原典講読『結婚愛』 267

(1)原文

267. Alterum Memorabile.― 

 

Post aliquod temporis spatium intravi quendam lucum, et ibi ambulavi in meditatione de illis, qui in concupiscentia et inde phantasia possidendi illa quae mundi sunt; et tunc ad aliquam distantiam a me vidi binos angelos inter se colloquentes, et per vices me aspicientes; quare accessi propius, et me appropinquantem alloquuti dicebant, "Percipimus in nobis, quod mediteris quod nos loquimur, seu quod nos loquamur quod tu meditaris, quod est ex communicatione affectionum reciproca."

Quaesivi itaque quid loquerentur; dicebant, "De phantasia, de concupiscentia, et de Intelligentia; et nunc de illis, qui delectant se ex visione et imaginatione possessionis omnium mundi."

[2] Et tunc rogavi, ut mentem suam expromerent de tribus illis, de concupiscentia, phantasia et intelligentia;

Et exorsi sermonem dicebant, quod unusquisque in concupiscentia sit interius ex nativitate; sed in intelligentia exterius ex educatione; et quod nemo in intelligentia, minus in sapientia sit interius, ita quoad spiritum, nisi a Domino: "omnis enim detinetur a concupiscentia mali, ac tenetur in intelligentia, secundum aspectum ad Dominum, et simul conjunctionem cum Ipso; absque eo homo non est nisi quam concupiscentia: at usque hic in externis seu quoad corpus est in intelligentia ex educatione; homo enim concupiscit honores et opes, seu eminentiam et opulentiam; et haec duo non assequitur nisi appareat moralis et spiritualis, ita intelligens et sapiens; ac ita apparere discit ab infantia; quae causa est, quod ut primum inter homines seu in caetus venit, invertat spiritum suum, ac removeat illum a concupiscentia, et ex decoris et honestis, quae ex infantia didicit, et in memoria corporis retinet, loquatur et agat; et quam maxime caveat, ne aliquid ex concupiscentiae vesania, in qua est ejus spiritus, emanet. [3] Inde est omnis homo, qui non interius a Domino ducitur, {1}simulator, sycophanta, hypocrita, et sic apparens homo, et tamen non homo; de quo potest dici, quod ejus crusta seu corpus sapiat, ac ejus nucleus seu spiritus insaniat; tum quod externum ejus sit humanum ac internum ferinum; tales occipitio spectant sursum, et frontispicio deorsum; ita ambulant sicut gravedine obsessi, capite pendente, cum vultu prono ad terram: illi dum exuunt corpus, et fiunt spiritus, et tunc manumittuntur, fiunt suae concupiscentiae vesaniae; nam illi qui in amore sui sunt, cupiunt dominari super universum, imo extendere ejus limites illuc ad amplificandum dominium; nusquam vident finem. Illi qui in amore mundi sunt, cupiunt possidere omnia ejus, ac dolent et invident, si aliqui thesauri apud aliquos latent reconditi; quare tales ne mere concupiscentiae fiant, et sic non homines, datur illis in mundo {2}naturali cogitare ex timore jacturae famae, et sic honoris et lucri, ut et ex timore legis et ejus poenae, et quoque datur impendere mentem in aliquod studium seu opus, per quae tenentur in externis et sic in statu intelligentiae, utcunque interius delirant et insaniunt."

[4] Post haec quaesivi, num omnes illi qui in concupiscentia sunt, etiam in ejus phantasia sint;

Respondebant quod illi in phantasia suae concupiscentiae sint, qui interius in se cogitant, et nimium indulgent suae imaginationi, loquendo secum; "hi enim separant spiritum suum paene a nexu cum corpore, et ex visione inundant intellectum, et fatue oblectant se sicut ex possessione universali: in hoc delirium immittitur homo post mortem, qui spiritum suum a corpore abstraxit, et non ex delitio delirii voluit recedere; cogitando aliquid ex religione de malis et falsis, et minime aliquid de effraeno amore sui, quod sit destructivus amoris in Dominum, ac de effraeno amore mundi, quod sit destructivus amoris erga proximum."

