(1) 原文
739. Post haec angelus cum suis comitibus rediit ad locum conventus, a quo cohortes sapientum nondum recesserunt, et ibi ad se vocavit illos, qui crediderunt, quod gaudium caeleste et felicitas aeterna sit modo intromissio in caelum, ac intromissio ex Divina gratia; et quod tunc gaudium sit illis, similiter ut in mundo est illis qui in aulas regum diebus festivitatis, aut in nuptias invitati, ingrediuntur.
His dixit angelus, "Manete hic aliquantisper, et sonabo tuba, et huc venient incluti fama sapientiae in spiritualibus ecclesiae." Post aliquot horas aderant novem viri, quisque insignitus lauru, adorea famae suae; hos angelus introduxit in aedem conventus, in qua omnes prius convocati aderant; in horum praesentia angelus allocutus novem laureatos, dixit, "Scio quod vobis ex voto vestro secundum ideam vestram, datum sit ascendere in caelum, et quod redieritis in inferiorem hanc seu subcaelestem terram, cum plena scientia de statu caeli; commemorate itaque, quale vobis visum est caelum."
[2.] Et responderunt in ordine; et dixit primus, "Idea mea de caelo a prima pueritia usque ad finem vitae in mundo, fuerat, quod esset locus omnium beatitudinum, faustitatum, jucunditatum, amoenitatum, et voluptatum; et quod si intromitterer, talium felicitatum aura circumfunderer, et pleno pectore haurirem illa, sicut sponsus cum celebrat nuptias, ac cum intrat thalamum cum sponsa: in hac idea ascendi in caelum, et transivi primas custodias, et quoque secundas; at cum ad tertias veni, alloquebatur me custodiarum praefectus, et dixit, "Quis es, amice?" Et respondi, Estne hic caelum? Huc ex voto desiderii mei ascendi; intromitte quaeso; ac intromisit. Et vidi angelos in vestibus albis, et hi me circumibant, et lustrabant, et murmurabant hoc, "En novum hospitem non indutum veste caeli;" et ego haec audivi, et cogitavi, Hoc apparet mihi simile cum illo, de quo Dominus dicit, quod absque veste nuptiali intraverit in nuptias; et dixi. Date mihi tales vestes; at riserunt: et tunc accurrit unus ex curia cum mandato, "Exuite illum nudum, ejicite illum, et projicite vestes ejus post illum;" et sic ejectus sum."
[3.] Secundus in ordine dixit, "Ego credidi sicut ille, quod si modo intromitterer in caelum, quod supra caput meum est, circumfluerent me gaudia, et animarem illa in aeternum: optato etiam potitus sum; at angeli, me viso, aufugerunt, et inter se dixerunt, "Quid hoc portentum? quomodo huc venit avis noctis?" Et actualiter sensi mutationem ab homine, tametsi non mutatus sum; hoc mihi erat ex attractione caelestis atmosphaerae. At mox accurrit unus ex curia cum mandato, ut duo famuli educerent me, et reducerent per viam ascensus, usque ad domum meam; et cum domi eram, apparui aliis et mihi sicut homo."
[4.] Tertius dixit, "Idea caeli constans mihi fuit ex loco, et non ex amore; quare cum in hunc mundum veni, cupivi cupiditate magna caelum, et vidi ascendentes, et secutus sum illos, et admissus, sed non ultra aliquot passus; at cum volui laetificare animum meum ex idea gaudiorum et beatitudinum ibi, ex luce caeli, quae erat candida sicut nix, cujus essentia dicitur esse sapientia, invasit mentem meam stupor, et inde oculos meos caligo, et coepi insanire; et mox ex calore caeli, qui correspondebat candori lucis istius, cujus essentia dicitur esse amor, palpavit mihi cor, occupavit me anxietas, et cruciabar dolore interiori, et projeci me supinum super humum ibi; et cum jacui, venit satelles e curia cum mandato, ut me cum lentore deportarent in meam lucem et in meum calorem; in quae cum veni, rediit mihi spiritus meus et cor meum.
[5.] Quartus dixit, quod etiam ipse in idea loci, et non in idea amoris de caelo fuerit; et quod "ut primum in mundum spiritualem veni, quaesiverim sapientes, num in caelum liceat ascendere; qui mihi dixerunt, quod cuivis liceat, sed ut sibi caveant ne dejiciantur. Ad haec risi, et ascendi, credens ego sicut alii, quod omnes in universo mundo receptibiles essent gaudiorum ibi in sua plenitudine: sed sane cum intus eram, paene exanimatus sum, et ex dolore et inde cruciatu in capite et in corpore, prostravi me humi, et convolvi me sicut serpens admotus igni, et repsi usque ad praecipitium, et per id me dejeci; et postea sublatus sum ab adstantibus infra, et delatus in diversorium, ubi rediit sanitas mihi."
