(1) 原文
640. Ut sciatur quod imputatio meriti et justitiae Jesu Christi sit impossibilis, necessum est scire, quid meritum et justitia Ipsius sunt. Meritum Domini nostri Salvatoris est redemptio, quae qualis fuit, in suo capite supra (n. 114-133), videatur, quae quod fuerit subjugatio infernorum et ordinatio caelorum, et postea instauratio ecclesiae, ibi describitur, et sic quod redemptio fuerit opus pure Divinum: ibi etiam ostensum est, quod Dominus per redemptionem Se miserit in potentiam regenerandi et salvandi homines, qui credunt in Ipsum, et faciunt praecepta Ipsius, et quod absque redemptione illa nulla caro salvari potuerit. Quoniam nunc redemptio fuit opus pure Divinum, et solius Domini, ac illa est meritum Ipsius, sequitur quod hoc nulli homini applicabile, addicabile, et imputabile sit, non plus quam creatio et conservatio universi: redemptio etiam fuit quaedam creatio caeli angelici e novo, et quoque ecclesiae. [2.] Quod ecclesia hodierna attribuat illud meritum Domini Redemptoris illis qui ex gratia fidem adipiscuntur, patet ex dogmatibus illorum, inter quae hoc principale est; nam dicitur ab ecclesiae istius hierarchis et ab illorum clientibus, tam in ecclesia Romano-Catholica, quam in ecclesiis Reformatorum, quod per imputationem meriti Christi, illi qui fidem adepti sunt, non modo justi et sancti reputentur, sed etiam quod sint; et quod peccata illorum non sint peccata coram Deo, quia remissa, et illi justificati, hoc est, reconciliati, innovati, regenerati, sanctificati, et caelo adscripti. Quod universa Ecclesia Christiana eadem illa hodie doceat, manifeste constat ex Synodo Tridentina, Confessionibus, Augustana [1]seu Augsburgensi, et a commentationibus allegatis et simul receptis. [3.] Quid aliud ex supradictis, et in fidem illam translatis, fluit, quam quod possessio istius fidei, sit illud meritum, et illa justitia Domini, consequenter quod possessor ejus sit Christus in alia persona? nam dicitur quod Ipse Christus sit Justitia, et quod fides illa sit justitia, et quod imputatio (per quam etiam intelligitur addicatio et applicatio,) faciat ut non modo justi et sancti reputentur, sed quod sint. Adde modo imputationi, applicationi et addicationi transcriptionem, et eris vicarius papa.
@1 seu (cum Doctore Tafel,) pro “et”
(2) 直訳
640. Ut sciatur quod imputatio meriti et justitiae Jesu Christi sit impossibilis, necessum est scire, quid meritum et justitia Ipsius sunt. イエス・キリストの功績と義の転嫁が不可能であることが知られるために、知ることが必要である、何がその方の功績と義であるか。
Meritum Domini nostri Salvatoris est redemptio, quae qualis fuit, in suo capite supra (n. 114-133), videatur, quae quod fuerit subjugatio infernorum et ordinatio caelorum, et postea instauratio ecclesiae, ibi describitur, et sic quod redemptio fuerit opus pure Divinum: 私たちの救い主、主の功績は、あがないである、それがどんなものであったか、上のその章の中に(114―133番)、見られる、それは地獄の征服と天界の秩序づけであったこと、またその後、教会の設立、そこに述べられている、またこのようにあがないは純粋な神的な働きであったこと。
ibi etiam ostensum est, quod Dominus per redemptionem Se miserit in potentiam regenerandi et salvandi homines, qui credunt in Ipsum, et faciunt praecepta Ipsius, et quod absque redemptione illa nulla caro salvari potuerit. そこにもまた示されている、主はあがないによってご自身に力を派遣した、人間を再生させる、また救う、その者はその方を信じる、またその方の戒めを行なう、またそのあがないなしに決して肉は救われることができないこと。
Quoniam nunc redemptio fuit opus pure Divinum, et solius Domini, ac illa est meritum Ipsius, sequitur quod hoc nulli homini applicabile, addicabile, et imputabile sit, non plus quam creatio et conservatio universi: さて、あがないは純粋に神的な働きであったので、また主の〔働き〕、そしてそれはその方の功績、~がいえる、これは決して人間に適用でき、帰すことのでき、また転嫁できないこと、創造と全世界の維持よりもさらに〔でき〕ない。
