原典講読『みことばとその内意』 18

 

(1) 原文「1876番」


18. Nomina virorum, regnorum, urbium,
quae in Verbo, similiter ac voces loquelae humanae, pereunt in primo limine cum
ascendunt; sunt enim terrestria, corporea et materialia, quae successive exuunt
animae quae veniunt in alteram vitam, et prorsus illi quae veniunt in caelum;
angeli ne minimum ideae alicujus personae, proinde ejus nominis, retinent; quid
Abram, quid Isac, et Jacob, non amplius sciunt; formant sibi ideam ex illis
quae per illos in Verbo repraesentantur et significantur; sunt nomina et voces
sicut grumi seu sicut squamae, quae decidunt cum intrant in caelum: inde
constare potest quod per nomina in Verbo nihil aliud quam res significentur; de
quibus multoties cum angelis locutus, a quibus de veritate plene instructus
sum. Loquela spirituum inter se non est vocum sed est idearum quales sunt
cogitationis humanae absque vocibus, quare universalis est omnium linguarum; at
cum loquuntur cum homine, cadit eorum loquela in voces linguae hominis, ut
dictum n. 1635, 1637, 1639; [2] cum de hoc locutus cum spiritibus, dicere datum
est quod dum colloquuntur inter se, ne unam quidem vocem linguae humanae, minus
adhuc aliquod nomen, possent enuntiare, quod quidam eorum mirati, recesserunt,
et tentabant, sed redeuntes dicebant quod non pronuntiare potuerint, quia voces
illae crassius materiales, ut essent infra sphaeram eorum, ex sono aeris per
organa corporea articulato, aut per influxum in talia per viam ducentem ad
auditus organum internam formatae: inde clare quoque constare potuit quod nihil
vocis quae in Verbo, transire posset ad spiritus, minus ad spiritus angelicos,
quorum loquela adhuc universalior est, n. 1642, minime ad angelos, n. 1643,
apud quos nihil remanet de ideis primis spirituum, sed loco eorum spiritualia
vera, et caelestia bona, quae ineffabili modo, formis minimis, continuis,
connexis in unanima serie, cum originariis repraesentativorum ex felicitate
amoris mutui amoenissimorum et pulcherrimorum, et ex amoenitatibus et
pulchritudinibus felicium, quia vita Domini inspiratis, variantur.


 


(2) 直訳


18. Nomina virorum, regnorum, urbium,
quae in Verbo, similiter ac voces loquelae humanae, pereunt in primo limine cum
ascendunt;
 男(人間)の、王国の、都の名前は、それらはみことばの中に〔ある〕、同様に人間の話しの言葉は、上昇するとき最初の入り口の中で消える(滅びる)


sunt enim
terrestria, corporea et materialia, quae successive exuunt animae quae veniunt
in alteram vitam, et prorsus illi quae veniunt in caelum;
 というのは、地に特有な(地的な)もの、形体的で物質的であるから、それらを霊魂は連続的に脱ぐ、それらは来世の中にやってくる、また完全に彼らはそれらを〔脱ぐ〕天界の中にやって来る。


angeli ne
minimum ideae alicujus personae, proinde ejus nominis, retinent;
 天使たちは最小の観念すら~ない、何らかの人物の、それゆえに彼の名前の、保有する。


quid Abram,
quid Isac, et Jacob, non amplius sciunt;
 何がアブラムか、何がイサク、またヤコブか、もはや知らない。


formant
sibi ideam ex illis quae per illos in Verbo repraesentantur et significantur;
 自分自身にそれらから観念を形成する、それらはみことばの中のそれらによって、表象され、意味される。


sunt nomina
et voces sicut grumi seu sicut squamae, quae decidunt cum intrant in caelum:
 名前と言葉はちりのような、またはうろこのようなものである、それらは落ちる、天界の中に入るとき。


inde
constare potest quod per nomina in Verbo nihil aliud quam res significentur;
 ここから明らかにすることができる、みことばの中の名前によって、事柄以外の何らかのことは何も意味されないこと。


de quibus
multoties cum angelis locutus, a quibus de veritate plene instructus sum.
 それらについて幾度となく天使と話した、彼らから真理について十分に私は教えられた。


Loquela spirituum
inter se non est vocum sed est idearum quales sunt cogitationis humanae absque
vocibus, quare universalis est omnium linguarum;
 自分たちの間の霊たちの話し方は言葉ではなく、観念のものである、言葉なしの人間の思考のものであるあるような、それゆえ、すべての言語の普遍的なものである。


at cum
loquuntur cum homine, cadit eorum loquela in voces linguae hominis, ut dictum
n. 1635, 1637, 1639;
 しかし、人間と話すとき、彼らの話し方は人間の言語の言葉の中に落ち込む、163516371639番☆で言われたように。


