されることをする

Nos sumus cultores Domini; 私たちは礼拝者たちである

ego pinceps societatis, alter summus Sacerdos ibi." 〔私たちは〕私は社会の君主、もう一人はそこに聖職者である」。

Et dixit pinceps quod esset servus suae societatis, quia inserviret illi faciendo usus; また君主った、自分社会のしもべであること、役立ちをなってそれにえているからである

et alter dixit quod esset minister eclesiae ibi, quia inserviendo illis ministraret sancta ad usus animarum illorum: またもう一人ったそこに教会える(聖職者)であること、彼らの霊魂役立ちのためになるものにらにえてえる(執行する)からである

[2] et quod ambo in perpetuis gaudiis sint ex felicitate aeterna, quae a Domino in illis est; [2] また両方永遠幸福からののないしさの中にいること、主からそれらのにいるので

et quod omnia in scietate illa sint splendida et magnifica, splendida ex auro et lapidibus pretiosis, et magnifica ex palatiis et paradisis; またその社会のすべてのものはりっぱ(みごと)、荘厳である、金宝石からりっぱみごとである、宮殿庭園から荘厳である

"causa est, quia amor noster dominandi non est ex amore sui, sed ex amore usuum, et quia amor usuum est a Domino, ideo omnes usus boni in caelis splendent et fulgent; 「理由がある、私たちの支配する自己愛からではないからであるしかし、役立ちへのからまた役立ちへのからであるそれゆえすべての役立ちは天界、輝

et quia omnes in nostra societate in hoc amore sumus, ideo athmosphaera ibi apparet aurea, ex luce ibi quae trahit ex flammeo solis, ac flammeum solis correspondet isti amori:" また、私たちの社会のすべてのはこのにいるのでそれゆえそこの大気()えるそこにそれは太陽からそして太陽はその対応する

[3] His dictis apparuit etiam mihi similis sphaera circum illos, et [1]sentitum est aromaticum ex illa, quod etiam dixi illis, et petii, ut aliquid plus adjiciant dictis de amore usus: [3] これらかわれて、私にもまたらのまわりのたスフェアがられた、それらから芳香じられたさらにらにそのことをったまた懇願した、役立ちのについてったことにさらにかをえるように――。

et continuabant dicendo, "Dignitates, in quibus sumus, quidem ambivimus, sed propter nullum alium finem, quam ut possemus plenius facere usus, et latius extendere illos: またらはけた、言って、「地位(高位)そのたちはいる、確かに、私たちはめたしかし、決して目的のためではない、役立ちをさらに完全なうことができるように以外またそれをさらにげる(ばす)こと

et quoque circumfundimur honore, et acceptamus illum, non propter nos, sed propter bonum societatis; そしてまた、私たちは名誉まれているまたそれをれる、私たちのためではないしかし社会のために

confratres enim et consocii, qui ex vulgo ibi sunt, vix sciunt aliter quam quod honores dignitatum nostrarum sint in nobis, et inde quod usus quos facimus, sint e nobis; というのは、同僚仲間そのはそこに大衆からであるほとんどなってらない、私たちの地位名誉たちのにあること以外またここからたちがなう役立ちは、私たちからである

sed nos aliter sentimus; しかし、私たちはなってじる(意見)

sentimus quod honores dignitatum sint extra nos, et quod sint sicut amictus quibus investimur; 私たちはじる、地位名誉たちのにあることまた衣服のようであることそれらをたちが

sed quod usus, quos praestamus, sint ex amore illorum intra nos a Domino, et hic amor beatitudinem suam accipit ex communicatione per usus cum aliis; しかし、役立ちはそれをたちはたす、私たちの内部のそれらのからである、主からのまたこの自分幸運(状態)かられる、他との役立ちをして

et ab experientia scimus, quod quantum facimus usus ex amore illorum, tantum increscat amor ille, et cum amore sapientia, ex qua fit communicatio; また、経験から、私たちはっているどれだけたちがそれらのから役立ちをなうかによって〕、それだけその増大するまた

原典講読『結婚愛』 267

(1)原文

267. Alterum Memorabile.― 

 

Post aliquod temporis spatium intravi quendam lucum, et ibi ambulavi in meditatione de illis, qui in concupiscentia et inde phantasia possidendi illa quae mundi sunt; et tunc ad aliquam distantiam a me vidi binos angelos inter se colloquentes, et per vices me aspicientes; quare accessi propius, et me appropinquantem alloquuti dicebant, "Percipimus in nobis, quod mediteris quod nos loquimur, seu quod nos loquamur quod tu meditaris, quod est ex communicatione affectionum reciproca."

