(1) 原文
226. (ii.) Quod si homo postea ab illis recedit, et in contrarium abit, profanet sancta.― Sunt plura genera profanationis sancti, de quibus in sequenti articulo; sed hoc genus est omnium gravissimum; nam qui profanatores ex hoc genere sunt, post mortem fiunt non homines magis, vivunt quidem, sed continue in deliriis phantasticis; apparent sibi volare in alto, et cum manent, ludunt cum phantasiis, quas vident sicut res reales; et quia non amplius homines sunt, non vocantur ille et illa, sed illud: immo cum sistuntur videndi in luce caeli, apparent sicut sceleta, quaedam et sceleta ossei coloris, quaedam ut ignea, et quaedam ut adusta. Quod hujus generis profani post mortem tales fiant, ignoratur in mundo, et ignoratur quia causa ignoratur. Ipsa causa est, quod cum homo primum agnoscit Divina et credit illa, et postea recedit et negat illa, tunc commisceat sancta profanis; quae quando commixta sunt, non possunt aliter separari, quam per destructionem totius. Sed ut haec clarius percipiantur, in suo ordine detegenda sunt, qui erit: (1.) Quod quicquid homo ex voluntate cogitat, loquitur et agit, approprietur ei, et remaneat, tam bonum quam malum. (2.) Sed quod Dominus per Divinam suam Providentiam continue prospiciat et disponat, ut malum sit per se, et bonum per se, et sic quod separari possint. (3.) Sed quod hoc non fieri possit, si homo primum agnoscit vera fidei et vivit secundum illa, et postea recedit et negat illa. (4.) Quod tunc commisceat bonum et malum, usque adeo ut separari nequeant. (5.) Et quia bonum et malum apud unumquemvis hominem separanda sunt, et apud talem separari nequeunt, quod ideo quoad omne vere humanum destruatur.
(2) 直訳
(ii.) Quod si homo postea ab illis recedit, et in contrarium abit, profanet sancta.― (ii.) 「もし人間がその後、それらから去り、また正反対のものの中へそれるなら、聖なるものを冒涜すること」
Sunt plura genera profanationis sancti, de quibus in sequenti articulo; 多くの種類の冒涜がある、それらについては続く節(章)の中で。
sed hoc genus est omnium gravissimum; しかし、この種類のものはすべての〔ものの中の〕最悪のものである。
nam qui profanatores ex hoc genere sunt, post mortem fiunt non homines magis, vivunt quidem, sed continue in deliriis phantasticis; なぜなら、この種類から冒涜者である者は、死後、もはや人間を生じない(ならない)、確かに生きている、しかし、絶えず空想からの狂気(狂信)の中に。
apparent sibi volare in alto, et cum manent, ludunt cum phantasiis, quas vident sicut res reales; 自分自身に高所に(天に)飛んでいることに見える、またとどまるとき、幻想と遊ぶ、それらを実在する事柄のように見る。
et quia non amplius homines sunt, non vocantur ille et illa, sed illud: また、もはや人間ではないので、彼や彼女と呼ばれない、しかし、それ〔と呼ばれる〕。
immo cum sistuntur videndi in luce caeli, apparent sicut sceleta, quaedam et sceleta ossei coloris, quaedam ut ignea, et quaedam ut adusta. 実に(それどころか)、天界の光の中で見るように引き起こされるとき、骸骨のように見える、またある者は骨の色の骸骨、ある者は火のような、またある者は焼いたような。
Quod hujus generis profani post mortem tales fiant, ignoratur in mundo, et ignoratur quia causa ignoratur. この種類の冒涜者が、死後、このようになることは、世の中で知られていない、また理由が知られていないので知られていない。
Ipsa causa est, quod cum homo primum agnoscit Divina et credit illa, et postea recedit et negat illa, tunc commisceat sancta profanis; 理由そのものである、人間が最初に神性を認め、またそれを信じ、またその後、それる(やめる)、またそれを否定する、その時、聖なるものを冒涜的なもので混ぜる。
quae quando commixta sunt, non possunt aliter separari, quam per destructionem totius. その時、それら混ぜられている〔ものは〕、異なって分離されることができない、全部の破壊によって以外に。
Sed ut haec clarius percipiantur, in suo ordine detegenda sunt, qui erit: しかし、このことがさらに明らかに知覚されるために、その順序の中で示されなければならない、これである(未来)―
(1.) Quod quicquid homo ex voluntate cogitat, loquitur et agit, approprietur ei, et remaneat, tam bonum quam malum. (1.) どんなものでも人間が意志から考え、話し、行なうものは、彼に専有される(自分のものにされる)、また残ること、善も悪も。
(2.) Sed quod Dominus per Divinam suam Providentiam continue prospiciat et disponat, ut malum sit per se, et bonum per se, et sic quod separari possint. (2.) しかし、主はご自分の神的な摂理によって絶えず見張る(備える)、また配列する(整える)こと、悪がそれ自体で☆あるように、また善がそれ自体で☆、またこのように分離されることができる。
☆ per seは「独力で、単独に」という熟語ですが、ここは「別々に」と意訳するのもありえます。
(3.) Sed quod hoc non fieri possit, si homo primum agnoscit vera fidei et vivit secundum illa, et postea recedit et negat illa. (3.) しかし、このことは行なわれることができないこと、もし人間が最初に信仰の真理を認め、またそれにしたがって生きる、またその後、それる(やめる)、またそれを否定するなら。
(4.) Quod tunc commisceat bonum et malum, usque adeo ut separari nequeant. (4.) その時、善と悪を混ぜること、分離されることができないそこまでも☆。
☆ usque adeo utで「そこまでも、これほどまでも」という意味です。直訳は「までも(やはり)+これほど+のように」でしょうか。
(5.) Et quia bonum et malum apud unumquemvis hominem separanda sunt, et apud talem separari nequeunt, quod ideo quoad omne vere humanum destruatur. (5.) また、善と悪はそれぞれの人間のもとで分離されなければならないので、またそのような者のもとで分離されることができない〔ので〕、それゆえ、すべての真の人間性に関して破壊される。
(3) 訳文
226. (ii.) 「もし人間がその後、それらから去り、また正反対のものの中へそれるなら、聖なるものを冒涜すること」
多くの種類の冒涜があるが、それらについては続く節の中で〔述べる〕。しかし、この種類のものはすべての〔ものの中の〕最悪のものである。なぜなら、この種類から冒涜者である者は、死後、もはや人間でなく、確かに生きているが、しかし、絶えず空想からの狂信の中にいる。高ところに飛んでいるように自分自身に見え、またとどまるとき、幻想と遊び、それらを実在する事柄のように見る。また、もはや人間ではないので、彼や彼女と呼ばれず、しかし、「それ」と呼ばれる。実に、天界の光の中で見るようにされるとき、骸骨のように、ある者は骨の色の、ある者は火のような、またある者は焼いたような骸骨に見える。
この種類の冒涜者が、死後、このようになることは、世の中で知られていない、理由が知られていないので知られていない。その理由は、人間が最初に神性を認め、それを信じ、またその後、それをやめる、また否定する時、聖なるものに冒涜的なものを混ぜるからである。その時、それら混ぜられているものは、全部の破壊によってしか分離されることができない。
しかし、このことがさらに明らかに知覚されるために、次の順序の中で示されなければならない、これである―
(1.) どんなものでも人間が意志から考え、話し、行なうものは、善でも悪でも、彼に専有され、残ること。
(2.) しかし、主はご自分の神的な摂理によって、悪がそれ自体によって、また善がそれ自体によって、このように分離されることができるよう絶えず備え、整えられること。
(3.) しかし、このことは、もし人間が最初に信仰の真理を認め、それにしたがって生き、またその後、それをやめ、それを否定するなら、行なわれることができないこと。
(4.) その時、善と悪を分離されることができないほどにまでも混ぜること。
(5.) また、善と悪はそれぞれの人間のもとで分離されなければならず、またそのような者のもとで分離されることができないので、それゆえ、すべての真の人間性に関して破壊される。