QUOD DIVINUM SIT IN OMNI TEMPORE ABSQUE TEMPORE.
神性は時間なしにすべての時間の中に存在すること
(1) 原文
73. Sicut Divinum est in omni spatio absque spatio, ita est in omni tempore absque tempore; non enim aliquid naturae proprium de Divino potest praedicari, et naturae propria sunt spatium et tempus. Spatium in natura est mensurabile, similiter tempus; mensuratur tempus per dies, septimanas, menses, annos et saecula; ac dies per horas, septimana et mensis per dies, annus per quatuor tempora, et saecula per annos. Mensurationem hanc trahit natura ex apparente circumgyratione et circumlatione solis mundi. Aliter vero in mundo spirituali; ibi progressiones vitae similiter apparent in tempore; vivunt enim ibi inter se, sicut homines mundi inter se, quod non datur absque apparentia temporis; sed tempus ibi non distinguitur in tempora ut in mundo, nam Sol eorum est in suo oriente constanter, nusquam dimotus; est enim Divinus Amor Domini qui illis apparet ut Sol. Inde non sunt illis dies, septimanae, menses, anni, saecula, sed loco illorum sunt status vitae, per quos fit distinctio, quae non vocari potest distinctio in tempora, sed in status. Inde est, quod angeli non sciant quid tempus, et quod, cum nominatur, loco ejus percipiant statum; et cum status determinat tempus, est tempus modo apparentia, nam jucundum status facit ut tempus appareat breve, et injucundum status facit ut tempus appareat longum. Ex quibus patet quod tempus ibi non sit nisi quam quale status. Ex eo est, quod per “horas,” “dies,” “septimanas,” “menses” et “annos” in Verbo significentur status, et eorum progressiones in serie et in complexu; et cum tempora praedicantur de ecclesia, quod per “mane” ejus intelligatur primus ejus status, per “meridiem” plenum ejus, per “vesperam” decrescentia ejus, et per “noctem” finis ejus: similia per quatuor tempora anni, quae sunt ver, aestas, autumnus et hyems.
(2) 直訳
Sicut Divinum est in omni spatio absque spatio, ita est in omni tempore absque tempore; 神性は空間なしにすべての空間の中に存在するように、このように時間なしにすべての時間の中に存在する。
non enim aliquid naturae proprium de Divino potest praedicari, et naturae propria sunt spatium et tempus. なぜなら、何らかの自然のプロプリウム(固有のもの)は神性について属性づけられる☆ことができないから、また空間と時間は自然のプロプリウムである。
☆ praedicoは哲学用語として、受動態でdeをともなって「属性づけられる、属性とされる」という特別な意味があります。「自然に固有なものは神性の属性とされることはできない」という意味です。deのついた言葉を主語とすれば「神性は何らかの自然に固有なものを属性とすることはできない」。
Spatium in natura est mensurabile, similiter tempus; 自然の中の空間は測ることができる、同様に時間。
mensuratur tempus per dies, septimanas, menses, annos et saecula; 時間は、日、週、月、年と世紀によって計られる。
ac dies per horas, septimana et mensis per dies, annus per quatuor tempora, et saecula per annos. また、日は時間によって、週と月は日によって、年は四季によって、また世紀は年によって。
Mensurationem hanc trahit natura ex apparente circumgyratione et circumlatione solis mundi. この測定は世の太陽の旋回(公転)と軌道運動☆の外観から性質を得ている。
☆ これが正確な意味なのですが、その前の公転に合わせて、これは「自転」としてよいと思います。
Aliter vero in mundo spirituali; しかし、霊界の中は異なる。
ibi progressiones vitae similiter apparent in tempore; そこに生活(いのち)の進行は同様に見える、時間の中でと。
vivunt enim ibi inter se, sicut homines mundi inter se, quod non datur absque apparentia temporis; なぜなら、そこに自分たちの間で生活する、世の人間のように自分たちの間で、これは時間の外観なしに可能にされない☆から。
☆ doには「可能にする」という意味があります。