[6.] Reliqui quinque etiam narraverunt mirabilia de suis ascensibus in caelum; et comparabant mutationes statuum suae vitae, cum statu piscium dum elevantur ab aquis in aerem, et cum statu avium in aethere; et dixerunt, quod post duras illas sortes, non concupiverint amplius caelum, sed modo consortem vitam cum sui similibus ubicunque sunt; et quod sciant, quod in mundo spirituum, ubi nos sumus, omnes prius praeparentur, boni ad caelum, et mali ad infernum, et quod cum praeparati sunt, videant vias sibi apertas ad societates sui similium, cum quibus in aeternum mansuri sunt, et quod has vias tunc intrent cum jucundo, quia sunt viae amoris illorum.
Omnes ex prima convocatione audientes haec, etiam fassi sunt, quod nec illis alia idea de caelo fuerit, quam sicut de loco, ubi pleno ore circumflua gaudia in aeternum sorberent. [7.] Post haec angelus tubae dixit illis, "Videtis nunc quod gaudia caeli et felicitas aeterna non sint loci, sed quod sint status vitae hominis; ac status vitae caelestis est ex amore et sapientia; et quia usus est duorum illorum continens, est status vitae caelestis ex conjunctione illorum in usu: idem est, si dicatur charitas, fides et bonum opus, quoniam charitas est amor, fides est veritas ex qua sapientia, et bonum opus est usus: praeterea in mundo nostro spirituali sunt loca sicut in mundo naturali, alioqui non forent habitationes et distinctae mansiones, at usque locus ibi non est locus, sed est apparentia loci secundum statum amoris et sapientiae, seu charitatis et fidei. [8.] Omnis, qui fit angelus, intus in se portat suum caelum, quia sui caeli amorem; nam homo a creatione est minima effigies, imago et typus caeli magni; forma humana non aliud est; quare quisque venit in societatem caeli, cujus forma in singulari effigie est; idcirco cum intrat in illam societatem, intrat in correspondentem sibi formam, ita sicut a se in se illam, et sicut ab illa in illam in se, ac trahit vitam ejus ut suam, ac suam ut ejus; est unaquaevis societas sicut commune, ac angeli ibi sunt sicut partes similares, ex quibus commune coexistit. Ex his nunc sequitur, quod qui in malis et inde falsis sunt, in se formaverint effigiem inferni, et haec cruciatur in caelo ex influxu et violentia activitatis oppositi in oppositum; amor enim infernalis est oppositus amori caelesti, et inde jucunda duorum amorum illorum collidunt inter se sicut hostes, et necant se cum congrediuntur."
 
(2) 直訳
739. Post haec angelus cum suis comitibus rediit ad locum conventus, a quo cohortes sapientum nondum recesserunt, et ibi ad se vocavit illos, qui crediderunt, quod gaudium caeleste et felicitas aeterna sit modo intromissio in caelum, ac intromissio ex Divina gratia;　これらの後、天使は自分の仲間と集会の場所へ戻った、そこからは賢明な者の集団がまだ去っていなかった、またそこに、自分に彼らを呼んだ、その者は信じた、天界の楽しさと永遠の幸福は単に天界の中へ入ることであること、そして神的な恵みから入いること。
et quod tunc gaudium sit illis, similiter ut in mundo est illis qui in aulas regum diebus festivitatis, aut in nuptias invitati, ingrediuntur.　またその時、彼らに楽しさがあること、同様に、世の中で彼らにあるような、その者は祝祭の日に王の宮廷に、または招待された結婚式に、入る。
His dixit angelus, "Manete hic aliquantisper, et sonabo tuba, et huc venient incluti fama sapientiae in spiritualibus ecclesiae."　これらの者に天使は言った、「とどまれ(待て)、ここに、しばらくの間、また私はらっぱを聞こえるようにする、またここへ賢明さで評判の有名な者がやって来る」。
Post aliquot horas aderant novem viri, quisque insignitus lauru, adorea famae suae;　いくつかの(一)時間の後、九人の男が近づいた、それぞれの者が月桂冠で飾られた、自分の名声の賞。
