原典講読『結婚愛』10

(1)原文
10. Post haec angelus cum suis comitibus rediit ad locum conventus, a quo cohortes sapientum nondum recesserunt, et ibi ad se vocavit illos, qui crediderunt, quod gaudium caeleste et felicitas aeterna, sit modo intromissio in caelum, ac intromissio ex Divina gratia; et quod tunc gaudium sit illis, similiter ut in mundo est illis, qui in aulas regum diebus festivitatis, aut in nuptias invitati, ingrediuntur:
His dixit angelus, "Manete hic aliquantisper, et sonabo tuba, et huc venient incluti fama sapientiae in spiritualibus Ecclesiae:" Post aliquot horas aderant novem viri, quisque insignitus lauru, adorea famae suae; hos angelus introduxit in aedem conventus, in qua omnes prius convocati aderant; in horum praesentia angelus alloquutus novem laureatos, dixit, "Scio quod vobis ex voto vestro secundum ideam vestram, datum sit ascendere in caelum, et quod redieritis in inferiorem hanc seu subcoelestem terram, cum plena scientia de statu caeli; commemorate itaque, quale vobis visum est caelum:"
[2] Et responderunt in ordine, et dixit primus, "Idea mea de caelo a prima pueritia usque ad finem vitae in mundo, fuerat, quod esset locus omnium beatudinum, faustitatum, jucunditatum, amaenitatum, et voluptatum; et quod si intromitterer, talium felicitatum aura circumfunderer, et pleno pectore haurirem illa, sicut sponsus cum celebrat nuptias, ac cum intrat thalamum cum sponsa: in hac idea ascendi in caelum, et transivi primas custodias, et quoque secundas, at cum ad tertias veni, alloquebatur me custodiarum praefectus, et dixit, 'Quis es, amice?' Et respondi, Estne hic caelum? Huc ex voto desiderii mei ascendi; intromitte quaeso; ac intromisit. Et vidi angelos in vestibus albis, et hi me circumibant, et lustrabant, et murmurabant hoc, 'En novum hospitem non indutum veste caeli;' et ego haec audivi, et cogitavi, Hoc apparet mihi simile cum illo, de quo Dominus dicit, quod absque veste nuptiali intraverit in nuptias; et dixi, Date mihi tales vestes; et riserunt: et tunc accurrit unus ex curia cum mandato, 'Exuite illum nudum, ejicite illum, et projicite vestes ejus post illum:' et sic ejectus sum."
[3] Secundus in ordine dixit, "Ego credidi sicut ille, quod si modo intromitterer in caelum, quod supra caput meum est, circumfluerent me gaudia, et animarem illa in aeternum; optato etiam potitus sum; at angeli, me viso, aufugerunt, et inter se dixerunt, 'Quid hoc portentum? quomodo huc venit avis noctis?' Et actualiter sensi mutationem ab homine, tametsi non mutatus sum; hoc mihi erat ex attractione coelestis athmosphaerae. At mox accurrit unus ex curia cum mandato, ut duo famuli educerent me, et reducerent per viam ascensus, usque ad domum meam; et cum domi eram, apparui aliis et mihi sicut homo."
[4] Tertius dixit, "Idea caeli constans mihi fuit ex loco, et non ex amore; quare cum in hunc mundum veni, cupivi cupiditate magna caelum, et vidi ascendentes, et sequutus sum illos, et admissus, sed non ultra aliquot passus; at cum volui laetificare animum meum ex idea gaudiorum et beatitudinum ibi, ex luce caeli, quae erat candida sicut nix, cujus essentia dicitur esse sapientia, invasit mentem meam stupor, et inde oculos meos caligo, et coepi insanire; et mox ex calore caeli, qui correspondebat candori lucis istius, cujus essentia dicitur esse amor, palpitavit mihi cor, occupavit me anxietas, et cruciabar dolore interiori, et projeci me supinum super humum ibi; et cum jacui, venit satelles e curia cum mandato, ut me cum lentore deportarent in meam lucem et in meum calorem; in quae cum veni, rediit mihi spiritus meus et cor meum."
[5] Quartus dixit, quod etiam ipse in idea loci, et non in idea amoris de caelo fuerit; et quod "ut primum in mundum spiritualem veni, quaesiverim sapientes, num in caelum liceat ascendere; qui mihi dixerunt, quod cuivis liceat, sed ut sibi caveant, ne dejiciantur. Ad haec risi, et ascendi, credens ego sicut alii, quod omnes in universo mundo receptibiles essent gaudiorum ibi in sua plenitudine: sed sane cum intus eram, paene exanimatus sum, et ex dolore et inde cruciatu in capite et in corpore, prostravi me humi, et convolvi me sicut serpens admotus igni, et repsi usque ad praecipitium, et per id me dejeci; et postea sublatus sum ab adstantibus infra, et delatus in diversorium, ubi rediit sanitas mihi."