Quaesivi itaque quid loquerentur; dicebant, "De phantasia, de concupiscentia, et de Intelligentia; et nunc de illis, qui delectant se ex visione et imaginatione possessionis omnium mundi."

[2] Et tunc rogavi, ut mentem suam expromerent de tribus illis, de concupiscentia, phantasia et intelligentia;

Et exorsi sermonem dicebant, quod unusquisque in concupiscentia sit interius ex nativitate; sed in intelligentia exterius ex educatione; et quod nemo in intelligentia, minus in sapientia sit interius, ita quoad spiritum, nisi a Domino: "omnis enim detinetur a concupiscentia mali, ac tenetur in intelligentia, secundum aspectum ad Dominum, et simul conjunctionem cum Ipso; absque eo homo non est nisi quam concupiscentia: at usque hic in externis seu quoad corpus est in intelligentia ex educatione; homo enim concupiscit honores et opes, seu eminentiam et opulentiam; et haec duo non assequitur nisi appareat moralis et spiritualis, ita intelligens et sapiens; ac ita apparere discit ab infantia; quae causa est, quod ut primum inter homines seu in caetus venit, invertat spiritum suum, ac removeat illum a concupiscentia, et ex decoris et honestis, quae ex infantia didicit, et in memoria corporis retinet, loquatur et agat; et quam maxime caveat, ne aliquid ex concupiscentiae vesania, in qua est ejus spiritus, emanet. [3] Inde est omnis homo, qui non interius a Domino ducitur, {1}simulator, sycophanta, hypocrita, et sic apparens homo, et tamen non homo; de quo potest dici, quod ejus crusta seu corpus sapiat, ac ejus nucleus seu spiritus insaniat; tum quod externum ejus sit humanum ac internum ferinum; tales occipitio spectant sursum, et frontispicio deorsum; ita ambulant sicut gravedine obsessi, capite pendente, cum vultu prono ad terram: illi dum exuunt corpus, et fiunt spiritus, et tunc manumittuntur, fiunt suae concupiscentiae vesaniae; nam illi qui in amore sui sunt, cupiunt dominari super universum, imo extendere ejus limites illuc ad amplificandum dominium; nusquam vident finem. Illi qui in amore mundi sunt, cupiunt possidere omnia ejus, ac dolent et invident, si aliqui thesauri apud aliquos latent reconditi; quare tales ne mere concupiscentiae fiant, et sic non homines, datur illis in mundo {2}naturali cogitare ex timore jacturae famae, et sic honoris et lucri, ut et ex timore legis et ejus poenae, et quoque datur impendere mentem in aliquod studium seu opus, per quae tenentur in externis et sic in statu intelligentiae, utcunque interius delirant et insaniunt."

[4] Post haec quaesivi, num omnes illi qui in concupiscentia sunt, etiam in ejus phantasia sint;

Respondebant quod illi in phantasia suae concupiscentiae sint, qui interius in se cogitant, et nimium indulgent suae imaginationi, loquendo secum; "hi enim separant spiritum suum paene a nexu cum corpore, et ex visione inundant intellectum, et fatue oblectant se sicut ex possessione universali: in hoc delirium immittitur homo post mortem, qui spiritum suum a corpore abstraxit, et non ex delitio delirii voluit recedere; cogitando aliquid ex religione de malis et falsis, et minime aliquid de effraeno amore sui, quod sit destructivus amoris in Dominum, ac de effraeno amore mundi, quod sit destructivus amoris erga proximum."

 @1. simulator pro "similator" @4. Prima editio: spirituali (sed in errore, lapsu pennae, ut videtur ex praecedentibus et sequentibus hic, et ex doctrina communi alibi tradita de spirituali mundo et naturali; hoc dictum iterum in VCR 662:3 apparet, at cum aliis erroribus manifestioribus abhinc repetitis, ex quo videntur mere repetiti absque emendatione)

 

(2)直訳

267. Alterum Memorabile.― 267.第二のメモラビリア――

Post aliquod temporis spatium intravi quendam lucum, et ibi ambulavi in meditatione de illis, qui in concupiscentia et inde phantasia possidendi illa quae mundi sunt; ある時間間隔後、私はある木立ったまたそこにいた、熟考、彼らについてその欲望とここからの幻想いるそれらを所有するそれらはのものである

et tunc ad aliquam distantiam a me vidi binos angelos inter se colloquentes, et per vices me aspicientes; またその時、ある距離から二人天使られた、自分たちの会話しているまた時々、私めている

quare accessi propius, et me appropinquantem alloquuti dicebant, "Percipimus in nobis, quod mediteris quod nos loquimur, seu quod nos loquamur quod tu meditaris, quod est ex communicatione affectionum reciproca."  それゆえ、私は近くに近づいた、また私に近づいて話しかけて、言った、「私たちの中で、私たちは知覚した、あなたが熟考していること、私たちが話していることを、すなわち、私たちが話していること、あなたが熟考していることを、それは相互の情愛の伝達からです☆。

