原典講読『神の摂理』 218

 

(1) 原文


218.  (iii.) Quod temporaria ac aeterna separentur ab homine, sed quod conjungantur a Domino: quod ita sit, est quia omnia hominis sunt temporaria, ex quibus homo potest vocari temporarius, ac omnia Domini sunt aeterna, ex quibus Dominus vocatur Aeternus; ac temporaria sunt quae finem habent et pereunt, at aeterna sunt quae non finem habent, et non pereunt. Quod haec duo non conjungi possint, nisi quam per infinitam sapientiam Domini, et sic quod a Domino conjungi possint, et non ab homine, quisque potest videre. Ut autem sciatur, quod illa duo ab homine separentur, et a Domino conjungantur, demonstrandum est in hoc ordine. (1.) Quid temporaria et quid aeterna. (2.) Quod homo sit temporarius in se, et quod Dominus sit aeternus in Se; et quod inde ab homine non possit procedere nisi quam temporarium, et quod a Domino non nisi quam aeternum. (3.) Quod temporaria separent aeterna a se, et quod aeterna conjungant temporia sibi. (4.) Quod Dominus conjungat hominem Sibi per apparentias. (5.) Et quod per correspondentias.


 


(2) 直訳


(iii.) Quod temporaria ac aeterna separentur ab homine, sed quod conjungantur a Domino: (iii.) 「一時的なものと永遠のものが人間により分離されること、しかし、主により結合される」―


quod ita sit, est quia omnia hominis sunt temporaria, ex quibus homo potest vocari temporarius, ac omnia Domini sunt aeterna, ex quibus Dominus vocatur Aeternus; このようであることは、人間のすべてのものは一時的なものであるからである、それらから、人間は一時的なものと呼ばれることができる、そして主のすべてのものは永遠なものである、それらから主は「永遠(なる者)」と呼ばれることができる。


ac temporaria sunt quae finem habent et pereunt, at aeterna sunt quae non finem habent, et non pereunt. そして一時的なものは、それらは終わりを持つ、また滅びる、しかし、永遠のものは、それらは終わりを持たない、また滅びない。


Quod haec duo non conjungi possint, nisi quam per infinitam sapientiam Domini, et sic quod a Domino conjungi possint, et non ab homine, quisque potest videre. これら二つのものは結合されることができないこと、主の無限の知恵によって以外にでないなら、またこのように主により結合されることができること、また人間によらない、だれでも見ることができる。


Ut autem sciatur, quod illa duo ab homine separentur, et a Domino conjungantur, demonstrandum est in hoc ordine. けれども、知られるために、それら二つのものが人間により分離されること、また主により結合されることが、示され(論証され)なければならない、この順序の中で。


(1.) Quid temporaria et quid aeterna. (1.) 何が一時的なものか、また何が永遠なものか。


(2.) Quod homo sit temporarius in se, et quod Dominus sit aeternus in Se; (2.) 人間は本質的に(それ自体の中で)一時的なものであること、また主は本質的に永遠なものであること。


et quod inde ab homine non possit procedere nisi quam temporarium, et quod a Domino non nisi quam aeternum. またここから、人間からは一時的なもの以外でないなら発出することができないこと、また主からは永遠なもの以外でないなら〔発出し〕ないこと。


(3.) Quod temporaria separent aeterna a se, et quod aeterna conjungant temporia sibi. (3.) 一時的なものは、永遠なものをそれ自体から分離すること、また永遠なものは一時的なものをそれ自体に結合させること。


(4.) Quod Dominus conjungat hominem Sibi per apparentias. (4.) 主は人間をご自分に結合されること、外観によって。


(5.) Et quod per correspondentias. (5.) また、対応によって〔結合される〕こと。


 


(3) 訳文


218.  (iii.) 「一時的なものと永遠のものは人間により分離されるが、しかし、主により結合されること」―


 このようであることは、人間のすべてのものは一時的なものであり、それらから、人間は一時的なものと呼ばれることができ、そして主のすべてのものは永遠なものであり、それらから主は「永遠(なる者)」と呼ばれることができるからである。そして一時的なものには終わりがあり、また滅びる、しかし、永遠のものには終わりがなく、また滅びない。これら二つのものは、主の無限の知恵によってでしか結合されることができないこと、またこのように主により結合されることができ、人間によらないことは、だれでも見ることができる。


 けれども、それら二つのものが人間により分離されること、また主により結合されることが知られるために、次の順序で論証されなければならない。


 (1.) 何が一時的なものか、また何が永遠なものか。


 (2.) 人間は本質的に一時的なものであること、また主は本質的に永遠なものであること。またここから、人間からは一時的なものしか発出することができないこと、主からは永遠なものしか発出しないこと。


 (3.) 一時的なものは、それ自体から永遠なものを分離すること、また永遠なものはそれ自体に一時的なものを結合させること。


 (4.) 主は人間をご自分に外観によって結合されること。


 (5.) また、対応によって〔結合される〕こと。

コメントを残す