本講座『驚くべきこと』の237239241番です(「霊と天使の話し方について」の章です)。


[2] cum de
hoc locutus cum spiritibus, dicere datum est quod dum colloquuntur inter se, ne
unam quidem vocem linguae humanae, minus adhuc aliquod nomen, possent
enuntiare, quod quidam eorum mirati, recesserunt, et tentabant, sed redeuntes
dicebant quod non pronuntiare potuerint, quia voces illae crassius materiales,
ut essent infra sphaeram eorum, ex sono aeris per organa corporea articulato,
aut per influxum in talia per viam ducentem ad auditus organum internam
formatae:
 [2] このことについて霊と話したとき、言うことが与えられた、自分たちの間で(互いに)話している時、人間の言語のことばを一つも決して〔話せ〕ないこと、ましてさらに何らかの名前を、発声することができる、このことが彼らのある者に不思議だった、彼らは引き下がった、また試した、しかし、戻って言った、発音することができなかったこと、それらの言葉は粗雑な物質的なもの〔である〕ので、彼らのスフェアの下方にあったような、空気の音から身体の音節の器官を通して、または流入を通してこのようなものの中へ、内なる形となった聴覚の器官へ導く道を通って。


inde clare
quoque constare potuit quod nihil vocis quae in Verbo, transire posset ad
spiritus, minus ad spiritus angelicos, quorum loquela adhuc universalior est,
n. 1642, minime ad angelos, n. 1643, apud quos nihil remanet de ideis primis
spirituum, sed loco eorum spiritualia vera, et caelestia bona, quae ineffabili
modo, formis minimis, continuis, connexis in unanima serie, cum originariis
repraesentativorum ex felicitate amoris mutui amoenissimorum et pulcherrimorum,
et ex amoenitatibus et pulchritudinibus felicium, quia vita Domini inspiratis,
variantur.
 ここからもまたはっきりと明らかにすることができた、言葉の何ものも、それはみことばの中のもの、霊に移ることができない、まして天使的な霊に、彼らの話し方はさらに普遍的である、1642番☆1、まして天使に、1643番☆2、彼らのもとに最初の霊的な観念について何も残らない、しかしそれらに代わって、霊的な真理、また天的な善〔がある〕、それらは言語に絶する方法で、最小の形で、連続して、一致した系列の中に連結して、最も快いまた最も美しい幸福の表象の起源のものとともに、また幸福の最も快いまた最も美しいものから、主のいのちが吹き込まれているので、変化している。


1 本講座『驚くべきこと』244番。


2 本講座『驚くべきこと』245番。

原典講読『みことばとその内意』 19,20

 

(1) 原文「1877番」


19. Qui in mundo spirituum sunt animae
seu spiritus, imprimis mali retinent primum illa quae habuerant in vita
corporis eorum, nempe terrestria corporea, et mundana, et cum illis principia
quae captarunt; inter quos sunt illi qui nihil de sensu interno Verbi audire
volunt, sed solum de sensu litterali, immo usque adeo ut credant quod duodecim
apostoli sessuri sint super duodecim thronis et judicaturi duodecim tribus
Israelis; pariter quod nulli intrare possint in caelum nisi pauperes, miseri et
persecutiones passi; cum tamen ibi sint tam divites quam potentes, qui in
charitate et fide in Dominum vixerunt; tales quia vindicant sibi caelum ex
meritis, vidi quod discurrant, et ubicumque veniunt, subsannent illa quae sunt
sensus interni Verbi, quia contra eorum persuasiones et cupiditates, quod
mereri velint caelum et praeferri omnibus aliis; sed comparantur illi vitiosis
et noxiis quae influunt in sanguinem, et pervadunt venas et arterias, ac massam
sanguinis inquinant.


 


(2) 直訳


19. Qui in mundo spirituum sunt animae
seu spiritus, imprimis mali retinent primum illa quae habuerant in vita
corporis eorum, nempe terrestria corporea, et mundana, et cum illis principia
quae captarunt;
 霊たちの世界の中にいる者は、霊魂または霊は、特に、悪い者は最初にそれらのものを保持する、それらは彼らの身体のいのちの中で持った、すなわち、地的なもの、形体的なもの、世俗的なものを、またそれらの原理とともに、それらを把握した。


inter quos
sunt illi qui nihil de sensu interno Verbi audire volunt, sed solum de sensu
litterali, immo usque adeo ut credant quod duodecim apostoli sessuri sint super
duodecim thronis et judicaturi duodecim tribus Israelis;
 彼らの間に彼らがいる、その者はみことばの内なるものを聞くことを何も欲しない、しかし、文字どおりの意味についてだけ、それどころか、信じるそこまでも、十二の使徒たちが十二の王座の上に座ろうとしている(べきである)☆、またイスラエルの十二部族を裁こうとしている(べきである)☆こと。