 @1. simulator pro "similator" @4. Prima editio: spirituali (sed in errore, lapsu pennae, ut videtur ex praecedentibus et sequentibus hic, et ex doctrina communi alibi tradita de spirituali mundo et naturali; hoc dictum iterum in VCR 662:3 apparet, at cum aliis erroribus manifestioribus abhinc repetitis, ex quo videntur mere repetiti absque emendatione)

 

(2)直訳

267. Alterum Memorabile.― 267.第二のメモラビリア――

Post aliquod temporis spatium intravi quendam lucum, et ibi ambulavi in meditatione de illis, qui in concupiscentia et inde phantasia possidendi illa quae mundi sunt; ある時間間隔後、私はある木立ったまたそこにいた、熟考、彼らについてその欲望とここからの幻想いるそれらを所有するそれらはのものである

et tunc ad aliquam distantiam a me vidi binos angelos inter se colloquentes, et per vices me aspicientes; またその時、ある距離から二人天使られた、自分たちの会話しているまた時々、私めている

quare accessi propius, et me appropinquantem alloquuti dicebant, "Percipimus in nobis, quod mediteris quod nos loquimur, seu quod nos loquamur quod tu meditaris, quod est ex communicatione affectionum reciproca."  それゆえ、私は近くに近づいた、また私に近づいて話しかけて、言った、「私たちの中で、私たちは知覚した、あなたが熟考していること、私たちが話していることを、すなわち、私たちが話していること、あなたが熟考していることを、それは相互の情愛の伝達からです☆。

「うわさをすれば陰(がさす)」と言います。これは本人が近づいているのが「わかる」ので、その本人のことを話したくなるのでしょう。

Quaesivi itaque quid loquerentur; そこで私は質問した、何を話しているか。

dicebant, "De phantasia, de concupiscentia, et de Intelligentia; 彼らはった、「幻想(空想)について、欲望についてまた知性について

et nunc de illis, qui delectant se ex visione et imaginatione possessionis omnium mundi." また、今、彼らについてその自分自身、世のすべてのものの所有幻想想像から」。

[2] Et tunc rogavi, ut mentem suam expromerent de tribus illis, de concupiscentia, phantasia et intelligentia; [2] またその時、私めたそれらのつのものについて自分らかにするように、欲望、幻想、知性について

Et exorsi sermonem dicebant, quod unusquisque in concupiscentia sit interius ex nativitate; また談話めて、言ったそれぞれの出生から内部(内的)欲望にいること

sed in intelligentia exterius ex educatione; しかし、教育から外的知性

et quod nemo in intelligentia, minus in sapientia sit interius, ita quoad spiritum, nisi a Domino: まただれも知性まして内的知恵にないことそのようにして、主からでないなら

"omnis enim detinetur a concupiscentia mali, ac tenetur in intelligentia, secundum aspectum ad Dominum, et simul conjunctionem cum Ipso; 「というのはすべての欲望からたれるからそしてへのることにしたがって知性たれるまた同時そのとの結合

absque eo homo non est nisi quam concupiscentia: それなしに人間欲望以外でないならない

at usque hic in externis seu quoad corpus est in intelligentia ex educatione; しかしそれでもこの外的なもののまたは身体して教育からの知性にいる

homo enim concupiscit honores et opes, seu eminentiam et opulentiam; というのは、人間名誉をほしがるからすなわち、卓越(富裕)

et haec duo non assequitur nisi appareat moralis et spiritualis, ita intelligens et sapiens; またこれらつのものは獲得されない、道徳的にまた霊的られないならそのように知性的にまた賢明