sed tempus ibi non distinguitur in tempora ut in mundo, nam Sol eorum est in suo oriente constanter, nusquam dimotus; しかし、時間はそこに世の中のように〔いろいろな〕期間☆に区別されない、なぜなら、彼らの太陽は自分たちの東に変わらずにあるから。
☆ temporaはtempusの複数であり、その場合、「時間の例」の意味を持ちます。
est enim Divinus Amor Domini qui illis apparet ut Sol. なぜなら、主の神的な愛であるから、それは彼らに太陽として見える。
Inde non sunt illis dies, septimanae, menses, anni, saecula, sed loco illorum sunt status vitae, per quos fit distinctio, quae non vocari potest distinctio in tempora, sed in status. ここから、彼らに、日、週、月、年、世紀はない、しかし、それらに代わって生活(いのち)の状態がある、それらによって区別がなされる、それらは時間の中の区別と呼ばれることはできない、しかし、状態の中の。
Inde est, quod angeli non sciant quid tempus, et quod, cum nominatur, loco ejus percipiant statum; ここからである、天使たちは時間が何か知らないこと、また、名前が挙げられるとき、それに代わって状態を認めること。
et cum status determinat tempus, est tempus modo apparentia, nam jucundum status facit ut tempus appareat breve, et injucundum status facit ut tempus appareat longum. また状態が時間を決定(限定)するとき、時間は単なる外観である、なぜなら、楽しい状態は時間を短く見えるようにする、また不愉快な状態は時間を長く見えるようにするから。
Ex quibus patet quod tempus ibi non sit nisi quam quale status. これらから明らかである、そこに時間は状態の性質でしかないこと(=~以外のものでないなら何でもない)。
Ex eo est, quod per “horas,” “dies,” “septimanas,” “menses” et “annos” in Verbo significentur status, et eorum progressiones in serie et in complexu; それからである、「時間」「日」「週」「月」「年」によって、みことばの中で状態が意味されること、また連続の中、統一体としてその進行〔を意味する〕。
et cum tempora praedicantur de ecclesia, quod per “mane” ejus intelligatur primus ejus status, per “meridiem” plenum ejus, per “vesperam” decrescentia ejus, et per “noctem” finis ejus: また時間が教会について述べられる☆とき、その「朝」によって最初のその状態が意味されること、「(真)昼」によってその満ちていること(完全)、「夕」によってその減少(低下)、「夜」によってその終わり。
☆ このpraedicoは「属性づけられる」よりも「述べられる」と訳すほうがよいでしょう。
similia per quatuor tempora anni, quae sunt ver, aestas, autumnus et hyems. 同様のもの、年の四季によって、それらは春、夏、秋、冬。
(3) 訳文
73. 神性は、空間なしにすべての空間の中に存在するように、時間なしにすべての時間の中に存在する。なぜなら、自然に固有な何らかのものは神性の属性とすることができず、空間と時間は自然に固有のものであるから。自然の空間は測ることができ、同様に時間も計ることができる。時間は、日、週、月、年、世紀によって計られる。また、日は時間によって、週と月は日によって、年は四季によって、また世紀は年によって計られる。この測定は、世の太陽の公転と自転の外観からその性質を得ている。しかし、霊界では異なる。そこの生活は、時間の中で進行するのと同様に見える。なぜなら、そこでは互いに世の人間のように生活し、このことは時間の外観なしに可能ではないから。しかし、そこの時間は、世でのように〔いろいろな〕期間に区別されない、なぜなら、彼らの太陽は東にあって変わらないから。なぜなら、主の神的な愛であり、それは彼らに太陽として見えるから。ここから、彼らに、日、週、月、年、世紀はなく、それらに代わって生活の状態があり、それらによって区別がなされる。それらは時間の中の区別と呼ばれることはできず、状態の中の区別である。ここから、天使たちは時間とは何か知らず、また、その名称が挙げられるとき、それに代わって状態を認める。また状態が時間を定めるとき、時間は単なる外観である、なぜなら、楽しい状態の時間を短く思え、また不愉快な状態の時間は長く思えるからである。これらから、そこの時間は状態の性質でしかないことが明らかである。このことから、みことばの中で「時間」「日」「週」「月」「年」によって状態が、また連続や統一体としてその進行が意味されるのである。また時間が教会について述べられるとき、「朝」によってその最初の状態が、「真昼」によってその完全さが、「夕」によってその減退が、「夜」によってその終わりが意味される。同様のことが、年の四季である春、夏、秋、冬によって意味される。
月: 2009年9月
原典講読『神の愛と知恵』 74, 75
(1) 原文
74. Ex his constare potest quod tempus unum faciat cum cogitatione ex affectione; quale enim status hominis inde est. Quod distantiae in progressionibus per spatia in nundo spirituali unum faciant cum progressionibus temporum, ex multis illustrari potest, abbreviantur enim actualiter viae ibi secundum desideria, quae sunt cogitationis ex affectione, ac vicissim prolongantur. Inde est quod etiam spatia temporis dicantur. In talibus autem, quando cogitatio non se conjungit cum affectione propria hominis, tempus non apparet, ut in [1]somnis.