[6] Reliqui quinque etiam narraverunt mirabilia de suis ascensibus in caelum; et comparabant mutationes statuum suae vitae, cum statu piscium dum elevantur ab aquis in aerem, et cum statu avium in aethere; et dixerunt, quod post duras illas sortes, non concupiverint amplius coelum, sed modo consortem vitam cum sui similibus ubicunque sunt; et quod sciant, quod in mundo spirituum, ubi nos sumus, omnes prius praeparentur, boni ad caelum, et mali ad infernum; et quod cum praeparati sunt, videant vias sibi apertas ad societates sui similium, cum quibus in aeternum mansuri sunt; et quod has vias tunc intrent cum jucundo, quia sunt viae amoris illorum.
Omnes ex prima convocatione audientes haec, etiam fassi sunt, quod nec illis alia idea de caelo fuerit, quam sicut de loco, ubi pleno ore circumflua gaudia in aeternum sorberent.
[7] Post haec angelus tubae dixit illis, "Videtis nunc quod gaudia caeli et felicitas aeterna non sint loci, sed quod sint status vitae hominis; ac status vitae caelestis est ex amore et sapientia; et quia usus est duorum illorum continens, est status vitae caelestis ex conjunctione illorum in usu: idem est, si dicatur charitas, fides et bonum opus, quoniam charitas est amor, fides est veritas ex qua sapientia, et bonum opus est usus: praeterea in mundo nostro spirituali sunt loca sicut in mundo naturali; alioquin non forent habitationes et distinctae mansiones; at usque locus ibi non est locus, sed est apparentia loci secundum statum amoris et sapientiae, seu charitatis et fidei. [8] Omnis, qui fit angelus, intus in se portat suum coelum, quia sui caeli amorem; nam homo a creatione est minima effigies, imago et typus caeli magni; forma humana non aliud est; quare quisque venit in societatem caeli, cujus forma in singulari effigie est; idcirco cum intrat in illam societatem, intrat in correspondentem sibi formam, ita sicut a se in se illam, et sicut ab illa in illam in se, ac trahit vitam ejus ut suam, ac suam ut ejus; est unaquaevis societas sicut commune, ac angeli ibi sunt sicut partes similares, ex quibus commune coexistit. Ex his nunc sequitur, quod qui in malis et inde falsis sunt, in se formaverint effigiem inferni, et haec cruciatur in caelo ex influxu et violentia activitatis oppositi in oppositum; amor enim infernalis est oppositus amori caelesti, et inde jucunda duorum amorum illorum collidunt inter se sicut hostes, et necant se cum congrediuntur."
 
(2)直訳
10. Post haec angelus cum suis comitibus rediit ad locum conventus, a quo cohortes sapientum nondum recesserunt, et ibi ad se vocavit illos, qui crediderunt, quod gaudium caeleste et felicitas aeterna, sit modo intromissio in caelum, ac intromissio ex Divina gratia; これらの後、天使自分仲間集会場所ったそこからは賢明集団がまだっていなかったまたそこに、自分らをんだそのじた、天界しさと永遠幸福天界ることであることそして神的みからること
et quod tunc gaudium sit illis, similiter ut in mundo est illis, qui in aulas regum diebus festivitatis, aut in nuptias invitati, ingrediuntur: またその時、彼らにしさがあること、同様、世らにあるようなその祝祭宮廷または招待された結婚式、入
His dixit angelus, "Manete hic aliquantisper, et sonabo tuba, et huc venient incluti fama sapientiae in spiritualibus Ecclesiae:" これらの天使った、「とどまれ()ここにしばらくの間、またはらっぱをこえるようにするまたここへ賢明さで評判有名がやって」。
Post aliquot horas aderant novem viri, quisque insignitus lauru, adorea famae suae; いくつかの(一)時間後、九人づいたそれぞれの月桂冠られた、自分名声賞。
hos angelus introduxit in aedem conventus, in qua omnes prius convocati aderant; これらの天使集会会館れたそのへすべての以前招集されてづいた
in horum praesentia angelus alloquutus novem laureatos, dixit, "Scio quod vobis ex voto vestro secundum ideam vestram, datum sit ascendere in caelum, et quod redieritis in inferiorem hanc seu subcoelestem terram, cum plena scientia de statu caeli; これらの居合わす、天使月桂冠九人しかけて、言った、「私っているあなたがたにあなたがたの観念にしたがってあなたがたの欲望から天界ることがえられたことまたこのいもののにあなたがたがったことまたは天界地、天界状態について十分知識とともに
