原典講読「神の摂理』 211

 

(1) 原文


211.  Quod Divina Providentia tam oculte operetur, ut vix aliquis sciat quod sit, est ne homo pereat. Nam proprium hominis, quod est voluntas ejus, nusquam unum agit cum Divina Providentia; est proprio hominis inimicitia innata contra illam; est enim illud serpens qui seduxit primos parentes, de quo dicitur,


 


“Inimicitiam ponam inter te et inter mulierem, et inter semen tuum et inter Semen ejus, et Hoc conculcabit tibi caput” (Gen. iii. 15).


 


“serpens” est malum omnis generis, “caput” ejus est amor sui, “Semen mulieris” est Dominus, “inimicitia” quae est posita, est inter amorem proprii hominis et inter Dominum, ita quoque inter propriam prudentiam hominis et inter Divinam Providentiam Domini; nam propria prudentia continua est in exaltatione capitis istius, et Divina Providentia est continua in depressione ejus. [2.] Si homo hoc sentiret, irasceretur et exacerbaretur contra Deum, ac periret; at dum non sentit illud, potest irasci et exacerbari contra homines, et contra semet, et quoque contra fortunam, per quae non perit. Inde est, quod Dominus per Divinam suam Providentiam jugiter ducat hominem in libero, ac liberum non aliter apparet homini quam sicut ejus proprium: et ducere oppositum sibi in libero, est sicut pondus grave et renitens subducere e terra per helices, per quarum vires gravitas et renisus non sentitur: et est sicut quis apud hostem est, in cujus animo est illum trucidare, quod tunc nescit; et amicus illum per ignotas vias educit, et postea animum hostis detegit.


 


(2) 直訳


Quod Divina Providentia tam oculte operetur, ut vix aliquis sciat quod sit, est ne homo pereat. 神的な摂理がこのようにひそかに☆働くこと、だれかがほとんど知らないように、存在することを、人間が滅びないようにである。


ここのoculteocculteのミスプリです。


Nam proprium hominis, quod est voluntas ejus, nusquam unum agit cum Divina Providentia; なぜなら、人間のプロプリウムは、それは彼の意志である、決して神的な摂理と一つとなって働かないからである。


est proprio hominis inimicitia innata contra illam; 人間のプロプリウムに、それ〔神的な摂理〕に対して生来の敵意がある。


est enim illud serpens qui seduxit primos parentes, de quo dicitur, というのは、それはヘビであるから、それは最初の両親を惑わせたから、そのことについて言われている、


“Inimicitiam ponam inter te et inter mulierem, et inter semen tuum et inter Semen ejus, et Hoc conculcabit tibi caput” (Gen. iii. 15). 「あなたの間と女の間に、わたしは敵意を置く(未来)、またあなたの種(子孫)の間と彼女の種(子孫)の間に、またこれ()はあなたの頭を踏みにじる(未来)(創世記3:15)


“serpens” est malum omnis generis, “caput” ejus est amor sui, “Semen mulieris” est Dominus, “inimicitia” quae est posita, est inter amorem proprii hominis et inter Dominum, ita quoque inter propriam prudentiam hominis et inter Divinam Providentiam Domini; 「ヘビ」はすべての種類の悪である、その「頭」は自己愛である、「女の種(子孫)」は主である、「敵意」それは置かれている、人間のプロプリウムの愛の間と主の間にある、したがって(このように)人間のプロプリウムの思慮の間と主の神的な摂理の間ににもまた。


nam propria prudentia continua est in exaltatione capitis istius, et Divina Providentia est continua in depressione ejus. なぜなら、絶え間ないプロプリアムの思慮はその頭のあげることの中にあるから、また絶え間ない神的な摂理はその押し下げることの中にある。


[2.] Si homo hoc sentiret, irasceretur et exacerbaretur contra Deum, ac periret; [2.] もし、人間がこのことを感じるなら、神に対して怒る、また怒る(いらいらする)、そして滅びる。


at dum non sentit illud, potest irasci et exacerbari contra homines, et contra semet, et quoque contra fortunam, per quae non perit. しかし、それを感じない時、人間に対して怒ることといらいらすることができる、また自分自身に対して、そしてまた運()に対して、それによって滅びない。


Inde est, quod Dominus per Divinam suam Providentiam jugiter ducat hominem in libero, ac liberum non aliter apparet homini quam sicut ejus proprium: ここからである、主がご自分の神的な摂理によって常に人間を自由の中に導くこと、そして自由は人間に彼のプロプリウム以外に異なって見えない。


et ducere oppositum sibi in libero, est sicut pondus grave et renitens subducere e terra per helices, per quarum vires gravitas et renisus non sentitur: また、自由の中で自分自身に反対(対立)のものを導くことは、重い、また抵抗する重い物(重り)が、らせん(ジャッキ)よって引き上げることのようである。その力によって重さと抵抗は感じられない。


et est sicut quis apud hostem est, in cujus animo est illum trucidare, quod tunc nescit; また敵のもとにいる者のようである、そのアニム(意図)の中に彼を皆殺しにする、そこことをその時、知らない。


et amicus illum per ignotas vias educit, et postea animum hostis detegit. また友が彼を知られていない道を通って導く、またその後、敵のアニム(意図)を明かす(あばく)


 


(3) 訳文


211.  神的な摂理が、その存在することを、だれかがほとんど知らないように、このようにひそかに働くのは、人間が滅びないようにである。なぜなら、人間の意志であるそのプロプリウムは、決して神的な摂理と一つとなって働かないから。人間のプロプリウムには、それ〔神的な摂理〕に対して生来の敵意がある。というのは、それは最初の両親を惑わせたからヘビであるから、そのことについて言われている、


 


 「おまえと女の間に、またおまえの種(子孫)の間と彼女の種(子孫)の間に、わたしは敵意を置く。またこれ()は、おまえの頭を踏みにじる」(創世記3:15)


 


 「ヘビ」は、すべての種類の悪であり、その「頭」は自己愛であり、「女の種(子孫)」は主であり、置かれている「敵意」は、人間のプロプリウムの愛の主の間にあり、したがって、人間のプロプリウムの思慮と主の神的な摂理の間にもまたある。なぜなら、絶え間ないプロプリアムの思慮が、頭のあげることの中にあり、また絶え間ない神的な摂理が、押し下げることの中にあるから。


[2.] もし、人間がこのことを感じるなら、神に対して怒り、いらいらし、そして滅びる。しかし、それを感じない時、人間に対し、また自分自身に対し、そしてまた運に対して、怒ることといらいらすることができるが、それによって滅びることはない。主がご自分の神的な摂理によって常に人間を自由の中に導き、そして自由は人間に彼のプロプリウムとしか見えないのは、ここからである。また、自由の中で自分自身を対立のものへと導くことは、重く、また抵抗する重い物を、ジャッキによって引き上げることのようである。その力によって重さと抵抗は感じられない。また、殺そうとする意図をもつ敵のもとにいて、その時、その者が、そのことを知らず、友が彼を知られていない道を通って導き、その後、敵の意図をあばくようなものである