ac ita apparere discit ab infantia; そしてそのようにられることを幼児期から

quae causa est, quod ut primum inter homines seu in caetus venit, invertat spiritum suum, ac removeat illum a concupiscentia, et ex decoris et honestis, quae ex infantia didicit, et in memoria corporis retinet, loquatur et agat; それが理由である、人間にまたは集団にやってるとすぐに、自分をひっくりそしてそれを欲望からざけるまた幼児期からわった礼儀作法つかわしいことからまた身体記憶保持したものから〕、話、行動する

et quam maxime caveat, ne aliquid ex concupiscentiae vesania, in qua est ejus spiritus, emanet. またそれを最大用心する、狂気欲望かららかのものがそのがいる、流ないように

[3] Inde est omnis homo, qui non interius a Domino ducitur, {1}simulator, sycophanta, hypocrita, et sic apparens homo, et tamen non homo; [3] ここからであるすべての人間その内部からかれていない、偽者(偽善者)、追従者(へつらい屋)、偽善者、またこのように人間られているまたそれでも人間でない

de quo potest dici, quod ejus crusta seu corpus sapiat, ac ejus nucleus seu spiritus insaniat; それらのについてわれることができる、彼(外皮)または身体そして仁(種)たはっている

tum quod externum ejus sit humanum ac internum ferinum; なおまた、彼なるものは人間性、そしてなるものは野獣性。

tales occipitio spectant sursum, et frontispicio deorsum; このような後頭部上方めるまた前頭部(額)下方

ita ambulant sicut gravedine obsessi, capite pendente, cum vultu prono ad terram: そのように重苦しさにとりつかれているかのようにをたれて、顔つくきとともにけて下方

illi dum exuunt corpus, et fiunt spiritus, et tunc manumittuntur, fiunt suae concupiscentiae vesaniae; 彼らは、身体時、またとなるまたその時、解放される、自分狂気欲望なう

nam illi qui in amore sui sunt, cupiunt dominari super universum, imo extendere ejus limites illuc ad amplificandum dominium; なぜなら、彼らはその自己愛にいる、全世界支配することをする()それどころか、彼のその境界げることを、支配拡大けて

nusquam vident finem. 決してわりをない

Illi qui in amore mundi sunt, cupiunt possidere omnia ejus, ac dolent et invident, si aliqui thesauri apud aliquos latent reconditi; 彼らはそのへの(世俗愛)にいるそのすべてのものを所有することをする()そしてしむまたねたむ

原典講読『結婚愛』 268

(1)原文

268. Post haec supervenit binos angelos et quoque me desiderium videndi illos, qui in concupiscentia visionaria seu phantasia possessionis omnium opum ex amore mundi sunt; et percepimus quod desiderium illud inspiraretur ob finem ut cognoscerentur. Domicilia illorum erant sub terra pedum nostrorum, at supra infernum; quare aspeximus nos mutuo, et diximus, "Eamus;" ac visa est apertura, et ibi scala; per hanc descendimus: et dictum est, quod adeundi sint ab oriente, ne intremus in nimbum phantasiae illorum, ac inumbremur quoad intellectum, et tunc simul quoad visum.

[2] Et ecce visa est domus structa ex calamis, sic rimosa, stans in nimbo, qui sicut fumus continue effluxit per rimas trium parietum. Intravimus, et visi sunt quinquaginta hic et quinquaginta ibi sedentes super scamnis, et aversi ab oriente et neridie prospiciebant ad occidentem et septentrionem; ante quemlibet erat mensa, et super mensa crumenae distentae, et circum crumenas copia nummorum aureorum.

Et quaerebamus, "Sunt illa opes omnium mundi?"

Dicebant, "Non omnium mundi, sed omnium regni." Sonus loquelae illorum erat sibilaris, et ipsi apparebant facie rotunda, quae rutilabat sicut squama cochleae, ac pupilla oculi in plano viridi quasi fulgurabat, quod erat ex luce phantasiae.

