原典講読『神の摂理』 59

 

(1) 原文


59.  Nondum notum est, quod Divina Providentia in omni progressione apud hominem spectet statum ejus aeternum; non enim aliud spectare potest, quia Divinum est Infinitum ac Aeternum, ac Infinitum et Aeternum seu Divinum non est in tempore, et inde sunt omnia futura ipsi praesentia; et quia Divinum tale est, sequitur quod in omnibus et singulis quae facit, sit aeternum. At illi qui cogitant ex tempore et spatio, hoc aegre percipiunt, non solum quia temporea amant, sed etiam quia ex praesenti in mundo cogitant, et non ex praesenti in caelo; hoc illis, tam absens est, sicut finis terrae: at qui in Divino sunt, illi quia ex Domino, etiam ex aeterno dum ex praesenti cogitant, dicentes secum, Quid hoc quod non est aeternum? Annon temporeum respective est sicut nihil, et quoque fit nihil cum finitur? Aliter aeternum, hoc solum Est, quia Esse ejus non finitur. Ita cogitare est cogitare dum ex praesenti simul ex aeterno; et cum homo ita cogitat et simul ita vivit, tunc Divinum procedens apud illum seu Divina Providentia in omni progressione statum vitae aeternae ejus in caelo spectat, et ad illum ducit. Quod Divinum in omni homine tam malo quam bono, spectet aeternum, videbitur in sequentibus.


 


(2) 直訳


Nondum notum est, quod Divina Providentia in omni progressione apud hominem spectet statum ejus aeternum; まだよく知られていない、神的な摂理は人間のもののすべてのもの進行(進展)の中で彼の永遠の状態を眺める(見る)こと。


non enim aliud spectare potest, quia Divinum est Infinitum ac Aeternum, ac Infinitum et Aeternum seu Divinum non est in tempore, et inde sunt omnia futura ipsi praesentia; というのは、何らかのものを見ることはできないから、神性は「無限である者」そして「永遠である者」であるので、そして「無限である者」と「永遠である者」すなわち神性は時間の中に存在しないので、またそこからすべての未来(のもの)はその者に現在(のもの)である。


et quia Divinum tale est, sequitur quod in omnibus et singulis quae facit, sit aeternum. また、神性はそのようなものであるので、~ということになる、すべてと個々のものの中に、それは生じる、永遠がある。


At illi qui cogitant ex tempore et spatio, hoc aegre percipiunt, non solum quia temporea amant, sed etiam quia ex praesenti in mundo cogitant, et non ex praesenti in caelo; しかし、彼らは、時間と空間から考える者ら、このことをほとんど知覚しない、単に時間を愛するからだけでなく、しかしまた、世の中の現在(するもの)から考えるので、また天界の中に現在(するもの)から〔考え〕ない。


hoc illis, tam absens est, sicut finis terrae: このことは彼らに、このように欠けている(不在である)、地の端のように。


at qui in Divino sunt, illi quia ex Domino, etiam ex aeterno dum ex praesenti cogitant, dicentes secum, Quid hoc quod non est aeternum? しかし、神性の中にいる者たちは、彼らは主からであるので、さらにまた現在(するもの)から考える時、永遠から〔考える〕、自分自身に〔次のように〕言って、「これは何か? 永遠でないものとは」


Annon temporeum respective est sicut nihil, et quoque fit nihil cum finitur? 「時間のもの(一時的なもの)は相対的に無のようである、そしてまた終わるとき無にならないか?」


Aliter aeternum, hoc solum Est, quia Esse ejus non finitur. 「永遠は異なって〔いる〕、これは単に「存在する」、そのエッセ(存在)は終わらないので」。


Ita cogitare est cogitare dum ex praesenti simul ex aeterno; このように考えることは現在からと同時に(一緒に)永遠からの時、考えることである。


et cum homo ita cogitat et simul ita vivit, tunc Divinum procedens apud illum seu Divina Providentia in omni progressione statum vitae aeternae ejus in caelo spectat, et ad illum ducit. また人間がこのように考え、また同時にこのように生きるとき、その時、彼らのもとの発出する神性、すなわち神的な摂理はすべての進行(進展)の中で天界の中の彼の永遠のいのち(生活)状態を眺める(見る)、またそれへ導く。


Quod Divinum in omni homine tam malo quam bono, spectet aeternum, videbitur in sequentibus. 神性はすべての人間の中で、悪い者も善い者も、永遠を眺める(見る)とは、続くものの中で見られる。


 


(3) 訳文


59.  神的な摂理が人間のもののすべてのもの進行の中で彼の永遠の状態を眺めることはまだよく知られていない。というのは、神性は「無限である者」そして「永遠である者」であるので、そして「無限である者」と「永遠である者」、すなわち神性は時間の中に存在しないので、何らかのものを見ることはできないから、またそこからすべての未来(のもの)はその者に〔とって〕現在(のもの)である。また、神性はそのようなものであるので、生じるすべてと個々のものの中に、それは、永遠があるといえる。しかし、時間と空間から考える者らは、単に時間を愛するからだけでなく、しかしまた、世の中の現在(するもの)から考え、天界の中に現在(するもの)から考えないので、このことをほとんど知覚しない。このことは彼らに、地の果てのものかのように欠けている。しかし、神性の中にいる者たちは主からであるので、さらにまた現在(するもの)から考える時、自分自身に〔次のように〕言って、永遠から考える、「永遠でないものとは何か?」、「時間のもの(一時的なもの)は相対的に無のようであり、そしてまた終わるときは無とならないか?」、「永遠は異なる、これはまさに「存在する」、そのエッセ(存在)は終わらないからである」。このように考えることは、現在と同時に永遠から、その時に、考えることである。また人間がこのように考え、また同時にこのように生きるとき、その時、彼らのもとの発出する神性、すなわち神的な摂理はすべての進行の中で、天界の中の彼の永遠のいのち(生活)状態を眺め、またそれへ導いている。神性は、すべての人間の中で、悪い者も善い者も、永遠を眺めるとは、続くものの中で見られる。