[1] “somnis:”―Sic editio princeps. Index Initialis (Beyer) habet “somniis.”
(2) 直訳
Ex his constare potest quod tempus unum faciat cum cogitatione ex affectione; これらから明らかにすることができる、時間は情愛からの思考と一つとなっていること。
quale enim status hominis inde est. なぜなら、人間の性質の状態(どんなものか)は、ここからであるから。
Quod distantiae in progressionibus per spatia in nundo spirituali unum faciant cum progressionibus temporum, ex multis illustrari potest, abbreviantur enim actualiter viae ibi secundum desideria, quae sunt cogitationis ex affectione, ac vicissim prolongantur. 霊界の中で空間を通しての進行における隔たり(距離)は時間の進行と一つとなっていることは、多くのことから説明されることができる、なぜなら、そこに道は願望にしたがって実際に短くされるから、それは情愛からの思考のものである、そして逆に長くされる。
Inde est quod etiam spatia temporis dicantur. ここからである、時間の空間☆とも言われること。
☆ 「時間の空間」という表現があるのだと思います。そしてそれは、この表現を別の言い方をすれば「時の」(temporis)+「間」(spatia)で「時の間」、すなわち「時間」ということです。
In talibus autem, quando cogitatio non se conjungit cum affectione propria hominis, tempus non apparet, ut in [1]somnis. しかしながら、このような中で、思考が人間に固有な情愛と結合していない時、時間は見られない☆、夢の中のように。
☆ appareoには「~と思える」という意味があるので、ここは「時間は(あると)思えない」とすべきですね。または「時間はないと思える」。
[1] “somnis:”―Sic editio princeps. Index Initialis (Beyer) habet “somniis.” 注1 「somnis」―このように初版に。「Index Initialis」(バイエル)には「somniis」。
(3) 訳文
74. これらから、時間は情愛からの思考と一つとなっていることを明らかにすることができる。なぜなら、人間の性質の状態は、ここからであるから。霊界では、空間を通って進行するときの隔たりは時間の進行と一つとなっていおり、そのことは多くのことから説明することができる。なぜなら、そこの道は、情愛からの思考のものである願望にしたがって実際に短くされ、また逆に長くされるから。ここから、〔時は〕時間の空間とも言われる。しかし、夢の中のように、思考が人間に固有な情愛と結合していないような時、時間はないように思える。
(1) 原文
75. Nunc quia tempora, quae sunt propria naturae in ejus mundo, sunt puri status in mundo spirituali, qui ibi progressivi apparent, quia angeli et spiritus sunt finiti, constare potest quod in Deo non sint progressivi, quia Infinitus est, ac infinita in Ipso unum sunt, SECUNDUM illa quae supra (n. 17 -22) demonstrata sunt: ex quibus sequitur, quod Divinum in omni tempore sit absque tempore.