"Stetimus in medio illorum, et diximus, "Creditis quod omnes opes Regni possideatis."

Et responderunt, "Possidemus."

Dein quaesivimus, "Quis vestrum?"

Dicebant, "Quisque."

Et quaesivimus, "Quomodo quisque? estis multi."

Dicebant, "Qisque ex nobis scit, quod omnia ejus mea sint; non licet alicui cogitare, minus dicere, Mea non sunt tua, sed licet cogitare et dicere, Tua sunt mea:"

Nummi super mensis apparebant sicut ex auro puro, etiam coram nobis; sed cum immisimus lucem ab oriente, erant granula auri, quae per communem unitam phantasiam ita magnifecerunt: dicebant quod oporteat quemcunque qui intrat, secum ferre aliquid auri, quod in frustula, et haec in granula secant, et per vim phantasiae unanimam in nummos grandioris formae amplificant:

[3] Et tunc diximus, "Fuistisne nati homines rationis? unde ista fatuitas visionaria vobis est?"

Dixerunt, "Scimus quod vanitas imaginaria sit; sed quia jucundat interiora mentis nostrae, intramus huc, et delitiamur sicut ex possessione omnium; at hic non moramur nisi per aliquot horas, quibus exactis egredimur, et toties mens sana nobis redit: sed usque oblectamentum visionarium nostrum alternis supervenit, ac facit ut per vices reintremus, et per vices egrediamur; sic alternis sapimus et insanimus: scimus etiam quod dura sors maneat illos, qui astu surripiunt aliis sua bona."

Quaesivimus "Quae sors?"

Dicebant, "Absorbentur, ac nudi intruduntur in aliquem infernalem carcerem, ubi tenentur laborare pro veste et pro cibo, ac postea pro aliquibus obulis, quos colligunt, in quibus ponunt gaudium cordis sui; sed si malum faciunt sodalibus, dabunt partem obulorum suorum in mulctam."

 

(2)直訳

268. Post haec supervenit binos angelos et quoque me desiderium videndi illos, qui in concupiscentia visionaria seu phantasia possessionis omnium opum ex amore mundi sunt; 268.これらの後、二人天使もまたようとする欲望()てきたその世俗愛からすべての所有する幻想にいる

et percepimus quod desiderium illud inspiraretur ob finem ut cognoscerentur. またたちは知覚したその欲望()られる目的のためにまれたこと

Domicilia illorum erant sub terra pedum nostrorum, at supra infernum; 彼らの小屋(さい家)たちのにあったしかし、地獄上方

quare aspeximus nos mutuo, et diximus, "Eamus;" それゆえ、私たちはたちをいにまたった、「私たちは(接続)」。

ac visa est apertura, et ibi scala; そして、開口部られたまたそこに階段

per hanc descendimus: これをって、私たちはった

et dictum est, quod adeundi sint ab oriente, ne intremus in nimbum phantasiae illorum, ac inumbremur quoad intellectum, et tunc simul quoad visum. またわれた、東からづかなくてはならないこと、彼らの幻想のもやのらないようにそして知性してくされない(おおわれない)ようにまたその時、一緒視覚して

[2] Et ecce visa est domus structa ex calamis, sic rimosa, stans in nimbo, qui sicut fumus continue effluxit per rimas trium parietum. [2] また見よ、アシ(葦)から建てられた家が見られた、割れ目〔だられ〕のような、もやの中に立っている、それは煙のように絶えず流れ出る、三つの壁の割れ目を通って。

Intravimus, et visi sunt quinquaginta hic et quinquaginta ibi sedentes super scamnis, et aversi ab oriente et neridie prospiciebant ad occidentem et septentrionem; 私たちはったまたここに五十〔人〕られたまたそこに五十〔人〕長椅子(ベンチ)っているまたからいて、西けてめた

ante quemlibet erat mensa, et super mensa crumenae distentae, et circum crumenas copia nummorum aureorum. それぞれのにテーブルがあったまたテーブルのにふくらんだ財布、また財布のまわりに豊富(おびただしい)金貨。