「うわさをすれば陰(がさす)」と言います。これは本人が近づいているのが「わかる」ので、その本人のことを話したくなるのでしょう。

Quaesivi itaque quid loquerentur; そこで私は質問した、何を話しているか。

dicebant, "De phantasia, de concupiscentia, et de Intelligentia; 彼らはった、「幻想(空想)について、欲望についてまた知性について

et nunc de illis, qui delectant se ex visione et imaginatione possessionis omnium mundi." また、今、彼らについてその自分自身、世のすべてのものの所有幻想想像から」。

[2] Et tunc rogavi, ut mentem suam expromerent de tribus illis, de concupiscentia, phantasia et intelligentia; [2] またその時、私めたそれらのつのものについて自分らかにするように、欲望、幻想、知性について

Et exorsi sermonem dicebant, quod unusquisque in concupiscentia sit interius ex nativitate; また談話めて、言ったそれぞれの出生から内部(内的)欲望にいること

sed in intelligentia exterius ex educatione; しかし、教育から外的知性

et quod nemo in intelligentia, minus in sapientia sit interius, ita quoad spiritum, nisi a Domino: まただれも知性まして内的知恵にないことそのようにして、主からでないなら

"omnis enim detinetur a concupiscentia mali, ac tenetur in intelligentia, secundum aspectum ad Dominum, et simul conjunctionem cum Ipso; 「というのはすべての欲望からたれるからそしてへのることにしたがって知性たれるまた同時そのとの結合

absque eo homo non est nisi quam concupiscentia: それなしに人間欲望以外でないならない

at usque hic in externis seu quoad corpus est in intelligentia ex educatione; しかしそれでもこの外的なもののまたは身体して教育からの知性にいる

homo enim concupiscit honores et opes, seu eminentiam et opulentiam; というのは、人間名誉をほしがるからすなわち、卓越(富裕)

et haec duo non assequitur nisi appareat moralis et spiritualis, ita intelligens et sapiens; またこれらつのものは獲得されない、道徳的にまた霊的られないならそのように知性的にまた賢明

ac ita apparere discit ab infantia; そしてそのようにられることを幼児期から

quae causa est, quod ut primum inter homines seu in caetus venit, invertat spiritum suum, ac removeat illum a concupiscentia, et ex decoris et honestis, quae ex infantia didicit, et in memoria corporis retinet, loquatur et agat; それが理由である、人間にまたは集団にやってるとすぐに、自分をひっくりそしてそれを欲望からざけるまた幼児期からわった礼儀作法つかわしいことからまた身体記憶保持したものから〕、話、行動する

et quam maxime caveat, ne aliquid ex concupiscentiae vesania, in qua est ejus spiritus, emanet. またそれを最大用心する、狂気欲望かららかのものがそのがいる、流ないように

[3] Inde est omnis homo, qui non interius a Domino ducitur, {1}simulator, sycophanta, hypocrita, et sic apparens homo, et tamen non homo; [3] ここからであるすべての人間その内部からかれていない、偽者(偽善者)、追従者(へつらい屋)、偽善者、またこのように人間られているまたそれでも人間でない

de quo potest dici, quod ejus crusta seu corpus sapiat, ac ejus nucleus seu spiritus insaniat; それらのについてわれることができる、彼(外皮)または身体そして仁(種)たはっている

tum quod externum ejus sit humanum ac internum ferinum; なおまた、彼なるものは人間性、そしてなるものは野獣性。

tales occipitio spectant sursum, et frontispicio deorsum; このような後頭部上方めるまた前頭部(額)下方

ita ambulant sicut gravedine obsessi, capite pendente, cum vultu prono ad terram: そのように重苦しさにとりつかれているかのようにをたれて、顔つくきとともにけて下方

illi dum exuunt corpus, et fiunt spiritus, et tunc manumittuntur, fiunt suae concupiscentiae vesaniae; 彼らは、身体時、またとなるまたその時、解放される、自分狂気欲望なう

nam illi qui in amore sui sunt, cupiunt dominari super universum, imo extendere ejus limites illuc ad amplificandum dominium; なぜなら、彼らはその自己愛にいる、全世界支配することをする()それどころか、彼のその境界げることを、支配拡大けて

nusquam vident finem. 決してわりをない

Illi qui in amore mundi sunt, cupiunt possidere omnia ejus, ac dolent et invident, si aliqui thesauri apud aliquos latent reconditi; 彼らはそのへの(世俗愛)にいるそのすべてのものを所有することをする()そしてしむまたねたむ