(2) 直訳
Nunc quia tempora, quae sunt propria naturae in ejus mundo, sunt puri status in mundo spirituali, qui ibi progressivi apparent, quia angeli et spiritus sunt finiti, constare potest quod in Deo non sint progressivi, quia Infinitus est, ac infinita in Ipso unum sunt, secundum illa quae supra (n. 17 -22) demonstrata sunt: そこで、時間は、それは自然に固有のものである、その世界の中で、霊界で純粋な☆状態であるので、そこに進行する(もの)と〔天使や霊たちに〕見えるものは、天使と霊たちは有限であるので、明らかにすることができる、神の中に進行するものはないこと、無限であるので、そしてその方の中の無限は一つである、それらにしたがって、それらは上(17-22番)に示された。
☆ purusは「混じりけのない、本物の」という意味です。ここでは「まったくの状態そのもの」といった感じですね。
ex quibus sequitur, quod Divinum in omni tempore sit absque tempore. これらから帰結される、神性はすべての時間の中にあること、時間なしに。
(3) 訳文
75. そこで、自然界に固有のものである時間は、霊界ではまったくの状態であり、天使と霊たちは有限であるので、そこに進行するように見えても、神の中に進行するものはないことを明らかにすることができる。前(17-22番)に示されたことにしたがって、神は無限であり、その方の中の無限は一つであるからである。
これらから、神性は時間なしにすべての時間の中に存在することが帰結される。
原典講読『神の愛と知恵』 76
(1) 原文
76. Qui non scit, et ex aliqua perceptione potest cogitare de Deo absque tempore, prorsus non potest percipere Aeternum aliter quam aeternum temporis: et tunc non potest quam delirare in cogitatione de Deo ab aeterno; cogitat enim ex initio, ac initium unice est temporis. Delirium ejus fit tunc, quod Deus a se exstiterit, ex quo prone labitur in originem naturae a se; ex qua idea non exsolvi potest, nisi quam per spiritualem seu angelicam ideam de aeterno, quae est absque tempore, et dum absque tempore est, est Aeternum et Divinum idem, Divinum est Divinum in se, et non a se. Angeli dicunt, quod quidem percipere possint Deum ab aeterno; at nullo modo naturam ab aeterno, et minus naturam a se, et prorsus non naturam in se naturam; nam quod in se est, hoc est ipsum Esse, a quo omnia; et Esse in se est ipsa Vita, quae est Divinus Amor Divinae Sapientiae ac Divina Sapientia Divini Amoris. Hoc est angelis Aeternum, ita abstractum a tempore, sicut Increatum est a creato, seu Infinitum a finito, quorum ne quidem ratio datur.
(2) 直訳
Qui non scit, et ex aliqua perceptione potest cogitare de Deo absque tempore, prorsus non potest percipere Aeternum aliter quam aeternum temporis: 知らず☆、また何らかの知覚から時間なしに神について考えることができない者は、まったく時間の永遠以外の他の「永遠」を知覚することができない。
☆ non scitの内容がこのままではわかりませんが、文脈からは後ろのde Deo absque temporeですね。
et tunc non potest quam delirare in cogitatione de Deo ab aeterno; そしてその時、永遠からの神ついて、思考の中で気が狂うこと以外にできない。
cogitat enim ex initio, ac initium unice est temporis. なぜなら、始まりから考える、そして始まりは独特に時間のものであるから。
Delirium ejus fit tunc, quod Deus a se exstiterit, ex quo prone labitur in originem naturae a se; 彼の狂気(精神錯乱)はその時生じる、神はそれ自体から存在するようになること、そのことからまっさかさまにそれ自体からの自然の起源〔という観念〕の中に落ち込む。
ex qua idea non exsolvi potest, nisi quam per spiritualem seu angelicam ideam de aeterno, quae est absque tempore, et dum absque tempore est, est Aeternum et Divinum idem, Divinum est Divinum in se, et non a se. その観念から解かれることはできない、永遠についての霊的なまたは天使的な観念によってでないなら、それは時間なしのものである、また時間なし(のもの)である時、永遠と神性は同じである、神性はそれ自体(の中)で☆神性である、そしてそれ自体からではない。
☆ Divinu est Diminum in seについては後述のnaturam in se naturam参照。
Angeli dicunt, quod quidem percipere possint Deum ab aeterno; 天使たちは言う、確かに永遠からの神を知覚(把握)すること。
at nullo modo naturam ab aeterno, et minus naturam a se, et prorsus non naturam in se naturam; そして永遠からの自然はただ〔の少しも〕ない、またましてそれ自体からの自然〔はない〕、またまったく自然それ自体(の中)で☆自然は〔知覚(把握)でき〕ない。