Et quaerebamus, "Sunt illa opes omnium mundi?" また、私たちは質問した、「これらはのすべての?」

Dicebant, "Non omnium mundi, sed omnium regni." 言った、「世のすべての〔富〕ではないしかし、王国たちの」。

Sonus loquelae illorum erat sibilaris, et ipsi apparebant facie rotunda, quae rutilabat sicut squama cochleae, ac pupilla oculi in plano viridi quasi fulgurabat, quod erat ex luce phantasiae. 彼らのしのはシューシューいうようであったまた自分自身られたそれはカタツムリののようにいたそして表面〔地色〕のひとみはあたかもぴかっとくようであったそれは幻想からであった

"Stetimus in medio illorum, et diximus, "Creditis quod omnes opes Regni possideatis." 私たちはらのったまたった、「あなたがたはじているあなたがたが王国のすべての所有していること」。

Et responderunt, "Possidemus." またえた、「私たちは所有している」。

Dein quaesivimus, "Quis vestrum?" その後、私たちは質問した、「あなたがたのだれが?」

Dicebant, "Quisque." 彼らは言った、「それぞれの者が」。

Et quaesivimus, "Quomodo quisque? estis multi." また私たちは質問した、「どのように、それぞれの者が? あなたがたは多くの者である」。

Dicebant, "Qisque ex nobis scit, quod omnia ejus mea sint; 彼らは言った、「私たちからのそれぞれの者が知っている、彼のすべてのものが私のものであること。

non licet alicui cogitare, minus dicere, Mea non sunt tua, sed licet cogitare et dicere, Tua sunt mea:" あるえることがまして、言うことがされない、『私のものはあなたのものではない』、しかし、考えるとうことはされる、『あなたのものはのものである」』☆。

「共有」は許されるが、「私有」は許されない、ということでしょう。

Nummi super mensis apparebant sicut ex auro puro, etiam coram nobis; テーブルの硬貨純金からのようにえた、私たちのにもまた

sed cum immisimus lucem ab oriente, erant granula auri, quae per communem unitam phantasiam ita magnifecerunt: しかし、私たちがからのれたとき、金であったそれは共有同一幻想によってそのようにきくなった

dicebant quod oporteat quemcunque qui intrat, secum ferre aliquid auri, quod in frustula, et haec in granula secant, et per vim phantasiae unanimam in nummos grandioris formae amplificant: 彼らはっただれでもねばならないことその、何らかの自分自身にもたらすことそれは小片またこれらを(ける)また和合する(つの)幻想によってきな硬貨きくする

[3] Et tunc diximus, "Fuistisne nati homines rationis? [3] またその時、私たちは言った、「あなたがたは理性的な人間に生まれなかったか?

unde ista fatuitas visionaria vobis est?" どこからその幻想かさ(かな幻想)はあなたがたにある?」

Dixerunt, "Scimus quod vanitas imaginaria sit; 彼らはった、「私たちはっている、想像栄(空虚)であること

sed quia jucundat interiora mentis nostrae, intramus huc, et delitiamur sicut ex possessione omnium; しかし、私たちの内的なものがばせる(しませる)、私たちはここへまたたちはしむすべてのものの所有からのように

at hic non moramur nisi per aliquot horas, quibus exactis egredimur, et toties mens sana nobis redit: しかしここにたちはとどまらないいくつかの時間でないならそれらでわってたちはまたこれほど何度健全たちに

sed usque oblectamentum visionarium nostrum alternis supervenit, ac facit ut per vices reintremus, et per vices egrediamur; しかしそれでも、私たちの幻想しみがかわるがわるてくるそしてなう、時々、私たちはまた時々、私たちは

sic alternis sapimus et insanimus: