原典講読「神の摂理』 326([8]~[13]おわり)直訳

 

(2) 直訳


[8.] Tertium: [8.] 第三:


Quod bonum vitae seu bene vivere, sit fugere mala quia sunt contra religionem, ita contra Deum. 生活(いのち)の善は、すなわち、善く生きることは、宗教に反することであるからと悪を避けることである、このように神に反する。


Quod hoc sit bonum vitae, seu bene vivere, plene ostensum est in Doctrina Vitae pro Nova Hierosolyma, a principio ad finem. このことが生活(いのち)の善である、すなわち、善く生きることは、十分に示されている、『新しいエルサレムのための生活の教え』の中に、最初から最後まで。


Quibus haec solum adjiciam, quod si bona facias in omni copia, ut si templa aedifices, illa ornes ac impleas donariis, si sumptus impendas hospitalibus et xenodochiis, si eleemosynas des cottidie, opituleris viduis et pupillis, si sancta cultus sedulo obeas, immo si cogites, loquaris et praedices illa sicut ex corde, et tamen non fugis mala ut peccata contra Deum, omnia illa bona non sunt bona; それらにこのことだけを私は付け加える(未来)、もしあなたが善を行なうなら、すべての機会の中で、例えば、もしあなたが神殿(教会堂)建てるなら、それをあなたが飾る、そして奉納物であなたが満たす、もし費用を収容所や〔参拝者のための〕宿泊所にあなたがささげる、もし施し物をあなたが日々に与える、やもめと孤児をあなたが助ける、もし聖なる礼拝を心を集中してあなたが果たす(出席する)、それどころか、あなたが考え、話し、伝道する(説教する)、それらを心からのように、またそれでも悪を神の前に罪としてあなたが避けないなら、それらすべての善は善ではない。


sunt vel hypocritica vel meritoria, nam usque malum intus in illis est: あるいは偽善のものあるいは功績を求めるものである、なぜなら、やはり悪が内部にそれらの中にあるからである。


vita enim cujusvis est in omnibus et singulis quae facit; というのは、それぞれの者のいのちがすべてと個々のものの中にあるから、それらを行なう。


at bona non aliter fiunt bona, quam per remotionem mali ab illis. しかし、善は異なって善とならない、それらから悪の除去によって以外に。


Ex his patet, quod fugere mala quia contra religionem, ita contra Deum sunt, sit bene vivere. これらから明らかである、宗教に反するので悪を避けることは、このように神に反している、善く生きることであること。


[9.] Quartum: [9.] 第四:


Quod haec sint communia omnium religionum, per quae unusquisque potest salvari.  これらはすべての宗教の普遍的なもの(一般的な原理)である、それらによってそれぞれの人間は救われることができること。


Agnoscere Deum, et non facere malum quia est contra Deum, sunt duo quae faciunt quod religio sit religio; 神を認めること、また神に反するからであると悪を避けること、それらの二つが宗教が宗教であることをつくる。


si deest unum, non potest dici religio; もし一つが欠けているなら、宗教と呼ばれることができない。


nam agnoscere Deum et facere malum, est contradictorium; なぜなら、神を認めることと悪を行なうことは、矛盾であるから。


tum facere bonum et non agnoscere Deum; なおまた、善を行なうことと神を認めないこと〔も矛盾である〕。


non enim datur unum absque altero. というのは、一方は他方なしに存在しないから。


Provisum est a Domino, ut paene ubivis aliqua religio sit, et quod in unaquavis duo illa sint; 主により備えられている、ほとんどどこでも何らかの宗教があるように、またそれぞれの〔宗教の〕中にそれらの二つがあること。


et quoque a Domino provisum est, ut unusquisque qui agnoscit Deum, et non facit malum quia est contra Deum, locum habeat in caelo. そしてまた主により備えられている、それぞれの者が、神を認める者、また神に反するからと悪を行なわない、天界の中に場所を持つように。


Caelum enim in complexu refert unum Hominem, cujus vita seu anima est Dominus: というのは、天界は全体として(統一体として)一人の人間を映し出すから、そのいのちまたは霊魂が主である。


in caelesti illo Homine sunt omnia quae in homine naturali, cum differentia qualis est inter caelestia et naturalia. その天界〔として〕の人間の中にすべてのものがある、それらは自然的な人間の中にあるもの、相違の性質とともに、天界と自然界の間の。