☆ naturamu(またはDivinum) in se naturamはどう解釈すればよいのでしょうか?(naturamをDivinumに置き換えて考えてみてください)「自然そのものの中に存在する自然」、「自然そのものとしての自然」といった意味でしょう。in seには「本来」の意味があるので、「自然本来の自然」と訳せますが、それでは「本来の自然」とは何か、となってしまします。
nam quod in se est, hoc est ipsum Esse, a quo omnia; なぜなら、それ自体で(本質的に、本来)存在するものは、それはエッセそのものであるから、それからすべてのもの〔が存在する〕。
et Esse in se est ipsa Vita, quae est Divinus Amor Divinae Sapientiae ac Divina Sapientia Divini Amoris. またエッセは本質的に(それ自体)、いのちそのものである、それは神的な知恵の神的な愛と神的な愛の神的な知恵である。
Hoc est angelis Aeternum, ita abstractum a tempore, sicut Increatum est a creato, seu Infinitum a finito, quorum ne quidem ratio datur. これが天使たちに〔とっての〕永遠である、このように時間から切り離された(抽象された)、創造から〔切り離された〕創造されたのではないもの、あるいは有限から〔切り離された〕無限のように、それらの〔両者に〕決して割合は存在しない。
(3) 訳文
76. 時間なしの神について、知らず、また何らかの知覚から考えることができない者は、「永遠」を、時間の永遠以外のものとして、まったく知覚することができない。そして、永遠からの神ついて考えるとき、気が狂うしかない。なぜなら、始まりから考え、始まりは時間に特有のものであるから。彼の狂気は、神がそれ自体から存在するようになる、と考えるときに生じ、そのことから、自然はそれ自体に起源をもつ、という観念の中にまっさかさまに落ち込む。永遠について時間なしのものである霊的なまたは天使的な観念によってでないなら、その観念から解かれることはできない。時間なしのものであるとき、永遠と神性は同じであり、神性はそれ自体からではなく、それ自体のうちに神性である。
天使たちは言っている、永遠からの神を確かに知覚している、そして永遠からの自然は少しも、ましてそれ自体からの自然は、そして自然それ自体のうちにある自然はまったく知覚できない。なぜなら、それ自体で存在するものは、エッセそのものであり、それからすべてのものが存在するから、またエッセは本質的に、いのちそのものであり、それは神的な知恵の神的な愛と神的な愛の神的な知恵であるから。
これが天使たちにとっての永遠であり、創造されたのではないものは創造から、あるいは無限は有限から切り離されているように、時間から切り離されたものであり、それらの間に割合は決して存在しない。
原典講読『神の愛と知恵』 77, 78
QUOD DIVINUM IN MAXIMIS ET MINIMIS SIT IDEM.
神性は最大のものと最小のものの中で同じであること
(1) 原文
77. Hoc sequitur ex duobus articulis qui praecedunt, quod Divinum sit in omni spatio absque spatio, et in omni tempore absque tempore; ac spatia sunt majora et maxima, et sunt minora et minima; et quia spatia et tempora unum faciunt, ut supra dictum est, simile est cum temporibus. Quod Divinum in illis sit idem, est quia Divinum non est varium et mutabile, sicut est omne quod est spatii et temporis, seu omne quod est naturae, sed est invariabile et immutabile; inde est ubivis et semper idem.
(2) 直訳
Hoc sequitur ex duobus articulis qui praecedunt, quod Divinum sit in omni spatio absque spatio, et in omni tempore absque tempore; このことが先行する二つの章☆から帰結される、神性は空間なしにすべての空間の中に存在する、また時間なしにすべての時間の中に存在すること。
☆ 本書に「章番号」は付いていませんが、「見出し」のついた一連の記事です。
ac spatia sunt majora et maxima, et sunt minora et minima; そして空間がある、大きな、また最大の、またある、小さな、また最小の。
et quia spatia et tempora unum faciunt, ut supra dictum est, simile est cum temporibus. そして空間と時間は一つとなっているので、上に言われたように、時間のものに同様☆である。
☆ 同様とは、もちろん、大小の時間、すなわち長い年月や最小の瞬間などです。
Quod Divinum in illis sit idem, est quia Divinum non est varium et mutabile, sicut est omne quod est spatii et temporis, seu omne quod est naturae, sed est invariabile et immutabile; 神性はそれらの中で同じであること、神性はさまざま(多様)と可変性ではないからである☆2、時間や空間の中にあるすべてのもののように、すなわち自然のものであるすべてのもの、しかし、(一定)不変で、変わらない☆1。
☆1 invariabileもimmutabileも同じような意味なので、どうしても同語反復となります。これは私の印象ですが、invariabileが(もともとある)多様性の中で変化、mutabileが(これまでと)別のものへの変化、これをしないことでしょう。あるものが、いろいろと変化することと、別ものへと変化する違いです。
inde est ubivis et semper idem. ここからである、どこでもまた常に同じ☆2。
☆2 柳瀬訳はこの最後の部分に「・・・からである」がついて、文意が不鮮明となっています。ひとつ前の「可変性ではない」の後ろとすべきです。
(3) 訳文