原典講読『結婚愛』 268

(1)原文

268. Post haec supervenit binos angelos et quoque me desiderium videndi illos, qui in concupiscentia visionaria seu phantasia possessionis omnium opum ex amore mundi sunt; et percepimus quod desiderium illud inspiraretur ob finem ut cognoscerentur. Domicilia illorum erant sub terra pedum nostrorum, at supra infernum; quare aspeximus nos mutuo, et diximus, "Eamus;" ac visa est apertura, et ibi scala; per hanc descendimus: et dictum est, quod adeundi sint ab oriente, ne intremus in nimbum phantasiae illorum, ac inumbremur quoad intellectum, et tunc simul quoad visum.

[2] Et ecce visa est domus structa ex calamis, sic rimosa, stans in nimbo, qui sicut fumus continue effluxit per rimas trium parietum. Intravimus, et visi sunt quinquaginta hic et quinquaginta ibi sedentes super scamnis, et aversi ab oriente et neridie prospiciebant ad occidentem et septentrionem; ante quemlibet erat mensa, et super mensa crumenae distentae, et circum crumenas copia nummorum aureorum.

Et quaerebamus, "Sunt illa opes omnium mundi?"

Dicebant, "Non omnium mundi, sed omnium regni." Sonus loquelae illorum erat sibilaris, et ipsi apparebant facie rotunda, quae rutilabat sicut squama cochleae, ac pupilla oculi in plano viridi quasi fulgurabat, quod erat ex luce phantasiae.

"Stetimus in medio illorum, et diximus, "Creditis quod omnes opes Regni possideatis."

Et responderunt, "Possidemus."

Dein quaesivimus, "Quis vestrum?"

Dicebant, "Quisque."

Et quaesivimus, "Quomodo quisque? estis multi."

Dicebant, "Qisque ex nobis scit, quod omnia ejus mea sint; non licet alicui cogitare, minus dicere, Mea non sunt tua, sed licet cogitare et dicere, Tua sunt mea:"

Nummi super mensis apparebant sicut ex auro puro, etiam coram nobis; sed cum immisimus lucem ab oriente, erant granula auri, quae per communem unitam phantasiam ita magnifecerunt: dicebant quod oporteat quemcunque qui intrat, secum ferre aliquid auri, quod in frustula, et haec in granula secant, et per vim phantasiae unanimam in nummos grandioris formae amplificant:

[3] Et tunc diximus, "Fuistisne nati homines rationis? unde ista fatuitas visionaria vobis est?"

Dixerunt, "Scimus quod vanitas imaginaria sit; sed quia jucundat interiora mentis nostrae, intramus huc, et delitiamur sicut ex possessione omnium; at hic non moramur nisi per aliquot horas, quibus exactis egredimur, et toties mens sana nobis redit: sed usque oblectamentum visionarium nostrum alternis supervenit, ac facit ut per vices reintremus, et per vices egrediamur; sic alternis sapimus et insanimus: scimus etiam quod dura sors maneat illos, qui astu surripiunt aliis sua bona."

Quaesivimus "Quae sors?"

Dicebant, "Absorbentur, ac nudi intruduntur in aliquem infernalem carcerem, ubi tenentur laborare pro veste et pro cibo, ac postea pro aliquibus obulis, quos colligunt, in quibus ponunt gaudium cordis sui; sed si malum faciunt sodalibus, dabunt partem obulorum suorum in mulctam."

 

(2)直訳

268. Post haec supervenit binos angelos et quoque me desiderium videndi illos, qui in concupiscentia visionaria seu phantasia possessionis omnium opum ex amore mundi sunt; 268.これらの後、二人天使もまたようとする欲望()てきたその世俗愛からすべての所有する幻想にいる

et percepimus quod desiderium illud inspiraretur ob finem ut cognoscerentur. またたちは知覚したその欲望()られる目的のためにまれたこと

Domicilia illorum erant sub terra pedum nostrorum, at supra infernum; 彼らの小屋(さい家)たちのにあったしかし、地獄上方

quare aspeximus nos mutuo, et diximus, "Eamus;" それゆえ、私たちはたちをいにまたった、「私たちは(接続)」。

ac visa est apertura, et ibi scala; そして、開口部られたまたそこに階段

per hanc descendimus: これをって、私たちはった

et dictum est, quod adeundi sint ab oriente, ne intremus in nimbum phantasiae illorum, ac inumbremur quoad intellectum, et tunc simul quoad visum. またわれた、東からづかなくてはならないこと、彼らの幻想のもやのらないようにそして知性してくされない(おおわれない)ようにまたその時、一緒視覚して