[10.] Notum est, quod in homine non modo sint formae organizatae ex vasis sanguineis et ex fibris nerveis, quae vocantur viscera, sed etiam quod sint cutes, membranae, tendines, cartilagines, ossa, ungues et dentes. [10.] よく知られている、人間の中に、血管からと神経線維から構成された形だけあるのではないこと、それらは内臓と呼ばれる、しかしまた、皮膚、膜、腱、軟骨、骨、爪と歯があること。


Haec sunt in minori gradu viva, quam sunt ipsae formae organizatae, quibus illa inserviunt pro ligamentis, tegumentis, et fulcris. これら〔後者〕はいのちのより低い(劣る)段階の中にある、構成された形そのものであるものよりも、それらによって靭帯(きずな)、被覆、また支えとして仕える。


Caelestis ille Homo, qui est caelum, ut in illo omnia illa sint, non potest ex hominibus unius religionis componi, sed ex hominibus plurium religionum; その天界の人間は、それは天界である、その中にそれらのすべてのものがあるように、一つの宗教の人間から構成されることができない、しかし、多くの宗教の人間から。


inde omnes, qui duo illa universalia ecclesiae faciunt suae vitae, locum habent in caelesti illo Homine, hoc est, caelo, et fruuntur felicitate in suo gradu: ここからすべての者は、教会のその二つの普遍的なものを自分のいのち(生活)ものにする者、その人間〔として〕天界、すなわち、天界の中に場所を持つ、また自分の段階の中で幸福に()享受する。


sed de his videantur plura supra (n. 254). しかし、これらについて多くのものが上に(254)見られる。


[11.] Quod illa duo sint primaria in omni religione, constare potest ex eo, quod illa duo sint quae decalogus docet, et ille fuit primum Verbi, et e monte Sinai a Jehovah viva voce promulgatus, et binis tabulis lapideis digito Dei inscriptus, et dein positus in arca vocabatur Jehovah, et faciebat sanctum sanctorum in tabernaculo, et adytum in templo Hierosolymitano; [11.] それら二つがすべての宗教の中の主要なものであることは、このことから明らかである、それら二つは十戒が教えるものであること、またそれ〔十戒〕はみことばの最初のものであった、またシナイ山からエホバにより生きた声で布告された、また二つの石の板に神の指で刻まれた、またその後、箱の中に置かれ、エホバと呼ばれた、また幕屋の中の至聖所を構成した、またエルサレムの神殿の中の至聖所(内陣)を。


et sancta erant omnia ex illo solo quae ibi; またすべての聖なるものは、それらそこに〔ある〕それらのものだけからであった。


praeter plura de decalogo in arca ex Verbo, quae in Doctrina Vitae pro Nova Hierosolyma (n. 53-61), allata sunt; 箱の中の十戒について他に多くのことがみことばから、それらは『新しいエルサレムのための生活の教え』の中に(53-61)、提示されている。


quibus haec adjiciam. それらにこれらのことを私は付け加える(未来)


Notum est ex Verbo, quod arca, in qua binae tabulae, quibus inscriptus erat decalogus, fuerunt, a Philistaeis capta sit, ac posita in fano Dagonis in Aschdodo, et quod Dagon coram illa in terram deciderit, et postea caput cum volis manuum a corpore divulsum super limine fani jaceret; みことばからよく知られている、箱が、その中に二つの板が、それに十戒が刻まれていた、あった、ペリシテ人により捕えられた、そしてアシュドデの中のダゴンの神殿の中に置いたこと、またダゴンはその〔箱〕前で地の中に倒れた、またその後、頭は手の掌とともに身体から分割された、神殿の敷居の上に横たわったこと。


et quod Aschdodaei et Ekronitae proter Arcam percussi sint haemorrhoidibus ad plura millia, et quod terra illorum devastata fuerit a muribus: またアシュドデとエクロンの住民は箱のために痔に打たれたこと、数千〔人〕も、また彼らの地はネズミにより荒廃したこと。


tum quod Philistaei, ex consilio primorum gentis suae, fecerint quinque haemorrhoides et quinque mures ex auro, ac plaustrum novum, et super hoc posuerint arcam, et juxta illam haemorrhoides et mures ex auro, et per binas vaccas, quae boabant in via ante plaustrum, arcam ad filios Israelis remiserint, a quibus vaccae et plaustrum sacrificabantur (videatur I Sam. v. et vi.). なおまた、ペリシテ人は、自分の民の首長(指導者)ちの会議から金から〔できた〕五つの痔〔の像〕と五つのネズミ〔の像〕を作った、そして新しい荷車を、またその上に箱を置いた、またその近くに金から〔できた〕痔〔の像〕とネズミ〔の像〕を、また二つの雌牛によって、それらは荷車の前に途中で鳴いた、箱をイスラエルの子らに送り返した、彼らにより雌牛と荷車はいけにえとしてささげられた(サムエル記Ⅰ第56)