動形容詞(未来受動分詞)使われています。


pariter
quod nulli intrare possint in caelum nisi pauperes, miseri et persecutiones
passi;
 同じく、だれも天界の中に入ることができないこと、貧しい者でないなら、悲惨な(哀れな)者、また迫害を受けた者。


cum tamen
ibi sint tam divites quam potentes, qui in charitate et fide in Dominum
vixerunt;
 そのとき、それでもそこに富んでいる者も勢力のある者もいる、その者は主への仁愛と信仰の中に生きた。


tales quia
vindicant sibi caelum ex meritis, vidi quod discurrant, et ubicumque veniunt,
subsannent illa quae sunt sensus interni Verbi, quia contra eorum persuasiones
et cupiditates, quod mereri velint caelum et praeferri omnibus aliis;
 このような者は自分自身に功績から天界を要求するので、私は見た、彼らが駆けまわったこと、またどこでもやって来た、それらをあざけった(愚弄した)、それらはみことばの内意である、彼らの信念と欲望に反するので、それは彼らが天界に値すること、また他のすべての者に優先されることを欲する。


sed
comparantur illi vitiosis et noxiis quae influunt in sanguinem, et pervadunt
venas et arterias, ac massam sanguinis inquinant.
 しかし、彼らは腐敗したものと有害なものにたとえられる、それらは血液の中に流入する、また静脈と動脈に行き渡る、そして血液の大部分を不潔にする。


 


(3) 訳文


19. 霊たちの世界の中にいる霊魂または霊は、特に、悪い者は最初に、彼らのいのちが身体の中にあったとき持ったものを、すなわち、地的なもの、形体的なもの、世俗的なものを、また把握したそれらの原理とともに、それらのものを保持する。彼らの間に、みことばの内なるものを何も聞くことを欲せず、しかし、文字どおりの意味についてだけ聞き、それどころか、十二の使徒たちが十二の王座の上に座し、イスラエルの十二部族を裁くことまでも、同じく、貧しい者、悲惨な者、迫害を受けた者でないなら、だれも天界の中に入ることができないことも信じる。そのとき、それでもそこには、主への仁愛と信仰の中に生きた富んでいる者も勢力のある者もいる。このような者は、功績から自分自身に天界を要求するので、私は彼らが駆けまわったことを見た、またどこにでもやって来て、みことばの内意を、彼らの信念と欲望に反するので、愚弄した。その信念と欲望とは、彼らが天界に値すること、また他のすべての者に優先されるよう欲することである。しかし、彼らは、血液の中に流入し、静脈と動脈に行き渡り、そして血液の大部分を不潔にする腐敗したものと有害なものにたとえられる。


 


(1) 原文「1878番」


20. Sunt quoque qui in vita corporis
contempserunt Verbum; suntque qui illis quae in Verbo pro formulis irrisionis
abusi sunt; sunt qui putarunt Verbum nihil esse, sed servire posse pro vulgo ut
teneatur in quodam vinculo; sunt qui Verbum blasphemarunt; et sunt qui
profanarunt: horum sors in altera vita est miserabilis, cujusvis secundum
qualitatem et gradum contemptus, irrisionis, blasphemationis et profanationis;
nam, ut dictum, Verbum tam sanctum est in caelis, ut iis Verbum sit quasi
caelum, quare quia omnium cogitationum datur communio, nusquam possunt simul
esse, sed separantur.


 


(2) 直訳


20. Sunt quoque qui in vita corporis
contempserunt Verbum;
 身体のいのちの中で、みことばを軽蔑した者もいる。


suntque qui
illis quae in Verbo pro formulis irrisionis abusi sunt;
 そして者がいる、それらでそれらはみことばの中に〔ある〕嘲笑の決まり文句として濫用した。


sunt qui
putarunt Verbum nihil esse, sed servire posse pro vulgo ut teneatur in quodam
vinculo;
 みことばを価値のないものであることを考えた者がいる、しかし、大衆のために役立つことができること、ある種の束縛の中に保つように。


sunt qui
Verbum blasphemarunt;
 みことばを中傷した(そしった)がいる。


et sunt qui
profanarunt:
 また冒涜した者がいる。


horum sors
in altera vita est miserabilis, cujusvis secundum qualitatem et gradum
contemptus, irrisionis, blasphemationis et profanationis;
 これら(者の)運命は、来世の中で悲惨である、それぞれの者に、軽蔑の、嘲笑の、中傷の、また冒涜の性質と段階にしたがって。


nam, ut
dictum, Verbum tam sanctum est in caelis, ut iis Verbum sit quasi caelum, quare
quia omnium cogitationum datur communio, nusquam possunt simul esse, sed
separantur.
 なぜなら、言われたように、みことばは天界の中でこのように聖なるものであるから、彼らのみことばがあたかも天界であるように、それゆえ、思考のすべてのものの伝達が存在するので、決して一緒にいることができない、しかし、分離される。


 


(3) 訳文


20. いのちが身体の中にあったとき、みことばを軽蔑した者もいる。嘲笑の決まり文句として、みことばを濫用した者がいる。みことばは価値のないものであるが、しかし、大衆をある種の束縛の中に保つために役立つことができる、と考えた者がいる。みことばを中傷したがいる。また冒涜した者がいる。これらの者の運命は、来世の中で、それぞれの者に、軽蔑、嘲笑、中傷、冒涜の性質と段階にしたがって悲惨である。なぜなら、言われたように、みことばは天界の中で、彼らのみことばがあたかも天界であるように聖なるものであるから、それゆえ、思考のすべてのものの伝達が存在するので、決して一緒にいることができないで、分離される。