[2] Et ecce visa est domus structa ex calamis, sic rimosa, stans in nimbo, qui sicut fumus continue effluxit per rimas trium parietum. [2] また見よ、アシ(葦)から建てられた家が見られた、割れ目〔だられ〕のような、もやの中に立っている、それは煙のように絶えず流れ出る、三つの壁の割れ目を通って。

Intravimus, et visi sunt quinquaginta hic et quinquaginta ibi sedentes super scamnis, et aversi ab oriente et neridie prospiciebant ad occidentem et septentrionem; 私たちはったまたここに五十〔人〕られたまたそこに五十〔人〕長椅子(ベンチ)っているまたからいて、西けてめた

ante quemlibet erat mensa, et super mensa crumenae distentae, et circum crumenas copia nummorum aureorum. それぞれのにテーブルがあったまたテーブルのにふくらんだ財布、また財布のまわりに豊富(おびただしい)金貨。

Et quaerebamus, "Sunt illa opes omnium mundi?" また、私たちは質問した、「これらはのすべての?」

Dicebant, "Non omnium mundi, sed omnium regni." 言った、「世のすべての〔富〕ではないしかし、王国たちの」。

Sonus loquelae illorum erat sibilaris, et ipsi apparebant facie rotunda, quae rutilabat sicut squama cochleae, ac pupilla oculi in plano viridi quasi fulgurabat, quod erat ex luce phantasiae. 彼らのしのはシューシューいうようであったまた自分自身られたそれはカタツムリののようにいたそして表面〔地色〕のひとみはあたかもぴかっとくようであったそれは幻想からであった

"Stetimus in medio illorum, et diximus, "Creditis quod omnes opes Regni possideatis." 私たちはらのったまたった、「あなたがたはじているあなたがたが王国のすべての所有していること」。

Et responderunt, "Possidemus." またえた、「私たちは所有している」。

Dein quaesivimus, "Quis vestrum?" その後、私たちは質問した、「あなたがたのだれが?」

Dicebant, "Quisque." 彼らは言った、「それぞれの者が」。

Et quaesivimus, "Quomodo quisque? estis multi." また私たちは質問した、「どのように、それぞれの者が? あなたがたは多くの者である」。

Dicebant, "Qisque ex nobis scit, quod omnia ejus mea sint; 彼らは言った、「私たちからのそれぞれの者が知っている、彼のすべてのものが私のものであること。

non licet alicui cogitare, minus dicere, Mea non sunt tua, sed licet cogitare et dicere, Tua sunt mea:" あるえることがまして、言うことがされない、『私のものはあなたのものではない』、しかし、考えるとうことはされる、『あなたのものはのものである」』☆。

「共有」は許されるが、「私有」は許されない、ということでしょう。

Nummi super mensis apparebant sicut ex auro puro, etiam coram nobis; テーブルの硬貨純金からのようにえた、私たちのにもまた

sed cum immisimus lucem ab oriente, erant granula auri, quae per communem unitam phantasiam ita magnifecerunt: しかし、私たちがからのれたとき、金であったそれは共有同一幻想によってそのようにきくなった

dicebant quod oporteat quemcunque qui intrat, secum ferre aliquid auri, quod in frustula, et haec in granula secant, et per vim phantasiae unanimam in nummos grandioris formae amplificant: 彼らはっただれでもねばならないことその、何らかの自分自身にもたらすことそれは小片またこれらを(ける)また和合する(つの)幻想によってきな硬貨きくする

[3] Et tunc diximus, "Fuistisne nati homines rationis? [3] またその時、私たちは言った、「あなたがたは理性的な人間に生まれなかったか?

unde ista fatuitas visionaria vobis est?" どこからその幻想かさ(かな幻想)はあなたがたにある?」

Dixerunt, "Scimus quod vanitas imaginaria sit; 彼らはった、「私たちはっている、想像栄(空虚)であること

sed quia jucundat interiora mentis nostrae, intramus huc, et delitiamur sicut ex possessione omnium; しかし、私たちの内的なものがばせる(しませる)、私たちはここへまたたちはしむすべてのものの所有からのように

at hic non moramur nisi per aliquot horas, quibus exactis egredimur, et toties mens sana nobis redit: しかしここにたちはとどまらないいくつかの時間でないならそれらでわってたちはまたこれほど何度健全たちに

sed usque oblectamentum visionarium nostrum alternis supervenit, ac facit ut per vices reintremus, et per vices egrediamur; しかしそれでも、私たちの幻想しみがかわるがわるてくるそしてなう、時々、私たちはまた時々、私たちは

sic alternis sapimus et insanimus: 

原典講読『結婚愛』 269(原文と直訳[4]まで)

(1)原文

269. Postea ex his inferis ascendimus [in] meridiem, ubi fuimus prius, ac angeli ibi plura memoratu digna narrabant de concupiscentia non visionaria seu phantastica, in qua omnis homo est ex nativitate; quod illi dum in ea sunt, sint sicut fatui, et tamen sibi ipsis videantur sicut summe sapientes; et quod a fatuitate illa remittantur per vices in rationale, quod apud illos in externis est; in quo statu vident, agnoscunt, et confitentur insaniam suam, sed usque e statu rationali suo in statum insanum suum discupiunt, et quoque se in hunc immittunt, sicut a coacto et injucundo in liberum et jucundum; ita concupiscentia interius oblectat illos, et non intelligentia. [2] Sunt tres amores universales, ex quibus a creatione conflatus est omnis homo: amor proximi, qui etiam est amor faciendi usus, amor mundi, qui etiam est amor possidendi opes, ac amor sui, qui etiam est amor imperandi super alios. Amor proximi seu faciendi usus, est amor spiritualis; amor autem mundi seu amor possidendi opes, est amor materialis; at amor sui, seu amor imperandi super alios, est amor corporeus. [3] Homo est homo, dum amor proximi seu amor faciendi usus facit caput, ac amor mundi facit corpus, et amor sui facit pedes: at si amor mundi facit caput, homo non est homo, aliter quam sicut gibbosus; at cum amor sui facit caput, non est homo stans super pedibus, sed super palmis capite deorsum et clunibus sursum: quando amor proximi facit caput, et reliqui duo amores faciunt ordine corpus et pedes, apparet ille homo e caelo facie angelica, cum pulchra iride circum caput; at si amor mundi facit caput, apparet ille e caelo facie pallida sicut mortui cum circulo flavo circum caput; si vero amor sui facit caput, apparet ille e caelo facie furva, cum circulo albo circum caput."

Ad haec quaesivi, "Quid repraesentant circuli circum capita?"

Respondebant, "Repraesentant intelligentiam; circulus albus, circum caput faciei furvae, repraesentat quod intelligentia ejus in externis sit, seu circum illum, at insania in internis seu in illo: etiam homo, qui talis est, sapit dum in corpore est, at insanit dum in spiritu; et nullus homo sapit spiritu, nisi a Domino, quod fit cum denuo seu e novo ab Ipso generatur et creatur."

[4] His dictis, aperiebatur terra ad sinistrum, et per aperturam vidi assurgentem diabolum cum circulo albo lucido circum caput; et sciscitavi, "Quis es?"

Dixit, "Sum Lucifer filius aurorae, et quia similem me feci Altissimo, dejectus sum." At non fuit ille Lucifer, sed credidit se esse illum.

Et dixi, "Cum dejectus es, quomodo potes resurgere ex inferno?"

Et respondit, "Sum ibi diabolus, at hic sum angelus lucis; videsne caput meum sphaera lucida circumcinctum? et quoque si vis, videbis, quod sim supramoralis inter morales, suprarationalis inter rationales, imo supraspiritualis inter spirituales; possum etiam concionari, et quoque concionatus sum;"

Quaesivi, "Quid concionatus es?"

Dixit, "Contra defraudatores, contra adulteros, et contra omnes amores infernales: imo tunc me Luciferum vocavi diabolum, ac pejeravi contra me illum, ac propterea laudibus evectus sum usque ad coelum; inde est, quod vocatus sim filius aurorae; et quod ipse miratus sum, cum super pulpito eram, non cogitavi aliter, quam quod recte et rite loquerer; sed causam mihi detexi, quia in externis fui, et haec tunc erant separata ab internis meis; et tametsi hoc mihi detexi, usque non potui immutare me, quia prae fastu meo non spectavi ad Deum."

[5] Dein quaesivi, "Quomodo potuisti ita loqui, cum es ipse defraudator, ipse adulter, et ipse diabolus?"

Respondit, "Sum alius cum in externis seu in corpore sum, et alius cum in internis seu in spiritu: in corpore sum angelus, sed in spiritu diabolus; nam in corpore sum in intellectu, in spiritu autem sum in voluntate, ac intellectus me fert sursum, at voluntas me fert deorsum; et cum in intellectu sum, cingulum album circumvelat caput meum; at dum intellectus se prorsus emancipat voluntati, et fit ejus, quod est sors nostra ultima, tunc nigrescit cingulum, ac perit; quo facto non possumus amplius in lucem hanc ascendere." Postea de duplici suo statu, externo et interno, loquutus est plus rationaliter quam aliquis alter: sed subito, cum vidit Angelos apud me, inflammatus est facie et voce, et factus est niger, etiam quoad cingulum circum caput; et per aperturam, per quam surrexit, delapsus est in infernum.

Adstantes ex illis visis fecerunt hoc conclusum, quod homo talis sit, qualis est ejus amor, et non qualis est ejus intellectus; quoniam amor intellectum facile aufert in suas partes et emancipat.

[6] Tunc quaesivi angelos, "Unde talis rationalitas est diabolis?"

Et dicebant, "Est ex gloria amoris sui, nam amor sui circumcingitur gloria, et gloria elevat intellectum usque in lucem caeli; nam intellectus apud unumquemvis hominem elevabilis est secundum cognitiones, sed non voluntas nisi per vitam secundum ecclesiae et rationis vera; inde est, quod ipsi athei, qui in gloria famae sunt ex amore sui, et inde fastu propriae intelligentiae, gaudeant rationalitate sublimiore, quam multi alii; sed tunc cum in cogitatione intellectus sunt, non autem cum in affectione voluntatis; et affectio voluntatis possidet internum hominis, at cogitatio intellectus externum ejus." Porro dixit angelus causam, cur homo conflatus est ex tribus supradictis amoribus, videlicet ex amore usus, ex amore mundi, et ex amore sui, quae est, ut homo cogitet ex Deo, tametsi sicut ex se; dixit quod suprema in homine versa sint sursum ad Deum, media extrorsum ad mundum, ac infima deorsum ad se; et quia haec versa sunt deorsum, cogitat homo sicut a se, cum tamen a Deo.

 

(2)直訳

269. Postea ex his inferis ascendimus [in] meridiem, ubi fuimus prius, ac angeli ibi plura memoratu digna narrabant de concupiscentia non visionaria seu phantastica, in qua omnis homo est ex nativitate; その後、これらの低いところから、私たちは南(の中)上った、そこに私たちが最初にいた、そして、天使たちは、そこにで話しに出す価値のある多くのものを語った、空想のものまたは幻想のものでない欲望について、その中にすべての人間は出生(の時)からいる。

quod illi dum in ea sunt, sint sicut fatui, et tamen sibi ipsis videantur sicut summe sapientes; またそれでもなお、自分自身そのものに、その時、最高度に賢明な者に見られる。

et quod a fatuitate illa remittantur per vices in rationale, quod apud illos in externis est; また、愚かさからその中に戻される、また時々(交互に)、理性の中に、それは彼のもとにある、外なるものの中に。

in quo statu vident, agnoscunt, et confitentur insaniam suam, sed usque e statu rationali suo in statum insanum suum discupiunt, et quoque se in hunc immittunt, sicut a coacto et injucundo in liberum et jucundum; そ状態、自分狂気、認めるまた告白するしかしそれでも、自分理性的状態から、自分狂気しくするそしてまた、自分自身をこのれる、強制不愉快から自由さのにのように

ita concupiscentia interius oblectat illos, et non intelligentia. そのように、欲望内的らをばせるまた知性ではない。

[2] Sunt tres amores universales, ex quibus a creatione conflatus est omnis homo: [2] つの普遍的がある、創造によりそれらからすべての人間はつくりげられている

amor proximi, qui etiam est amor faciendi usus, amor mundi, qui etiam est amor possidendi opes, ac amor sui, qui etiam est amor imperandi super alios. 隣人愛それは役立ちをなうでもある、世への(世俗愛)それは所有するでもあるそして、自己愛この支配するである

Amor proximi seu faciendi usus, est amor spiritualis; 隣人愛、すなわち、役立ちをなう愛は、霊的な愛である

amor autem mundi seu amor possidendi opes, est amor materialis; への(世俗愛)、すなわち、富所有する愛は、物質的な愛である

at amor sui, seu amor imperandi super alios, est amor corporeus. そして、自己愛すなわち。他支配する、形体的である