[12.] Nunc dicetur, quid omnia illa significabant. [12.] そこで、言われる、何をそれらのすべてのものは意味するか(未来)


“Philistaei” significabant illos qui in fide separata a charitate sunt; 「ペリシテ人(たち)」は彼らを意味した、仁愛から分離した信仰の中にいる者。


” Dagon” representabat religiosum illud; 「ダゴン」は、その宗教的信念(の体系)表象した。


“haemorrhoides” quibus percussi sunt, significabant amores naturales, qui separati ab amore spirituali immundi sunt; 「痔」は、それらに打たれた、自然的な愛を意味した、それは霊的な愛から分離し、汚れている。


ac “mures” significabant devastationem ecclesiae per falsificationes veri; そして「ネズミ」は、真理の虚偽化によって()教会の荒廃を意味した。


“plaustrum novum,” super quo remiserunt arcam, significabat doctrinam novam, sed naturalem, nam “currus” in Verbo significat doctrinam ex veris spiritualibus; 「新しい荷車」、その上に〔置いて〕箱を送り返した、新しい教えを意味した、しかし、自然的な、なぜなら、みことばの中の「戦車」は霊的な真理からの教えを意味するから。


“vaccae” significabant affectiones bonas naturals; 「雌牛」は自然的な善の情愛を意味した。


“haemorrhoides ex auro” significabant amores naturales purificatos et factos bonos; 「金から〔できた〕痔」は清められた、善とされた自然的な愛を意味した。


“mures ex auro” significabant vastationem ecclesiae per bonum sublatam, “aurum” enim in Verbo significat bonum; 「金から〔できた〕ネズミ」は、善によって上げられた☆教会の荒廃を意味した、というのは「金」はみことばの中で善を意味するから。


この「上げられた」は「終了した」と意訳してよいでしょう。


“boatio vaccarum in via” significabat difficilem conversionem concupiscentiarum mali naturalis hominis in affectiones bonas; 「途中で雌牛の鳴くこと」は自然的な人間の悪の欲望の方向転換の困難を意味した、善の情愛に。


quod “vaccae cum plaustro in holocaustum oblatae sint,” significabat quod sit Dominus propitiatus sic. 「荷車とともに雌牛が全焼のいけにえの中でささげられた」ことは、主がこのように和解された(受身)ことを意味した。


[13.] Haec sunt quae per illa historica spiritualiter intelliguntur; [13.] これらがそれら歴史に基づくものによって霊的に意味されるものである。


conjunge illa in unum sensum, et fac applicationem. それらを一つの意味に結合せよ、また適用をなせ。


Quod per Philisthaeos repraesentati sint qui in fide separata a charitate sunt, videatur in Doctrina Novae Hierosolymae de Fide (n.49-54). ペリシテ人によって仁愛から分離した信仰の中にいる者が表象されることは、『新しいエルサレムの教え、信仰について』の中に見られる(49-54)


Et quod arca ex decalogo ibi incluso sanctissimum ecclesiae fuerit, in Doctrina Vitae pro Nova Hierosolyma (n. 53-61). また箱は、そこに含まれた十戒から教会の最も聖なるものであったことは、『新しいエルサレムのための生活の教え』(53-61)に〔見られる〕。 

原典講読「神の摂理』 326([8]~[13]おわり)訳文

 

(3) 訳文


326.  [8.] 第三:「生活(いのち)の善、すなわち、善く生きることは、宗教に反し、このように神に反することであるからと悪を避けることである」


 このことが生活(いのち)の善、すなわち、善く生きることであることは、『新しいエルサレムのための生活の教え』の中に、最初から最後まで十分に示されている。


 それらに私は次のことだけを付け加えよう。あなたが、すべての機会に善を行なうにしても、例えば、あなたが教会堂を建て、それを飾り、奉納物で満し、あなたが〔参拝者のための〕収容所や宿泊所に費用をささげ、日々に施し与え、やもめと孤児を助け、聖なる礼拝に心を集中して出席し、それどころか、あなたが心からのように考え、話し、伝道するにしても、それでもあなたが悪を神の前に罪として避けないなら、それらすべての善は善ではない。偽善あるいは功績を求めるものである、なぜなら、それらの内部にやはり悪があるからである。というのは、それぞれの者のいのちがそれらを行なうすべてと個々のものの中にあるから。しかし、それらの善はそれらの悪の除去によってしか善とならない。


