原典講読「神の摂理』 130

 

(1) 原文


130.  (i) Quod nemo reformetur per miracula et signa, quia cogunt. Quod homini sit internum et externum cogitationis, et quod Dominus influat per internum cogitationis in externum ejus apud hominem, et sic doceat et ducat illum, supra ostensum est; tum quod ex Divina Domini Providentia sit, ut homo ex libero secundum rationem agat. Utrumque hoc apud hominem periret, si miracula fierent, et homo per illa adigeretur ad credendum. Quod ita sit, rationaliter sic videri potest: Non negari potest, quin miracula inducant fidem ac fortiter persuadeant quod id sit verum, quod ille, qui miracula facit, dicit et docet; et quod hoc in initio ita occupet externum cogitationis hominis, ut id quasi vinciat et fascinet. Sed homo per id deprivatur binis suis facultatibus, quae vocantur rationalitas et libertas, ita quod [non] possit ex libero secundum rationem agere; et tunc non potest Dominus influere per internum in externum cogitationis ejus, nisi solum relinquere homini ex rationalitate sua confirmare illam rem, quae per miraculum fidei ejus facta est. [2.] Status cogitationis hominis talis est, ut ab interno cogitationis videat rem in externo cogitationis suae sicut in quodam speculo; nam, ut supra dictum est, homo potest videre suam cogitationem, quod non dari potest nisi a cogitatione interiore. Et cum videt rem sicut in speculo, potest etiam illam versare huc illuc, et formare illam, usque ut sibi appareat pulchra: quae res, si veritas est, comparari potest virgini aut juveni pulchris et vivis; at si homo rem illam non potest versare huc illuc, et formare illam, sed modo illam credere ex persuasione inducta per miraculum, si tunc veritas est, comparari potest virgini aut juveni sculptis ex lapide aut ligno, in quibus non vivum est: et quoque comparari potest objecto, quod jugiter coram visu est, quod solum spectatur et abscondit omne id quod utrinque a latere, et quod post illud est; tum comparari potest sono in aure continuo, qui aufert perceptionem harmoniae ex pluribus. Talis caecitas et surditas inducitur menti humanae per miracula. Simile est cum omni confirmato, quod non spectatur ex aliqua rationalitate antequam confirmatur.


 


(2) 直訳


(i) Quod nemo reformetur per miracula et signa, quia cogunt.― (i.) だれも奇跡としるしによって改心されないこと、強制するので。


Quod homini sit internum et externum cogitationis, et quod Dominus influat per internum cogitationis in externum ejus apud hominem, et sic doceat et ducat illum, supra ostensum est; 人間には内なる〔思考〕と外なる思考があること、また主は内なる思考を通って人間のもとの外なる思考の中に流入されること、またこのように彼を教え、導く、上に示された。


tum quod ex Divina Domini Providentia sit, ut homo ex libero secundum rationem agat. なおまた、主の神的な摂理からであること、人間が自由から理性にしたがって行動すること。


Utrumque hoc apud hominem periret, si miracula fierent, et homo per illa adigeretur ad credendum. そしてこの二つとも人間のもとに滅びる(失われる)、もし奇跡が行なわれるなら、また人間がそのことによって信じることへ駆りたてられる(強いられる)〔なら〕。


Quod ita sit, rationaliter sic videri potest: このようであることは、理性的にこのように見られることができる。


Non negari potest, quin miracula inducant fidem ac fortiter persuadeant quod id sit verum, quod ille, qui miracula facit, dicit et docet; 否定されることができない、むしろ奇跡が信仰を引き起こす、そして強く説きつける、それが真理(真実)であることを、彼が、奇跡を行なう者、話し、教えること。


et quod hoc in initio ita occupet externum cogitationis hominis, ut id quasi vinciat et fascinet. また、このことが最初にこのように人間の思考の外なるものを占めること、それがあたかも勝ち、魅了する(魔法にかける)かのように。


Sed homo per id deprivatur binis suis facultatibus, quae vocantur rationalitas et libertas, ita quod [non] possit ex libero secundum rationem agere; しかし、人間はそれによって自分の二つの能力を奪われる、それらは推理力と自由と呼ばれる、このように自由から理性にしたがって行動することができないこと。


et tunc non potest Dominus influere per internum in externum cogitationis ejus, nisi solum relinquere homini ex rationalitate sua confirmare illam rem, quae per miraculum fidei ejus facta est. また、その時、主は内なるものを通って彼の思考の外なるものの中へ流入することができない、もし単に人間に残すこと(置き去りにすること)かないなら、自分の推理力からそれらの事柄を確信すること、それらは奇跡によって彼の信仰のものになったもの。