77. 先行する二つの章から、神性は空間なしにすべての空間の中に存在し、時間なしにすべての時間の中に存在することが帰結される。空間には、大きな、最大のもの、また小さな、最小のものがある。そして前に述べたように、空間と時間は一つとなっているので、時間の長短も同様である。神性がそれらの中で同じであるのは、神性は時間や空間の中にあるすべのもの、すなわち自然のすべてのもののように、多様性と可変性をもたず、不変で、変わらないからである。ここから、〔神性は〕どこでもまた常に同じである。
(1) 原文
78. Apparet sicut Divinum non sit idem in uno homine ut in altero; ut quod sit aliud in sapiente quam in simplici, et aliud in sene quam in infante. Sed hoc ex apparentia est fallacia; est homo alius, sed Divinum non est aliud in illo. Homo est recipiens, ac recipiens seu receptaculum est varium. Sapiens homo est recipiens Divini Amoris et Divinae Sapientiae adaequatius, ita plenius, quam simplex homo; ac senex qui etiam sapiens est, plus quam infans et puer; sed usque Divinum est idem in uno et in altero. Similiter ex apparentia est fallacia, quod Divinum sit varium apud angelos caeli et apud homines telluris, quia angeli caeli in sapientia ineffabili sunt, non ita homines; sed apparens varium est in subjectis secundum quale receptionis Divini, et non in Domino.
(2) 直訳
Apparet sicut Divinum non sit idem in uno homine ut in altero; 神性は一人の(ある)人間の中で他の者の中のように同じでないように見える。
ut quod sit aliud in sapiente quam in simplici, et aliud in sene quam in infante. 例えば、他の(別の)ものがあること、賢明な者の中に単純な者の中よりも、また別のものが老人の中に幼児の中よりも。
Sed hoc ex apparentia est fallacia; しかし、このことは外観からの欺きである。
est homo alius, sed Divinum non est aliud in illo. 別のものは人間である、しかし神性は彼の中で別のものでない。
Homo est recipiens, ac recipiens seu receptaculum est varium. 人間は受け入れるものである、そして受け入れるものまたは容器はさまざま(多様)である。
Sapiens homo est recipiens Divini Amoris et Divinae Sapientiae adaequatius, ita plenius, quam simplex homo; 賢明な人間は神的な愛と神的な知恵の適当な(ふさわしい)受け入れるものである、このように(したがって)、十分に、単純な人間よりも。
ac senex qui etiam sapiens est, plus quam infans et puer; そして、また賢明である者、老人は、幼児や少年よりも多く。
sed usque Divinum est idem in uno et in altero. しかしそれでも、神性はある者の中と他の者の中で同じである。
Similiter ex apparentia est fallacia, quod Divinum sit varium apud angelos caeli et apud homines telluris, quia angeli caeli in sapientia ineffabili sunt, non ita homines; 同様に、外観からの欺きである、神性は天界の天使たちのもとと地上の人間たちのもとでいろいろである(異なっている)こと、天界の天使たちは名状しがたい知恵の中にいるので、このようでない、人間たちは。
sed apparens varium est in subjectis secundum quale receptionis Divini, et non in Domino. しかし、いろいろな(異なった)外観は、神性の受容の性質にしたがった主体の中にある、そして主の中にない。
(3) 訳文
78. 神性は、ある人間と他の人間の中で同じように見えない。例えば、賢明な者と単純な者の中では、また老人と幼児の中では別のものであることである。しかし、このことは外観からの欺きである。別のものは人間であって、その中の神性は別のものではない。人間は受け入れるものであり、受け入れるものまたは容器はさまざまである。賢明な人間は、神的な愛と神的な知恵を受け入れるのに、したがって十分に受け入れるのに、単純な人間よりも、ふさわしい。賢明である老人は、幼児や少年よりも多く受け入れる。それでも、神性は、ある者と他の者の中で同じである。天界の天使たちは名状しがたい知恵の中にいるがので、人間たちはそうでないので、神性は天界の天使たちと地上の人間たちのもとで異なっている〔と思う〕ことは、同様に、外観からの欺きである。異なった外観は、神性を受容する性質にしたがって主体にあり、主にはない。
原典講読『神の愛と知恵』 79, 80
(1) 原文
79. Quod Divinum sit idem in maximis et in minimis, illustrari potest ex caelo et ex angelo ibi. Divinum in toto caelo et Divinum in angelo est idem; quare etiam totum caelum apparere potest ut unus angelus. Simile est cum ecclesia, et cum homine ejus. Maximum in quo est Divinum, est totum caelum et simul tota ecclesia; minimum est angelus caeli et homo ecclesiae. Aliquoties apparuit mihi integra societas caeli sicut unus homo angelus; et dictum quod apparere possit sicut homo magnus ut gigas, et sicut homo parvus ut infans: et hoc quia Divinum est idem in maximis et in minimis.