[3] Homo est homo, dum amor proximi seu amor faciendi usus facit caput, ac amor mundi facit corpus, et amor sui facit pedes: [3] 人間人間である、隣人愛、すなわち、役立ちをなうをつくる時、そして世俗愛身体をつくるまた自己愛が足をつくる

at si amor mundi facit caput, homo non est homo, aliter quam sicut gibbosus; しかしもし世俗愛をつくるなら、人間人間でないせむしのよう以外なって

at cum amor sui facit caput, non est homo stans super pedibus, sed super palmis capite deorsum et clunibus sursum: しかし、自己愛をつくるとき、足っている人間ではないしかし、手、頭下方、また上方

quando amor proximi facit caput, et reliqui duo amores faciunt ordine corpus et pedes, apparet ille homo e caelo facie angelica, cum pulchra iride circum caput; 役立ちをなうをつくる時、また残りのつの身体をつくるその人間天界から天使られる、頭のまわりのしいとともに

at si amor mundi facit caput, apparet ille e caelo facie pallida sicut mortui cum circulo flavo circum caput;  しかし、もし役立ちをなうをつくるなら、彼天界から死人のような青白られる、頭のまわりの黄色とともに

si vero amor sui facit caput, apparet ille e caelo facie furva, cum circulo albo circum caput." しかしもし自己愛をつくるなら、彼天界からずんだられる、頭のまわりのとともに」。

Ad haec quaesivi, "Quid repraesentant circuli circum capita?" これらへ質問した、「頭のまわりの表象しているのか?」

Respondebant, "Repraesentant intelligentiam; らはえた、「知性表象している

circulus albus, circum caput faciei furvae, repraesentat quod intelligentia ejus in externis sit, seu circum illum, at insania in internis seu in illo: 、黒ずんだのまわりの、彼知性表象している、外なるもののにあるあるいはそのまわりのしかし、内なるものの狂気ある〕、またはその

etiam homo, qui talis est, sapit dum in corpore est, at insanit dum in spiritu; 人間もまたそのはそのようなものである、身体にいるとき賢明であるしかし、狂っている、霊いる〕時。

et nullus homo sapit spiritu, nisi a Domino, quod fit cum denuo seu e novo ab Ipso generatur et creatur." まただれも人間賢明ではない、主からでないならそれはそのによりび、すなわち、新たに再生させられまた創造されるときじる

[4] His dictis, aperiebatur terra ad sinistrum, et per aperturam vidi assurgentem diabolum cum circulo albo lucido circum caput; [4] これらでわれて、左かれたまた開口部って、悪魔がってるのをのまわりにとともに

et sciscitavi, "Quis es?" また、私は尋ねた、「あなたはだれであるか?」

Dixit, "Sum Lucifer filius aurorae, et quia similem me feci Altissimo, dejectus sum." った、「私(息)子、明けの明星(魔王)であるまた「至高者」しいものにしたので、私とされた)

At non fuit ille Lucifer, sed credidit se esse illum. しかし、彼けの明星(魔王)でなかったしかし、自分自身をそれであることをじた

Et dixi, "Cum dejectus es, quomodo potes resurgere ex inferno?" またった、「あなたがとされているときどのようにあなたは地獄からることができるのか?」

Et respondit, "Sum ibi diabolus, at hic sum angelus lucis; また、答えた、「私そこに悪魔であるしかしここに天使である

videsne caput meum sphaera lucida circumcinctum? あなたは私の頭を見ないか? 取り巻かれた光り輝くスフェアを。

et quoque si vis, videbis, quod sim supramoralis inter morales, suprarationalis inter rationales, imo supraspiritualis inter spirituales; そしてまたもしあなたがするならあなたは(未来)、私道徳的(最高)道徳的であることそして理性的(最高)理性的者、それどころか、霊的(最高)霊的者。

possum etiam concionari, et quoque concionatus sum;" 私は説教することもまたできる、そしてまた説教をした」。

Quaesivi, "Quid concionatus es?" 質問した、「あなたは説教したのか?」

Dixit, "Contra defraudatores, contra adulteros, et contra omnes amores infernales: った、「欺瞞して、姦淫してまたすべての地獄的な愛して――

imo tunc me Luciferum vocavi diabolum, ac pejeravi contra me illum, ac propterea laudibus evectus sum usque ad coelum; それどころかその時、私、明けの明星(魔王)、私悪魔んだそしてしていをあびせたそしてそのために称賛されて、私天界げられた

inde est, quod vocatus sim filius aurorae; ここからである、私(息)ばれた

et quod ipse miratus sum, cum super pulpito eram, non cogitavi aliter, quam quod recte et rite loquerer; また自分自身、私(奇妙である)、私説教壇にいたとき、私適切にまたしくしていること以外なってえなかった

sed causam mihi detexi, quia in externis fui, et haec tunc erant separata ab internis meis; しかし、私理由された(かされた)私がなるもののにいたまたこれらのものはその時、私なるものから分離されたものであったからである

et tametsi hoc mihi detexi, usque non potui immutare me, quia prae fastu meo non spectavi ad Deum."  またそれでも、このことを私に私は示さなかった(明かさなかった)、やはり私は私を(悪いものへ)変化することができなかった、高慢のために私を、私は神へ目を向けなかったからである」。