 これらから、宗教に反し、このように神に反しているからと悪を避けることは、善く生きることであることが明らかである。


[9.] 第四:「これらはすべての宗教の普遍的なものであって、それらによってそれぞれの人間は救われることができること」


 神を認め、また神に反するからと悪を避けること、それらの二つものが宗教を宗教とする。もし一つが欠けているなら、宗教と呼ばれることができない。なぜなら、神を認めることと悪を行なうことは、なおまた、善を行なうことと神を認めないことは矛盾であるから。というのは、一方は他方なしに存在しないから。


 主により、ほとんどどこでも何らかの宗教があるように、またそれぞれの宗教にそれらの二つがあることが備えられている。そしてまた主により、神を認め、また神に反するからと悪を行なわないそれぞれの者が天界の中に場所を持つよう備えられている。というのは、天界は全体として一人の人間を映し出し、そのいのちまたは霊魂が主であるから。その天界としての人間の中に、天界と自然界の間の相違の性質とともに、自然的な人間の中にあるすべてのものがある。


[10.] 人間の中に、内臓と呼ばれる血管と神経線維から構成された形だけがあるのではなく、皮膚、膜、腱、軟骨、骨、爪と歯もまたあることはよく知られている。構成された形そのものであるものよりも、後者はいのちの低い段階の中にあり、それらは靭帯(きずな)、被覆、支えとして仕える。その天界として人間は、天界であって、その中にそれらのすべてのものがあるように、一つの宗教の人間から構成されることはできず、多くの宗教の人間から構成される。ここから、教会のその二つの普遍的なものを自分のいのち(生活)としたすべての者は、その天界としての人間、すなわち、天界の中に場所を持り、また自分の段階の中で幸福享受する。しかし、これらについて多くのものが前に見られる(254)


[11.] それら二つがすべての宗教の中の主要なものであることは、それら二つが十戒の教えるものであること、またその十戒はみことばの最初のものであったこと、またシナイ山からエホバにより生きた声で布告され、二つの石板に神の指で刻まれ、その後、箱の中に置かれ、エホバと呼ばれ、幕屋の中の至聖所を、またエルサレムの神殿の中の至聖所(内陣)を構成したこと、またすべての聖なるものは、そこにあるそれらのものだけからであったことから明らかである。箱の中の十戒について、みことばから他にも多くのことが、『新しいエルサレムのための生活の教え』の中に示されている(53-61)


 それらに私は次のことを付け加えたい。


 みことばからよく知られていることであるが、十戒が刻まれていた二つの板あった箱はペリシテ人により捕えられ、そしてアシュドデのダゴンの神殿の中に置かれたこと、またダゴンはその箱の前で地に倒れ、その後、頭は手の掌とともに身体から分割され、神殿の敷居の上に横たわった。またアシュドデとエクロンの住民は箱のために数千人も痔に打たれ、また彼らの地はネズミにより荒廃したこと、なおまた、ペリシテ人は、自分の民の首長ちの会議から金の五つの痔〔の像〕と五つのネズミ〔の像〕、そして新しい荷車を作り、その上に箱を、またその近くに金の痔〔の像〕とネズミ〔の像〕を置いたこと、また二つの雌牛によって、それらは途中で鳴いたが、箱をイスラエルの子らに送り返したこと、彼らにより雌牛と荷車はいけにえとしてささげられたことである(サムエル記Ⅰ第56)


[12.] さて、それらのすべてのものが何を意味するか述べよう。


「ペリシテ人」は仁愛から分離した信仰の中にいる者を意味する。「ダゴン」は、その宗教的信念表象する。打たれた「痔」は、霊的な愛から分離し、汚れている自然的な愛を意味する。そして「ネズミ」は、真理の虚偽化による教会の荒廃を意味する。箱を上に〔置いて〕送り返した「新しい荷車」は、新しいが、しかし、自然的な教えを意味する、なぜなら、みことばの中の「戦車」は霊的な真理からの教えを意味するから。「雌牛」は、自然的な善の情愛を意味する。「金の痔」は清められ、善とされた自然的な愛を意味する。「金のネズミ」は、善によって教会の荒廃が終わったことを意味する、というのは「金」はみことばの中で善を意味するから。「途中で雌牛の鳴くこと」は、自然的な人間の悪の欲望が善の情愛に方向転換することの困難を意味する。「荷車とともに雌牛が全焼のいけにえとしてささげられた」ことは、こうして主が和解されたことを意味する。


[13.] これらが歴史に基づくそれらのものによって霊的に意味されるものである。それらを一つの意味に結合せよ、また適用せよ。

 ペリシテ人によって仁愛から分離した信仰の中にいる者が表象されることは、『新しいエルサレムの教え、信仰について』の中に見られる(49-54)。また、箱がそこに含まれた十戒から教会の最も聖なるものであったことは、『新しいエルサレムのための生活の教え』(53-61)に見られる。

原典講読「神の摂理』 327, 328の原文

 

(1) 原文


327.  (iii.) Quod ipse homo in culpa sit, si non salvatur. Hoc verum modo auditum ab omni rationali homine agnoscitur, quod a bono non possit profluere malum, nec a malo bonum, quia opposita sunt; consequenter, quod a bono non profluat nisi quam bonum, et a malo non nisi quam malum. Cum hoc verum agnoscitur, etiam agnoscitur hoc, quod bonum verti possit in malum, non a bono sed a malo recipiente; omnis enim forma vertit influum in suum quale (videatur supra, n. 292). Nunc quia Dominus est Bonum in ipsa sua essentia, seu ipsum Bonum, patet quod a Domino non profluere possit malum, nec ab Ipso produci, sed quod possit verti in malum a subjecto recipiente, cujus forma est forma mali. Tale subjectum est homo quoad proprium suum. Hoc continue recipit bonum a Domino, et continue vertit illud in quale formae suae, quae est forma mali. Inde sequitur, quod homo sit in culpa, si non salvatur. Est quidem malum ab inferno, sed quia id inde recipit ut suum, et per id appropriat sibi illud, ideo simile est, sive dicatur quod malum sit ab homine, sive dicatur quod malum sit ab inferno. Sed unde est appropriatio mali, usque tandem ut religio pereat, dicetur in hac serie: ( 1.) Quod omnis religio successu temporis decrescat et consummetur. (2.) Quod omnis religio decrescat et consummetur per inversionem imaginis Dei apud hominem. (3.) Quod hoc existat ex continuis incrementis mali hereditarii in generationibus. (4.) Quod usque a Domino provideatur, ut quisque salvari possit. (5.) Quod etiam provideatur, ut nova ecclesia loco devastatae prioris succedat.


 


(2) 直訳


(iii.) Quod ipse homo in culpa sit, si non salvatur.― (iii.) 人間自身が責任(過失)の中にあること、もし救われないなら。


Hoc verum modo auditum ab omni rationali homine agnoscitur, quod a bono non possit profluere malum, nec a malo bonum, quia opposita sunt; この真理はただ聞かれるだけですべての理性的な人間により認められる、善からは悪が流れ出ることができないこと、また悪からも善が、正反対のものであるので。


consequenter, quod a bono non profluat nisi quam bonum, et a malo non nisi quam malum. したがって、善からは善以外でないなら流れ出ない、また悪からは悪以外でないなら〔流れ出〕ない。


Cum hoc verum agnoscitur, etiam agnoscitur hoc, quod bonum verti possit in malum, non a bono sed a malo recipiente; この真理が認められるとき、このこともまた認められる、善が悪に変えられることができるのは、善の〔受け入れ〕によらない、しかし悪の受け入れにより。


omnis enim forma vertit influum in suum quale (videatur supra, n. 292). というのは、すべての形は流れ入るものを自分の性質(の中)へ変えるから(上の292番に見られる)


Nunc quia Dominus est Bonum in ipsa sua essentia, seu ipsum Bonum, patet quod a Domino non profluere possit malum, nec ab Ipso produci, sed quod possit verti in malum a subjecto recipiente, cujus forma est forma mali. そこで、主は善であるので、ご自分の本質そのものの中で、すなわち、善そのもの、主から悪が流れ出ることができないことが明らかである、またその方により生み出されること、しかし、悪(の中)へ変えられることができること、受け入れる主体により、その形は悪の形である。


Tale subjectum est homo quoad proprium suum. このような主体が人間である、自分のプロプリウムに関して。


Hoc continue recipit bonum a Domino, et continue vertit illud in quale formae suae, quae est forma mali. これは絶えず主から悪を受け入れる、また絶えずそれを自分の形の性質に変える、それは悪の形である。


Inde sequitur, quod homo sit in culpa, si non salvatur. ここから~ということになる、人間が責任(過失)の中にあること、もし救われないなら。


Est quidem malum ab inferno, sed quia id inde recipit ut suum, et per id appropriat sibi illud, ideo simile est, sive dicatur quod malum sit ab homine, sive dicatur quod malum sit ab inferno. 確かに悪は地獄からである、しかし、それをここから自分のものとして受け入れるので、またそのことによってそれを自分自身に専有される、それゆえ、同じである、あるいは悪は人間からであることが言われる、あるいは悪は地獄からであることが言われる。


Sed unde est appropriatio mali, usque tandem ut religio pereat, dicetur in hac serie:― しかし、悪の専有がどこからであるか、それでもついに宗教が滅びるように、この連鎖(系列)の中で言われる。


( 1.) Quod omnis religio successu temporis decrescat et consummetur. (1.) すべての宗教は時間の経過〔とともに〕衰える、また完了される(終わりにされる)こと


(2.) Quod omnis religio decrescat et consummetur per inversionem imaginis Dei apud hominem. (2.) すべての宗教は衰え、また完了される(終わりにされる)こと、人間のもとで神の映像の反転(倒置)によって。


(3.) Quod hoc existat ex continuis incrementis mali hereditarii in generationibus. (3.) これが存在するようになること世代(子孫)の中で遺伝悪の絶え間ない(継続する)大から。


(4.) Quod usque a Domino provideatur, ut quisque salvari possit. (4.) それでも主により備えられていること、それぞれの者が救わることができるように。


(5.) Quod etiam provideatur, ut nova ecclesia loco devastatae prioris succedat. (5.) さらにまた備えられていること、新しい教会が前の荒廃したものに代わって続くように。


 


(3) 訳文


327.  (iii.) Quod ipse homo in culpa sit, si non salvatur.― (iii.) もし救われないなら、責任は人間自身の中にあること」


正反対のものであるので、善からは悪が、また悪からも善が流れ出ることができない、という真理は、ただ聞かれるだけで、すべての理性的な人間により認められる。したがって、善からは善以外の者、また悪からは悪以外のものは流れ出ない。この真理が認められるとき、善が悪に変えられることができるのは、善の受け入れによらず、しかし悪の受け入れによりこともまた認められる。というのは、すべての形は流れ入るものを自分の性質へ変えるから(前の292番に見られる)


 さて、主はご自分の本質そのものの中で善、すなわち、善そのものであられるので、主から悪が流れ出ること、またその方により生み出されることができないこと、しかし、悪の形である受け入れる主体により悪へ変えられることができることが明らかである。人間のプロプリウム(固有のもの)に関して、このような主体が人間である。これ〔人間のプロプリウム〕は絶えず主から悪を受け入れ、また絶えずそれを悪の形である自分の形の〔もつ〕性質に変える。ここから、もし救われないなら人間に責任がある、といえる。確かに悪は地獄からであるが、しかし、それ〔悪〕をここ〔地獄〕から自分のものとして受け入れるので、またそのことによってそれを自分自身に専有するので、それゆえ、悪は人間からであると言っても、あるいは悪は地獄からであると言っても同じことである


 しかし、ついに宗教が滅びるような悪の専有がどこからであるか、次の連鎖の中で述べよう。


 


 (1.) すべての宗教は時間の経過とともに衰え、また完了すること


 (2.) すべての宗教は、人間のもとで神の映像の倒置によって、衰え、また完了すること。


 (3.) これは世代の中で遺伝悪が絶え間なく増大することから起こること。


 (4.) それでも主により、それぞれの者が救わることができるよう備えられていること。


 (5.) さらにまた新しい教会が、前の荒廃したものに代わって続くよう備えられていること。


 


 (1) 原文


328.  Sed haec in serie demonstranda sunt. Primum: Quod omnis religio successu temporis decrescat et consummetur. In hac tellure fuerunt plures ecclesiae, una post alteram; nam ubi datur genus humanum, ibi datur ecclesia; caelum enim, quod est finis creationis, est ex humano genere, ut supra demonstratum est; et non aliquis in caelum venire potest, nisi sit in duobus universalibus ecclesiae, quae sunt agnoscere Deum, et bene vivere, ut mox supra (n. 326), ostensum est. Inde sequitur, quod in hac tellure fuerint ecclesiae ab antiquissimo tempore, usque ad tempus hodiernum. Illae ecclesiae describuntur in Verbo, sed non historice, modo Ecclesia Israelitica et Judaica; ante quam tamen plures fuerunt, et hae solum ibi descriptae sunt per gentium et personarum nomina, et per quaedam de illis. [2.] Antiquissima Ecclesia, quae prima fuit, descripta est per Adamum et Chaivam uxorem ejus. Ecclesia sequens, quae Ecclesia Antiqua vocanda est, descripta est per Noachum et tres ejus filios, ac per posteros ex illis; haec fuit ampla, et extensa per plura regna Asiae, quae fuerunt terra Canaan cis et trans Jordanem, Syria, Assyria et Chaldaea, Mesopotamia, Aegyptus, Arabia, Tyrus et Sidon: apud hos fuit Verbum vetustum, de quo in Doctrina Novae Hierosolymae de Scriptura Sacra (n. 101-103). Quod illa ecclesia in his regnis fuerit, constat ex variis, quae de illis in propheticis Verbi memorantur. Sed illa ecclesia insigniter mutata est ab Ebero, ex quo orta est ecclesia Hebraea: in hac cultus per sacrificia primum insitutus est. Ex Hebraea Ecclesia nata est Ecclesia Israelitica et Judaica, sed solenniter insituta propter Verbum, quod ibi conscriberetur. [3.] Hae quatuor ecclesiae intelliguntur per statuam visam Nebuchadnezari in somnio, cujus caput erat ex auro puro, pectus et brachia ex argento, venter et femora ex aere, ac crura et pedes ex ferro et argilla (Dan. ii. 32, 33). Nec aliud per saecula aureum, argenteum, cupreum, et ferreum, a scriptoribus antiquis memorata, intelligitur. Quod Ecclesiae Judaicae successerit Ecclesia Christiania, notum est. Quod omnes illae ecclesiae successu temporis decreverint usque ad finem, qui vocatur consummatio, ex Verbo etiam videri potest. [4.] Consummatio Ecclesiae Antiqussimae, quae facta est per esum ex arbore scientiae, per quem significatur fastus propriae intelligentiae, describitur per diluvium. Consummatio Ecclesiae Antiquae describitur per varias devastationes gentium, de quibus in Verbo tam historico quam prophetico, cumprimis per ejectionem gentium e terra Canaane a filiis Israelis. Consummatio Ecclesiae Israeliticae et Judaicae intelligitur per destructionem templi Hierosolymitani, et per abductionem populi Israelitici in perpetuam captivitatem, ac gentis Judaicae in Babyloniam: et demum per alteram templi et simul Hierosolymae destructionem, ac illius gentis dispersionem: quae consummatio praedicitur in multis locis apud prophetas (et apud Danielem, ix. 24-27). Ecclesiae autem Christianae successiva vastatio usque ad finem, describitur a Domino, apud Matthaeum (xxiv.), apud Marcum (xiii.), et apud Lucam (xxi.); ipsa vero ejus consummatio in Apocalypsi. Ex his constare potest, quod ecclesia successu temporis decrescat et consummetur; ita quoque religio. [5.] Secundum: Quod omnis religio decrescat et consummetur per inversionem imaginis Dei apud hominem. Notum est, quod homo creatus sit in imaginis Dei, secundum similitudinem Dei (Genes. i. 26): sed dicetur, quid imago et quid similitudo Dei. Deus solus est Amor et Sapientia; homo creatus est ut sit receptaculum utriusque; ut voluntas ejus sit receptaculum Divini Amoris, ac ut intellectus ejus sit receptaculum Divinae Sapientiae. Quod duo illa a creatione sint apud hominem, et quod illa faciant hominem et quod illa etiam apud unumquemvis formentur in utero, supra ostensum est. Homo itaque imago Dei est, quod sit recipiens Divinae Sapientiae; et similitudo Dei est, quod sit recipiens Divini Amoris; quare receptaculum quod vocatur intellectus, est imago Dei, et receptaculum quod vocatur voluntas, est similitudo Dei. Inde quia homo creatus et formatus est ut sit receptaculum, sequitur, quod creatus et formatus sit, ut voluntas ejus recipiat amorem a Deo, ac ut intellectus ejus recipiat sapientiam a Deo; quae homo etiam recipit, dum agnoscit Deum, et vivit secundum praecepta Ipsius, sed in minori et majori gradu, sicut ex religione scit Deum, et