[2.] Post mediam satietatem alloquebatur princeps decem invitatos, et dixit. [2] 豊満の中間の後(=〔食事が〕ほどよく満たされた後)、君主が十人の来客に話しかけた、また言った。
"Audivi quod in terra, quae sub hoc caelo est, convocati fueritis ad aperiendum cogitationes vestras de gaudiis caeli et inde felicitate aeterna, et quod protuleritis illas diversimode, quisque secundum jucunda sensuum corporis sui; 「私は聞いた、地の中で、それはこの天界の下にある、あなたがたは天界の楽しさとまたここからの永遠の幸福についてあなたがたの思考を明らかにするために招集されたこと、またいろいろな種類のそれらを明らかにした(発表した・示した)(profero)こと、それぞれの者が自分の身体の感覚の快さにしたがって。
sed quid jucunda sensuum corporis absque jucundis animae? しかし、霊魂の快さなしに何が身体の感覚の快さか?
Est anima quae jucundat illa; 霊魂である、それがそれらを楽しむ。
jucunda animae in se sunt beatitudines imperceptibiles, sed fiunt plus et plus perceptibiles, sicut descendunt in cogitationes mentis, et ab his in sensationes corporis; 霊魂の快さは本質的に(それ自体)知覚されることができない幸福の状態である、しかし、さらにまたさらに知覚できる者になる、心の思考の中に下るに応じて、またこれらから身体の感覚の中に。
in cogitationibus mentis percipiuntur sicut faustitates, in sensationibus corporis sicut jucunditates, et in ipso corpore sicut voluptates; 心の思考の中で至福のように知覚される、身体の感覚の中で快さ(快感)のように、また身体そのものの中で欲望のように。
ex his et illis simul est felicitas aeterna; これらとそれらから永遠の幸福は一緒である(=一緒であるものが~である)。
at ex solis posterioribus illa felicitas non est aeterna, sed temporaria, quae finitur et transit, et quandoque fit infelicitas. しかし、後ろに位置するものだけから、それらの幸福は永遠ではない、しかし一時的なもの、それらは終わりにされる、また通り過ぎる、また時々、不幸なものになる。
Vidistis nunc quod omnia gaudia vestra etiam sint gaudia caeli, et excellentiora quam usquam cogitare potuistis, sed usque haec non interius afficiunt animos nostros. 今や、あなたがたは見ている、あなたがたの楽しさは天界の楽しさでもまたあること、またさらにまさったもの、あなたがたがこれまで(かつて)考えることができた以上に、しかしそれでも、これらは内的に私たちの愛を感動させない。