[2.] Status cogitationis hominis talis est, ut ab interno cogitationis videat rem in externo cogitationis suae sicut in quodam speculo; [2.] 人間の思考の状態はこのようなものである、思考の内なるものにより物事を自分の思考の外なるものの中に見るような、ある種の鏡の中に。


nam, ut supra dictum est, homo potest videre suam cogitationem, quod non dari potest nisi a cogitatione interiore. なぜなら、上に言われたように、人間は自分の思考を見ることができるから、それはさらに内的な思考からでないなら与えられることができない。


Et cum videt rem sicut in speculo, potest etiam illam versare huc illuc, et formare illam, usque ut sibi appareat pulchra: また、物事を鏡の中のように見るとき、それをあちらこちらに(異なる方向に)きを変えることもまたできる、自分自身に美しく見えるようにまでも。


quae res, si veritas est, comparari potest virgini aut juveni pulchris et vivis; その物事が、もし真理であるなら、美しい、また生きている乙女()または若者にたとえられることができる。


at si homo rem illam non potest versare huc illuc, et formare illam, sed modo illam credere ex persuasione inducta per miraculum, si tunc veritas est, comparari potest virgini aut juveni sculptis ex lapide aut ligno, in quibus non vivum est: しかし、もし人間がその物事をあちらこちらに(異なる方向に)きを変えることができないなら、またそれを形作ること、しかし、単にそれを奇跡によって引き起こされた信念から信じることしか〔できないなら〕、もし、その時、真理であるなら、石または木から刻まれた乙女()または若者にたとえられることができる、それらの中にいのちはない。


et quoque comparari potest objecto, quod jugiter coram visu est, quod solum spectatur et abscondit omne id quod utrinque a latere, et quod post illud est; また対象〔物〕にたとえられることもできる、常に視覚の前にあるもの、ただ眺められるだけである、またそのすべてのものを隠す、両方のそばに、またその後ろにあるもの。


tum comparari potest sono in aure continuo, qui aufert perceptionem harmoniae ex pluribus. なおまた耳の中に絶えず〔続く〕音にたとえられること、それは多くのものから調和する音の知覚を取り去る。


Talis caecitas et surditas inducitur menti humanae per miracula. このような盲目と難聴が奇跡によって人間の心に引き起こされる。


Simile est cum omni confirmato, quod non spectatur ex aliqua rationalitate antequam confirmatur. すべての確信に同様である、それは何らかの推理力から、確信される前に眺められ(観察され)ない〔もの〕。


 


(3) 訳文


130.  (i.) 奇跡としるしは強制するので、だれもそのことによって改心されないこと―


 人間には内なる思考と外なる思考があること、また主は内なる思考を通って人間のもとの外なる思考の中に流入され、またこのように彼を教え、導くこと、なおまた、人間が自由から理性にしたがって行動することは、主の神的な摂理からであることが前に示された。そしてこの二つとも、もし奇跡が行なわれ、また人間がそのことによって信じることへと強いられるなら、人間のもとに失われる。


 このようであることは、理性的に次のように見られることができる―


 奇跡が信仰を引き起こし、奇跡を行なう者が、話し、教えるは真実であることを強く説きつけこと、また、このことが最初に、あたかも勝ち、魅了するかのように、このように人間の思考の外なるものを占めることは否定されることができない。しかし、人間はそれによって推理力と自由と呼ばれる自分の二つの能力を奪われ、したがって自由から理性にしたがって行動することができず、また、その時、主は内なるものを通って彼の思考の外なるものの中へ流入することも、自分の推理力からそれらの事柄を確信することもできず、単に人間に奇跡によって彼の信仰のものになったものを残すことかできない。


[2.] 人間の思考の状態は、思考の内なるものにより、物事をある種の鏡の中に、自分の思考の外なるものの中に見るようなものである。なぜなら、前に言われたように、人間は自分の思考を見ることができるが、その思考はさらに内的な思考からでないなら与えられることができないから。また、物事を鏡の中のように見るとき、自分自身に美しく見えるようにまでも、それをあちらこちらにきを変えることもまたできる。その物事が、もし真理であるなら、美しい、生きているまたは若者にたとえられることができる。しかし、もし人間がその物事をあちらこちらにきを変えること、またそれを形作ることができずに、しかし、単にそれを奇跡によって引き起こされた信念から信じることしかできないなら、その時、もし真理であるなら、石または木から刻まれたそれらの中にいのちのないまたは若者にたとえられることができる。また常に視覚の前にあって眺められる対象にたとえられることもできる、それは、そのそばの両方に、またその後ろにあるものすべてのものを隠す。なおまた耳の中に絶えず続く音にたとえられる、それは多くのものからの調和する音の知覚を取り去る。このような盲目と難聴が奇跡によって人間の心に引き起こされる。


 確信される前に、何らかの推理力から観察されことのないすべての確信に同様である。

コメントを残す