commemorate itaque, quale vobis visum est caelum:" そこで、話あなたがたにられた天界、性質(どのようなものか)」。
[2] Et responderunt in ordine, et dixit primus, "Idea mea de caelo a prima pueritia usque ad finem vitae in mundo, fuerat, quod esset locus omnium beatudinum, faustitatum, jucunditatum, amaenitatum, et voluptatum;  [2] またえた、最初った、「天界についての観念、世少年期最初からいのちのわりまで、~であった、場所であったことすべての幸福状態()、至福()、快、楽しさまた快楽。
et quod si intromitterer, talium felicitatum aura circumfunderer, et pleno pectore haurirem illa, sicut sponsus cum celebrat nuptias, ac cum intrat thalamum cum sponsa: またもしれられるならこのような幸福のオーラがあたりをれるまた十分でそれらを吸収する(れる)、結婚式うときの花婿のようなそして花嫁寝室るとき――
in hac idea ascendi in caelum, et transivi primas custodias, et quoque secundas, at cum ad tertias veni, alloquebatur me custodiarum praefectus, et dixit, 'Quis es, amice?' この観念天界ったまた最初守衛ぎたそしてまた第二のものをしかし、第三のもの(守衛)にやってたとき、守衛長官しかけたまたった、「あなたはだれであるか? 友
Et respondi, Estne hic caelum? また、私えたここは天界ではないのか
Huc ex voto desiderii mei ascendi; ここへ、私いの欲望から、私った
intromitte quaeso; 入れよどうぞ(いします)
ac intromisit. そして、入れた(入場した)
Et vidi angelos in vestibus albis, et hi me circumibant, et lustrabant, et murmurabant hoc, 'En novum hospitem non indutum veste caeli;' また、私天使(たち)またこれらのっていたまた調べたまたこのことをつぶやいた(不平った)、「見、新しい訪問客、天界衣服ていない」。
et ego haec audivi, et cogitavi, Hoc apparet mihi simile cum illo, de quo Dominus dicit, quod absque veste nuptiali intraverit in nuptias; またはこのことをいたまたえたこのことは同様えるそのについてった、婚礼服装なしに結婚式ったこと
et dixi, Date mihi tales vestes; またった、私にそのような(衣服)えよ
et riserunt: また(すると)☆、彼らはほほえんだ。
『真のキリスト教』ではatです。
et tunc accurrit unus ex curia cum mandato, 'Exuite illum nudum, ejicite illum, et projicite vestes ejus post illum:' またその時、集会所(会館)から命令とともにある者が走り寄った、「彼を裸を取り去れ(脱がせよ)、彼を投げ出せ、また彼の衣服を、その後、投げよ」。
et sic ejectus sum." またこのようにされた」。
[3] Secundus in ordine dixit, "Ego credidi sicut ille, quod si modo intromitterer in caelum, quod supra caput meum est, circumfluerent me gaudia, et animarem illa in aeternum; [3] 第二った、「私はそれのようにじたもし、単天界れられるならそれは上方にある、私しさがまた(霊魂)それがあたりをれる、永遠
optato etiam potitus sum; 望ましいものもまた
at angeli, me viso, aufugerunt, et inter se dixerunt, 'Quid hoc portentum? しかし、天使たちは、私、逃ったまたいに(自分たちの)った、「何この異常なもの(怪物)
quomodo huc venit avis noctis?' どのようにここにがやってたのか?」
Et actualiter sensi mutationem ab homine, tametsi non mutatus sum; また、実際、私人間からの変化じたそれでもわらなかった(たとえわらなくても)
hoc mihi erat ex attractione caelestis athmosphaerae. このことは天界大気きつけるこ(むこと)らであった
At mox accurrit unus ex curia cum mandato, ut duo famuli educerent me, et reducerent per viam ascensus, usque ad domum meam; しかしすぐに集会所(会館)から命令とともにあるった、二人召使いがしたまたのぼるってした、私まで
et cum domi eram, apparui aliis et mihi sicut homo." またにいたとき、私人間のようにえた
[4] Tertius dixit, "Idea caeli constans mihi fuit ex loco, et non ex amore; [4] 第三った、「確固とした(不変)天界観念場所からであったまたからでない
quare cum in hunc mundum veni, cupivi cupiditate magna caelum, et vidi ascendentes, et sequutus sum illos, et admissus, sed non ultra aliquot passus; それゆえ、私がこの世界にやってたとき、私きな欲求天界熱望したまたっているまたいた(sequor)またることをされたしかしいくつかのみをえなかった
at cum volui laetificare animum meum ex idea gaudiorum et beatitudinum ibi, ex luce caeli, quae erat candida sicut nix, cujus essentia dicitur esse sapientia, invasit mentem meam stupor, et inde oculos meos caligo, et coepi insanire; しかし、私がそこにしみと幸福状態観念からにアニムス(心)ばせることをした時、天界からそれはのようにいたその本質知恵であるとわれた、私心☆(メーンス)無感覚(麻痺)んだまたここから暗黒まためた
二つの「心」を使い分けていることに注意。
et mox ex calore caeli, qui correspondebat candori lucis istius, cujus essentia dicitur esse amor, palpitavit mihi cor, occupavit me anxietas, et cruciabar dolore interiori, et projeci me supinum super humum ibi; またじきに、天界からそれはその対応したその本質であることがわれる、私(心臓)った(動悸がした)、私不安めたまた内的苦痛 原典講読『結婚愛』

コメントを残す