(2) 直訳
Quod Divinum sit idem in maximis et in minimis, illustrari potest ex caelo et ex angelo ibi. 神性は最大のものの中と最小のものの中で同じであることは、天界からとそこに天使たちから説明されることができる。
Divinum in toto caelo et Divinum in angelo est idem; 全天界の中の神性と天使の中の神性は同じである。
quare etiam totum caelum apparere potest ut unus angelus. それゆえ、全天界もまたひとりの天使として(のように)見えることができる。
Simile est cum ecclesia, et cum homine ejus. 同様である、教会と、またその人間と。
Maximum in quo est Divinum, est totum caelum et simul tota ecclesia; 最大のものは、その中に神性が存在する、全天界と同様に全教会である。
minimum est angelus caeli et homo ecclesiae. 最小のものは、天界の天使と教会の人間である。
Aliquoties apparuit mihi integra societas caeli sicut unus homo angelus; 数回(ときどき)、私に見られた、天界の社会全体が一人の人間天使のように。
et dictum quod apparere possit sicut homo magnus ut gigas, et sicut homo parvus ut infans: また言われた、巨人として大きな人間のように見えること、また幼児として小さな人間のように。
et hoc quia Divinum est idem in maximis et in minimis. そしてこのことは、神性が最大のものの中と最小のものの中で同じであるから。
(3) 訳文
79. 神性は最大のものの中と最小のものの中で同じであることは、天界からとそこに天使たちから説明できる。全天界の中の神性と天使の中の神性は同じである。それゆえ、全天界もまたひとりの天使として見えることができる。教会とその教会の人間も同様である。神性が存在する最大のものとは、全天界とまた同じく全教会である。最小のものとは、天界の天使と教会の人間である。数回、私に天界の社会全体が一人の人間天使のように見られた。また、巨人として大きな人間のように、また幼児として小さな人間のように見られ、そしてこのことは、神性が最大のものの中と最小のものの中で同じであるからである、と言われた。
(1) 原文
80. Divinum etiam est idem in maximis et minimis omnium quae creata sunt, et non vivunt; est enim in omni bono usus illorum. Quod autem non vivant, est quia non formae vitae sed formae usuum sunt; ac forma secundum bonitatem usus est varia. Sed quomodo Divinum in illis est, in sequentibus, ubi de creatione, dicetur.
(2) 直訳
Divinum etiam est idem in maximis et minimis omnium quae creata sunt, et non vivunt; さらにまた神性はすべての最大のものと最小のものの中で同じである、それらは創造され、そして生きていない。
est enim in omni bono usus illorum. なぜなら、それらの役立ちの善のすべてのものの中にあるから。
Quod autem non vivant, est quia non formae vitae sed formae usuum sunt; しかしながら生きていない、いのちの形ではない、しかし役立ちの形であるので。
ac forma secundum bonitatem usus est varia. そして、形は役立ちの善良な性質(美徳)にしたがってさまざまである。
Sed quomodo Divinum in illis est, in sequentibus, ubi de creatione, dicetur. しかし、どのように神性がそれらの中にあるか、続くものの中で、創造についての場所に、言われる。
(3) 訳文
80. さらに神性は、創造され〔たもので〕、生きていないすべての最大のものと最小のものの中でも同じである。なぜなら、それらの役立ちの善のすべてのものの中にあるから。しかし、いのちの形ではなく、役立ちの形であるので生きていない。そして、形は役立ちの善良な性質にしたがってさまざまである。しかし、神性がどのようにそれらの中に存在するかは、続くものの中で、創造についてのところで述べよう。