scit praecepta; proinde sicut scit vera, nam vera docent quid Deus et quomodo agnoscendus est, tum quid praecepta et quomodo vivendum secundum illa. [6.] Imago Dei et similitudo Dei non sunt deperditae apud hominem, sed sunt sicut deperditae; manent enim insitae in binis ejus facultatibus, quae vocantur libertas et rationalitas, de quibus supra multis actum est: factae sunt sicut deperditae, cum homo fecit receptaculum Divini Amoris, quod est voluntas ejus, receptaculum amoris sui, ac receptaculum Divinae Sapientiae, quod est intellectus ejus, receptaculum propriae intelligentiae. Per id invertit imaginem et similitudinem Dei, avertit enim illa receptacula a Deo, et convertit illa ad se: inde est, quod illa supra occlusa sint, et infra aperta, seu quod a facie occlusa et a tergo aperta; cum tamen a creatione fuerunt a facie aperta et a tergo occlusa: et cum illa ita inverse aperta et occlusa sunt, tunc receptaculum amoris seu voluntas recipit influxum ex inferno seu a suo proprio, similiter receptaculum sapientiae seu intellectus. Inde in ecclesiis ortus est cultus hominum loco cultus Dei, ac cultus ex doctrinis falsi loco cultus ex doctrinis veri, hic ex propria intelligentia, ille ex amore sui. Ex his patet, quod religio successu temporis decrescat et consummetur per inversionem imaginis Dei apud hominem. [7.] Tertium: Quod hoc existat ex continuis incrementis mali hereditarii in generationibus. Quod malum hereditarium non sit ex Adamo et Chaiva uxore ejus per esum ex arbore scientiae, sed quod successive derivetur et transplantetur a parentibus in proles, et sic ex continuis incrementis ingravescat in generationibus, supra dictum et ostensum est. Cum malum inde ingravescit apud multos, tunc a se dispergit malum in plures; nam in omni malo est libido seducendi, in quibusdam ardens ex ira contra bonum, inde contagium mali. Hoc cum invasit praesules, moderatores et antesignanos in ecclesia, fit religio perversa, ac media sanationis, quae sunt vera, per faisificationes fiunt corrupta. Ex his nunc est successiva vastatio boni et desolatio veri in ecclesia usque ad consummationem ejus. [8.] Quartum: Quod usque a Domino provideatur, ut quisque salvari possit. Providetur a Domino, ut ubivis sit religio, et in unaquavis religione sint duo essentialia salutis, quae sunt, agnoscere Deum et non facere malum quia est contra Deum. Reliqua quae sunt intellectus et inde cogitationis, quae vocant
ur fidei, providentur cuivis secundum vitam ejus, nam illa sunt accessoria vitae; et si praecedunt, usque non vitam prius accipiunt. Providetur etiam, quod omnes qui vixerunt bene, et agnoverunt Deum, post mortem instruantur ab angelis, et tunc illi qui in binis illis essentialibus religionis in mundo fuerunt, vera ecclesiae, qualia sunt in Verbo, acceptant, et Dominum pro Deo caeli et ecclesiae agnoscunt: et hoc recipiunt facilius quam Christiani, qui ideam de Humano Domini separato a Divino Ipsius secum e mundo tulerunt. Provisum etiam est a Domino, ut omnes qui moriuntur infantes, ubicunque nati sunt, salventur. [9.] Datur etiam cuivis homini post mortem copia emendandi vitam, si possibile; instruuntur et ducuntur a Domino per angelos; et quia tunc sciunt quod vivant post mortem, et quod caelum et infernum sint, principio recipiunt vera; sed illi qui non agnoverunt Deum, et fugerunt mala ut peccata in mundo, brevi post fastidiunt vera, ac recedunt; et illi qui agnoverunt illa ore et non corde, sunt sicut virgines stultae, quae lampades habebant et non oleum, ac petierunt oleum ab aliis, et quoque abiverunt et emerunt et tamen non in nuptias intromissae sunt. “Lampades” significant vera fidei, et ” oleum” significat bonum charitatis. Ex his constare potest, quod Divina Providentia sit, ut quisque salvari possit, et quod ipse homo sit in culpa si non salvatur. [10.] Quintum: Quod etiam provideatur, ut nova ecclesia loco devastatae prioris succedat.
Hoc factum est ab antiquissimis temporibus, quod nempe devastata ecclesia priore successerit nova; post Ecclesiam Antiquissimam successit Antiqua; post Antiquam Israelitica seu Judaica; post hanc Christiana; quod etiam post hanc successura sit nova ecclesia, praedicitur in Apocalypsi, quae ibi intelligitur per “Novam Hierosolymam” descendentem e caelo. Causa, quod nova ecclesia loco devastatae prioris successura a Domino provideatur, in Doctrina Novae Hierosolymae de Scriptura Sacra (n. 104-113) videatur.