hos angelus introduxit in aedem conventus, in qua omnes prius convocati aderant;　これらの者を天使は集会の会館の中に導き入れた、その中へすべての者は以前に招集されて近づいた。
in horum praesentia angelus allocutus novem laureatos, dixit, "Scio quod vobis ex voto vestro secundum ideam vestram, datum sit ascendere in caelum, et quod redieritis in inferiorem hanc seu subcaelestem terram, cum plena scientia de statu caeli;　これらの者の居合わす中で、天使は月桂冠の九人に話しかけて、言った、「私は知っている、あなたがたに、あなたがたの観念にしたがってあなたがたの欲望から天界の中に上ることが与えられたこと、またこの低いものの中にあなたがたが戻ったこと、または天界の下の地、天界の状態について十分な知識とともに。
commemorate itaque, quale vobis visum est caelum."　そこで、話せ、あなたがたに見られた天界、性質(どのようなものか)」。
[2.] Et responderunt in ordine;　また順に答えた。
et dixit primus, "Idea mea de caelo a prima pueritia usque ad finem vitae in mundo, fuerat, quod esset locus omnium beatitudinum, faustitatum, jucunditatum, amoenitatum, et voluptatum;　[2] 最初の者が言った、「天界についての私の観念は、世の中で少年期の最初からいのちの終わりまで、～であった、場所であったこと、すべての幸福の状態(の)、至福(幸せ)、快さ、楽しさ、また快楽。
et quod si intromitterer, talium felicitatum aura circumfunderer, et pleno pectore haurirem illa, sicut sponsus cum celebrat nuptias, ac cum intrat thalamum cum sponsa:　また、もし入れられるなら、このような幸福のオーラがあたりを流れる、また十分に胸でそれらを吸収する(取り入れる)、結婚式を祝うときの花婿のような、そして花嫁と寝室に入るとき。
in hac idea ascendi in caelum, et transivi primas custodias, et quoque secundas;　この観念の中で私は天界の中へ上った、また最初の守衛を通り過ぎた、そしてまた第二のものを。
at cum ad tertias veni, alloquebatur me custodiarum praefectus, et dixit, "Quis es, amice?"　しかし、第三のもの(守衛)にやって来たとき、守衛の長官が私を話しかけた、また言った、「あなたはだれであるか？　友よ」
Et respondi, Estne hic caelum?　また、私は答えた、ここは天界ではないのか？
Huc ex voto desiderii mei ascendi;　ここへ、私の願いの欲望から、私は上った。
intromitte quaeso;　入れよ、どうぞ(お願いします)。
ac intromisit.　そして、入れた(入場を許した)。
Et vidi angelos in vestibus albis, et hi me circumibant, et lustrabant, et murmurabant hoc, "En novum hospitem non indutum veste caeli;"　また、私は白い衣の中の天使(たち)を見た、またこれらの者は私を回って歩いた、また調べた、またこのことをつぶやいた(不平を言った)、「見よ、新しい訪問客を、天界の衣服を着ていない」。
et ego haec audivi, et cogitavi, Hoc apparet mihi simile cum illo, de quo Dominus dicit, quod absque veste nuptiali intraverit in nuptias;　また私はこのことを聞いた、また考えた、このことは私に彼と同様に見える、その者について主は言った、婚礼の服装なしに結婚式に入ったこと。
et dixi.　また私は言った。☆
☆ ここは印刷がかすれてコンマがピリオッドに見えるようです。コンマが正しいでしょう、初版はコンマです。
Date mihi tales vestes;　私にそのような衣(衣服)を与えよ
at riserunt:　しかし、彼らはほほえんだ。
et tunc accurrit unus ex curia cum mandato, "Exuite illum nudum, ejicite illum, et projicite vestes ejus post illum;"　またその時、集会所(会館)から命令とともにある者が走り寄った、「彼を裸を取り去れ(脱がせよ)、彼を投げ出せ、また彼の衣服を、その後、投げよ」。
et sic ejectus sum."　またこのように私は投げ出された」。
[3.] Secundus in ordine dixit, "Ego credidi sicut ille, quod si modo intromitterer in caelum, quod supra caput meum est, circumfluerent me gaudia, et animarem illa in aeternum:　[3] 順に第二の者が言った、「私はそれのように信じた、もし、単に天界の中に入れられるなら、それは私の頭の上方にある、私を楽しさが、また息(霊魂)のそれがあたりを流れる、永遠に。
optato etiam potitus sum;　望ましいものもまた私は得た。
at angeli, me viso, aufugerunt, et inter se dixerunt, "Quid hoc portentum?　しかし、天使たちは、私を見て、逃げ去った、また互いに(自分たちの間で)言った、「何か、この異常なもの(怪物)は？
quomodo huc venit avis noctis?"　どのように、ここに夜の鳥がやって来たのか？」
Et actualiter sensi mutationem ab homine, tametsi non mutatus sum;　また、実際に、私は人間からの変化を感じた、それでも私は変わらなかった(たとえ私が変わらなくても)。
hoc mihi erat ex attractione caelestis atmosphaerae.　このことは私に天界の大気の引きつけること(吸い込むこと)からであった。
At mox accurrit unus ex curia cum mandato, ut duo famuli educerent me, et reducerent per viam ascensus, usque ad domum meam;　しかし、すぐに集会所(会館)から命令とともにある者が走り寄った、二人の召使いが私を連れ出した、またのぼる道を通って戻した、私の家まで。
et cum domi eram, apparui aliis et mihi sicut homo."　また私が家にいたとき、私は他の者と私に人間のように見えた。