redemptio etiam fuit quaedam creatio caeli angelici e novo, et quoque ecclesiae. というのは、あがないは新たにある種の天使の天界の創造であったから、そしてまた、教会。
[2.] Quod ecclesia hodierna attribuat illud meritum Domini Redemptoris illis qui ex gratia fidem adipiscuntur, patet ex dogmatibus illorum, inter quae hoc principale est; [2] 今日の教会があがない主、主のその功績を彼らに帰していることは、その者は恩恵から信仰を得ている、彼らの教義から明らかである、それらの間でこれが主要なものである。
nam dicitur ab ecclesiae istius hierarchis et ab illorum clientibus, tam in ecclesia Romano-Catholica, quam in ecclesiis Reformatorum, quod per imputationem meriti Christi, illi qui fidem adepti sunt, non modo justi et sancti reputentur, sed etiam quod sint; なぜなら、その教会の高位聖職者によりと彼らの従者により言われているからである、ローマカトリックの教会の中も、改革派教会の中も、キリストの功績の転嫁によって、彼らは、その者は信仰を得た、正しい者と聖なる者と見なされるだけでなく、しかし、〔それらの者〕であることもまた。
et quod peccata illorum non sint peccata coram Deo, quia remissa, et illi justificati, hoc est, reconciliati, innovati, regenerati, sanctificati, et caelo adscripti. また、彼らの罪は神の前に罪ではないこと、赦されているので、また彼らは義認されている〔者である〕、すなわち、和解されている、新たにされている、再生されている、聖別されている、また天界に割り当てられている。
Quod universa Ecclesia Christiana eadem illa hodie doceat, manifeste constat ex Synodo Tridentina, Confessionibus, Augustana [1]seu Augsburgensi, et a commentationibus allegatis et simul receptis. 全キリスト教会がその同じことを今日、教えていることは、トレント公会議からはっきりと明らかである、アウクスブルク信仰告白☆から、また論証から、引用されたまた一緒に受け入れられた。
☆ AugustanusはAugusburgenisと同じものなので(それで、ターフェルの注は正しい)、「Augustana seu」は訳文から除きます。
[3.] Quid aliud ex supradictis, et in fidem illam translatis, fluit, quam quod possessio istius fidei, sit illud meritum, et illa justitia Domini, consequenter quod possessor ejus sit Christus in alia persona? [3] 上述のことから他の何が〔生じるか〕? またその信仰の中に移行して、流れ出る、(それを)その信仰の所有が、それは功績である、またそれは主の義、したがって、その所有者はキリストであること、他の人格の中の。
nam dicitur quod Ipse Christus sit Justitia, et quod fides illa sit justitia, et quod imputatio (per quam etiam intelligitur addicatio et applicatio,) faciat ut non modo justi et sancti reputentur, sed quod sint. なぜなら、言われているから、主ご自身が義であること、またその信仰が義であること、また転嫁(それによって帰することと適用もまた意味される)、つくるからである、正しい者と聖なる者と見なされるだけでなく、しかし、〔それらの者〕であるように。
Adde modo imputationi, applicationi et addicationi transcriptionem, et eris vicarius papa. 加えよ、転嫁に、適用に、また帰することに、転移を、するとあなたは教皇の代理人になる。
@1 seu (cum Doctore Tafel,) pro “et” 注1 「et」の代わりにseu(ターフェル博士にしたがって)
(3) 訳文
640. イエス・キリストの功績と義の転嫁が不可能であることが知られるために、その方の功績と義が何があるか知ることが必要である。
私たちの救い主、主の功績は、あがないであり、それがどんなものであったか、前のその章の中に見られる(114―133番)、それは地獄の征服と天界の秩序づけであり、その後、教会の設立であったこと、またこのようにあがないは純粋な神的な働きであったことがそこに述べられている。そこにもまた、主はあがないによってご自身に、その方を信じ、その方の戒めを行なう人間を再生させ、救う力を得られたこと、またそのあがないなしに決して肉は救われることができないことが示されている。
さて、あがないは純粋に神的な働きであったので、また主の〔働き〕、そしてそれはその方の功績は決して人間に適用できない、帰すことのできない、また転嫁できないこと、創造と全世界の維持よりもさらにできないことがいえる。というのは、あがないは新たにある種の天使の天界、そしてまた、教会の創造であったから。
[2] 今日の教会があがない主である主の功績を、恩恵から信仰を得ている者に帰していることは、彼らの教義から明らかであり、それらの〔教義の〕間でこれが主要なものである。なぜなら、その教会の高位聖職者と彼らの従者により、ローマカトリックの教会の中も、改革派教会の中も、キリストの功績の転嫁によって、その信仰を得た者は、正しい者と聖なる者と見なされるだけでなく、しかし、〔それらの者〕であることも、また、彼らの罪は赦されているので、神の前に罪ではないこと、また彼らは義認されている、すなわち、和解されている、新たにされている、再生されている、聖別されている、また天界に割り当てられている者である、と言われているからである。
全キリスト教会がその同じことを今日、教えていることは、トレント公会議から、アウクスブルク信仰告白から、また、引用されたまた一緒に受け入れられた論証から、はっきりと明らかである。
[3] 前述のことから、またその信仰の中に移行して流れ出ることから、功績であり、また主の義であるその信仰の所有が、したがって、その所有者は他の人格の中のキリストであること以外に、何が〔生じるか〕? なぜなら、主ご自身が義であること、またその信仰が義であること、また転嫁(それによって帰することと適用もまた意味される)によって、正しい者と聖なる者と見なされるだけでなく、しかし、〔それらの者〕であるようにつくるからである、と言われているからである。
転嫁に、適用に、また帰することに、転移を加えよ、するとあなたは教皇の代理人になるだろう。
原典講読『真のキリスト教』640
[V.]
QUOD IMPUTATIO MERITI ET JUSTITIAE CHRISTI SIT IMPOSSIBILIS.
キリストの功績と義の転嫁は不可能であること。